Δεν το πιστεύω

ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΚΥΡΜΕΛΗΣ

Εἶναι φυσικό, σέ τραγικές καί ἐξευτελιστικές γιά την πατρίδα στιγμές πού ἔφεραν στόν τόπο οἱ κακῆ τῆ μοίρα κυβερνῆτες του, νά ψάχνει ἡ μνήμη μας ἀνθρώπους πού ἔδωσαν τή ζωή τους γιά τόν τόπο αὐτό. Πού στέγνωσαν καί ἑκούσια ἀποξήραναν τόν ἐσωτερικό τους κόσμο, τίς ἁπλές καί ἀνθρώπινες χαρές τῆς ἐπίγειας ζωῆς, κι ἀφοσιώθηκαν  κι ἀφιερώθηκαν σέ ἀγῶνες δύσκολους και σκληρούς μόνο καί μόνο νά δοῦν αύτόν τόν πάντα προδομένο τόπο ν΄ἀλλάζει δρόμο καί τρόπο καί βίο.

Στή διαιώνια ἱστορία μας ὑπῆρξαν πάντα τέτοιοι ἡγέτες-ἄνθρωποι. Προς τούς ὁποίους προσέτρεχε ὁ λαός σέ στιγμές ἀπελπισίας, τρόμου καί πανικοῦ καί μάλιστα κι ὃταν εἶχαν ἤδη πεθάνει.

Continue reading “Δεν το πιστεύω”

Ζιντζίντερε – Κοινότητες

Κοινότητες της περιοχής

  • Καισάρεια

Παλαιές ονομασίες: Μάζακα… Ευσέβεια.

Επρόκειτο περί μιας μεγάλης πόλεως, έδρα μητροπόλεως, αλλά με λίγες χριστιανικές οικογένειες.

 

  • Αγιρνάς

Παλαιό όνομα: Αναργυράσιος.[1]

Τουρκόφωνο χωριό,  με 200-250 περίπου σπίτια από τα οποία τα 150 ανήκαν σε χριστιανικές οικογένειες. 

Βρίσκεται ΒΑ της Καισάρειας δίπλα στην κοινότητα Σκόπη. Διατηρούσε δημοτικό σχολείο και εκκλησία στο όνομα των αγίων Αναργύρων. Continue reading “Ζιντζίντερε – Κοινότητες”

Ζιντζίντερε – το Χωριό

Το Ζιντζίντερε της Καππαδοκίας

Από το ομόνυμο βιβλίο του Κωνσταντίνου Νίγδελη

Προλογικά

Είναι βέβαιο πως εκείνο που γνωρίζουμε είναι το ελάχιστο, ενώ εκείνο που αγνοούμε είναι το άπειρο… Γι’ αυτό, λοιπόν, καιρό τώρα, προσπαθούμε με τις μικρές δυνάμεις να φωτίσουμε τους δρόμους της γνώσης ή να της προσθέσουμε κάποιο λιθαράκι… ιδιαίτερα μάλιστα σε ότι αφορά τις αλησμόνητες προγονικές πατρίδες… από αυτές που έλκει η καταγωγή μας.

Η ανάδειξη τόπων και ομάδων, μικρών νησίδων ελληνοχριστιανικού πολιτισμού, στην απεραντοσύνη της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Που κατακτήθηκαν, ζήσανε με τους «άλλους» πάνω κάτω εννιακόσια χρόνια,  παρέμειναν οι ίδιοι με αναλλοίωτα τα θρησκευτικά μα και εθνικά τους φρονήματα. Continue reading “Ζιντζίντερε – το Χωριό”

«Στα παιδικά μου χρόνια άκουγα αεροπλάνο και έβαζα τα κλάματα»

Παιδί προσφύγων που μεγάλωσε στην Αυστραλία είναι η Άντρια Στυλιανού και οι αναμνήσεις που κατέγραψε το παιδικό της μυαλό από την εισβολή αμυδρές αλλά τα τραύματα που άφησε στους γονείς της καθόρισαν και τη ζωή της.

«Στα παιδικά μου χρόνια άκουγα αεροπλάνο και έβαζα τα κλάματα» λέει η 45χρονη σήμερα Άντρια Στυλιανού που ήταν μόλις δύο ετών όταν οι Τούρκοι μπήκαν στο Νέο Χωριό Κυθρέας, όπου γεννήθηκε.

Η οικογένεια της Άντριας που σήμερα εργάζεται στο Κοινοβούλιο της Νότιας Αυστραλίας, ως σύμβουλος Τύπου είναι μία από τις οικογένειες της παροικίας μας που όχι μόνο ξεριζώθηκε από το σπίτι τους αλλά ξεκληρίστηκε από τους Τούρκους. Continue reading “«Στα παιδικά μου χρόνια άκουγα αεροπλάνο και έβαζα τα κλάματα»”

Αψίδες Θεσσαλονίκης

Ο Διοκλητιανός δύο χρόνια μετά την ανάρρησή του στο θρόνο της Ρώμης πήρε ως συνάρχοντα το Μαξιμιανό και επτά χρόνια αργότερα, στις 21 Μαΐου 293 το Γαλέριο και τον Κωνστάντιο το Χλωρό, ως Καίσαρες. Ο Κωνστάντιος ο Χλωρός είναι ο πατέρας του Μεγάλου Κωνσταντίνου. Έτσι ιδρύθηκε η λεγόμενη Πρώτη Τετραρχία και η αυτοκρατορία μοιράστηκε σε τέσσερα τμήματα.

Ο Γαλέριος ήταν διοικητής του τμήματος εκείνου στο οποίο συμπεριλαμβανόταν και η ελληνική χερσόνησος. Ως έδρα του είχε ορίσει το Σίρμιο της Πανονίας, τη σημερινή Μητροβίτσα στη Σερβία, αργότερα όμως προτίμησε τη Θεσσαλονίκη. Continue reading “Αψίδες Θεσσαλονίκης”

Το ολοκαύτωμα των Πύργων

Του Στάθη Ταξίδη
Δάσκαλου – δημοσιογράφου

Στις 23 Απριλίου του 1944 οι Γερμανοί και ντόπιοι συνεργάτες τους από παρακείμενο χωριό αφάνισαν τους Πύργους Πτολεμαΐδας, σκοτώνοντας ή καίγοντας ζωντανούς τριακόσιους πενήντα (350)1 ανθρώπους, στην πλειονότητά τους γυναικόπαιδα, ακόμα και αβάφτιστα μωρά.

 

Συμπληρώθηκαν ήδη 73 χρόνια από την αποφράδα εκείνη μέρα. Και φέτος, όπως και κάθε χρόνο, οι απόγονοι των τριακοσίων πενήντα θυμάτων της γερμανικής θηριωδίας θα συγκεντρωθούν στους Πύργους μια Κυριακή του Απρίλη για να αποτίσουν τον ελάχιστο φόρο τιμής στους προσφιλείς νεκρούς των, πραγματοποιώντας το ετήσιο καθιερωμένο Μνημόσυνό τους. Continue reading “Το ολοκαύτωμα των Πύργων”