Ελληνική Κοινότητα Αλεξάνδρειας

Επίσκεψη Ελ. Βενιζέλου στην Αβερώφειο Σχολή Αλεξανδρείας το 1915

Ε.Κ.Α. της Αιγύπτου

  • 1843-1854 Ακόμα και πριν απ’ την επίσημη ίδρυση της Ε.Κ.Α., το 1843, η μικρή παροικία της Αλεξάνδρειας συντηρούσε σχολείο και νοσοκομείο. Με την ίδρυση της κοινότητας, που τότε ονομάστηκε «Ελληνο-Αιγυπτιακή Κοινότης», διαμορφώθηκε ο πρώτος και βασικός στόχος, να αποκτηθούν πλήρη και σύγχρονα σχολεία, εκκλησίες και νοσοκομεία για την εξυπηρέτηση του Ελληνισμού της Αλεξάνδρειας.Πρωταγωνιστής και σπουδαιότερος χορηγός του τριπλού αυτού οραματισμού υπήρξε ο Μιχαήλ Τοσίτσας, ο Γενικός Πρόξενος της Ελλάδας στην Αλεξάνδρεια, που έγινε κι ο πρώτος πρόεδρος της Ε.Κ.Α. Ο Τοσίτσας, κατά γενική εκτίμηση, θεωρείται ο πατέρας του Ελληνισμού της Αιγύπτου.
  • Το 1847, ο Τοσίτσας δώρισε το οικόπεδο για να κτιστεί η πρώτη κοινοτική εκκλησία, η «Εκκλησία του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου» που λειτούργησε για πρώτη φορά το 1856 και εξακολουθεί να λειτουργεί μέχρι σήμερα. Σ’ αυτή την εκκλησία ενθρονίστηκε, το έτος 2003, ο Μακαριότατος Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής, Πέτρος κ.κ  Θεόδωρος Β’
  • Το 1854 διακόπηκαν οι διπλωματικές σχέσεις Ελλάδος και Τουρκίας, εξ αιτίας της ελληνικής στάσης στον ρωσο-τουρκικό πόλεμο που είχε ξεσπάσει το 1853.Ο Τοσίτσας και πολλοί άλλοι Έλληνες αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την Αίγυπτο.
  • 1854-1857 Ο Μιχαήλ Τοσίτσας χρηματοδότησε το πρώτο ελληνικό κοινοτικό σχολείο, που έλαβε και το όνομά του. Εγκαινιάστηκε το 1854 απ’ τον Στέφανο Ζιζινια, τον πρόεδρο της κοινότητας που διαδέχθηκε τον Τοσίτσα.Το σχολείο λειτούργησε για 114 χρόνια, πριν κλείσει το 1968.Το κτήριο στεγάζει τώρα το «Ελληνικό Ορθόδοξο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής».Όσο άνθιζαν τα οικονομικά της Ε.Κ.Α., τόσο απλώνονταν οι δραστηριότητές της και οι φιλανθρωπικές της δημιουργίες. Έγινε παράδειγμα προς μίμηση απ’ τις άλλες ελληνικές κοινότητες της Αιγύπτου, αλλά και της Μέσης Ανατολής και κατόπιν της Αφρικής.
  • 1857-1885 Στο διάστημα αυτό, οι πρόεδροι που επακολούθησαν είναι ο Δημήτριος Ρίζος (1857-1862),Κωνσταντίνος Χαραλάμπης (1862-1863), Σοφοκλής Κωνσταντινίδης (1863-1871) και Θεόδωρος Ράλλης (1871-1885).Όλοι τους φρόντισαν να εξακολουθήσουν τις φιλανθρωπικές δραστηριότητες της κοινότητας.
    Ένα απ’ τα μεγάλα έργα της εποχής ήταν η ίδρυση του νέου νοσοκομείου του Αγίου Σωφρονίου. Το νοσοκομείο αυτό συνδέθηκε πολύ με τον ελληνισμό της Αλεξάνδρειας. Σ’ αυτό ο γερμανός R. KOCH, με τη βοήθεια των Ελλήνων ιατρών Καρτούλη και Βαλασόπουλου, απομόνωσε τον ιό της χολέρας, κατά την επιδημία που ξέσπασε το 1883, και οδήγησε στην παρασκευή εμβολίου κατά της ασθένειας. Σ’ αυτό το νοσοκομείο ξεψύχησε ο Κωνσταντίνος Καβάφης το 1933.
  • 1885-1899. Το 1885 την προεδρία της κοινότητας ανέλαβε ο Γεώργιος Αβέρωφ ,ο οποίος μαζί με τους επίσης ευεργέτες Κ. και Γ. Ζερβουδάκη, Κ. Σαλβάγο και Εμμ. Μπενάκη, εξακολούθησε τα μεγάλα φιλανθρωπικά έργα.
  • Το 1878; ιδρύθηκε το κοινοτικό γυμνάσιο. Ονομάστηκε «Αβερώφειο Γυμνάσιο» και εξακολουθεί να λειτουργεί μέχρι σήμερα.Για να ικανοποιηθούν τα ελληνόπαιδα της Αλεξάνδρειας, που ο αριθμός τους μεγάλωνε εντυπωσιακά, η Ε.Κ.Α. ίδρυσε το «Αβερώφειο Παρθεναγωγείο». Το ίδρυμα λειτούργησε και εξυπηρέτησε τρεις γενεές τα Ελληνόπουλα της Αλεξάνδρειας. Το 1963 το σχολείο και η αυλή του προσφέρθηκαν στο ελληνικό κράτος για να γίνουν το «Ελληνικό εμπορικό επιμελητήριο και κέντρο Εκθέσεων».
    Ο Αβέρωφ είναι και εθνικός ευεργέτης. Το Μετσόβειο Πολυτεχνείο, που ξεκίνησαν με χρήματά τους οι Αλεξανδρινοί Τοσίτσας και Στουρνάρας, αποπερατώθηκε απ’ τον Αβέρωφ. Ο Αβέρωφ είναι επίσης υπεύθυνος για την δημιουργία της Σχολής των Ευελπίδων, τις φυλακές των ανηλίκων στην Αθήνα και την αγροτική σχολή στη Λάρισα. Δώρισε μεγάλα ποσά και οικόπεδα στον Δήμο Μετσόβου και επιχορήγησε το «Ωδείον Αθηνών». Δώρισε επίσης ένα εκατομμύριο δραχμές για την ανακατασκευή του Παναθηναϊκού σταδίου.
    Σε προσωπικές του προσφορές οφείλεται η αγορά του θρυλικού καταδρομικού και ναυαρχίδας του ελληνικού στόλου «ΑΒΕΡΩΦ», που τιμήθηκε με το όνομά του και αυτό, με τη σειρά του, τον τίμησε στην ιστορία της Ελλάδας.
    Οι αρχές του 20ου αιώνα βρήκαν τον ελληνισμό της Αλεξάνδρειας να αριθμεί γύρω στις 150.000 και το επίπεδο της ζωής τους πολύ ανώτερο απ’ αυτό που επικρατούσε στην Ελλάδα.
  • 1900-1901 Τον Αβέρωφ διαδέχθηκε στην προεδρία της κοινότητας ο Κωνσταντίνος Σαλβάγος, απ’ την Χίο, ένας απ’ τους ιδρυτές της Εθνικής Τράπεζας Αιγύπτου. Υπήρξε μεγάλος παράγων στον κόσμο του εμπορίου και σπουδαία προσωπικότητα στην κοσμοπολίτικη κοινωνία της Αλεξάνδρειας. Η προεδρία του Σαλβάγου ήταν μικρή, γιατί πέθανε ξαφνικά το 1901.
  • 1901-1911 Τον Σαλβάγο διαδέχθηκε ο μεγάλος Εμμανουήλ Μπενάκης, απ’ την Σύρο, βαμβακέμπορος και ιδρυτής της παγκοσμίου φήμης εταιρείας «Χωρέμης – Μπενάκης». Υπό την προεδρία του Μπενάκη, τα γραφεία της Ε.Κ.Α. μεταφέρθηκαν στο ελληνικό τετράγωνο του « Chatby».Αυτό είναι που σήμερα ονομάζουμε το «Ελληνικό τετράγωνο» και όπου μέχρι τώρα υπάρχουν τα γραφεία της Ε.Κ.Α. και το Ελληνικό Προξενείο. Η οικογένεια Σαλβάγου ξεκίνησε το κτίσιμο του ελληνικού τετραγώνου του «Chatby» εις μνήμην του Κωνσταντίνου Σαλβάγου.
  • Το 1906 θεμελιώθηκε η Σαλβάγειος Εμπορική σχολή, που ήταν το όνειρο του Αβέρωφ. Η Σαλβάγειος εξελίχθηκε σε εμπορικό κολέγιο και λειτούργησε μέχρι το 1972.
  • Το 1907, η Ζερβουδάκειος σχολή συγχωνεύτηκε με το «Αβερώφειο γυμνάσιο αρρένων-θηλέων» και το εμπορικό τμήμα θηλέων. Δύο καινούριες σχολές ιδρύθηκαν επίσης: το «Ανώτερο Παρθεναγωγείο» και η σχολή «Κοπτικής και Ραπτικής».
  • Το 1908 ο Μπενάκης ίδρυσε το «Μπενάκειο κοινοτικό συσσίτιο» για να εξυπηρετεί τους απόρους της κοινότητας.
  • Το 1909 ο Εμμανουήλ Μπενάκης και η γυναίκα του Βιργινία, ίδρυσαν το «Μπενάκειο ορφανοτροφείο θηλέων» σε μεγάλο κτήριο ,και αυτό στο ελληνικό τμήμα του «Chatby». Το ορφανοτροφείο έκλεισε το 1970. Απ’ το 1972 στεγάζεται στη θέση του το Ελληνικό Γενικό Προξενείο Αλεξάνδρειας. Επί προεδρίας Μπενάκη επισκευάστηκε η Τοσιτσαία σχολή και το νοσοκομείο αναβαθμίστηκε για να συμπεριλάβει το οφθαλμολογικό, παθολογικό, τα τμήματα λοιμωδών νόσων και πρώτων βοηθειών καθώς και τη νοσοκομειακή σχολή. Ο Μπενάκης πρωτοστάτησε στην ενίσχυση του μακεδονικού αγώνα. Ο βασιλιάς Γεώργιος συγχάρηκε και ευχαρίστησε την Ε.Κ.Α. για την συμβολή και συνδρομή της προς το ελληνικό έθνος. Οι Έλληνες της Αλεξάνδρειας συχνά εξέφραζαν τη συμπαράστασή τους στα εθνικά θέματα καθώς και την βοήθειά τους σε θύματα σεισμών και θεομηνιών.
  • Το 1911 ο Μπενάκης παραιτήθηκε απ’ την προεδρία και επαναπατρίστηκε στην Ελλάδα, για να αφοσιωθεί στις υπηρεσίες της πατρίδας του. Διετέλεσε υπουργός Γεωργίας και δήμαρχος Αθηναίων. Ο Αντώνης Μπενάκης, γιος του Εμμανουήλ, ίδρυσε το ελληνικό Σώμα Προσκόπων και το Σώμα Προσκόπων Αιγύπτου. Αργότερα εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου μετά το θάνατο του πατέρα του, δώρισε την οικογενειακή του βίλα στο ελληνικό κράτος. Εκεί τώρα στεγάζεται το Μουσείο Μπενάκη Αθηνών. Η Πηνελόπη, κόρη του Εμμανουήλ Μπενάκη, παντρεύτηκε τον δημοσιογράφο Στέφανο Δέλτα. Η Πηνελόπη Δέλτα έγινε μια απ’ τις διασημότερες συγγραφείς παιδικών βιβλίων.
  • 1911-1919 Τον Μπενάκη διαδέχθηκε στην προεδρία της Ε.Κ.Α. ο Μικές  Συναδινός, απ’ τη Χίο, που ήταν και εξαιρετικά δημοφιλής στην παροικία. Ο Συναδινός ήταν ένας απ’ τους ιδρυτές της Ελληνικής Φιλαρμονικής Ορχήστρας. Διετέλεσε και πρόεδρος του «Mohammed Ali Club», το οποίο έπαιξε σημαντικό ρόλο στην αλεξανδρινή κοινωνία. Η Ε.Κ.Α., υπό την προεδρία του, απέστειλε βοήθεια στο ελληνικό στράτευμα, τόσο στους Βαλκανικούς πολέμους, όσο και στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο. Όταν πέθανε ο Συναδινός, το 1919, τον διαδέχθηκε στην προεδρία ο Μιχαήλ Σαλβάγος, γιος του Κωνσταντίνου. Η προεδρία του διήρκεσε 29 χρόνια και εξακολουθεί να είναι η μακρύτερη προεδρία. Ο Μιχαήλ Σαλβάγος παραμένει και ο σημαντικότερος και δημιουργικότερος των προέδρων της Ε.Κ.Α. Επί της προεδρίας του ανακαινίστηκαν τα γραφεία της Ε.Κ.Α. και κτίστηκε η Φαμηλιάδειος κοινοτική σχολή για να εξυπηρετεί τα ελληνόπουλα της περιοχής του «Attarin» και του σιδηροδρομικού σταθμού, του σταθμού του Καΐρου, όπως ονομάζεται.
  • Το 1925, με δωρεά του Αντώνη Αντωνιάδη, ιδρύθηκε το Γηροκομείο. Ο πατέρας του Sir Ιωάννης Αντωνιάδης, υπήρξε ο δωρητής που χάρισε στο Δήμο Αλεξανδρείας το οικογενειακό του αρχοντικό για την αναψυχή των Αλεξανδρινών. Στο οικόπεδο στεγάζονται ο Ζωολογικός και ο Βοτανικός κήπος. Επί της προεδρίας του και με τη συνδρομή και βοήθεια της πλούσιας οικογένειας Κότσικα, κτίστηκε το τεράστιο, υπερσύγχρονο και άριστα εξοπλισμένο νοσοκομείο. Η Ε.Κ.Α. ανέλαβε την διαχείρισή του νοσοκομείου, που εγκαινιάστηκε το 1938. Το Κοτσίκειο διαδραμάτισε σπουδαίο ρόλο κατά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, όταν στην Αίγυπτο κατέφυγαν ο ελληνικός στρατός και η ελληνική κυβέρνηση, εξ αιτίας της γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα. Στη διάρκεια του πολέμου, το 250 κλινών νοσοκομείο εξυπηρέτησε Έλληνες, Αιγυπτίους και συμμάχους. Το νοσοκομείο πουλήθηκε απ’ την ελληνική κυβέρνηση στην αιγυπτιακή το 1964. Επί Σαλβάγου, η Ε.Κ.Α. έζησε τη χρυσή της εποχή. Μετά τον θάνατό του, άρχισε η συρρίκνωση. Οι Έλληνες της Αλεξάνδρειας άρχισαν να αναχωρούν για Ελλάδα ή να μεταναστεύουν σε άλλες χώρες. Οι νέοι νόμοι εργασίας για τους ξένους και οι μεταπολεμικές συνθήκες ζωής που επικράτησαν, όπως η αναδιανομή της καλλιεργήσιμης γης και η αναγκαστική κρατικοποίηση των ιδιωτικών επιχειρήσεων επέφεραν την διαρροή της ελληνικής παροικίας.
  • 1948-1954 Μετά τον θάνατο του Σαλβάγου, την προεδρία ανέλαβε προσωρινά ο Νικόλαος Βατιμπέλας, μέχρι που εξελέγη πρόεδρος ο βιομήχανος Δημήτριος Ζερμπίνης, απ’ τη Λέσβο. Το 1949 ιδρύθηκε η Τεχνική σχολή που πρωτολειτούργησε ως νυκτερινή κι ύστερα μετατράπηκε σε ημερήσια. Η σχολή εξυπηρέτησε τις ανάγκες της νεολαίας σ’ αυτή τη μεταπολεμική και κρίσιμη για την Ε.Κ.Α. εποχή.
  • 1954-1973 Μετά την αποχώρηση του Ζερμπίνη το 1954, ο Αναστάσιος Θεοδωράκης, γόνος μεγάλης αλεξανδρινής οικογένειας, εξελέγη πρόεδρος. Στο διάστημα της προεδρίας του η Ε.Κ.Α. προσπάθησε να περισώσει τα επιτεύγματα του παρελθόντος. Ο καιρός της δημιουργίας είχε πια περάσει. Τώρα η προσπάθεια είναι για περισυλλογή και αναδίπλωση. Προς το τέλος της προεδρίας του Θεοδωράκη, το Αντωνιάδειο γηροκομείο κλείνει για να μεταφερθεί στο κτήριο που κάποτε λειτουργούσε ως Κανισκέρειο ορφανοτροφείο. Ειρωνικά, το κτήριο που στέγαζε τα ελπιδοφόρα νιάτα της ακμάζουσας παροικίας, τώρα στεγάζει τα γηρατειά της παροικίας που σβήνει. Έτσι κλείνει και η Αριστοφρόνειος σχολή που κτίστηκε το 1895 δίπλα στην εκκλησία του Προφήτη Ηλία από την τότε ελληνική κοινότητα του «Ramleh» στην περιοχή του «Giannaklιs».
  • 1973-1978 Ο επιτυχημένος δικηγόρος Κώστας Σάνδης ακολουθεί τον Θεοδωράκη στην προεδρία. Η προσπάθεια για την περισυλλογή, αναδιοργάνωση και επιβίωση του ελληνισμού της Αλεξάνδρειας συνεχίζεται.
  • 1978-1983 Το 1978, όταν ο Κώστας Ράππας διαδέχθηκε τον Σάνδη, η Ε.Κ.Α. είχε συρρικνωθεί στο ελληνικό τμήμα του «Chatby»,όπου εξακολουθεί να λειτουργεί το Αβερώφειο γυμνάσιο και όπου πριν από λίγα χρόνια είχαν εγκατασταθεί το Ελληνικό Γενικό Προξενείο καθώς και το Κυπριακό. Η ώρα της αντίστροφης μέτρησης έχει πια αρχίσει για τον ελληνισμό της Αλεξάνδρειας.
  • 1984-1990 Ο Ράππας πέθανε στην Αθήνα το 1983. Τον διαδέχθηκε ο επιχειρηματίας Παναγιώτης Σούλος. Επί της προεδρίας του κατορθώθηκε να μετριαστεί ο ρυθμός της διαρροής, αλλά το μεγαλύτερο κατόρθωμα ήταν η εξυγίανση των οικονομικών της Ε.Κ.Α., ώστε για μια ακόμα φορά να καταστεί οικονομικά ανεξάρτητη.
  • Το 1990 ένας άλλος αλεξανδρινός επιχειρηματίας, ο Στέφανος Ταμβάκης, ανέλαβε την προεδρία. Σε ηλικία 37 ετών, ήταν ο νεότερος πρόεδρος της Ε.Κ.Α. που εκλέχτηκε ποτέ. Στέφανος Ταμβάκης και οι οκτώ συνάδελφοί του στην εκτελεστική επιτροπή της Ε.Κ.Α. προσπαθούν να αναβαθμίσουν και να παρατείνουν τη ζωή της ελληνικής κοινότητας στην Αίγυπτο. Συνεργάστηκαν στενά με τους μακαριστείς Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής (Παρθένιο Γ΄ Πέτρο VII )καθώς σκοπεύουν στην αναστροφή της διαρροής και στη συνέχιση της δυναμικής ελληνικής παρουσίας στην Αλεξάνδρεια κατά τον 21ο αιώνα:
  1. Η Ε.Κ.Α. συνεργάζεται στενά με το Συμβούλιο Αποδήμου Ελληνισμού (Σ.Α.Ε.), έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό που αντιπροσωπεύει τους αποδήμους Έλληνες. Το 1995, ο Στέφανος Ταμβάκης εκλέχτηκε περιφερειακός πρόεδρος Ασίας-Αφρικής του Σ.Α.Ε. και το περιφερειακό γραφείο του Σ.Α.Ε., το οποίο εκπροσωπεί τους Έλληνες που ζουν στις δύο αυτές ηπείρους, εγκαταστάθηκε μέσα στo Ελληνικό τετράγωνο. Μέσα από το Σ.Α.Ε., η ελληνική κοινότητα στοχεύει στην επαφή με τις άλλες ελληνικές κοινότητες του εξωτερικού και να λάβει ενεργό μέρος στην δημιουργία και την υποστήριξη του οικουμενικού ελληνισμού.
  2. Η Ε.Κ.Α. καταβάλλει κάθε προσπάθεια να συσφίξει τους δεσμούς, να ενδυναμώσει τις πολιτιστικές ανταλλαγές και να αναπτύξει τις εμπορικές σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου. Είναι σε θέση να υπερηφανεύεται ότι, οι σχέσεις μεταξύ της ελληνικής κοινότητας, της ελληνικής κυβέρνησης και των αιγυπτιακών αρχών, ποτέ δεν ήσαν στενότερες.
  3. Η Ε.Κ.Α. δράττεται κάθε ευκαιρίας για να προβάλει το όνομα της Αλεξάνδρειας και τις δραστηριότητες των Ελλήνων αυτής καθώς και τις δυνατότητες για τους Έλληνες της Αιγύπτου και των Αιγυπτίων της Ελλάδος μέσα από ελληνο-αιγυπτιακούς συνδέσμους και οργανισμούς και στις δύο χώρες.
  4. Το έτος 2002 μετά από 12 χρόνια ευδόκιμης υπηρεσίας ο Στέφανος Ταμβάκης κατόπιν εκλογών παραδίδει την προεδρία στον Αλεξανδρινό  κ Χαρ. Κατσίμπρη, και η ΕΚΑ ανακηρύσσει τον κ Ταμβάκη ως επίτιμο πρόεδρο της ΕΚΑ ως ένδειξη ευγνωμοσύνης για την επιτυχή θητεία του.
    Παραμένει όμως αναπληρωτής Πρόεδρος του Παγκοσμίου ΣΑΕ συνεχίζοντας τις δραστηριότητες του. Ως αναπληρωτής πρόεδρος του ΣΑΕ παρασημοφορείται με το ανώτατο παράσημο της Ελληνικής Πολιτείας από τον τ. Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας κ Στεφανόπουλο.
    Σε λίγο καιρό κατόπιν εκλογών του Παγκοσμίου ΣΑΕ στην Θεσσαλονίκη ο κ Ταμβάκης εκλέγεται ως πρόεδρος του παγκοσμίου ΣΑΕ.

Στις πρόσφατες εκλογές της ΕΚΑ (Απρίλιος 2009) εκλέγεται νέος πρόεδρος ο Γιάννης Γ. Σιοκας ένας δραστήριος επιχειρηματίας στον τουριστικό τομέα -ταλαντούχος νέος μόλις 39 ετών με οράματα και όρεξη για δουλεία και αυτό το δείχνει από τις πρώτες ημέρες της προεδρίας του.

Συνεργάτες του στο Δ.Σ είναι 5 επιτυχημένοι Έλληνες επιχειρηματίες της Αλεξανδρείας επίσης με οράματα και όρεξη για δουλεία (Δ.Βαφειαδης-Νικ.Κοπελος-Εμ-Τατακης-Εδ-Κασιματης-Δημ.Παπαστεφανου), ενώ σύμβουλοι στο Δ.Σ παραμένουν οι κ.κ -Χαρ. Κατσιμπρης- Α. Μακρής-Ι. Κάβουρας

Διατελέσαντες Πρόεδροι της Ε.Κ.Α.

 

  1. ΜΙΧΑΧΗΛ ΤΟΣΙΤΣΑΣ (1843-1854)
  2. ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΖΙΖΙΝΙΑΣ (1854-1857)
  3. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΡΙΖΟΣ (1857-1862)
  4. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΗΣ (1862-1863)
  5. ΣΟΦΟΚΛΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ (1863-1871)
  6. ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΡΑΛΛΗΣ (1871-1885)
  7. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΒΕΡΩΦ (1885-1899)
  8. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΑΛΒΑΓΟΣ (1900-1901)
  9. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΜΠΕΝΑΚΗΣ (1901-1911)
  10. ΜΙΚΕΣ ΣΥΝΑΔΙΝΟΣ (1911-1919)
  11. ΜΙΧΑΗΛ ΣΑΛΒΑΓΟΣ (1919-1948)
  12. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΒΑΤΙΜΠΕΛΑΣ (1948-1948)
  13. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΖΕΡΜΠΙΝΗΣ (1948-1954)
  14. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ (1954-1973)
  15. ΚΩΣΤΑΣ ΣΑΝΔΗΣ (1973-1978)
  16. ΚΩΣΤΑΣ ΡΑΠΠΑΣ (1978-1983)
  17. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΟΥΛΟΣ (1984-1990)
  18. ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΤΑΜΒΑΚΗΣ (1990-2003 )
  19. ΧΑΡ.ΚΑΤΣΙΜΠΡΗΣ (2003/2009)
  20. ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΙΟΚΑΣ (2009- εν ενεργεία -)

2009 – : Ο Ιωάννης Σιόκας διαδέχτηκε τον Χ. Κατσιμπρή, ο οποίος στοχεύει στην αναβάθμιση των παρεχομένων υπηρεσιών από την ΕΚΑ προς τους εναπομείναντες παροίκους, αλλά και την επικερδή διαχείριση των κινητών και ακίνητων περιουσιακών στοιχείων της Κοινότητας. Αρκετά από τα έργα που έχουν ξεκινήσει βρίσκονται σε εξέλιξη ή έχουν ήδη ολοκληρωθεί, όπως: η ανακαίνιση του ορφανοτροφείου «Μάννα» και η μεταφορά των τροφίμων του «Κανισκέρειου Γηροκομείου», αλλά και η δημιουργία ξενώνων για τη φιλοξενία Ελλήνων εκπαιδευτικών ή επισκεπτών. Η ανακαίνιση των σχολικών κτιρίων και η αναβάθμιση της παρεχόμενης εκπαίδευσης είναι το μείζον και κεντρικό θέμα συζήτησης για τα μέλη της παροικίας τα τελευταία χρόνια. Παράλληλα, συνεχίζει τις προσπάθειες των προκατόχων του για την εποικοδομητική συνεργασία με την Ελληνική Πολιτεία, την περαιτέρω σύσφιγξη των σχέσεων με την αιγυπτιακή κυβέρνηση με στόχο την όλο και πιο καλή και διευρυμένη συνεργασία των δύο πλευρών.

 

Περισσότερες πληροφορίες στην ιστοσελίδα της Κοινότητας Αλεξανδρείας


 

 


Α Ρ Θ Ρ Α - Τ Η Σ - Ι Δ Ι Α Σ - Κ Α Τ Η Γ Ο Ρ Ι Α Σ :
  1. Η Έξοδος των Ελλήνων από την Αίγυπτο
    1955-1965 Κάιρο, 17-21 Αυγούστου 1957. Από την επίσημη επίσκεψη του Κων. Καραμανλή στην Αίγυπτο, έπειτα από πρόσκληση του προέδρου Νάσερ. Στη φωτογραφία, ο Αιγύπτιος πρόεδρος απονέμει στον Ελληνα πρωθυπουργό κορυφαία τιμητική διάκριση (Φωτογραφικό Αρχείο Ιδρύματος Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής). Ο Νάσερ, το κύμα φυγής και η επίσκεψη Κωνσταντίνου Καραμανλή Η ελληνική παρουσία στην Αίγυπτο πηγαίνει βαθιά πίσω στους αιώνες, στην εποχή των επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ωστόσο τις πρώτες αμιγώς ελληνικές κοινότητες με εθνική συνείδηση συνέπηξαν οι Έλληνες μετανάστες που αναζήτησαν στη φιλόξενη γη της Αιγύπτου καλύτερες συνθήκες διαβίωσης όσο η Ελλάδα παρέμενε υπόδουλη υπό οθωμανικό ζυγό. Την περίθαλψη και φροντίδα τους ως την ίδρυση του πρώτη ελληνικού προξενείου στην Αλεξάνδρεια, το 1833, είχε το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, αργότερα και πάσης Αφρικής, ένας μακραίων θεσμός και φάρος της Ορθοδοξίας από την εποχή της ιδρύσεώς του, τον πρώτο αιώνα μ.Χ.
  2. Οι Έλληνες της Προαζοφικής
    Οι Έλληνες αποτελούν ένα από τα αρχαιότερα έθνη που διέμεναν στα εδάφη της σημερινής Ουκρανικής Επικράτειας. Από τον 8ο έως τον 6ο π. Χ. αιώνα οι Έλληνες εμφανίσθηκαν στα βόρεια παράλια του Ευξείνου Πόντου, ασχολήθηκαν με το εμπόριο και ίδρυσαν πόλεις-αποικίες. Η πρώτη από αυτές ιδρύθηκε από Έλληνες καταγόμενους από τη Μίλητο (Μικρά Ασία) στη νήσο Μπερεζάν το δεύτερο ήμισυ του 7ου π. Χ. αιώνα.
  3. Ο παροικιακός Ελληνισμός της Βιέννης
    Η παρουσία του Ελληνισμού στην Βιέννη έχει τις ρίζες της στις αρχές του 18ου αιώνα και συγκεκριμένα στις συνθήκες του Κάρλοβιτς (1699) και του Πασάροβιτς (1718) που υπογράφτηκαν μεταξύ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και των Αψβούργων. Οι συνθήκες αυτές προέβλεπαν μια σειρά από αμοιβαία προνόμια για τους υπηκόους των 2 Αυτοκρατοριών που είχαν ως στόχο την τόνωση του εμπορίου. Γενικότερα η μακροπρόθεσμη πολιτική των Αψβούργων στην περιοχή είχε ως τελικό στάδιο την εμπορική (και πιθανά εδαφική) έξοδο της Αυτοκρατορίας στην Ανατολική Μεσόγειο μέσω της Θεσσαλονίκης. Οι συνθήκες που διαμορφώθηκαν από το γεωπολιτικό αυτό πλαίσιο ευνόησαν τους Έλληνες της Ηπείρου και της Μακεδονίας που γνώριζαν αρκετά καλά τους χερσαίους δρόμους μέσω Βοσνίας και Βουλγαρίας προς την Βιέννη και ως υπήκοοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας είχαν την ευκαιρία να εγκατασταθούν στην Βιέννη και να αναπτύξουν μια ζωηρή εμπορική αλλά και πολιτισμική δραστηριότητα.
  4. Ελληνικη Κοινοτητα Βενετιας
    Δυο βήματα από τη φημισμένη πλατεία του Αγίου Μάρκου στο κέντρο της Βενετίας, υπάρχει το κανάλι των Ελλήνων (Rio dei Greci), το οποίο οριοθετεί μία ομώνυμη νησίδα (Campo dei Greci). Σ’ αυτή έζησαν, πρόκοψαν και παρήγαγαν επί αιώνες ανεκτίμητο πνευματικό έργο χιλιάδες Έλληνες μέτοικοι από την Ελλάδα και φυγάδες από την αλωμένη Κωνσταντινούπολη.
  5. Ελληνική Κοινότητα Μπρνο
    Η Ελληνική Κοινότητα Μπρνο είναι μία οργάνωση μη κερδοσκοπική. Ο σκοπός της είναι να φέρνει ποιο κοντά μεταξύ τους, τους Έλληνες και τις οικογένειές τους που ζουν στο Μπρνο και τα περίχωρα του, αλλά και να ενισχύσει τους δεσμούς φιλίας με αλλοεθνής φίλους της Ελλάδας, της ελληνικής γλώσσας και του ελληνικού πολιτισμού.
  6. Ελληνική Κοινότητα Στουτγάρδης
    Οι πρώτοι Έλληνες εργάτες έφτασαν στην Στουτγάρδη το 1941/1942. Οι περισσότεροι ήρθαν με συμβόλαια ως „Fremdarbeiter“, αφού είχαν περάσει τις ιατρικές εξετάσεις που διεξήγαγαν τα γερμανικά κλιμάκια. Ορισμένα ονόματα από εκείνη την εποχή: Χατζηανδρέου, Γιώργος και Παναγιώτης Παπαηλιού, Γιάννης Κοφτερός, Σταύρος Καραγκούνης, Τάκης Βελισσάριος, Σταμάτης Νισύριος
  7. Ελληνικη Κοινοτητα Συδνεϋ
    Η Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα Νέας Νότιας Ουαλίας (Ε.Ο.Κ. NNO) δημιουργήθηκε αρχικά για να στηρίξει την κατασκευή μιας εκκλησίας, της Αγίας Τριάδας. Η Ορθόδοξη Αγία Τριάδα ήταν η πρώτη εκκλησία του νοτίου ημισφαιρίου εφόσον κτίστηκε το 1898 από Έλληνες και Σύριους επιχειρηματίες.
  8. Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού Βερολίνου
    Το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού Βερολίνου υποστηρίζει και προωθεί τον ελληνικό πολιτισμό σε ολόκληρη τη γερμανόφωνη Ευρώπη. Από το 1995, χρονιά ίδρυσης του Παραρτήματος, στεγάζεται στο κέντρο του Βερολίνου και διαθέτει βιβλιοθήκη και χώρο πολλαπλών εκδηλώσεων. Η εργασία του επικεντρώνεται κυρίως στην παρουσίαση εικαστικών εκθέσεων, λογοτεχνικών αναγνώσεων, θεατρικών και κινηματογραφικών έργων από την Ελλάδα, στη διοργάνωση διαλέξεων και σεμιναρίων, καθώς και στην λειτουργία της βιβλιοθήκης, την παροχή γενικών πληροφοριών για πολιτιστικά θέματα καθώς και την προσφορά μαθημάτων ελληνικής γλώσσας.
  9. Ελληνικη Κοινοτητα Βερολινου
    Η Ελληνική Κοινότητα Βερολίνου ιδρύθηκε το 1975 ως διάδοχος της Ελληνικής Κοινότητας της δεκαετίας του ’60. Την 1η Ιουνίου 1990 η έδρα της μεταφέρθηκε υπό την αιγίδα του Ελληνικού Πολιτιστικού Κέντρου (Ε.Π.Κ.) στο κτίριο της οδού Mittelstr. 33, Berlin-Steglitz bezogen.
  10. Ελληνικη Κοινοτητα Στοκχολμης
    Το 1642 βασίλισσα της Σουηδίας ήταν η Χριστίνα. Ένας μεγάλος αριθμός των Ελλήνων βρισκόταν ήδη στη Σουηδία και περιφέρονταν σε πόλεις και χωριά της Σουηδίας κάνοντας εράνους για να πληρώσουν λύτρα για την απελευθέρωση Ελλήνων που ήταν φυλακισμένοι σε Οθωμανικές φυλακές.
  11. Ελληνικη Κοινοτητα Ζυριχης
    Η Ελληνική Κοινότητα Ζυρίχης (ΕΚΖ) στην σημερινή της μορφή σαν θρησκευτικά και κομματικά ανεξάρτητη οργάνωση των Ελλήνων μεταναστών στη Ζυρίχη και στην ευρύτερη περιφέρειά της υπάρχει από τον Οκτώβριο του 1979. Λειτουργεί σαν Νομικό Πρόσωπο σύμφονα με το άρθρο 60 του Ελβετικού Αστικού Κώδικα και αποτελείται σήμερα από 310 μέλη.
  12. Μελβούρνη - Οι Διακρίσεις Χελλένικ
    Παρά την εντυπωσιακά μεγάλη και πολυσχιδή δράση του, ο Σύνδεσμος Χελλένικ έμεινε περισσότερο γνωστός για τη διοργάνωσή του των απονομών διακρίσεων εξαίρετης απόδοσης στους ομογενείς μας της Μελβούρνης. Οι βραβεύσεις αυτές, με τη γενική ονομασία "Διακρίσεις Χελλένικ - Hellenic Distinctions", απονέμονταν επί είκοσι συναπτά χρόνια σε άτομα που είχαν ξεχωρίσει με τις επιτεύξεις τους στους τομείς της δραστηριότητας τους και βασίζονταν στις κρίσεις επιτροπών, που επιλέγονταν ανεξάρτητα από τον ίδιο το Σύνδεσμο.
  13. Πανηπειρωτική Ομοσπονδία Αμερικής
    Με πρωτοβουλία των Ηπειρωτικών οργανώσεων της Νέας Υόρκης,Φιλαδελφείας και Γούστερ και κατόπιν πολλών συσκέψεων, αποφασίστηκε η πρώτη σύγκληση Πανηπειρωτικού Συνεδρίου σε μιά έπαυλη στο Northboro, μιά μικρή πόληκοντά στο Γούστερ. Το Συνέδριο ορίστικε γιά την 19-21 Ιουλίου 1942. Ιστορική θα μείνη στα χρονικά του Ηπειρωτισμού της Αμερικής αυτή η Πανηπειρωτική συγκέντρωση. Η αθρόα προσέλευση των Ηπειρωτών από κάθε γωνιά τηςΑμερικής, ο ενθουσιασμός, η αγάπη, η ευθυμία και οι παντός είδους εκδηλώσεις εκείνωντων τριών ημερών θα μείνουν αξέχαστες
  14. ΟΕΚ Γερμανίας
    Η ΟΕΚ επιδιώκει τη δημιουργία στενών φιλικών σχέσεων μεταξύ του Ελληνισμού στην ΟΔΓ και του γερμανικού λαού καθώς και των άλλων εθνικοτήτων στη χώρα που ζούμε και εργαζόμαστε. Η ΟΕΚ είναι ανεξάρτητη από κρατικές ή άλλες αρχές, οργανισμούς και πολιτικά κόμματα. Η ύπαρξή της και δραστηριότητά της βασίζεται στις αρχές της δημοκρατίας, της φιλίας ανάμεσα στους λαούς και της ειρήνης. Σε ζητήματα εθνικής σημασίας ή που αφορούν τις βασικές αρχές του ανθρωπισμού και της δημοκρατίας, μπορεί να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις της.
  15. Σύνδεσμος Ιθακησίων Μελβούρνης
    Ο Ρόλος του Συνδέσμου Ιθακησίων Οδυσσεύς στα παροικιακά και στις σχέσεις Αυστραλών και Ελλήνων. Σε μικρό χρονικό διάστημα μετά αυτό τον ερχομό μου στη Μελβούρνη 6-12-37, παρευρέθηκα σε Συνέλευση του Συνδέσμου που είχε σκοπό να μαζέψει χρήματα δια την Ελληνική Αεροπορία. Με εντυπωσίασε ο θερμός πατριωτισμός των ομιλητών και επίσης έμαθα δια τη δράση του Συνδέσμου, δια την οποίαν διαβεβαιώθηκα στα μεθεπόμενα 11 χρόνια ως Γραμματέας του Συνδέσμου.
  16. Διεθνές Κέντρο Ελληνικών Ερευνών
    «Όσα φέρνει μια στιγμή δεν τα φέρνει ο χρόνος». Αυτό είναι το ρητό που διάλεξα εδώ παρουσιάζοντας την τόσο σημαντική έρευνα, δραστηριότητα και πάνω από όλα δημιουργία του Διεθνούς Κέντρου Ελληνικών Ερευνών που εδρεύει στη Γαλλία. Στην όμορφη ιστοσελίδα του Κέντρου μπορεί ο αναγνώστης να βρει αρκετό υλικό για τις δραστηριότητες του. Το Δ.Κ.Ε.Ε. αποτελεί ένα σημαντικότατο πνευματικό Κέντρο προώθησης του Ελληνικού Πολιτισμού της Διασποράς.
  17. Ελληνική Κοινότητα Βραΐλας
    Στα τέλη της δεκαετίας του 1860 ιδρύθηκαν, χάρη στην πρωτοβουλία ελληνικών συλλόγων, κατώτερο αρρεναγωγείο και παρθεναγωγείο, που φρόντιζε για τους άπορους "ελληνόπαιδες". Τα σχολεία αυτά, που μετατράπηκαν σε κοινοτικά στις επόμενες δεκαετίες, δεν ήταν τα μόνα ελληνικά σχολεία, καθώς στη Βραΐλα, μέχρι και τις αρχές του 20ού αιώνα, ιδρύθηκαν πάρα πολλά ελληνικά ιδιωτικά σχολεία, τόσο θηλέων, όσο και αρρένων.
  18. Ελληνικές Κοινότητες Βελγίου
    Η ελληνική παρουσία στο Βέλγιο έγινε αισθητή μόνο κατά τη μεταπολεμική περίoδο. Ώς τα μέσα της δεκαετίας του 1950 οι χίλιοι περίπου Έλληνες της χώρας αυτής ήταν,στην πλειονότητά τους, εγγράμματοι έμποροι ή γενικότερα ελεύθεροι επαγγελματίες. Από το 1953 ώς και το 1964 η εικόνα αυτή αλλάζει ποσοτικά και ποιοτικά: στην περίοδο αυτή ο αριθμός των Ελλήνων που ζούσαν στο Βέλγιο πολλαπλασιάστηκε δραματικά, φτάνοντας τα 20.069 άτομα.
  19. Έλληνες δούλοι στη Βοστώνη - 1827
    Ο Χριστόφορος Πλάτων Καστάνης (1814-1866) καταγόταν από τη Λιβαδειά της Χίου. Έχασε την οικογένειά του στη σφαγή του νησιού και αιχμαλωτίστηκε, πουλήθηκε ως δούλος και αναγκάστηκε να γίνει Μωαμεθανός. Η Γ. Μοχάλβη (μάλλον Γαρυφαλιά Μοχάλβη στην Ελληνική 1817-1830) γεννήθηκε στα Ψαρά και οι γονείς της σκοτώθηκαν στην σφαγή της Χίου. Πουλήθηκε στους Τούρκους ως δούλη και ο Αμερικανός Πρόξενος Joseph Langston την βρήκε στη Σμύρνη και την απελευθέρωσε το 1827.
  20. Η ελληνική παροικία της Οδησσού στα τέλη του 19ου αιώνα
    Τα απογραφικά δελτία είναι συγκεντρωμένα στο Κρατικό Αρχείο Οδησσού (G.A.O.O.). Βάση της απογραφής είναι το νοικοκυριό που διαρθρώνεται γύρω από τον αρχηγό της οικογένειας. Κάθε απογραφικό δελτίο καταγράφει τα μέλη μιας εστίας, συμπεριλαμβάνοντας το υπηρετικό προσωπικό και άλλα άτομα μη συγγενικά προς την οικογένεια που κατοικούν κάτω από την ίδια στέγη. Τα δελτία έχουν συμπεριλάβει 5086 Έλληνες, με βάση τη μητρική γλώσσα.
  21. Ελληνικη Κοινοτητα Αδελαϊδας - Σχολεια
    Δικαίωμα αναλλοίωτο κάθε Έλληνα της διασποράς ή Ελληνο-Αυστραλού απολετεί ο εμπλουτισμός της διάνοιάς του διαμέσου της μετάδοσης και διδασκαλίας τόσο της Ελληνικής γλώσσας όσο και των στοιχείων πολιτισμού, ιστορίας και φιλοσοφίας που σε αφθονία υφίστανται στην πολιτισμική μας κληρονομιά. Τόσο το αρχαίο ελληνικό πνεύμα όσο και η πιο σύγχρονη λαϊκή σοφία αποτελούν δυναμικά εφόδια για την διάπλαση του ήθους των νέων μας αλλά και την ενδυνάμωσή τους για την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της ζωής και του μέλλοντος.
  22. Ελληνική Κοινότητα Αδελαΐδας
    Αν προσπαθήσουμε να εξετάσουμε πώς η έννοια της κοινότητας εφαρμόζεται στην Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα Νότιας Αυστραλίας, θα πρέπει στις διαστάσεις της εθνικής ταυτότητας και του διοικητικού χαρακτήρα του οργανισμού να προσθέσουμε την ψυχή και την καρδιά των Ελλήνων της διασποράς. Αλλά ας εξετάσουμε πιο διεξοδικά τη γέννηση, το ξεκίνημα, το δυνάμωμα και την ανάπτυξη του ζωντανού αυτού δημοκρατικού οργανισμού που αποκαλούμε Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα Ν.Α.
  23. Ελληνική Κοινότητα Πιατιγκόρσκ
    Οι πρώτες αναφορές για την ύπαρξη στο Πιατιγκόρσκ μιας οργάνωσης που να ενώνει όλους τους έλληνες της πόλης μας, αναφέρονται στην αρχή του περασμένου αιώνα. Όμως ένα από τα φύλλα της δημοτικής εφημερίδας «Γκόλος» (μπορείτε να το δείτε εδώ) που διασώθηκε τυχαία στο δημοτικό εθνογραφικό μουσείο διηγείται μια βραδιά που έκανε η ελληνική κοινότητα της πόλης Πιατιγκόρσκ στις 26 Δεκεμβρίου το 1917. - Η Πόλη Πιατιγκόρσκ είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του νομού Σταυρούπολης.
  24. Ελληνική Κοινότητα Νέας Ζηλανδίας
    To 2006 υπολογίζεται ότι υπήρχαν γύρω στους 3000 Ελληνικής καταγωγής πολίτες στη Νέα Ζηλανδία πρώτης, δεύτερης, τρίτης και τέταρτης γενιάς. Οι περισσότεροι ζούσαν στο Wellington, την πρωτεύουσα της χώρας, με διάσπαρτες άλλες ομάδες στα υπόλοιπα διαμερίσματά της όπως στο Auckland, Christchurch, Napier, Wanganui, Palmerston North και αλλού. Ο Πανελλήνιος Σύλλογος (Pan-Hellenic Association) ήταν ο πρώτος εγγεγραμμένος οργανισμός των Ελλήνων της Νέας Ζηλανδίας και δημιουργήθηκε στο Wellington το 1929.
  25. Ελληνική Κοινότητα Λονδίνου
    Η ελληνική παρουσία στο Λονδίνο μπορεί να φτάσει μέχρι τις αρχές του δέκατου πέμπτου αιώνα. Οι δύο αδελφοί, Aνδρόνικος και Aλέξιος Εφφομάτος, που περιγράφηκαν στα εναπομείναντα έγγραφα ως “Γρεκοί”, καταγράφηκαν ώς κάτοικοι στην πόλη το έτος 1440. Ήταν από την Κωνσταντινούπολη, τώρα Ινσταμπούλ, η οποία έγινε έπειτα η πρωτεύουσα της ελληνόφωνης Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Από τo 1440, η Κωνσταντινούπολη ήταν κάτω από πολιορκία και μόνο δέκα τρία έτη αργότερα, τον Μάιο του 1453
  26. Ελληνική Κοινότητα Μελβούρνης
    Η μετανάστευση Ελλήνων στην Πολιτεία της Βικτώριας άρχισε με την ανακάλυψη του χρυσού (Αύγουστος 1851) στην τότε νεοϊδρυθείσα βρετανική αποικία. Σύμφωνα με μια από τις πρώτες απογραφές που διεξήχθησαν στη Βικτώρια το 1854, υπήρχαν 65 άντρες από την «Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία» που κατοικούσαν στην τότε αποικία. Το πρώτο κύμα των Ελλήνων μεταναστών υιοθέτησε τη νοοτροπία του «Ελντοράντο» αναζητώντας τον εύκολο πλουτισμό. Η πλειοψηφία αυτών των Ελλήνων, αναζητώντας εργασία, υπέγραφαν συμφωνίες με ναυτιλιακές εταιρείες σε διάφορα λιμάνια της Αγγλίας.
  27. Ελληνική Κοινότητα Αλεξάνδρειας
    Ιστορικό υλικό που λάβαμε από την Ελληνική Κοινότητα Αλεξανδρείας και τον κύριο Γιώργο Δήμα για την ιστορία της Κοινότητας από το 1843 μέχρι τις μέρες μας. Με τι όνομα ξεκίνησε, ποιοι ήταν οι πρώτοι ηγέτες της, ποιοι στήριξαν την Κοινότητα και ποιοι την έφεραν στο ζηλευτό αυτό σημείο της ακμής της, όλη αυτή την περίοδο. 1843-1854 Ακόμα και πριν απ' την επίσημη ίδρυση της Ε.Κ.Α., το 1843, η μικρή παροικία της Αλεξάνδρειας συντηρούσε σχολείο και νοσοκομείο.
  28. Η Ελληνική Παροικία στην Αίγυπτο
    Πρόκειται για μια πολύ συνοπτική, πολύ περιληπτική περιγραφή της παροικίας μας στην Αίγυπτο. Δεν είναι δυνατό να αποδοθεί ικανοποιητικά και σε λίγα λεπτά μια ιστορία σχεδόν τριών χιλιάδων χρόνων, ένα πέρασμα που δημιούργησε σημαντικότατα ορόσημα στην ιστορία όλου του κόσμου. Βέβαια πολλές από τις λεπτομέρειες της ομιλίας είναι – ή τουλάχιστον πρέπει να είναι – γνωστές στους Αιγυπτιώτες, καλό όμως είναι κάθε τόσο να τις ξαναζωντανεύουμε στη μνήμη μας για να μη ξεχνούμε την υποχρέωση που έχουμε να διατηρήσουμε τις παραδόσεις που μας κληροδότησαν όλες οι γενιές, που παλαιότερα πάσχισαν να δημιουργήσουν όσα άφησαν ανεξίτηλη τη σφραγίδα τους στη γη των πυραμίδων.