Ελληνικές Κοινότητες Βελγίου

Η ελληνική παρουσία στο Βέλγιο έγινε αισθητή μόνο κατά τη μεταπολεμική περίoδο. Ώς τα μέσα της δεκαετίας του 1950 οι χίλιοι περίπου Έλληνες της χώρας αυτής ήταν,στην πλειονότητά τους, εγγράμματοι έμποροι ή γενικότερα ελεύθεροι επαγγελματίες. Από το 1953 ώς και το 1964 η εικόνα αυτή αλλάζει ποσοτικά και ποιοτικά: στην περίοδο αυτή ο αριθμός των Ελλήνων που ζούσαν στο Βέλγιο πολλαπλασιάστηκε δραματικά, φτάνοντας τα 20.069 άτομα.

Continue Reading →

Άγιος Ευγένιος, ο Τραπεζούντιος

Στα τέλη του 3ου αιώνα μ.Χ., μία εποχή, όπου ο χριστιανισμός εμφανίστηκε κι άρχισε να εξαπλώνεται στην ευρύτερη περιοχή του Πόντου υπό την αυτοκρατορία των Διοκλητιανου και Μαξιμιανού, ο Άγιος Ευγένιος έζησε και μαρτύρησε στην Τραπεζούντα. Σε μία περίοδο σκληρών, ίσως και των σκληροτέρων, διωγμών απέναντι στους Χριστιανούς, όταν οι έπαρχοι της Καππαδοκίας και Αρμενίας, Λυσίας και Αγρικόλαος, έκαναν πράξη το απάνθρωπο διάταγμα να θανατώνουν κάθε πιστό της νέας θρησκείας, ο Άγιος Ευγένιος έζησε και μαρτύρησε…

Continue Reading →

Ο Πολυχρόνης Αμανατίδης

Ο Χρόνης Αμανατίδης κατάγεται από την Κερασούντα του Πόντου αλλά γεννήθηκε στο Οχυρό Δράμας. Από μικρή ηλικία ασχολείται με την ποντιακή και ελληνική μουσική και το ποντιακό θέατρο, δίπλα στο μεγάλο θεατράνθρωπο, Πόλυ Χάϊτα, του οποίου υπήρξε μαθητής. Έπαιξε στο αρχαίο θέατρο Φιλίππων στο έργο «Οι τελευταίοι » του Πόλυ Χάϊτα καθώς και στο Λυκαβητό, όπου απέσπασε την καλύτερη κριτική από τον Κ. Γεωργουσόπουλο.

Continue Reading →

Από τα Λιμνά (Γκολτζούκ) Καππαδοκίας στο… (μέρος 3)

Στις 30 Ιανουαρίου 1923 υπογράφηκε ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία η συνθήκη της Λωζάννης. Συνθήκη με την οποία αφενός μεν τερματίστηκε ουσιαστικά ο πόλεμος, αφετέρου δε καθορίστηκαν νέα σύνορα και.. και μεταβλήθηκε ριζικά η ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων με την πρόσθετη συμφωνία «περί ανταλλαγής των πληθυσμών»…

Continue Reading →

Λιμνά (Γκολτζούκ) Καππαδοκίας (μέρος 2)

Η μεγαλύτερη εκκλησία χτισμένη ακριβώς στο κέντρο της μεγάλης πλατείας στις αρχές του 19ου αιώνα. Βεβαίως σύμφωνα με κάποιες μαρτυρίες χτίστηκε στα πολύ παλαιά χρόνια, στην εποχή του βυζαντίου, αλλά «ανακαινίστηκε το 1847…

Continue Reading →

Λιμνά (Γκολτζούκ) Καππαδοκίας(μέρος 1)

Τα Λιμνά ευρίσκονται στην κοιλάδα του Μπουτάκ Οβά, βόρεια της Νίγδης σε απόσταση περίπου τριάντα χιλιομέτρων. Πιο συγκεκριμένα είναι κτισμένα στην κεντρική αρτηρία, δημόσιο δρόμο, που ενώνει το βόρειο τμήμα της Καππαδοκίας με το νότιο, δηλαδή Νεάπολη, Ανακού, Μαλακοπή, Λίμνα, Νίγδη, Πόρο, Ερεγλί, και από εκεί με τον σιδηρόδρομο στο Ικόνιο ή για το λιμάνι της Μερσίνας…

Continue Reading →

“Άθυρα και Αθυριώτες”

Το χωριό, τα Άθυρα, είναι ένα από τα εφτά χωριά που συναποτελούν σήμερα (από 1ης Ιανουαρίου 1999) το Δήμο Πέλλας. Βρίσκεται στο ανατολικότερο τμήμα του Νομού Πέλλας, σε υψόμετρο 30 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας… Πριν από το 1926, το χωριό μας ονομαζόταν «Μπόζετς». Το λέγανε και «Μπόζιτς», ενώ τους κατοίκους του «Μπζιτσιανούς» ή «Μποζιτσιώτες». Το «Μπόζετς» ελευθερώθηκε από τους Τούρκους στις 22 Οκτωβρίου 1912…

Continue Reading →

Τα Άθυρα της Ανατολικής Θράκης (μέρος 1)

Η κωμόπολη Άθυρα της Ανατολικής Θράκης (τουρκικά Μπουγιούκ Τσεκμετζέ = Μεγάλο συρτάρι) βρίσκεται πάνω στη στενή λωρίδα ξηράς, ανάμεσα στη λίμνη Αθύρα και τον κόλπο Αθύρα, στα βόρεια παράλια της Προποντίδας θάλασσας, 38 χλμ δυτικά της Κωνσταντινούπολης. Μια φυσική διώρυγα (άνοιγμα, χαράδρα), που δημιούργησαν τα νερά κυλώντας προς τη θάλασσα…

Continue Reading →