Διεθνές Κέντρο Ελληνικών Ερευνών

«Όσα φέρνει μια στιγμή δεν τα φέρνει ο χρόνος». Αυτό είναι το ρητό που διάλεξα εδώ παρουσιάζοντας την τόσο σημαντική έρευνα, δραστηριότητα και πάνω από όλα δημιουργία του Διεθνούς Κέντρου Ελληνικών Ερευνών, ενός μη κερδοσκοπικού οργανισμού που σκοπό έχει την επιστημονική έρευνα του Ελληνισμού από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα και που εδρεύει στη Γαλλία. Το ρητό το χρησιμοποιώ γιατί κατά τύχη συνάντησα την τόσο αξιόλογη αυτή Ερευνήτρια της ομογένειας στο Διαδίκτυο. Στην όμορφη ιστοσελίδα του Κέντρου μπορεί ο αναγνώστης να βρει αρκετό υλικό για τις δραστηριότητες του. Το Δ.Κ.Ε.Ε. αποτελεί ένα σημαντικότατο πνευματικό Κέντρο προώθησης του Ελληνικού Πολιτισμού της Διασποράς.

Εδώ παρουσιάζουμε τις σημαντικές διαδικασίες των γυρισμάτων και της κινηματογραφικής επεξεργασίας του ντοκιμαντέρ με τίτλο “Βυζάντιο μετά το Βυζάντιο”, το οποίο εστιάζει στο ρόλο που διαδραμάτισαν οι Φαναριώτες για τη διατήρηση του Ελληνισμού μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης.

Το έργο αυτό του Διεθνούς Κέντρου Ελληνικών Ερευνών, το οποίο αποτελεί την πρώτη ολοκληρωμένη εργασία του ινστιτούτου Δ.Κ.Ε.Ε. για την προβολή του Οικουμενικού Ελληνισμού και Φιλελληνισμού, επελέγη και παρουσιάστηκε σε  διάφορα Διεθνή Φεστιβάλ Ελλάδας και εξωτερικού. Η πρώτη προβολή είχε προγραμματιστεί για το Σάββατο 12 Μαρτίου 2011 (περισσότερες πληροφορίες είναι διαθέσιμες στη σελίδα του Φεστιβάλ Κινηματογράφου).

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Διεθνούς Κέντρου Ελληνικών Ερευνών αποτελείται από τα εξής άτομα:

Δρ. Ερατώ Πάρη (Πρόεδρος – φωτο πιο πάνω), Γαλλία, Ελλάδα)
Δρ. Κωνσταντίνος Δροσάτος ( Γραμματέας Διεθνών Σχέσεων, ΗΠΑ)
Δρ. Richard Dubois (Ταμίας, Γαλλία)

Το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων το 2009 σε άρθρο με τίτλο “Ντοκιμαντέρ: Έλληνες, Φανάρι και Φαναριώτες στον κόσμο” της Διαμαντένιας Ριμπά έγραφε τα εξής:

«Έτος Φαναριωτών», έχει οριστεί διεθνώς το 2009, με την ευκαιρία τη συμπλήρωσης 300 χρόνων από το θάνατο του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου (1641-1709), γνωστού και ως «ο εξ απορρήτων της κραταιάς βασιλείας των Οθωμανών», με τον οποίο ουσιαστικά ξεκινά η δυναστεία των Φαναριωτών.
Την επέτειο αυτή έρχεται να τιμήσει με τον καλύτερο τρόπο το Διεθνές Κέντρο Ελληνικών Ερευνών (C.I.R.H), με έδρα τη Νίκαια της Γαλλίας. Το δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ που θα παρουσιάσει το φθινόπωρο, με τίτλο «Έλληνες: Φανάρι και Φαναριώτες στον κόσμο», ιχνηλατεί την πορεία των βυζαντινών και μεταβυζαντινών μεγάλων οικογενειών.

Η διεθνής αυτή συμπαραγωγή, διάρκειας 90 λεπτών, τελεί υπό την αιγίδα του ελληνικού Υπουργείου των Εξωτερικών και υλοποιείται με τις ευλογίες του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Έχει, μεταξύ άλλων, την οικονομική υποστήριξη της Ελληνικής Ραδιοφωνίας Τηλεόρασης – ΕΡΤ Α.Ε., που είναι και συμπαραγωγός, του Δορυφορικού προγράμματος της ΕΡΤ Α.Ε.- ERT WORLD και του ΕΟΤ.

«Ψυχή» της όλης προσπάθειας είναι μία Ελληνίδα της Διασποράς. Πολίτης του κόσμου, η Ιστορικός-Ερευνήτρια Δρ. Ερατώ Πάρη, ιδρύτρια και διευθύντρια του C.I.R.H, έχει θέσει ως στόχο ζωής την προώθηση της αντικειμενικής επιστημονικής έρευνας του Ελληνισμού, από την αρχαιότητα έως τις μέρες μας.
Το δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ είναι ένα πρώτο μεγάλο βήμα για την ανάδειξη της απήχησης που έχουν διαχρονικά, στον παγκόσμιο Ελληνισμό, διάσημοι Φαναριώτες, οι οποίοι και σήμερα, όπως τονίζει η Δρ. Πάρη, διαδραματίζουν ακόμη σημαντικό ρόλο στην ελληνική και διεθνή πραγματικότητα.

Στο ντοκιμαντέρ γίνεται εκτενής αναφορά στις οικογένειες Μαυροκορδάτου, Μπενάκη, Ζαΐμη, Νεγρεπόντε, Ροδοκανάκη, Ζαρίφη και Ζαφειροπούλου, τα «ΖΖ», σήμα ευμάρειας των «Πολίτικων» οικογενειών στη Μασσαλία, καθώς και στις δραστηριότητές τους στους τομείς των τραπεζών, της βιομηχανίας και του εμπορίου.

«Είναι η πρώτη φορά που υλοποιείται η παραγωγή ενός φιλμ, διεθνών προδιαγραφών, για τη σημαντική επιρροή των Φαναριωτών στη διαμόρφωση της διεθνούς πολιτισμικής ταυτότητας», επισημαίνει με δηλώσεις της στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, από τη Νίκαια της Γαλλίας η Δρ. Πάρη.

«Η διεθνής αυτή συμπαραγωγή- συνεχίζει- έχει ως στόχο την ανάδειξη της καθοριστικής συμβολής των Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών “μεγάλων” οικογενειών στη διάπλαση και αναδιαμόρφωση μιας ευρωπαϊκής, αλλά και διεθνούς ταυτότητας και πολιτισμού στην Ανατολή και στη Δύση, από τον 15ο έως και τον 21ο αιώνα, σε πολιτισμικό, οικονομικό, ιστορικό, γλωσσολογικό, πολιτικό, θρησκευτικό και κοινωνικό επίπεδο. Ο πολιτισμός αυτός έπαιξε, μέχρι και τις μέρες μας, ένα σημαντικό ρόλο στη δημιουργία μιας κοσμοπολίτικης, πολυεθνικής ταυτότητας και παράδοσης, ενώ οι πολυεθνικές επιρροές που αναδεικνύει εναρμονίζονται και μας οδηγούν στο σήμερα, όπως και στο όραμα ενός πολυεθνικού ανθρώπινου μωσαϊκού που ζει ειρηνικά».
Για τις ανάγκες του ντοκιμαντέρ, η Δρ. Πάρη και οι συνεργάτες της ταξίδεψαν ακόμα και σε πόλεις μακρινές, ακολουθώντας τα βήματα των επιφανών Φαναριωτών. Γυρίσματα έγιναν στην Αλεξάνδρεια, τη Βομβάη και την Καλκούτα, τη Μασσαλία, το Βουκουρέστι, τη Χίο, το Παρίσι, την Αθήνα και φυσικά την Κωνσταντινούπολη, ενώ ακολουθούν η Μόσχα, το Μόναχο, η Κολωνία, η Βιέννη, το Λονδίνο και η Οδησσός.
Στις άμεσες προτεραιότητες του Κέντρου είναι η διοργάνωση ειδικών εκδηλώσεων για την προώθηση του ντοκιμαντέρ, που θα γυριστεί στα ελληνικά, στα γαλλικά και στα αγγλικά, σε διάφορες πόλεις της Ευρώπης, των ΗΠΑ, του Καναδά και της Αυστραλίας.

Η πρεμιέρα του έργου αναμένεται να γίνει τον Οκτώβριο, στην Αθήνα και στη συνέχεια, το Νοέμβριο, στην Κωνσταντινούπολη.

Με τη στήριξη του ΕΟΤ, στα τέλη Σεπτεμβρίου θα γίνει στο Παρίσι παρουσίαση, σε ειδικό κοινό διακεκριμένων εκπροσώπων της γαλλικής κυβέρνησης και διάσημων Γάλλων και Ελλήνων ακαδημαϊκών, δημοσιογράφων, ανθρώπων της Τέχνης και γνωστών φιλελλήνων. Η σημαντική αυτή βραδιά θα καλυφτεί τηλεοπτικά από την ΕΡΤ και ΕΡΤ World, από γαλλικά και άλλα ευρωπαϊκά κανάλια.

Θα ακολουθήσουν επίσημες βραδιές στη Χίο, τη Μασσαλία, το Βουκουρέστι, τη Σόφια, τη Βιέννη, τις Βρυξέλλες, τη Νέα Υόρκη, την Ουάσιγκτον, το Λος Άντζελες, το Σακραμέντο, το Σικάγο, το Μόντρεαλ, το Σίδνεϊ και τη Μελβούρνη. Ενδιαφέρον για την προώθηση του ντοκιμαντέρ έχει δείξει και ο οργανισμός EBU (European Broadcasting Union)…

Το παρακάτω φωτογραφικό υλικό είναι παρμένο από την εν λόγω κινηματογραφική ταινία η οποία παρουσιάστηκε σε διάφορα Διεθνή Φεστιβάλ Ελλάδας και εξωτερικού. Ανήκει στο Διεθνές Κέντρο Ελληνικών Ερευνών (Δ.Κ.Ε.Ε. http://www.icher.eu) και ευχαριστούμε την Δρα Ερατώ Πάρη, διευθύντρια του Κέντρου και κινητήρια δύναμη των δραστηριοτήτων του όπως επίσης μαρτυρεί και η κ. Δ. Ριμπά στο άρθρο της.

Είμαστε υπερήφανοι που η Δρ Ε. Πάρη ανήκει στον Ελληνισμό της Διασποράς και προβάλλει με τον καλύτερο τρόπο το Ελληνικό όνομα και τον Ελληνικό πολιτισμό στο εξωτερικό.

fanariotes

Aλεξάνδρεια στα Ελληνικά στην είσοδο της πόλης
Aλεξάνδρεια στα Ελληνικά στην είσοδο της πόλης
Χίος
Χίος
 Κωνσταντίνος Μουρουζής, Φαναριώτης, Πρίγκιπας της Μολδαβίας
Κωνσταντίνος Μουρουζής, Φαναριώτης, Πρίγκιπας της Μολδαβίας
Βικτωριανό μνημεία Φαναριωτών στην Καλκούττα, Ινδία
Βικτωριανό μνημεία Φαναριωτών στην Καλκούττα, Ινδία
Ιάσι, Ρουμανία
Ιάσι, Ρουμανία
Κωνσταντινούπολη και Αγία Σοφία
Κωνσταντινούπολη και Αγία Σοφία
Γιάννης Καρατζάς, Φαναριώτης και Πρίγκηπας Ουαλλαχίας
Γιάννης Καρατζάς, Φαναριώτης και Πρίγκηπας Ουαλλαχίας
Παμμακαριστό Β' Οικουμενικό Πατριαρχείο
Παμμακαριστό Β' Οικουμενικό Πατριαρχείο
Παρίσι
Παρίσι
Περιοχή Φαναριωτών στην Καλκούττα, Ινδία
Περιοχή Φαναριωτών στην Καλκούττα, Ινδία
Έπαυλη Φαναριωτών στη Σύρο, Ελλάδα
Έπαυλη Φαναριωτών στη Σύρο, Ελλάδα
Τάφος Φαναριώτη
Τάφος Φαναριώτη
Τάφος Φαναριώτη στη Μασαλλία, Γαλλία
Τάφος Φαναριώτη στη Μασαλλία, Γαλλία
Περιοχή Φαναριωτών στην Καλκούττα, Ινδία
Περιοχή Φαναριωτών στην Καλκούττα, Ινδία
Περιοχή Φαναριωτών, Ινδία
Περιοχή Φαναριωτών, Ινδία
Σαλβάγειος σχολή στην Αλεξάνδρεια Αιγύπτου
Σαλβάγειος σχολή στην Αλεξάνδρεια Αιγύπτου
Θέρετρο Σεχιάρη στη Γαλλία
Θέρετρο Σεχιάρη στη Γαλλία
Βυζαντινή εκκλησία στην Κωνσταντινούπολη την εποχή των Φαναριωτών
Βυζαντινή εκκλησία στην Κωνσταντινούπολη την εποχή των Φαναριωτών
Το κάστρο του Ράλλη, Μασαλλία, Γαλλία
Το κάστρο του Ράλλη, Μασαλλία, Γαλλία
Ο πύργος του Άϊφελ, όπως φαίνεται από την έπαυλη Σούτσου και Μοράντ στη Γαλλία
Ο πύργος του Άϊφελ, όπως φαίνεται από την έπαυλη Σούτσου και Μοράντ στη Γαλλία

Στη σελίδα του Κέντρου θα βρούμε περισσότερες λεπτομέρειες γιατην παραγωγή αυτού του κινηματογραφικού έργου.

Στόχος αυτής της παραγωγής είναι η ανάδειξη της καθοριστικής συμβολής των Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών «μεγάλων» οικογενειών στη διάπλαση και αναδιαμόρφωση μιας Ευρωπαϊκής και διεθνούς ταυτότητας και πολιτισμού στην Ανατολή και στην Δύση, από τον 15ο έως και τον 21ο αιώνα, σε πολιτισμικό, οικονομικό, ιστορικό, γλωσσολογικό, πολιτικό, θρησκευτικό, αλλά και κοινωνικό επίπεδο. Το πρωτότυπο σενάριο του φιλμ είναι βασισμένο στην νέα και σε βάθος επιστημονική έρευνα της προσφοράς των Φαναριώτικων οικογενειών από το παρελθόν έως και σήμερα, στο Παρίσι, Αθήνα, Μασσαλία, Κωνσταντινούπολη, Βομβάι, Οδησσό, Αλεξάνδρεια, Καλκούτα, Χίο, Βουκουρέστι, Ιάσιο, Σύρο, κτλ. Είναι η πρώτη φορά που υλοποιείται η παραγωγή ενός φιλμ για την σημαντική επιρροή των Φαναριωτών στην διαμόρφωση της διεθνούς πολιτισμικής ταυτότητας και όσα πρεσβεύει ο Ελληνισμός: την πολιτιστική του κληρονομιά και πολιτισμό.

Ένας μεγάλος αριθμός ιστορικών, ακαδημαϊκών και δημοσιογράφων συμμετείχαν στην έρευνα όπου βασίζεται αυτό το ντοκιμαντέρ.

Μεταξύ των συνεργατών μας από διαφορετικά πανεπιστημιακά κέντρα και ιδρύματα είναι η Sorbonne Paris IV, η Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales, το Πανεπιστήμιο της Νίκαιας (Γαλλία), το Ευρωπαϊκό Κέντρο Wurzburg (Γερμανία), η Ακαδημία της Μασσαλίας, το Πανεπιστήμιο του Montpellier III (Paul Valery), η Ακαδημία Βαλκανικού Πολιτισμού (Σόφια, Βουλγαρία), το Interuniveristy Centre for Neo-Hellenic Studies of Montreal (Κεμπέκ, Καναδάς), το Ίδρυμα Βυζαντινών και Μετα-Βυζαντινών Σπουδών στον Μυστρά, η Romanian Society of Greek Studies (Bucharest Academy of Genealogy (Paris), το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών (Αθήνα), το Κέντρο Βυζαντινών και Νέων Ελληνικών Σπουδών : Queens College/CUNY (Νέα Υόρκη), το California State University, Sacramento (Καλιφόρνια, ΗΠΑ), California State University, Sacramento (Καλιφόρνια, ΗΠΑ), Columbia University (Ν.Υ., ΗΠΑ), η Ακαδημία Αθηνών, το Πανεπιστήμιο Αθηνών κ.α.

Ιάκωβος Γαριβάλδης
Μνήμες Αλησμόνητες Πατρίδες

 


Α Ρ Θ Ρ Α - Τ Η Σ - Ι Δ Ι Α Σ - Κ Α Τ Η Γ Ο Ρ Ι Α Σ :
  1. Η Έξοδος των Ελλήνων από την Αίγυπτο
    1955-1965 Κάιρο, 17-21 Αυγούστου 1957. Από την επίσημη επίσκεψη του Κων. Καραμανλή στην Αίγυπτο, έπειτα από πρόσκληση του προέδρου Νάσερ. Στη φωτογραφία, ο Αιγύπτιος πρόεδρος απονέμει στον Ελληνα πρωθυπουργό κορυφαία τιμητική διάκριση (Φωτογραφικό Αρχείο Ιδρύματος Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής). Ο Νάσερ, το κύμα φυγής και η επίσκεψη Κωνσταντίνου Καραμανλή Η ελληνική παρουσία στην Αίγυπτο πηγαίνει βαθιά πίσω στους αιώνες, στην εποχή των επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ωστόσο τις πρώτες αμιγώς ελληνικές κοινότητες με εθνική συνείδηση συνέπηξαν οι Έλληνες μετανάστες που αναζήτησαν στη φιλόξενη γη της Αιγύπτου καλύτερες συνθήκες διαβίωσης όσο η Ελλάδα παρέμενε υπόδουλη υπό οθωμανικό ζυγό. Την περίθαλψη και φροντίδα τους ως την ίδρυση του πρώτη ελληνικού προξενείου στην Αλεξάνδρεια, το 1833, είχε το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, αργότερα και πάσης Αφρικής, ένας μακραίων θεσμός και φάρος της Ορθοδοξίας από την εποχή της ιδρύσεώς του, τον πρώτο αιώνα μ.Χ.
  2. Οι Έλληνες της Προαζοφικής
    Οι Έλληνες αποτελούν ένα από τα αρχαιότερα έθνη που διέμεναν στα εδάφη της σημερινής Ουκρανικής Επικράτειας. Από τον 8ο έως τον 6ο π. Χ. αιώνα οι Έλληνες εμφανίσθηκαν στα βόρεια παράλια του Ευξείνου Πόντου, ασχολήθηκαν με το εμπόριο και ίδρυσαν πόλεις-αποικίες. Η πρώτη από αυτές ιδρύθηκε από Έλληνες καταγόμενους από τη Μίλητο (Μικρά Ασία) στη νήσο Μπερεζάν το δεύτερο ήμισυ του 7ου π. Χ. αιώνα.
  3. Ο παροικιακός Ελληνισμός της Βιέννης
    Η παρουσία του Ελληνισμού στην Βιέννη έχει τις ρίζες της στις αρχές του 18ου αιώνα και συγκεκριμένα στις συνθήκες του Κάρλοβιτς (1699) και του Πασάροβιτς (1718) που υπογράφτηκαν μεταξύ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και των Αψβούργων. Οι συνθήκες αυτές προέβλεπαν μια σειρά από αμοιβαία προνόμια για τους υπηκόους των 2 Αυτοκρατοριών που είχαν ως στόχο την τόνωση του εμπορίου. Γενικότερα η μακροπρόθεσμη πολιτική των Αψβούργων στην περιοχή είχε ως τελικό στάδιο την εμπορική (και πιθανά εδαφική) έξοδο της Αυτοκρατορίας στην Ανατολική Μεσόγειο μέσω της Θεσσαλονίκης. Οι συνθήκες που διαμορφώθηκαν από το γεωπολιτικό αυτό πλαίσιο ευνόησαν τους Έλληνες της Ηπείρου και της Μακεδονίας που γνώριζαν αρκετά καλά τους χερσαίους δρόμους μέσω Βοσνίας και Βουλγαρίας προς την Βιέννη και ως υπήκοοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας είχαν την ευκαιρία να εγκατασταθούν στην Βιέννη και να αναπτύξουν μια ζωηρή εμπορική αλλά και πολιτισμική δραστηριότητα.
  4. Ελληνικη Κοινοτητα Βενετιας
    Δυο βήματα από τη φημισμένη πλατεία του Αγίου Μάρκου στο κέντρο της Βενετίας, υπάρχει το κανάλι των Ελλήνων (Rio dei Greci), το οποίο οριοθετεί μία ομώνυμη νησίδα (Campo dei Greci). Σ’ αυτή έζησαν, πρόκοψαν και παρήγαγαν επί αιώνες ανεκτίμητο πνευματικό έργο χιλιάδες Έλληνες μέτοικοι από την Ελλάδα και φυγάδες από την αλωμένη Κωνσταντινούπολη.
  5. Ελληνική Κοινότητα Μπρνο
    Η Ελληνική Κοινότητα Μπρνο είναι μία οργάνωση μη κερδοσκοπική. Ο σκοπός της είναι να φέρνει ποιο κοντά μεταξύ τους, τους Έλληνες και τις οικογένειές τους που ζουν στο Μπρνο και τα περίχωρα του, αλλά και να ενισχύσει τους δεσμούς φιλίας με αλλοεθνής φίλους της Ελλάδας, της ελληνικής γλώσσας και του ελληνικού πολιτισμού.
  6. Ελληνική Κοινότητα Στουτγάρδης
    Οι πρώτοι Έλληνες εργάτες έφτασαν στην Στουτγάρδη το 1941/1942. Οι περισσότεροι ήρθαν με συμβόλαια ως „Fremdarbeiter“, αφού είχαν περάσει τις ιατρικές εξετάσεις που διεξήγαγαν τα γερμανικά κλιμάκια. Ορισμένα ονόματα από εκείνη την εποχή: Χατζηανδρέου, Γιώργος και Παναγιώτης Παπαηλιού, Γιάννης Κοφτερός, Σταύρος Καραγκούνης, Τάκης Βελισσάριος, Σταμάτης Νισύριος
  7. Ελληνικη Κοινοτητα Συδνεϋ
    Η Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα Νέας Νότιας Ουαλίας (Ε.Ο.Κ. NNO) δημιουργήθηκε αρχικά για να στηρίξει την κατασκευή μιας εκκλησίας, της Αγίας Τριάδας. Η Ορθόδοξη Αγία Τριάδα ήταν η πρώτη εκκλησία του νοτίου ημισφαιρίου εφόσον κτίστηκε το 1898 από Έλληνες και Σύριους επιχειρηματίες.
  8. Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού Βερολίνου
    Το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού Βερολίνου υποστηρίζει και προωθεί τον ελληνικό πολιτισμό σε ολόκληρη τη γερμανόφωνη Ευρώπη. Από το 1995, χρονιά ίδρυσης του Παραρτήματος, στεγάζεται στο κέντρο του Βερολίνου και διαθέτει βιβλιοθήκη και χώρο πολλαπλών εκδηλώσεων. Η εργασία του επικεντρώνεται κυρίως στην παρουσίαση εικαστικών εκθέσεων, λογοτεχνικών αναγνώσεων, θεατρικών και κινηματογραφικών έργων από την Ελλάδα, στη διοργάνωση διαλέξεων και σεμιναρίων, καθώς και στην λειτουργία της βιβλιοθήκης, την παροχή γενικών πληροφοριών για πολιτιστικά θέματα καθώς και την προσφορά μαθημάτων ελληνικής γλώσσας.
  9. Ελληνικη Κοινοτητα Βερολινου
    Η Ελληνική Κοινότητα Βερολίνου ιδρύθηκε το 1975 ως διάδοχος της Ελληνικής Κοινότητας της δεκαετίας του ’60. Την 1η Ιουνίου 1990 η έδρα της μεταφέρθηκε υπό την αιγίδα του Ελληνικού Πολιτιστικού Κέντρου (Ε.Π.Κ.) στο κτίριο της οδού Mittelstr. 33, Berlin-Steglitz bezogen.
  10. Ελληνικη Κοινοτητα Στοκχολμης
    Το 1642 βασίλισσα της Σουηδίας ήταν η Χριστίνα. Ένας μεγάλος αριθμός των Ελλήνων βρισκόταν ήδη στη Σουηδία και περιφέρονταν σε πόλεις και χωριά της Σουηδίας κάνοντας εράνους για να πληρώσουν λύτρα για την απελευθέρωση Ελλήνων που ήταν φυλακισμένοι σε Οθωμανικές φυλακές.
  11. Ελληνικη Κοινοτητα Ζυριχης
    Η Ελληνική Κοινότητα Ζυρίχης (ΕΚΖ) στην σημερινή της μορφή σαν θρησκευτικά και κομματικά ανεξάρτητη οργάνωση των Ελλήνων μεταναστών στη Ζυρίχη και στην ευρύτερη περιφέρειά της υπάρχει από τον Οκτώβριο του 1979. Λειτουργεί σαν Νομικό Πρόσωπο σύμφονα με το άρθρο 60 του Ελβετικού Αστικού Κώδικα και αποτελείται σήμερα από 310 μέλη.
  12. Μελβούρνη - Οι Διακρίσεις Χελλένικ
    Παρά την εντυπωσιακά μεγάλη και πολυσχιδή δράση του, ο Σύνδεσμος Χελλένικ έμεινε περισσότερο γνωστός για τη διοργάνωσή του των απονομών διακρίσεων εξαίρετης απόδοσης στους ομογενείς μας της Μελβούρνης. Οι βραβεύσεις αυτές, με τη γενική ονομασία "Διακρίσεις Χελλένικ - Hellenic Distinctions", απονέμονταν επί είκοσι συναπτά χρόνια σε άτομα που είχαν ξεχωρίσει με τις επιτεύξεις τους στους τομείς της δραστηριότητας τους και βασίζονταν στις κρίσεις επιτροπών, που επιλέγονταν ανεξάρτητα από τον ίδιο το Σύνδεσμο.
  13. Πανηπειρωτική Ομοσπονδία Αμερικής
    Με πρωτοβουλία των Ηπειρωτικών οργανώσεων της Νέας Υόρκης,Φιλαδελφείας και Γούστερ και κατόπιν πολλών συσκέψεων, αποφασίστηκε η πρώτη σύγκληση Πανηπειρωτικού Συνεδρίου σε μιά έπαυλη στο Northboro, μιά μικρή πόληκοντά στο Γούστερ. Το Συνέδριο ορίστικε γιά την 19-21 Ιουλίου 1942. Ιστορική θα μείνη στα χρονικά του Ηπειρωτισμού της Αμερικής αυτή η Πανηπειρωτική συγκέντρωση. Η αθρόα προσέλευση των Ηπειρωτών από κάθε γωνιά τηςΑμερικής, ο ενθουσιασμός, η αγάπη, η ευθυμία και οι παντός είδους εκδηλώσεις εκείνωντων τριών ημερών θα μείνουν αξέχαστες
  14. ΟΕΚ Γερμανίας
    Η ΟΕΚ επιδιώκει τη δημιουργία στενών φιλικών σχέσεων μεταξύ του Ελληνισμού στην ΟΔΓ και του γερμανικού λαού καθώς και των άλλων εθνικοτήτων στη χώρα που ζούμε και εργαζόμαστε. Η ΟΕΚ είναι ανεξάρτητη από κρατικές ή άλλες αρχές, οργανισμούς και πολιτικά κόμματα. Η ύπαρξή της και δραστηριότητά της βασίζεται στις αρχές της δημοκρατίας, της φιλίας ανάμεσα στους λαούς και της ειρήνης. Σε ζητήματα εθνικής σημασίας ή που αφορούν τις βασικές αρχές του ανθρωπισμού και της δημοκρατίας, μπορεί να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις της.
  15. Σύνδεσμος Ιθακησίων Μελβούρνης
    Ο Ρόλος του Συνδέσμου Ιθακησίων Οδυσσεύς στα παροικιακά και στις σχέσεις Αυστραλών και Ελλήνων. Σε μικρό χρονικό διάστημα μετά αυτό τον ερχομό μου στη Μελβούρνη 6-12-37, παρευρέθηκα σε Συνέλευση του Συνδέσμου που είχε σκοπό να μαζέψει χρήματα δια την Ελληνική Αεροπορία. Με εντυπωσίασε ο θερμός πατριωτισμός των ομιλητών και επίσης έμαθα δια τη δράση του Συνδέσμου, δια την οποίαν διαβεβαιώθηκα στα μεθεπόμενα 11 χρόνια ως Γραμματέας του Συνδέσμου.
  16. Διεθνές Κέντρο Ελληνικών Ερευνών
    «Όσα φέρνει μια στιγμή δεν τα φέρνει ο χρόνος». Αυτό είναι το ρητό που διάλεξα εδώ παρουσιάζοντας την τόσο σημαντική έρευνα, δραστηριότητα και πάνω από όλα δημιουργία του Διεθνούς Κέντρου Ελληνικών Ερευνών που εδρεύει στη Γαλλία. Στην όμορφη ιστοσελίδα του Κέντρου μπορεί ο αναγνώστης να βρει αρκετό υλικό για τις δραστηριότητες του. Το Δ.Κ.Ε.Ε. αποτελεί ένα σημαντικότατο πνευματικό Κέντρο προώθησης του Ελληνικού Πολιτισμού της Διασποράς.
  17. Ελληνική Κοινότητα Βραΐλας
    Στα τέλη της δεκαετίας του 1860 ιδρύθηκαν, χάρη στην πρωτοβουλία ελληνικών συλλόγων, κατώτερο αρρεναγωγείο και παρθεναγωγείο, που φρόντιζε για τους άπορους "ελληνόπαιδες". Τα σχολεία αυτά, που μετατράπηκαν σε κοινοτικά στις επόμενες δεκαετίες, δεν ήταν τα μόνα ελληνικά σχολεία, καθώς στη Βραΐλα, μέχρι και τις αρχές του 20ού αιώνα, ιδρύθηκαν πάρα πολλά ελληνικά ιδιωτικά σχολεία, τόσο θηλέων, όσο και αρρένων.
  18. Ελληνικές Κοινότητες Βελγίου
    Η ελληνική παρουσία στο Βέλγιο έγινε αισθητή μόνο κατά τη μεταπολεμική περίoδο. Ώς τα μέσα της δεκαετίας του 1950 οι χίλιοι περίπου Έλληνες της χώρας αυτής ήταν,στην πλειονότητά τους, εγγράμματοι έμποροι ή γενικότερα ελεύθεροι επαγγελματίες. Από το 1953 ώς και το 1964 η εικόνα αυτή αλλάζει ποσοτικά και ποιοτικά: στην περίοδο αυτή ο αριθμός των Ελλήνων που ζούσαν στο Βέλγιο πολλαπλασιάστηκε δραματικά, φτάνοντας τα 20.069 άτομα.
  19. Έλληνες δούλοι στη Βοστώνη - 1827
    Ο Χριστόφορος Πλάτων Καστάνης (1814-1866) καταγόταν από τη Λιβαδειά της Χίου. Έχασε την οικογένειά του στη σφαγή του νησιού και αιχμαλωτίστηκε, πουλήθηκε ως δούλος και αναγκάστηκε να γίνει Μωαμεθανός. Η Γ. Μοχάλβη (μάλλον Γαρυφαλιά Μοχάλβη στην Ελληνική 1817-1830) γεννήθηκε στα Ψαρά και οι γονείς της σκοτώθηκαν στην σφαγή της Χίου. Πουλήθηκε στους Τούρκους ως δούλη και ο Αμερικανός Πρόξενος Joseph Langston την βρήκε στη Σμύρνη και την απελευθέρωσε το 1827.
  20. Η ελληνική παροικία της Οδησσού στα τέλη του 19ου αιώνα
    Τα απογραφικά δελτία είναι συγκεντρωμένα στο Κρατικό Αρχείο Οδησσού (G.A.O.O.). Βάση της απογραφής είναι το νοικοκυριό που διαρθρώνεται γύρω από τον αρχηγό της οικογένειας. Κάθε απογραφικό δελτίο καταγράφει τα μέλη μιας εστίας, συμπεριλαμβάνοντας το υπηρετικό προσωπικό και άλλα άτομα μη συγγενικά προς την οικογένεια που κατοικούν κάτω από την ίδια στέγη. Τα δελτία έχουν συμπεριλάβει 5086 Έλληνες, με βάση τη μητρική γλώσσα.
  21. Ελληνικη Κοινοτητα Αδελαϊδας - Σχολεια
    Δικαίωμα αναλλοίωτο κάθε Έλληνα της διασποράς ή Ελληνο-Αυστραλού απολετεί ο εμπλουτισμός της διάνοιάς του διαμέσου της μετάδοσης και διδασκαλίας τόσο της Ελληνικής γλώσσας όσο και των στοιχείων πολιτισμού, ιστορίας και φιλοσοφίας που σε αφθονία υφίστανται στην πολιτισμική μας κληρονομιά. Τόσο το αρχαίο ελληνικό πνεύμα όσο και η πιο σύγχρονη λαϊκή σοφία αποτελούν δυναμικά εφόδια για την διάπλαση του ήθους των νέων μας αλλά και την ενδυνάμωσή τους για την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της ζωής και του μέλλοντος.
  22. Ελληνική Κοινότητα Αδελαΐδας
    Αν προσπαθήσουμε να εξετάσουμε πώς η έννοια της κοινότητας εφαρμόζεται στην Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα Νότιας Αυστραλίας, θα πρέπει στις διαστάσεις της εθνικής ταυτότητας και του διοικητικού χαρακτήρα του οργανισμού να προσθέσουμε την ψυχή και την καρδιά των Ελλήνων της διασποράς. Αλλά ας εξετάσουμε πιο διεξοδικά τη γέννηση, το ξεκίνημα, το δυνάμωμα και την ανάπτυξη του ζωντανού αυτού δημοκρατικού οργανισμού που αποκαλούμε Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα Ν.Α.
  23. Ελληνική Κοινότητα Πιατιγκόρσκ
    Οι πρώτες αναφορές για την ύπαρξη στο Πιατιγκόρσκ μιας οργάνωσης που να ενώνει όλους τους έλληνες της πόλης μας, αναφέρονται στην αρχή του περασμένου αιώνα. Όμως ένα από τα φύλλα της δημοτικής εφημερίδας «Γκόλος» (μπορείτε να το δείτε εδώ) που διασώθηκε τυχαία στο δημοτικό εθνογραφικό μουσείο διηγείται μια βραδιά που έκανε η ελληνική κοινότητα της πόλης Πιατιγκόρσκ στις 26 Δεκεμβρίου το 1917. - Η Πόλη Πιατιγκόρσκ είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του νομού Σταυρούπολης.
  24. Ελληνική Κοινότητα Νέας Ζηλανδίας
    To 2006 υπολογίζεται ότι υπήρχαν γύρω στους 3000 Ελληνικής καταγωγής πολίτες στη Νέα Ζηλανδία πρώτης, δεύτερης, τρίτης και τέταρτης γενιάς. Οι περισσότεροι ζούσαν στο Wellington, την πρωτεύουσα της χώρας, με διάσπαρτες άλλες ομάδες στα υπόλοιπα διαμερίσματά της όπως στο Auckland, Christchurch, Napier, Wanganui, Palmerston North και αλλού. Ο Πανελλήνιος Σύλλογος (Pan-Hellenic Association) ήταν ο πρώτος εγγεγραμμένος οργανισμός των Ελλήνων της Νέας Ζηλανδίας και δημιουργήθηκε στο Wellington το 1929.
  25. Ελληνική Κοινότητα Λονδίνου
    Η ελληνική παρουσία στο Λονδίνο μπορεί να φτάσει μέχρι τις αρχές του δέκατου πέμπτου αιώνα. Οι δύο αδελφοί, Aνδρόνικος και Aλέξιος Εφφομάτος, που περιγράφηκαν στα εναπομείναντα έγγραφα ως “Γρεκοί”, καταγράφηκαν ώς κάτοικοι στην πόλη το έτος 1440. Ήταν από την Κωνσταντινούπολη, τώρα Ινσταμπούλ, η οποία έγινε έπειτα η πρωτεύουσα της ελληνόφωνης Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Από τo 1440, η Κωνσταντινούπολη ήταν κάτω από πολιορκία και μόνο δέκα τρία έτη αργότερα, τον Μάιο του 1453
  26. Ελληνική Κοινότητα Μελβούρνης
    Η μετανάστευση Ελλήνων στην Πολιτεία της Βικτώριας άρχισε με την ανακάλυψη του χρυσού (Αύγουστος 1851) στην τότε νεοϊδρυθείσα βρετανική αποικία. Σύμφωνα με μια από τις πρώτες απογραφές που διεξήχθησαν στη Βικτώρια το 1854, υπήρχαν 65 άντρες από την «Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία» που κατοικούσαν στην τότε αποικία. Το πρώτο κύμα των Ελλήνων μεταναστών υιοθέτησε τη νοοτροπία του «Ελντοράντο» αναζητώντας τον εύκολο πλουτισμό. Η πλειοψηφία αυτών των Ελλήνων, αναζητώντας εργασία, υπέγραφαν συμφωνίες με ναυτιλιακές εταιρείες σε διάφορα λιμάνια της Αγγλίας.
  27. Ελληνική Κοινότητα Αλεξάνδρειας
    Ιστορικό υλικό που λάβαμε από την Ελληνική Κοινότητα Αλεξανδρείας και τον κύριο Γιώργο Δήμα για την ιστορία της Κοινότητας από το 1843 μέχρι τις μέρες μας. Με τι όνομα ξεκίνησε, ποιοι ήταν οι πρώτοι ηγέτες της, ποιοι στήριξαν την Κοινότητα και ποιοι την έφεραν στο ζηλευτό αυτό σημείο της ακμής της, όλη αυτή την περίοδο. 1843-1854 Ακόμα και πριν απ' την επίσημη ίδρυση της Ε.Κ.Α., το 1843, η μικρή παροικία της Αλεξάνδρειας συντηρούσε σχολείο και νοσοκομείο.
  28. Η Ελληνική Παροικία στην Αίγυπτο
    Πρόκειται για μια πολύ συνοπτική, πολύ περιληπτική περιγραφή της παροικίας μας στην Αίγυπτο. Δεν είναι δυνατό να αποδοθεί ικανοποιητικά και σε λίγα λεπτά μια ιστορία σχεδόν τριών χιλιάδων χρόνων, ένα πέρασμα που δημιούργησε σημαντικότατα ορόσημα στην ιστορία όλου του κόσμου. Βέβαια πολλές από τις λεπτομέρειες της ομιλίας είναι – ή τουλάχιστον πρέπει να είναι – γνωστές στους Αιγυπτιώτες, καλό όμως είναι κάθε τόσο να τις ξαναζωντανεύουμε στη μνήμη μας για να μη ξεχνούμε την υποχρέωση που έχουμε να διατηρήσουμε τις παραδόσεις που μας κληροδότησαν όλες οι γενιές, που παλαιότερα πάσχισαν να δημιουργήσουν όσα άφησαν ανεξίτηλη τη σφραγίδα τους στη γη των πυραμίδων.

Cappadoce -1896-1898

ΚΑΠΠΑΔΟΚΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΚΟΠΙ 1896.

Cappadoce -1896-1898 M. B. Chantre

Ταξιδιωτικές αναμνήσεις από την Καππαδοκία της κας Μπ. Σαντρ.

Από τον υπουργό Δημοσίας εκπαίδευσης ανατέθηκε στον κ. Σαντρ μια καινούργια αρχαιολογική και ανθρωπολογική αποστολή στην Μικρά Ασία ,ιδιαίτερα στην Καππαδοκία και Κιλικία. Το ταξίδι για το σκοπό αυτό πραγματοποιήθηκε σε δυο συνεχείς χρονιές(1893-1894). Έξι μήνες κάθε χρονιά, από τον Απρίλιο ως τον Σεπτέμβριο, αφιερώθηκαν στις έρευνες αυτές. Με την ευνοϊκή υποστήριξη της τουρκικής κυβέρνησης, αναχωρήσαμε από την Κωνσταντινούπολη στις 14 Μαΐου 1893, εφοδιασμένοι με συστατικές επιστολές.

Χρειάστηκε να περιμένουμε αρκετά μέχρι να τις αποκτήσουμε, αποδείχτηκαν όμως πολύ χρήσιμες, γιατί μας άνοιξαν τους δρόμους της Τουρκίας και μας βοήθησαν να παρακάμψουμε τα εμπόδια που παρεμβλήθηκαν στην εκπλήρωση της αποστολής μας. Αυτές οι τόσο διευκολυντικές επιστολές μας παραχωρήθηκαν χάρη στην ευγενική μεσολάβηση της αυτού εξοχότητας του Χαμντή-Μπέη, διευθυντή του Αυτοκρατορικού Μουσείου της Κωνσταντινούπολης, τον οποίο ευχαριστούμε και από την θέση αυτή, για την πολύτιμη βοήθεια του…

 Απόσπασμα  μετάφρασης του βιβλίου SOUVHNIRS DE VOYAGES-EN CAPPADOGE ET EN CILICIA του M B CHANTRE 1896-1898 από την  Μαρία Ζ. Παπαδοπούλου

ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΣΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΚΟΠΙ
ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΣΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΚΟΠΙ
 

SOUVHNIRS DE VOYAGES-EN CAPPADOGE ET EN CILICIA του M B CHANTRE 1896-1898

ά μέρος

 Bibliotheque nationale de France

Μνήμες Αλησμόνητες Πατρίδες

Το Καπούτι

Φωτο Άντρεα Δημητρίου με εικόνα Άνοιξης από το κατεχόμενο Καπούτι

Στις 11 Ιανουαρίου ’12, παρουσιάστηκε στα Εξάρχεια ένα πρωτότυπο ημερολόγιο του 2012 της ποιήτριας και πρόσφυγα από την περιοχή Καπουτίου Μόρφου (ή Καλού Χωριού) της Κύπρου, Άντρεας Δημητρίου. Το ημερολόγιο περιλαμβάνει ποίηση και φωτογραφίες της συγγραφέα και διατίθεται στο βιβλιοπωλείο των εκδόσεων Αρμός στην Αθήνα.

Την έκδοση που απεικονίζει την ομορφιά των κατεχόμενων περιοχών στο ημερολόγιο 2012 της Α. Δημητρίου σε συνδυασμό με την ερήμωση, τη νοσταλγία και τον ρεαλισμό προλογίζει ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών, Θεοδόσης Πελεγρίνης ενώ επίσης συμμετείχαν οι Νάνος Βαλαωρίτης, Βάσια Καρκαγιάννη-Καραμπελιά, Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ κ.ά.

Τα περισσότερα ποιήματα έχουν μεταφραστεί από την ποιητική συλλογή The mountains couldnt walk away του Πανεπιστημίου La Trobe της Μελβούρνης – για πρώτη φορά στα ελληνικά-.

Την μετάφραση των ποιημάτων στην ελληνική γλώσσα έχει επιμεληθεί ο Νάνος Βαλαωρίτης.

Για το βιβλίο “The mountains couldn’t walk away” έχουν γράψει:

”Τα ποιήματά της μου θυμίζουν τα Tehilim (εβραϊκοί ψαλμοί) από τα πιο σημαντικά λογοτεχνικά έργα του πολιτισμού μας. Το έργο της επίσης αντηχεί έναν από τους μεγαλύτερους ποιητές του 20ού αιώνα, τον Παλαιστίνιο Mahmoud Darwish, που με το έργο του επίσης αντιστάθηκε στην εξουσία και επίσης τραγούδησε την ελπίδα. Θεωρώ πως είναι επίσης σημαντικό, να καταλάβουμε ότι η δουλειά της είναι ένα κομμάτι καθώς και η συνέχεια της Αυστραλέζικης ριζοσπαστικής ποίησης. Οι φωτογραφίες της δεν είναι τυχαίες μιλούν και αυτές για την δύναμη της μνήμης. Ευχαριστώ την Αντρέα που αρνείται την σιωπή. Δεν έχουν σωπάσει όλοι οι ποιητές…” – Χρήστος Τσιόλκας, Ελληνοαυστραλός Συγγραφέας ‘ The Slap‘ προτάθηκε για το Man Booker Prise

”Μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι υπάρχει μια πολιτική διάσταση στα ποιήματά της, όμως αυτή είναι μόνο μία σημαντική πτυχή της δουλειάς της. Θα έλεγα ότι, πιο πολύ από πολιτική, η ποίηση της, κατάγεται σίγουρα από την ποίηση του Καβάφη. Κυρίως και πάνω απ’ όλα, κατάγεται από τον Καβάφη της απώλειας και της καταστροφής των αρετών του πολίτη. Τα θέματα που απασχολούσαν τον Ελύτη όπως και οι ανησυχίες του, διακρίνονται στο έργο της Αντρέα καθώς και στο έργο πολλών άλλων που κατέγραψαν την Ελληνική εμπειρία. Η ποίησή της ανήκει στην παράδοση του «Άξιον Εστί». – Άγγελος Λουκάκης, ‘For Τhe Patriarch‘. Βραβευμένος Ελληνοαυστραλός συγγραφέας, Πρόεδρος της Εταιρίας Αυστραλών Λογοτεχνών.

”Αυτό που αγαπώ σ’αυτό το βιβλίο είναι η απλότητα, η αμεσότητα μα περισσότερο από όλα η γυμνή του αλήθεια. Η ποιήτρια ανακαλεί την νοσταλγία, την αγάπη και το πάθος του εκτοπισμένου ελληνοκύπριου με χάρη που σε αγγίζει βαθιά έως το κόκαλο. Σε εμπνέει.” – Daniel Κlein ‘Plato and Platypus walk into a bar’The New York Times Bestseller

”Η ποίηση της Αντρέα Δημητρίου είναι σημαντική γιατί καταφέρνει να δημιουργήσει το δικό της ύφος μέσα από υλικό και γεγονότα που είναι προσωπικά και ιστορικά.  Ο θυμός και απόγνωση που νιώθει για την απώλεια της γενέθλιας γης μεταφράζεται σε λιτή και άμεση γλώσσα χωρίς στόμφο, με απλές φράσεις που λένε πολλά. Αυτά τα ποιήματα χαρακτηρίζονται από μια ζωτικότητα η οποία αντισταθμίζει το θρηνητικό είδος που έχει κληρονομηθεί από την αρχαιότητα”.  ΝάνοςΒαλαωρίτης

”Ελληνίδα της διασποράς η Αντρέα Δημητρίου -σημαδεμένη από τις τραγικές αναμνήσεις της εισβολής του Αττίλα στην πατρίδα της την Κύπρο- από την ‘προβλήτα του χρόνου’ της δεύτερης πατρίδας της, της Αυστραλίας, αναβιώνει την εμπειρία της μέσω της γραφής για να θεραπεύσει το τραύμα της παιδικής ηλικίας.  Το ποιητικό αποτέλεσμα έρχεται να δικαιώσει με τον καλύτερο τρόπο την ‘μεταφορά”. – Βασίλης Βασιλικός

”Το ‘Τραγούδι της Κυρήνειας’ της Αντρέα Δημητρίου είναι μια πτήση πέρα και πάνω από τα ερείπια ενός ιστορικού νησιού…  Μέσα σ’ αυτό το τραγούδι ακούω τη φιλοσοφία να καλεί τον Ιμπ Ταρκάν Αλ Φαραμπί, – φιλόσοφο του ισλαμικού κόσμου, που γεννήθηκε τον 10ο αιώνα-  να συμμαχήσει με τον Ηράκλειτο από την Έφεσσο και τον Ζήνωνα από το Κίτιο της Λάρνακας, για να σβήσουν την γραμμή του Αττίλα, που είναι το αποτύπωμα της εισβολής και της λεηλασίας.  Αυτό περιγράφεται με τον πιο ‘ανεξιχνίαστο και μεταφυσικό τρόπο’ μέσα από αυτή την δέησή της Αντρέας  για την Κύπρο”.– Jean-Pierre Faye, Γάλλος Ποιητής και Φιλόσοφος

”Αυτά τα ποιήματα της απώλειας και της νοσταλγίας χαρακτηρίζονται από ένα άγριο, βίαιο και αδάμαστο συναίσθημα, από ανικανοποίητο όραμα, καθώς και από την επιθυμία της ποιήτριας να ζήσει ξανά στον κόσμο που εξαναγκάσθηκε να αποχωριστεί το 1974. «Υπήρξαμε κάποτε», γράφει.  «Ήμασταν κάποτε ευτυχισμένοι, έστω κι αν δεν υπάρχει τίποτα που να το αποδεικνύει αυτό σήμερα», μέσα στην ερημιά και την εγκατάλειψη νιώθεις την τρυφερότητα και την αγάπη της.” – Michael Haag, Άγγλος Ιστορικός και Συγγραφέας

Για τη Διασπορική Λογοτεχνική Στοά, η Άντρεα Δημητρίου δεν είναι ξένη. Αποτελεί μέλος των πρώτων εκείνων προσπαθειών της έκφρασης που εγκαθίδρυσαν την τέχνη του λόγου των ομογενών της Διασπορικής Στοάς στο στερέωμα της δημιουργίας στην ελληνική γλώσσα. Όταν περνούσαμε από το εμβριακό στάδιο στο εφηβικό.

Εγώ που διάβασα την τέχνη του απέμεινε μια πικρή γεύση της ανεκπλήρωτης επιθυμίας των αδικοχαμένων ηρώων του νησιού στη σκέψη και μια επιθυμία να βρεθώ στο Ριζοκάρπασο προτού κλείσω να μάτια μου. Η φωνή των χαμένων αδερφών δεν έχει σιγάσει ακόμη, στις μνήμες βρίσκεται και στην ψυχή μας πάλλει.

Επιστρέφοντας στο Καλό Χωριό – γράφει στην εισαγωγή του άρθρου του με τίτλο “Λαϊκές Τέχνες- Παραγωγή των Παραδοσιακών Ψαθιών του χθες και σήμερα“, ο κύριος Χαράλαμπος Ττέρλικκας

___________________________

Περισσότερες πληροφορίες για το Καλό Χωριό (Καπούτι) θα βρείτε στο Διαδίκτυο, αλλά μια καλή αρχή είναι αυτές οι σελίδες που ανήκουν στα Προσφυγικά Σωματεία Καλού Χωριού Μόρφου. Το φωτογραφικό υλικό που παραθέτουμε πιο κάτω ανήκει στον ίδιο οργανισμό. Ολοκληρώνεται έτσι μια παρουσίαση ακόμη μιας κατεχομένης περιοχής της Βόρειας Κύπρου.

no images were found

Στο χωριό μας, που σήμερα βρίσκεται υπό κατοχή, μέχρι την εισβολή του 1974, ανθούσε η βιοτεχνία της κατασκευής ψαθιών με ειδικούς αργαλειούς (βούφες). Η πρώτη ύλη, το φλούδι, αφθονούσε στις κοιλάδες των ποταμών, γι’ αυτό και χρησιμοποιόταν πλατιά για την κατασκευή ψαθιών, καλύπτοντας πολλές ανάγκες των νοικοκυριών της εποχής, αλλά και προσφέροντας απασχόληση και πρόσθετο εισόδημα στην αγροτική οικογένεια.
Σήμερα, η βιοτεχνία αυτή έχει περιοριστεί σε μικρή έκταση στην περιοχή Ακρωτηρίου με την διαφορά ότι χρησιμοποιείται ένα άλλο είδος φυτού (το σαμάτζιη), το Προσφυγικό Σωματείο της κοινότητας, καταβάλλει προσπάθειες για αναβίωση της ασχολίας αυτής η οποία κάποτε ανθούσε στο χωριό μας. Η ενέργεια αυτή πρέπει να στηριχθεί, όχι για σκοπούς βιοποριστικούς, αλλά περισσότερο για συνέχιση της παραδοσιακής αυτής απασχόλησης που συνδέεται με πολλές πτυχές της ζωής των προγόνων μας.
Το ψαθί είναι είδος χαλιού πλεγμένο κατά κύριο λόγο με φλούδι, ήταν ωραίο στην κατασκευή του, στερεό και είχε σε παλαιότερες εποχές στην Κύπρο τις ακόλουθες χρήσεις:
Το μικρό ψαθούι ή ψαθάκι με διαστάσεις 90 χ 65 εκατοστά το χρησιμοποιούσαν όπως χρησιμοποιούμε σήμερα τα μικρά χαλάκια που βάζουμε στην είσοδο του σπιτιού για το σκούπισμα των παπουτσιών ή δίπλα από τα κρεββάτια.
Το μεγάλο ψαθί με διαστάσεις 190 χ 130 εκατοστά το χρησιμοποιούσαν για το άπλωμα διαφόρων προϊόντων για αποξήρανση στον ήλιο, για το φαγητό κυρίως των παιδιών (έβαζαν πάνω μία μεγάλη κούπα με το φαγητό και κάθονταν γύρω -γύρω τα παιδιά και έτρωγαν),το χρησιμοποιούσαν για να βάζουν τα στρωσίδια πάνω και να κοιμούνται, για να τυλίγουν τους νεκρούς μέσα και να τους θάβουν, κυρίως οι Τουρκοκύπριοι που πίστευαν πως το σώμα του νεκρού δεν έπρεπε να έρχεται σε επαφή με το χώμα, επίσης το στερέωναν με βελόνες στον τοίχο δίπλα από το κρεββάτι για να μη λερώνονται τα κλινοσκεπάσματα από την επαφή με τους ασβεστωμένους ή γύψινους τοίχους, το χρησιμοποιούσαν για να βάζουν πάνω το κρεββάτι της νύφης και να το ράβουν, ακόμη και στους γάμους, αντί για τραπέζια και καρέκλες, έστρωναν τα φαγητά τους πάνω, έτρωγαν και διασκέδαζαν. Από αυτό δε τον τρόπο χρήσης των ψαθιών προήλθε και το πιο κάτω δίστιχο:

«εδήκλησα στον ουρανό τζι’ είδα ψαθκιά απλωμένα
είδα τζιαι την αγάπη μου τζιαι καρτερά εμένα»

περισσότερα εδώ

[/stextbox]

Το ημερολόγιο του 2012 πιο κάτω, παραχωρείται για δική σας ενημέρωση, απολαύστε το όπως και την τέχνη που το περιβάλλει από κάθε άποψη.


Α Ρ Θ Ρ Α - Τ Η Σ - Ι Δ Ι Α Σ - Κ Α Τ Η Γ Ο Ρ Ι Α Σ :
  1. «Στα παιδικά μου χρόνια άκουγα αεροπλάνο και έβαζα τα κλάματα»
    Τα τραύματα που άφησαν στο υποσυνείδητο της τα όσα οι αισθήσεις της κατέγραψαν την 14η Αυγούστου του 1974 όταν οι Τούρκοι μπήκαν στο χωριό της αλλά και τα τραύματα των γονιών της, τραύματα που ξεπηδούσαν μέσα από ιστορίες, εικόνες και κενά βλέμματα, μέσα στα οποία μεγάλωσε έστω και αν ένα χρόνο μετά την εισβολή όλη η οικογένεια μετανάστευσε στην Αδελαΐδα, καθόρισαν τη ζωή της.
  2. Γρηγόρης Αυξεντίου
    Ο Γρηγόρης Αυξεντίου γεννήθηκε στο χωριό Λύση της επαρχίας Αμμοχώστου. Μετά το δημοτικό σχολείο φοίτησε στο Ελληνικό Γυμνάσιο Αμμοχώστου και είχε μεγάλη αδυναμία στη Ιστορία. Ως μαθητής υποδύθηκε το ρόλο του Αρχιεπισκόπου Κυπριανού σε δράμα με βάση το γνωστό ποίημα του Βασίλη Μιχαηλίδη «Η 9η Ιουλίου 1821».
  3. Κυπρος 1945
    Περιλαμβάνονται εδώ μερικές μαυρόασπρες φωτογραφίες από την Κύπρο και τον Αύγουστο του 1945. Οι φωτογραφίες αυτές ανήκουν στο αρχείο Library of Congress της Αμερικής, στον κατάλογο εκτυπωμένου υλικού και φωτογραφιών (Prints & Photographs Catalog).
  4. Τα αρχαία ευρήματα της Κύπρου
    Ο μεγάλος αρχαιολόγος της Κύπρου Βάσος Καραγιώργης σε βιβλίο του με τίτλο “Ancient Art from Cyprus: The Cesnola Collection” (βλ. εικόνα 7), έκδοση 2000, μιλάει για μια συλλογή αρχαίων της Κύπρου κατά τον 19ο αιώνα που βρίσκεται στην Αμερική. Η συλλογή χιλιάδων αρχαιοτήτων είναι λεία του «κυρίου» Palma di Cesnola (Πάλμα Τσεσνόλα, βλ. εικ. 2), «συναδέλφου» του Άγγλου Λόρδου Έλγιν.
  5. ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΚΥΠΡΙΩΝ;
    Με την κατάκτησή της από τους Τούρκους το 1571 μ.Χ. και μετά από μια τυραννική, καταπιεστική διακυβέρνηση των κατακτητών στα επόμενα 300 χρόνια οι κάτοικοί της μειώθηκαν από 1.2 εκατομμύρια στους 150 χιλιάδες (εφημ “The Ottawa Free Trader”, 1859).
  6. Το Καπούτι
    Στις 11 Ιανουαρίου '12, παρουσιάστηκε στα Εξάρχεια ένα πρωτότυπο ημερολόγιο του 2012 της ποιήτριας και κόρης προσφύγων από την περιοχή Καπουτίου της Μόρφου στην Κύπρο, Άντρεας Δημητρίου. Το ημερολόγιο περιλαμβάνει ποίηση και φωτογραφίες της συγγραφέα και διατίθεται στο βιβλιοπωλείο των εκδόσεων Αρμός στην Αθήνα. Την έκδοση που απεικονίζει την ομορφιά των κατεχόμενων περιοχών σε συνδυασμό με την ερήμωση, τη νοσταλγία και τον ρεαλισμό προλογίζει ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών, Θεοδόσης Πελεγρίνης ενώ επίσης συμμετείχαν οι Νάνος Βαλαωρίτης, Βάσια Καρκαγιάννη-Καραμπελιά κ.ά.
  7. Καρπασία
    Σήμερα παραμένουν στην Καρπασία 330 περίπου ψυχές. Η γη τους όχι μόνο έχει υφαρπαχτεί, αλλά δεν απολαμβάνουν ούτε καν στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα. H Κυπριακή Δημοκρατία προμηθεύει τους εγκλωβισμένους με πετρέλαιο, γκάζι και κάποια βασικά τρόφιμα. Τους προσφέρει και ένα μικρό χρηματικό επίδομα, σίγουρα πολύ μικρότερο από αυτό που προσφέρει στους πολιτικούς πρόσφυγες και λαθρομετανάστες...
  8. Κερύνεια
    Η Κερύνεια είναι η μικρότερη από τις έξι πόλεις της Κυπριακής Δημοκρατίας και μια από τις αρχαίες πόλεις της Κύπρου, όπως φανερώνει και η ονομασία της Κυρηνείας, αρχαιότατης πόλης της Αχαΐας. Σύμφωνα με τους αρχαίους ιστορικούς , η πόλη της Κερύνειας ιδρύθηκε γύρω στο 1300 π.Χ. από τον Πράξανδρο και τους Αχαιούς του, που έφτασαν από την Πελοπόννησο και εγκαταστάθηκαν στο βόρειο τμήμα της Κύπρου. ΄Εκτοτε η πόλη παρέμεινε ελληνική, παρόλες τις βάρβαρες επιδρομές και κατακτήσεις που δέκτηκε στη μακραίωνη ιστορία της.
  9. Η Εκδίκηση της Ιστορίας
    Πρόσφατα ήρθαν στο φως αρχαιολογικά ευρήματα σπάνιας αξίας από ναυάγιο πλοίου στο βυθό της περιοχής του Μαζωτού, στη νότια παράκτια θάλασσα της Κύπρου. Η επικεφαλής της αποστολής επεσήμανε ότι πρόκειται για τη μεγαλύτερη ίσως επιτυχία της εναλίας αρχαιολογίας στην Κύπρο. Το εμπορικό πλοίο προερχόταν από το Αιγαίο και μετέφερε χίλιους αμφορείς γεμάτους κρασί καθώς βυθίστηκε γύρω στο 350 π.Χ. στη θάλασσα του Μαζωτού.

Θεσσαλονίκη… Η πυρκαγιά του 1917

Η πυρκαγιά του 1917
Η πυρκαγιά του 1917
Η πυρκαγιά του 1917

Ένα από τα κορυφαία γεγονότα της πόλης, στο διάβα του χρόνου, είναι η πυρκαγιά  η οποία εκδηλώθηκε το απόγευμα της 5ης (18ης) Αυγούστου του 1917.

Μα φωτιά που ξεκίνησε στο βορειοδυτικό άκρο της και πιο συγκεκριμένα έξω από τη σημερνή παλαιά λαχαναγορά, στην πλατεία Χορ-χορ… και η οποία σε διάστημα μόλις  30 ωρών κατέστρεψε το μεγαλύτερο μέρος της.

Ακολουθεί σχετικό ιστορικό βίντεο του Αρχαιολογικού Ινστιτούτου Μακεδονικών και Θρακικών Σπουδών που μας έστειλαν προς δημοσίευση. Συγχαίρουμε το Α.Ι.Μ.Θ.Σ. για την εξαιρετική εργασία του.

[vsw id=”i0VuFxDPpak” source=”youtube” width=”720″ height=”480″ autoplay=”yes”]

Συνεπειες της πυρκαγιασ

Πάνω από 300 εκτάρια έγιναν άμεσα παρανάλωμα του πυρός με τις απώλειες να μετρώνται σε:

  • 9.500       κτίσματα καμένα
  • 52.000     εβραίους αστέγους
  • 10.000     χριστιανούς άστεγους
  • 11.000     μουσουλμάνους άστεγους

Ιδιαίτερα κατεστράφησαν ολοσχερώς:

  • 16 Συναγωγές και η Αρχιραββινεία
  • 12 Τζαμιά
  • 3 Χριστιανικοί Ναοί (ο Άγιος Δημήτριος, ο Άγιος Νικόλαος ο Τρανός και η Αγία Θεοδώρα)

Οι λόγοι/αιτίες της μεγάλης καταστροφής, σε γενικές γραμμές, ήταν:

  • η τρομακτική ανομβρία των ημερών
  • ο τοπικός ισχυρός βαρδάρης
  • η έλλειψη νερού, μιας και το σύνολο σχεδόν είχε διατεθεί για τις ανάγκες του συμμαχικού στρατού.
  • η ανυπαρξία υπηρεσιών κατάσβεσης πυρκαγιών
  • το ρυμοτομικό σχέδιο της πόλης… οι στενοί δρόμοι, τα εύφλεκτα υλικά, τα σκεπαστά…

 Κωνσταντίνος Νίγδελης


Α Ρ Θ Ρ Α - Τ Η Σ - Ι Δ Ι Α Σ - Κ Α Τ Η Γ Ο Ρ Ι Α Σ :
  1. Αψίδες Θεσσαλονίκης
    Ο Διοκλητιανός δύο χρόνια μετά την ανάρρησή του στο θρόνο της Ρώμης πήρε ως συνάρχοντα το Μαξιμιανό και επτά χρόνια αργότερα, στις 21 Μαΐου 293 το Γαλέριο και τον Κωνστάντιο το Χλωρό, ως Καίσαρες. Ο Κωνστάντιος ο Χλωρός είναι ο πατέρας του Μεγάλου Κωνσταντίνου. Έτσι ιδρύθηκε η λεγόμενη Πρώτη Τετραρχία και η αυτοκρατορία μοιράστηκε σε τέσσερα τμήματα. Ο Γαλέριος ήταν διοικητής του τμήματος εκείνου στο οποίο συμπεριλαμβανόταν και η ελληνική χερσόνησος. Ως έδρα του είχε ορίσει το Σίρμιο της Πανονίας, τη σημερινή Μητροβίτσα στη Σερβία, αργότερα όμως προτίμησε τη Θεσσαλονίκη.
  2. Απελευθερωση της Θεσσαλονικης
    Στις 5 το πρωί της 26ης Οκτωβρίου ο Σεφίκ Πασάς επέστρεψε φέρνοντας την απάντηση του Ταχσίν Πασά, ο οποίος δεχόταν όλους τους όρους εκτός από την παράδοση του Καραμπουρνού και της διατήρησης υπό τα όπλα 5.000 ανδρών για τη προστασία των αόπλων αιχμαλώτων του.
  3. Αχειροποίητος
    Η Αχειροποίητος, ο μεγάλος ναός της Παναγίας, ιδρύθηκε στο κέντρο της Θεσσαλονίκης και λίγα μέτρα βορειότερα από τη μεγάλη Λεωφόρο της Βυζαντινής Θεσσαλονίκης, περίπου στη συμβολή των σημερινών οδών Εγνατίας και Αγίας Σοφίας. Το κτίσμα ανήκει στον τύπο της τρίκλιτης ξυλόστεγης βασιλικής με νάρθηκα και υπερώα, και απολήγει σε μεγάλη ημικυκλική αψίδα στα ανατολικά.
  4. Μπέη Χαμάμ
    Όπως μας πληροφορεί η κτητορική επιγραφή στα αραβικά επάνω από την είσοδό του χτίστηκε στα 1444 από τον Σουλτάνο Μουράτ Β΄, που ήταν γνωστός περισσότερο με τον τίτλο του Μπέη. Πρόκειται για το πρώτο οθωμανικό λουτρό που χτίστηκε στη Θεσσαλονίκη και το μεγαλύτερο που σώζεται σήμερα στην Ελλάδα.
  5. Μητρόπολη Θεσσαλονίκης
    Ο ναός του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά βασίζεται αρχιτεκτονικά στον βυζαντινό οκταγωνικό τύπο· παράλληλα, διαθέτει νεοκλασικά και νεορωμανικά μορφολογικά στοιχεία, ακολουθώντας την τάση του εκλεκτικισμού που χαρακτήριζε την αρχιτεκτονική της Θεσσαλονίκης στον 19ο αιώνα. Ο κυρίως ναός έχει σχήμα εγγεγραμμένου ισοσκελούς σταυρού και καλύπτεται από μεγάλο τρούλο, ενώ τέσσερα ψηλά και ραδινά κωδωνοστάσια καταλαμβάνουν τις γωνίες του οικοδομήματος.
  6. Γυναίκα της Θεσσαλονίκης
    Για τη θέση της γυναίκας στο διάβα του χρόνου γνωρίζουμε αρκετά. Παρακολούθημα του ανδρός, βρίσκονταν σχεδόν πάντοτε στη μεγαλοπρέπεια της σκιάς του. Ή σχεδόν πάντοτε, εκτός από ορισμένες απειροελάχιστες χρονικές- ειδικές εξαιρέσεις, φωτεινές είναι αλήθεια, που και αυτές χαμήλωσαν υπό την πίεση της κυρίαρχης ιδεολογίας, που την ήθελε ως ανδράποδο.
  7. Τραμ
    Τα πρώτα ιππήλατα τραμ δρομολογήθηκαν το 1893 και ηλεκτροδοτήθηκαν το 1908. Στη μεγάλη τους ακμή οι τροχιόδρομοι κάλυπταν μεγάλο μέρος της πόλης, περίπου 25 χιλιομέτρων διαθέτοντας πάνω από 100 συνολικά βαγόνια.
  8. Ροτόντα
    Η Ροτόντα ανήκει στην κατηγορία των περίκεντρων κτισμάτων και οφείλει το όνομά της στο σχεδόν κυκλικό σχήμα της. Ιδρύθηκε γύρω στο 300 μ.Χ., πολύ κοντά στα ανατολικά τείχη της πόλης από το Ρωμαίο καίσαρα Γαλέριο, όταν αυτός επέλεξε τη Θεσσαλονίκη ως έδρα της διακυβέρνησής του. Το μνημείο ιδρύθηκε αρχικά ως ναός αφιερωμένος στο Δία ή στον Κάβειρο ή, σύμφωνα με μια λιγότερο πιθανή εκδοχή, προοριζόταν για μαυσωλείο του Γαλερίου.
  9. Η Θεσσαλονίκη κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο
    Η ολοκληρωμένη διαδρομή της Θεσσαλονίκης στον Β‘ Παγκόσμιο Πόλεμο δεν έχει ακόμη αποτυπωθεί ιστοριογραφικά: Απαιτεί μια πολυπρισματική και ολόπλευρα τεκμηριωμένη ανίχνευση της πολιτικής, πολιτιστικής και καθημερινής ζωής στην πόλη. Ούτε και το ιστορικό μυθιστόρημα γι’ αυτήν την ζοφερή περίοδο (1940 – 1944) έχει γραφεί: Υπάρχουν μόνο αποσπασματικές αναφορές. Καταφεύγουμε λοιπόν σ’ ένα απάνθισμα αντλημένο από τα βιβλία και τα κείμενα που περιέχουν εικόνες, μαρτυρίες και πληροφορίες και πολλά ερεθίσματα για έρευνα, σχετικά με τη Θεσσαλονίκη κατά τον Β‘ Παγκόσμιο Πόλεμο.
  10. Κέντρο Ιστορίας Δήμου Συκεών
    Το Κέντρο Ιστορίας του Δήμου Συκεών άρχισε να λειτουργεί το Σεπτέμβριο του 2002, στεγαζόμενο σε ιδιόκτητο ισόγειο χώρο, που βρίσκεται επί της οδού Γρηγορίου Λαμπράκη 40-42. Σκοποί του: (α) Η έρευνα, η καταγραφή, η ανάλυση των ιστορικών δεδομένων και στοιχείων της περιοχής αρχικά και, κατ’ επέκταση, της ευρύτερης αργότερα. (β) Η έρευνα και η καταγραφή κάθε στοιχείου από τις «αλησμόνητες πατρίδες», τόπων καταγωγής των κατοίκων. (γ) Η «μεταλαμπάδευση» της γνώσης στη νέα γενιά.
  11. Καπετανίκιον Καλαμαριάς
    Στα τέλη του 12ου αιώνα, ιδιαίτερα μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Φράγκους το 1204, προκύπτει από τα βυζαντινά έγγραφα μια σημαντική διοικητική μεταρρύθμιση που πολύ πιθανόν επήλθε επί Κομνηνών κατά τα έτη 1081-1180. Πριν τη μεταρρύθμιση αυτή, ο όρος «κατεπανίκιον» δήλωνε το μεγάλο θέμα[1], το οποίο διοικούσε ο «κατεπάνω», διοικητικός άρχοντας που στην ιεραρχική κλίμακα ήταν μετά το δούκα ( δουξ-κατεπάνω-στρατηγός).Με τη μεταρρύθμιση αυτή ο όρος «καπετανίκιον» δήλωνε πλέον μια μικρή διοικητική υποδιαίρεση του θέματος.
  12. Οι Νέοι κι ο Δρόμος τους
    Παίρνουμε ένα δρόμο… Πίσω μας σαλπίζουμε συναγερμό και καλούμε τους νέους, όλους τους νέους, που λαχταρούν για φως, για μια ψυχική και πνευματική ανάταση, να μας ακολουθήσουν στο δρόμο μας. Όσοι νοιώθουν να ξεχειλίζη μέσα τους ένα περίσσευμα νεανικής ζωής, όσοι με ψυχική λαχτάρα ερευνούν, όσοι μοχθούν πνευματικά, ας έλθουν μαζί μας, να σπάσωμε μαζί τους γρανίτες, να κυλίσωμε μαζί τους ογκόλιθους και ν’ ανοίξωμε διάπλατα το δρόμο προς το φως και την αλήθεια. Εμείς οι λίγοι, που πήραμε στους νεανικούς μας ώμους πρώτοι τα βάρη του αγώνα, εμείς που πρώτοι χαράξαμε αποφασιστικά το δρόμο μας, δε φράζουμε σε κανένα το πέρασμα....
  13. Θεσσαλονίκη... Η πυρκαγιά του 1917
    Ένα από τα κορυφαία γεγονότα της πόλης, στο διάβα του χρόνου, είναι η πυρκαγιά η οποία εκδηλώθηκε το απόγευμα της 5ης (18ης) Αυγούστου του 1917. Μα φωτιά που ξεκίνησε στο βορειοδυτικό άκρο της και πιο συγκεκριμένα έξω από τη σημερνή παλαιά λαχαναγορά, στην πλατεία Χορ-χορ… και η οποία σε διάστημα μόλις 30 ωρών κατέστρεψε το μεγαλύτερο μέρος της...
  14. Η Θεσσαλονίκη τότε...Λεύκωμα
    Όπως στα τότε…Ρωμιούς και Τούρκους μαζί… Όπως στα χθες… Αρμένιους μα και Εβραίους κοντά της… Όλους ένα πράγμα, σιμά της…Γιατί λάτρεψε και λατρεύτηκε παθιασμένα. Πολυάνθρωπη, περιμάζεψε στη θερμή αγκαλιά της τους ανθρώπους κάθε φάρας, φυλής, πατρίδας. Χωνευτήρι ψυχών… Άγγλοι, Γάλλοι, Πορτογάλοι, ολίγοι Ιταλοί, μα και μπόλικοι Εβραίοι και κάπου στη μέση, ανάμεσα, οι Ρωμιοί. Κι όλοι αδελφωμένοι κάτω από το αραχνοΰφαντο πέπλο του κορμιού της, πιστοί με όρκους υποταγής στην ύπαρξή της…
  15. Οι Ζηλωτές της Θεσσαλονίκης
    Η Σύνοδος των Εκκλησιών στη γαλλική πόλη Λυών το 1274, αντί να φέρει θρησκευτική συνένωση Ανατολής και Δύσης επέφερε την ουσιαστική διαίρεση στις τάξεις του κλήρου και του λαού του Βυζαντίου. Ο αυτοκράτορας Μιχαήλ Παλαιολόγος και οι περί αυτόν πίστευαν στην ένωση, την υποστήριζαν και εργάστηκαν για την υλοποίησή της. Αντίθετα, το μεγαλύτερο μέρος του κλήρου τάχτηκε εναντίον της και, υποκινώντας κατάλληλα και το λαό, την καταπολέμησε με πείσμα.
  16. Περίπατοι Κληρονομιάς
    Το βιβλίο "Περίπατοι Κληρονομιάς στη Θεσσαλονίκη" αποτελεί μία συνεργασία του Κέντρου Ιστορίας Θεσσαλονίκης και του παραρτήματος Θεσσαλονίκης της Ελληνικής Εταιρείας Περιβάλλοντος και Πολιτισμού. Πρόκειται για έναν οδηγό πόλεως για τη Θεσσαλονίκη στον οποίο προτείνονται συγκεκριμένες διαδρομές ιστορικού ενδιαφέροντος για την πόλη. Στις προτεινόμενες διαδρομές, οι οποίες αποτυπώνονται και σε κατατοπιστικούς χάρτες της Εθνικής Χαρτοθήκης, περιγράφονται διεξοδικά, με κατατοπιστικά κείμενα, όλα τα μνημεία, οι αρχαιολογικοί χώροι και τα αξιοθέατα που περιβλαμβάνονται.
  17. Καλαμαριά 1927-1960
    Το φωτογραφικό αυτό υλικό ελήφθη από το Ιστορικό Αρχείο Προσφυγικού Ελληνισμού του Δήμου Καλαμαριάς και το οποίο βρίσκεται επί της οδού Ανδρέα Παπανδρέου 29Α στον Άγιο Ιωάννη. Ευχαριστούμε τους υπευθύνους του Ιστορικού Αρχείου για τη συνεργασία και τιμή που μας κάνουν να παραχωρήσουν τέτοιες σπάνιες φωτογραφίες που απεικονίζουν την Καλαμαριά μερικών αξέχαστων δεκαετιών.
  18. Προέλευση του Μωμόγερου
    Κανείς δεν γνωρίζει την ακριβή χρονολογική γέννηση του θεατρικού δρώμενου Μωμόγερος. Πιθανολογείται όμως ότι προήλθε από τον 6ο αι. π.Χ., από τις γιορτές των Μεγάλων Διονυσίων, που διεξάγονταν με τη μεγαλύτερη λαμπρότητα, προς τιμή του θεού Διόνυσου, του θεού του κρασιού και της ευθυμίας. Η διονυσιακή θρησκεία είναι συνδυασμένη με το κρασί και το χορό και στη διάρκεια των τελετών αυτών ψελνόταν από χορωδίες, με τη συνοδεία αυλών, ο διθύραμβος, το λατρευτικό τραγούδι του Διόνυσου.

Ο Ελληνισμός της Καππαδοκίας

Ο Ελληνισμός της Καππαδοκίας
Ο Ελληνισμός της Καππαδοκίας
Ο Ελληνισμός της Καππαδοκίας

Ο Γάλλος ιστορικός Caston Deschamps οδοιπορώντας το 1890 στους δρόμους της Μικρασίας, είδε την πολιτισμική και κοινωνική δημιουργία των Ρωμιών της περιοχής και ανάμεσα σε άλλα που έγραψε, σημείωνε:

« Θα ήθελα να αναφέρω τουλάχιστον τις ευεργεσίες τις οποίες οφείλω στην Ανατολή, από την οποία προερχόμαστε και απ’ όπου η ελληνική επιστήμη και η χριστιανική φρόνηση έλαμψαν στον κόσμο για να τον κυβερνήσουν και να τον παρηγορήσουν. Το προσκύνημα σ’ αυτές τις ερειπωμένες τώρα χώρες, που τα λείψανά τους μας πλουτίζουν, αποτελεί επιστροφή στην πατρίδα του πνεύματος και της ψυχής μας…» Και συνέχιζε: «Πρέπει να μελετήσουμε την καταγωγή μας όχι μόνο στα βιβλία αλλά κυρίως στις ψυχές…

Συμεών Κοιμίσογλου


Μνήμες Αλησμόνητες Πατρίδες

Εμπόριο Τραπεζούντα-Σαμψούντα 1855

Στατιστικές εποχής καταγεγραμμένες στο βιβλίο “REPORT OF SMYRNA” 1856 ΛΟΝΔΙΝΟ.

Πίνακας της Αμισού (Σαμψούντος)

Δημοσιεύομε ενταύθα πίνακαν του εμπορίου της Αμισού (Σαμψούντος) κατά το έτος 1855. Ο πίνακας ούτος είναι ακριβής διότι συνετάχθη επί τη βάσει βεβαίων πληροφοριών…

 

Μνήμες Αλησμόνητες Πατρίδες
Αρχείο Πανεπιστημίου Καλλιφόρνιας