Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού Βερολίνου

Το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού Βερολίνου υποστηρίζει και προωθεί τον ελληνικό πολιτισμό σε ολόκληρη τη γερμανόφωνη Ευρώπη. Από το 1995, χρονιά ίδρυσης του Παραρτήματος, στεγάζεται στο κέντρο του Βερολίνου και διαθέτει βιβλιοθήκη και χώρο πολλαπλών εκδηλώσεων. Η εργασία του επικεντρώνεται κυρίως στην παρουσίαση εικαστικών εκθέσεων, λογοτεχνικών αναγνώσεων, θεατρικών και κινηματογραφικών έργων από την Ελλάδα, στη διοργάνωση διαλέξεων και σεμιναρίων, καθώς και στην λειτουργία της βιβλιοθήκης, την παροχή γενικών πληροφοριών για πολιτιστικά θέματα καθώς και την προσφορά μαθημάτων ελληνικής γλώσσας.

Αρχή του Ιδρύματος είναι ο διάλογος και η διαμεσολάβηση μεταξύ του ελληνικού πολιτισμού και του πολιτισμού της χώρας που φιλοξενεί τις δραστηριότητές του. Ως εκ τούτου, συνεργάζεται στενά με γερμανόφωνους φορείς κατά τη διοργάνωση των εκάστοτε εκδηλώσεών του, ένα μικρό μέρος των οποίων φιλοξενείται στους χώρους του.

Το Ίδρυμα δραστηριοποιείται σε όλους τους τομείς του πολιτισμού. Φυσικά, το κέντρο βάρους μετατίθεται συχνά, αναλόγως των επίκαιρων πολιτιστικών και πολιτικών πραγμάτων. Το Παράρτημα Βερολίνου δίνει ιδιαίτερη σημασία στη διάδοση της ελληνικής γλώσσας, προσφέροντας από την εποχή της ίδρυσής του μαθήματα γλώσσας σε διάφορα επίπεδα, φιλοξενώντας ετησίως περί τους 100 ενδιαφερομένους.

Το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού είναι μέλος του Συνδέσμου Ευρωπαϊκών Μορφωτικών Ινστιτούτων Βερολίνου.

Βιβλιοθήκη

Μετά την ολοκληρωτική της καταστροφή στις 16 Φεβρουαρίου, η βιβλιοθήκη λειτουργεί δυστυχώς μόνο για διδάσκοντες της Ελληνικής και για τα μέλη του συλλόγου φίλων του Ε.Ι.Π. Βερολίνου.

Διαθέτοντας περί τους 5.000 τόμους, η βιβλιοθήκη δεν μπορεί φυσικά να συγκριθεί με τις πλουσιότατες βιβλιοθήκες του Βερολίνου. Προσπαθούμε ωστόσο να συμπληρώσουμε τις συλλογές τους, επικεντρώνοντας την προσοχή μας σε σύγχρονα έργα και περιοδικά λογοτεχνικού περιεχομένου, βιβλία τέχνης και καταλόγους εκθέσεων και σύγχρονων βιβλίων αναφοράς. Μακροπρόθεσμος στόχος μας είναι να αποκτήσουμε μια δανειστική βιβλιοθήκη και κυρίως, με τη βοήθεια σύγχρονων πολυμέσων, να προσφέρουμε ταυτόχρονα με τη βιβλιοθήκη ένα κέντρο γενικών και ειδικών πληροφοριών για την Ελλάδα.

Δραστηριότητες

Ποικίλες και πολυάριθμες οι δραστηριότητες του Ιδρύματος με πιο πρόσφατες την Έκθεση Φωτογραφίες για την οποία παραθέτουμε περισσότερες λεπτομέρειες πιο κάτω αλλά και το Διεθνές Συνέδριο του Ιουνίου 2013 με τίτλο «Αντανακλάσεις Ταυτότητας: Η ελληνική ταυτότητα ως φιλοσοφικό πρόβλημα – από το Βυζάντιο μέχρι την Ελλάδα της Κρήσης».

Διεθνές Συνέδριο (12 Ιουνίου 2013) – “Το ζήτημα της ελληνικής ταυτότητας, ιδιαίτερα της νεοελληνικής, παραμένει πάντοτε ανοικτό. Η επικαιρότητα των τελευταίων ετών αναμόχλευσε ακριβώς αυτό το ερώτημα, το ερώτημα για το «τί είναι τελικά ο Νεοέλληνας». Με αυτό το συνέδριο επιχειρείται να αντιμετωπισθεί η επικαιρότητα αυτού του ερωτήματος ως ευκαιρία εγχειρήματος απαντήσεώς του. Ερευνώντας τις φιλοσοφικές προσεγγίσεις που κατεγράφησαν στην ελληνική γλώσσα από το «Βυζάντιο», τον πολιτισμό της Νέας Ρώμης – Κωνσταντινούπολης, έως σήμερα στο νέο ελληνικό κράτος, αλλά και μέσα από τα ευρύτερα πολιτισμικά «χνάρια» αυτής της περιόδου από την λογοτεχνία μέχρι την πολιτική, το συνέδριο θα επιχειρήσει να συλλαβίσει σχεδίασμα απάντησης σε αυτό το ερώτημα. Ευπρόσδεκτες είναι οι ανακοινώσεις από τους χώρους της φιλοσοφίας, της βυζαντινής και νεοελληνικής λογοτεχνίας, της θεολογίας, της ιστορίας των ιδεών, αρκεί να συνδέονται ευκρινώς με την κυρίως θεματική του συνεδρίου και να συνεισφέρουν σ’ αυτήν, ήτοι την ψηλάφηση ταυτότητας της νεώτερης Ελλάδας.”

Postkarte-9251km-02-06-2013-Berlin-Version-6.inddΈκθεση Φωτογραφίας του Γιώργου Πανταζή και Νικολά Μιχαήλ με τίτλο “9251 km²” ( Ιούλιος 2013 ) – Το ταξίδι δύο φίλων στο νησί τους, είναι ένα αφιέρωμα και ένα ύμνος αγάπης στην Κύπρο, που και οι δύο θεωρούν πατρίδα τους. Οι δύο φωτογράφοι, Γιώργος Πανταζής και Νικόλας Μιχαήλ, διασχίζουν ολόκληρη την έκταση των 9.251 τετραγωνικών χιλιομέτρων του νησιού, και με το φακό τους καθοδηγούν το βλέμμα του θεατή στις μοναδικές στιγμές που συλλαμβάνουν. Αποδίδουν όχι μόνο τοπία, θάλασσες, άγρια φύση και την πολύχρονη ιστορία αυτού του τόπου αλλά και συναισθήματα πίσω από αυτές τις μοναδικές στιγμές. O Γιώργος Πανταζής γεννήθηκε στην Αμμόχωστο στις 12 Μαρτίου του 1965. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 και μέχρι το τέλος της στρατιωτικής του θητείας το 1984 έζησε στη Λεμεσό. Σπούδασε Αρχιτεκτονική στο Πολυτεχνείο του Άαχεν στη Γερμανία (RWTH Aachen). Μετά την επιστροφή του στην Κύπρο, εργάστηκε για αρκετά χρόνια  σαν Αρχιτέκτονας σε  2 γνωστά αρχιτεκτονικά γραφεία της Λεμεσού και από το 2003 έχει το δικό του αρχιτεκτονικό γραφείο σε συνεταιρισμό στη Λεμεσό. Οι απαραίτητες φωτογραφήσεις στα διάφορα εργοτάξια τον έφεραν σε επαφή με τον κόσμο της φωτογραφίας. Εδώ και 4 περίπου χρόνια, η φωτογραφία έχει γίνει το πάθος του και η κύρια ενασχόληση του μετά την αρχιτεκτονική. Έλαβε μέρος σε πολλούς παγκύπριους και θεματικούς διαγωνισμούς φωτογραφίας κατακτώντας βραβεία και επαίνους. O Νικόλας Μιχαήλ γεννήθηκε στο Λονδίνο στις 8 Απριλίου του 1967 από Κύπριο πατέρα και Βρετανίδα μητέρα. Το 1989 εγκαταστάθηκε στην Κύπρο και για μία δεκαετία διέπρεψε στο άθλημα της κολύμβησης κατακτώντας πολλά παγκύπρια ρεκόρ και εκπροσωπώντας την Κύπρο σε πολλούς διεθνείς αγώνες. Μετά τη στρατιωτική του θητεία εγκατέλειψε την Κύπρο και έκτισε διεθνή καριέρα σαν μοντέλο. Ο χώρος της μόδας και της διαφήμισης του έδωσαν την ευκαιρία να εργαστεί σχεδόν σε όλες τις χώρες του κόσμου. Εργάστηκε για μεγάλα ονόματα όπως μεταξύ άλλων την Hermes, Armani, Jaguar, BMW, Absolut Vodka. Οι ευκαιρίες που του δόθηκαν μέσα από το επάγγελμα του να γνωρίσει τον κόσμο και τις ομορφιές του, τον ώθησαν και στον κόσμο της φωτογραφίας. Τα τελευταία 6 χρόνια, παράλληλα με την ενασχόληση του σαν μοντέλο, ασχολείται επαγγελματικά και με τη φωτογραφία, αποθανατίζοντας κάθε γωνιά της γής.

Σελίδα “Δράσεις” του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού

 Ψυφιακές Πινακοθήκες

Πινακοθήκη Ξένου
Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού – Πινακοθήκη Ξένου

Akrithakis_mitbild Πινακοθήκη Ακριθάκη

AdnanΠινακοθήκη Adnan

balafa1 Πινακοθήκη Μπαλάφα

wpeFΠινακοθήκη
Γιανναδάκη

dezervaΠινακοθήκη Ζερδεβά

wpe5Πινακοθήκη
Βουρβούρη

georgiadi Πινακοθήκη
Γεωργιάδη

wpe7Πινακοθήκη Ζούπα

Μαθήματα Ελληνικής Γλώσσας

Δεν έχουν μόνον τα βιβλία την δική τους μοίρα, κατά τον περιφερόμενο στίχο του Τερεντιανού Μαύρου, αλλά και οι γλώσσες. Η μοίρα στην Ελληνική επέκλωσε βίο μακραίωνα και πρωτεϊκό. Της απέδωσε τα πρεσβεία καθιστώντας την εκφραστικό όργανο των αρχαιότερων ευρωπαϊκών λογοτεχνημάτων, τα οποία μετά είκοσι οκτώ εκατονταετίες συνεχίζουν να παρέχουν λόγο ύπαρξης σε πολλούς από όσους άφρονες τολμούν ακόμη να αφιερώσουν την ζωή τους στις ανθρωπιστικές σπουδές. Της εξασφάλισε διεθνή διάδοση, ώστε ο Κικέρων να μπορεί να γράφει ότι τα Ελληνικά μιλιούνται σε όλους σχεδόν τους λαούς χωρίς να υπερβάλλει, αφού στα χρόνια που ακολούθησαν στην γλώσσα αυτή έγραψε τις διασκεδαστικές του ιστορίες επιστημονικής φαντασίας ο Σύρος Λουκιανός από τα Σαμόσατα, υπομνημάτισε την Πεντάτευχο ο Ιουδαίος Φίλων από την Αλεξάνδρεια και επέδειξε την πολυμάθειά του ο Γαλάτης Φαβωρίνος από την Arles . Την έκανε γλώσσα chic, ώστε οι Αύγουστος, Τιβέριος και λοιπή αυτοκρατορική συντροφία να στιχουργούν ελληνιστί, ώστε ο αδιόρθωτος Νέρων να μην παραμελεί την λογοτεχνική διακόσμηση του θανάτου του απαγγέλλοντας Ιλιάδα λίγο πριν βυθίσει το ξίφος στον λαιμό του, ώστε οι Ρωμαίες “κυρίες του καλού κόσμου” να διασπείρουν ελληνικές λέξεις στις επιστολές τους και η ταλαίπωρη εκείνη Λαιλία, τυρρηνικής καταγωγής και κάτοικος της Πατρικίας Οδού, να κάνει εν μέση Ρώμη κατάχρηση των προσφωνήσεων “Κύριέ μου, μέλι μου, ψυχή μου” επιδιώκοντας την αναβάθμιση του “image” της και επισύροντας τα γνωστά σχόλια του σκορπιώδους Μαρτιαλίου. Της εξασφάλισε την παρουσία της σε θεολογικές σχολές, που θα είχαν κάθε λόγο να τηρούν ευπρεπείς αποστάσεις από μια γλώσσα η οποία τόσο ασχολήθηκε με μοιχείες θεών και καλλίγλουτα μειράκια, κάνοντάς την μέσο διάδοσης μιας νέας θρησκείας που σημείωσε εξαιρετική επιτυχία και εξακολουθεί να θάλλει, παρά το πλήθος των βαρβαρισμών και των σολοικισμών του μανιφέστου της, ενός κειμένου που θα υπέβαλλε σε δεινή δοκιμασία τα νεύρα των σχολαστικών γραμματικών της εποχής. Και έπειτα, η μοίρα της περιόρισε την Eλληνική στην Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία εξαφανίζοντάς την από την Δύση, με συνέπεια το διαβόητο εκείνο “Graecum est, non legitur” διά του οποίου οι μεσαιωνικοί σχολιαστές του Corpus iuris δεν ενδοίαζαν να δικαιολογούν τα χάσματα του κειμένου τους.

Όταν τελικά ύστερα από αιώνες αφανείας η Ελληνική ανεφάνη στην Εσπερία, έγινε δεκτή με καχυποψία. Τον 13ο αιώνα Γάλλος ιεροκήρυκας διέδιδε από του άμβωνος ότι “Lingua nova Greca inventa…Ανεκαλύφθη νέα τις γλώσσα καλουμένη Ελληνική. Προσέχετε απ’ αυτής, ότι όργανον τυγχάνει μαγείας, ακολασίας και πάσης μαγγανείας. Πλήρης δε εστί βλασφημιών, και ουαί τω γινώσκοντι και μίαν ή δύο εξ αυτής λέξεις”, στην απόδοση του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη.  Και όντως η γλώσσα είχε κάτι μαγικό και όχι μόνον αληθώς ανέστη στην δυτική Ευρώπη αλλά και κατέκτησε πρωτεύουσα θέση στα σχολεία της αποτελώντας επί μακρόν απαραίτητο προσόν και γνώρισμα των “πεπαιδευμένων”.  Σε τέτοιο βαθμό, που ο εθνικός τραγωδιογράφος της Ιταλίας, Vittorio Alfieri,  αφού εξέμαθε τα αρχαία ελληνικά μετά το 45ο έτος της ηλικίας του στα τέλη του 18ου αιώνα, συνέθεσε υπερήφανος επιγράμματα στην γλώσσα του Πινδάρου και φρόντισε να κάνει κακεντρεχείς παρατηρήσεις για την νεοελληνική προφορά της τονίζοντας ότι ο ίδιος πρόφερε ερασμικά και “όχι όπως ηλιθίως προφέρουν οι σύγχρονοι Έλληνες που, χωρίς να το καταλάβουν, βρέθηκαν  να έχουν ένα αλφάβητο με πέντε ιώτα ούτως, ώστε τα Ελληνικά τους να είναι περισσότερο ένας συνεχής ιωτακισμός, ένα χλιμίντρισμα αλόγου παρά η γλώσσα του πιο αρμονικού λαού που υπήρξε ποτέ”.

Και όμως η χρεμετίζουσα αυτή Νέα Ελληνική, που στην πορεία τής διαμόρφωσής της έφθασε να κοστίσει ανθρώπινες ζωές σαν περιμάχητη νύφη, πλάσθηκε μέσα από την εργασία και τις διενέξεις οξυδερκών και αμβλυδερκών λογίων και κέρδισε το ενδιαφέρον και ενίοτε την αγάπη φυσικών και μη ομιλητών της.

Έναν περίπου αιώνα μετά τα σχόλια του κόμητος Alfieri, η αυτοκράτειρα Ελισάβετ, γνωστότερη τοις πάσιν ως Sissi, στους περιπάτους της ανά τους κήπους του βιενναίου Schönbrunn και του κερκυραϊκού Αχιλλείου εξασκούσε τα Νέα Ελληνικά της, εκθείαζε την Ελλάδα και υποστήριζε ότι, όταν οι Έλληνες μιλούν, είναι σαν μουσική.

Αυτή ακριβώς η ουδόλως χρησιμοθηρική σχέση με την γλώσσα, που αφορμάται από έρωτα προς ήχους, τοπία ή πρόσωπα, αποτελεί κατά κανόνα το κίνητρο για την εκμάθηση των Νέων Ελληνικών εκτός Ελλάδος.  Στο Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού Βερολίνου μαθαίνουν Ελληνικά πάνω από εκατό σπουδαστές.  Οι περισσότεροι προσέρχονται στα μαθήματα ύστερα από μια ημέρα βιοποριστικής εργασίας.  Η απόφασή τους ωστόσο να βρίσκονται εκεί είναι ως επί το πλείστον ηδονικής αιτιολογίας.

Ζαχαρίας Καρατσιουμπάνης – “Τα Ελληνικά στην Εσπερία”

Επικοινωνία

Wittenbergplatz 3a, 2ος όροφος
D-10789 Berlin       (Χάρτης)

Tηλ.: +49 (0)30 2143-386/-287
Φαξ: +49 (0)30 2143-486/21475172
Email: info@griechische-kultur.de

  Ώρες γραφείου: Δε-Πα 10.00-13.00 & 14.00-16.00

  Μετρό: U1+U2+U3 Wittenbergplatz
Λεωφορείο: M19, M29, M46


Α Ρ Θ Ρ Α - Τ Η Σ - Ι Δ Ι Α Σ - Κ Α Τ Η Γ Ο Ρ Ι Α Σ :
  1. Η Έξοδος των Ελλήνων από την Αίγυπτο
    1955-1965 Κάιρο, 17-21 Αυγούστου 1957. Από την επίσημη επίσκεψη του Κων. Καραμανλή στην Αίγυπτο, έπειτα από πρόσκληση του προέδρου Νάσερ. Στη φωτογραφία, ο Αιγύπτιος πρόεδρος απονέμει στον Ελληνα πρωθυπουργό κορυφαία τιμητική διάκριση (Φωτογραφικό Αρχείο Ιδρύματος Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής). Ο Νάσερ, το κύμα φυγής και η επίσκεψη Κωνσταντίνου Καραμανλή Η ελληνική παρουσία στην Αίγυπτο πηγαίνει βαθιά πίσω στους αιώνες, στην εποχή των επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ωστόσο τις πρώτες αμιγώς ελληνικές κοινότητες με εθνική συνείδηση συνέπηξαν οι Έλληνες μετανάστες που αναζήτησαν στη φιλόξενη γη της Αιγύπτου καλύτερες συνθήκες διαβίωσης όσο η Ελλάδα παρέμενε υπόδουλη υπό οθωμανικό ζυγό. Την περίθαλψη και φροντίδα τους ως την ίδρυση του πρώτη ελληνικού προξενείου στην Αλεξάνδρεια, το 1833, είχε το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, αργότερα και πάσης Αφρικής, ένας μακραίων θεσμός και φάρος της Ορθοδοξίας από την εποχή της ιδρύσεώς του, τον πρώτο αιώνα μ.Χ.
  2. Οι Έλληνες της Προαζοφικής
    Οι Έλληνες αποτελούν ένα από τα αρχαιότερα έθνη που διέμεναν στα εδάφη της σημερινής Ουκρανικής Επικράτειας. Από τον 8ο έως τον 6ο π. Χ. αιώνα οι Έλληνες εμφανίσθηκαν στα βόρεια παράλια του Ευξείνου Πόντου, ασχολήθηκαν με το εμπόριο και ίδρυσαν πόλεις-αποικίες. Η πρώτη από αυτές ιδρύθηκε από Έλληνες καταγόμενους από τη Μίλητο (Μικρά Ασία) στη νήσο Μπερεζάν το δεύτερο ήμισυ του 7ου π. Χ. αιώνα.
  3. Ο παροικιακός Ελληνισμός της Βιέννης
    Η παρουσία του Ελληνισμού στην Βιέννη έχει τις ρίζες της στις αρχές του 18ου αιώνα και συγκεκριμένα στις συνθήκες του Κάρλοβιτς (1699) και του Πασάροβιτς (1718) που υπογράφτηκαν μεταξύ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και των Αψβούργων. Οι συνθήκες αυτές προέβλεπαν μια σειρά από αμοιβαία προνόμια για τους υπηκόους των 2 Αυτοκρατοριών που είχαν ως στόχο την τόνωση του εμπορίου. Γενικότερα η μακροπρόθεσμη πολιτική των Αψβούργων στην περιοχή είχε ως τελικό στάδιο την εμπορική (και πιθανά εδαφική) έξοδο της Αυτοκρατορίας στην Ανατολική Μεσόγειο μέσω της Θεσσαλονίκης. Οι συνθήκες που διαμορφώθηκαν από το γεωπολιτικό αυτό πλαίσιο ευνόησαν τους Έλληνες της Ηπείρου και της Μακεδονίας που γνώριζαν αρκετά καλά τους χερσαίους δρόμους μέσω Βοσνίας και Βουλγαρίας προς την Βιέννη και ως υπήκοοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας είχαν την ευκαιρία να εγκατασταθούν στην Βιέννη και να αναπτύξουν μια ζωηρή εμπορική αλλά και πολιτισμική δραστηριότητα.
  4. Ελληνικη Κοινοτητα Βενετιας
    Δυο βήματα από τη φημισμένη πλατεία του Αγίου Μάρκου στο κέντρο της Βενετίας, υπάρχει το κανάλι των Ελλήνων (Rio dei Greci), το οποίο οριοθετεί μία ομώνυμη νησίδα (Campo dei Greci). Σ’ αυτή έζησαν, πρόκοψαν και παρήγαγαν επί αιώνες ανεκτίμητο πνευματικό έργο χιλιάδες Έλληνες μέτοικοι από την Ελλάδα και φυγάδες από την αλωμένη Κωνσταντινούπολη.
  5. Ελληνική Κοινότητα Μπρνο
    Η Ελληνική Κοινότητα Μπρνο είναι μία οργάνωση μη κερδοσκοπική. Ο σκοπός της είναι να φέρνει ποιο κοντά μεταξύ τους, τους Έλληνες και τις οικογένειές τους που ζουν στο Μπρνο και τα περίχωρα του, αλλά και να ενισχύσει τους δεσμούς φιλίας με αλλοεθνής φίλους της Ελλάδας, της ελληνικής γλώσσας και του ελληνικού πολιτισμού.
  6. Ελληνική Κοινότητα Στουτγάρδης
    Οι πρώτοι Έλληνες εργάτες έφτασαν στην Στουτγάρδη το 1941/1942. Οι περισσότεροι ήρθαν με συμβόλαια ως „Fremdarbeiter“, αφού είχαν περάσει τις ιατρικές εξετάσεις που διεξήγαγαν τα γερμανικά κλιμάκια. Ορισμένα ονόματα από εκείνη την εποχή: Χατζηανδρέου, Γιώργος και Παναγιώτης Παπαηλιού, Γιάννης Κοφτερός, Σταύρος Καραγκούνης, Τάκης Βελισσάριος, Σταμάτης Νισύριος
  7. Ελληνικη Κοινοτητα Συδνεϋ
    Η Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα Νέας Νότιας Ουαλίας (Ε.Ο.Κ. NNO) δημιουργήθηκε αρχικά για να στηρίξει την κατασκευή μιας εκκλησίας, της Αγίας Τριάδας. Η Ορθόδοξη Αγία Τριάδα ήταν η πρώτη εκκλησία του νοτίου ημισφαιρίου εφόσον κτίστηκε το 1898 από Έλληνες και Σύριους επιχειρηματίες.
  8. Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού Βερολίνου
    Το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού Βερολίνου υποστηρίζει και προωθεί τον ελληνικό πολιτισμό σε ολόκληρη τη γερμανόφωνη Ευρώπη. Από το 1995, χρονιά ίδρυσης του Παραρτήματος, στεγάζεται στο κέντρο του Βερολίνου και διαθέτει βιβλιοθήκη και χώρο πολλαπλών εκδηλώσεων. Η εργασία του επικεντρώνεται κυρίως στην παρουσίαση εικαστικών εκθέσεων, λογοτεχνικών αναγνώσεων, θεατρικών και κινηματογραφικών έργων από την Ελλάδα, στη διοργάνωση διαλέξεων και σεμιναρίων, καθώς και στην λειτουργία της βιβλιοθήκης, την παροχή γενικών πληροφοριών για πολιτιστικά θέματα καθώς και την προσφορά μαθημάτων ελληνικής γλώσσας.
  9. Ελληνικη Κοινοτητα Βερολινου
    Η Ελληνική Κοινότητα Βερολίνου ιδρύθηκε το 1975 ως διάδοχος της Ελληνικής Κοινότητας της δεκαετίας του ’60. Την 1η Ιουνίου 1990 η έδρα της μεταφέρθηκε υπό την αιγίδα του Ελληνικού Πολιτιστικού Κέντρου (Ε.Π.Κ.) στο κτίριο της οδού Mittelstr. 33, Berlin-Steglitz bezogen.
  10. Ελληνικη Κοινοτητα Στοκχολμης
    Το 1642 βασίλισσα της Σουηδίας ήταν η Χριστίνα. Ένας μεγάλος αριθμός των Ελλήνων βρισκόταν ήδη στη Σουηδία και περιφέρονταν σε πόλεις και χωριά της Σουηδίας κάνοντας εράνους για να πληρώσουν λύτρα για την απελευθέρωση Ελλήνων που ήταν φυλακισμένοι σε Οθωμανικές φυλακές.
  11. Ελληνικη Κοινοτητα Ζυριχης
    Η Ελληνική Κοινότητα Ζυρίχης (ΕΚΖ) στην σημερινή της μορφή σαν θρησκευτικά και κομματικά ανεξάρτητη οργάνωση των Ελλήνων μεταναστών στη Ζυρίχη και στην ευρύτερη περιφέρειά της υπάρχει από τον Οκτώβριο του 1979. Λειτουργεί σαν Νομικό Πρόσωπο σύμφονα με το άρθρο 60 του Ελβετικού Αστικού Κώδικα και αποτελείται σήμερα από 310 μέλη.
  12. Μελβούρνη - Οι Διακρίσεις Χελλένικ
    Παρά την εντυπωσιακά μεγάλη και πολυσχιδή δράση του, ο Σύνδεσμος Χελλένικ έμεινε περισσότερο γνωστός για τη διοργάνωσή του των απονομών διακρίσεων εξαίρετης απόδοσης στους ομογενείς μας της Μελβούρνης. Οι βραβεύσεις αυτές, με τη γενική ονομασία "Διακρίσεις Χελλένικ - Hellenic Distinctions", απονέμονταν επί είκοσι συναπτά χρόνια σε άτομα που είχαν ξεχωρίσει με τις επιτεύξεις τους στους τομείς της δραστηριότητας τους και βασίζονταν στις κρίσεις επιτροπών, που επιλέγονταν ανεξάρτητα από τον ίδιο το Σύνδεσμο.
  13. Πανηπειρωτική Ομοσπονδία Αμερικής
    Με πρωτοβουλία των Ηπειρωτικών οργανώσεων της Νέας Υόρκης,Φιλαδελφείας και Γούστερ και κατόπιν πολλών συσκέψεων, αποφασίστηκε η πρώτη σύγκληση Πανηπειρωτικού Συνεδρίου σε μιά έπαυλη στο Northboro, μιά μικρή πόληκοντά στο Γούστερ. Το Συνέδριο ορίστικε γιά την 19-21 Ιουλίου 1942. Ιστορική θα μείνη στα χρονικά του Ηπειρωτισμού της Αμερικής αυτή η Πανηπειρωτική συγκέντρωση. Η αθρόα προσέλευση των Ηπειρωτών από κάθε γωνιά τηςΑμερικής, ο ενθουσιασμός, η αγάπη, η ευθυμία και οι παντός είδους εκδηλώσεις εκείνωντων τριών ημερών θα μείνουν αξέχαστες
  14. ΟΕΚ Γερμανίας
    Η ΟΕΚ επιδιώκει τη δημιουργία στενών φιλικών σχέσεων μεταξύ του Ελληνισμού στην ΟΔΓ και του γερμανικού λαού καθώς και των άλλων εθνικοτήτων στη χώρα που ζούμε και εργαζόμαστε. Η ΟΕΚ είναι ανεξάρτητη από κρατικές ή άλλες αρχές, οργανισμούς και πολιτικά κόμματα. Η ύπαρξή της και δραστηριότητά της βασίζεται στις αρχές της δημοκρατίας, της φιλίας ανάμεσα στους λαούς και της ειρήνης. Σε ζητήματα εθνικής σημασίας ή που αφορούν τις βασικές αρχές του ανθρωπισμού και της δημοκρατίας, μπορεί να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις της.
  15. Σύνδεσμος Ιθακησίων Μελβούρνης
    Ο Ρόλος του Συνδέσμου Ιθακησίων Οδυσσεύς στα παροικιακά και στις σχέσεις Αυστραλών και Ελλήνων. Σε μικρό χρονικό διάστημα μετά αυτό τον ερχομό μου στη Μελβούρνη 6-12-37, παρευρέθηκα σε Συνέλευση του Συνδέσμου που είχε σκοπό να μαζέψει χρήματα δια την Ελληνική Αεροπορία. Με εντυπωσίασε ο θερμός πατριωτισμός των ομιλητών και επίσης έμαθα δια τη δράση του Συνδέσμου, δια την οποίαν διαβεβαιώθηκα στα μεθεπόμενα 11 χρόνια ως Γραμματέας του Συνδέσμου.
  16. Διεθνές Κέντρο Ελληνικών Ερευνών
    «Όσα φέρνει μια στιγμή δεν τα φέρνει ο χρόνος». Αυτό είναι το ρητό που διάλεξα εδώ παρουσιάζοντας την τόσο σημαντική έρευνα, δραστηριότητα και πάνω από όλα δημιουργία του Διεθνούς Κέντρου Ελληνικών Ερευνών που εδρεύει στη Γαλλία. Στην όμορφη ιστοσελίδα του Κέντρου μπορεί ο αναγνώστης να βρει αρκετό υλικό για τις δραστηριότητες του. Το Δ.Κ.Ε.Ε. αποτελεί ένα σημαντικότατο πνευματικό Κέντρο προώθησης του Ελληνικού Πολιτισμού της Διασποράς.
  17. Ελληνική Κοινότητα Βραΐλας
    Στα τέλη της δεκαετίας του 1860 ιδρύθηκαν, χάρη στην πρωτοβουλία ελληνικών συλλόγων, κατώτερο αρρεναγωγείο και παρθεναγωγείο, που φρόντιζε για τους άπορους "ελληνόπαιδες". Τα σχολεία αυτά, που μετατράπηκαν σε κοινοτικά στις επόμενες δεκαετίες, δεν ήταν τα μόνα ελληνικά σχολεία, καθώς στη Βραΐλα, μέχρι και τις αρχές του 20ού αιώνα, ιδρύθηκαν πάρα πολλά ελληνικά ιδιωτικά σχολεία, τόσο θηλέων, όσο και αρρένων.
  18. Ελληνικές Κοινότητες Βελγίου
    Η ελληνική παρουσία στο Βέλγιο έγινε αισθητή μόνο κατά τη μεταπολεμική περίoδο. Ώς τα μέσα της δεκαετίας του 1950 οι χίλιοι περίπου Έλληνες της χώρας αυτής ήταν,στην πλειονότητά τους, εγγράμματοι έμποροι ή γενικότερα ελεύθεροι επαγγελματίες. Από το 1953 ώς και το 1964 η εικόνα αυτή αλλάζει ποσοτικά και ποιοτικά: στην περίοδο αυτή ο αριθμός των Ελλήνων που ζούσαν στο Βέλγιο πολλαπλασιάστηκε δραματικά, φτάνοντας τα 20.069 άτομα.
  19. Έλληνες δούλοι στη Βοστώνη - 1827
    Ο Χριστόφορος Πλάτων Καστάνης (1814-1866) καταγόταν από τη Λιβαδειά της Χίου. Έχασε την οικογένειά του στη σφαγή του νησιού και αιχμαλωτίστηκε, πουλήθηκε ως δούλος και αναγκάστηκε να γίνει Μωαμεθανός. Η Γ. Μοχάλβη (μάλλον Γαρυφαλιά Μοχάλβη στην Ελληνική 1817-1830) γεννήθηκε στα Ψαρά και οι γονείς της σκοτώθηκαν στην σφαγή της Χίου. Πουλήθηκε στους Τούρκους ως δούλη και ο Αμερικανός Πρόξενος Joseph Langston την βρήκε στη Σμύρνη και την απελευθέρωσε το 1827.
  20. Η ελληνική παροικία της Οδησσού στα τέλη του 19ου αιώνα
    Τα απογραφικά δελτία είναι συγκεντρωμένα στο Κρατικό Αρχείο Οδησσού (G.A.O.O.). Βάση της απογραφής είναι το νοικοκυριό που διαρθρώνεται γύρω από τον αρχηγό της οικογένειας. Κάθε απογραφικό δελτίο καταγράφει τα μέλη μιας εστίας, συμπεριλαμβάνοντας το υπηρετικό προσωπικό και άλλα άτομα μη συγγενικά προς την οικογένεια που κατοικούν κάτω από την ίδια στέγη. Τα δελτία έχουν συμπεριλάβει 5086 Έλληνες, με βάση τη μητρική γλώσσα.
  21. Ελληνικη Κοινοτητα Αδελαϊδας - Σχολεια
    Δικαίωμα αναλλοίωτο κάθε Έλληνα της διασποράς ή Ελληνο-Αυστραλού απολετεί ο εμπλουτισμός της διάνοιάς του διαμέσου της μετάδοσης και διδασκαλίας τόσο της Ελληνικής γλώσσας όσο και των στοιχείων πολιτισμού, ιστορίας και φιλοσοφίας που σε αφθονία υφίστανται στην πολιτισμική μας κληρονομιά. Τόσο το αρχαίο ελληνικό πνεύμα όσο και η πιο σύγχρονη λαϊκή σοφία αποτελούν δυναμικά εφόδια για την διάπλαση του ήθους των νέων μας αλλά και την ενδυνάμωσή τους για την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της ζωής και του μέλλοντος.
  22. Ελληνική Κοινότητα Αδελαΐδας
    Αν προσπαθήσουμε να εξετάσουμε πώς η έννοια της κοινότητας εφαρμόζεται στην Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα Νότιας Αυστραλίας, θα πρέπει στις διαστάσεις της εθνικής ταυτότητας και του διοικητικού χαρακτήρα του οργανισμού να προσθέσουμε την ψυχή και την καρδιά των Ελλήνων της διασποράς. Αλλά ας εξετάσουμε πιο διεξοδικά τη γέννηση, το ξεκίνημα, το δυνάμωμα και την ανάπτυξη του ζωντανού αυτού δημοκρατικού οργανισμού που αποκαλούμε Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα Ν.Α.
  23. Ελληνική Κοινότητα Πιατιγκόρσκ
    Οι πρώτες αναφορές για την ύπαρξη στο Πιατιγκόρσκ μιας οργάνωσης που να ενώνει όλους τους έλληνες της πόλης μας, αναφέρονται στην αρχή του περασμένου αιώνα. Όμως ένα από τα φύλλα της δημοτικής εφημερίδας «Γκόλος» (μπορείτε να το δείτε εδώ) που διασώθηκε τυχαία στο δημοτικό εθνογραφικό μουσείο διηγείται μια βραδιά που έκανε η ελληνική κοινότητα της πόλης Πιατιγκόρσκ στις 26 Δεκεμβρίου το 1917. - Η Πόλη Πιατιγκόρσκ είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του νομού Σταυρούπολης.
  24. Ελληνική Κοινότητα Νέας Ζηλανδίας
    To 2006 υπολογίζεται ότι υπήρχαν γύρω στους 3000 Ελληνικής καταγωγής πολίτες στη Νέα Ζηλανδία πρώτης, δεύτερης, τρίτης και τέταρτης γενιάς. Οι περισσότεροι ζούσαν στο Wellington, την πρωτεύουσα της χώρας, με διάσπαρτες άλλες ομάδες στα υπόλοιπα διαμερίσματά της όπως στο Auckland, Christchurch, Napier, Wanganui, Palmerston North και αλλού. Ο Πανελλήνιος Σύλλογος (Pan-Hellenic Association) ήταν ο πρώτος εγγεγραμμένος οργανισμός των Ελλήνων της Νέας Ζηλανδίας και δημιουργήθηκε στο Wellington το 1929.
  25. Ελληνική Κοινότητα Λονδίνου
    Η ελληνική παρουσία στο Λονδίνο μπορεί να φτάσει μέχρι τις αρχές του δέκατου πέμπτου αιώνα. Οι δύο αδελφοί, Aνδρόνικος και Aλέξιος Εφφομάτος, που περιγράφηκαν στα εναπομείναντα έγγραφα ως “Γρεκοί”, καταγράφηκαν ώς κάτοικοι στην πόλη το έτος 1440. Ήταν από την Κωνσταντινούπολη, τώρα Ινσταμπούλ, η οποία έγινε έπειτα η πρωτεύουσα της ελληνόφωνης Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Από τo 1440, η Κωνσταντινούπολη ήταν κάτω από πολιορκία και μόνο δέκα τρία έτη αργότερα, τον Μάιο του 1453
  26. Ελληνική Κοινότητα Μελβούρνης
    Η μετανάστευση Ελλήνων στην Πολιτεία της Βικτώριας άρχισε με την ανακάλυψη του χρυσού (Αύγουστος 1851) στην τότε νεοϊδρυθείσα βρετανική αποικία. Σύμφωνα με μια από τις πρώτες απογραφές που διεξήχθησαν στη Βικτώρια το 1854, υπήρχαν 65 άντρες από την «Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία» που κατοικούσαν στην τότε αποικία. Το πρώτο κύμα των Ελλήνων μεταναστών υιοθέτησε τη νοοτροπία του «Ελντοράντο» αναζητώντας τον εύκολο πλουτισμό. Η πλειοψηφία αυτών των Ελλήνων, αναζητώντας εργασία, υπέγραφαν συμφωνίες με ναυτιλιακές εταιρείες σε διάφορα λιμάνια της Αγγλίας.
  27. Ελληνική Κοινότητα Αλεξάνδρειας
    Ιστορικό υλικό που λάβαμε από την Ελληνική Κοινότητα Αλεξανδρείας και τον κύριο Γιώργο Δήμα για την ιστορία της Κοινότητας από το 1843 μέχρι τις μέρες μας. Με τι όνομα ξεκίνησε, ποιοι ήταν οι πρώτοι ηγέτες της, ποιοι στήριξαν την Κοινότητα και ποιοι την έφεραν στο ζηλευτό αυτό σημείο της ακμής της, όλη αυτή την περίοδο. 1843-1854 Ακόμα και πριν απ' την επίσημη ίδρυση της Ε.Κ.Α., το 1843, η μικρή παροικία της Αλεξάνδρειας συντηρούσε σχολείο και νοσοκομείο.
  28. Η Ελληνική Παροικία στην Αίγυπτο
    Πρόκειται για μια πολύ συνοπτική, πολύ περιληπτική περιγραφή της παροικίας μας στην Αίγυπτο. Δεν είναι δυνατό να αποδοθεί ικανοποιητικά και σε λίγα λεπτά μια ιστορία σχεδόν τριών χιλιάδων χρόνων, ένα πέρασμα που δημιούργησε σημαντικότατα ορόσημα στην ιστορία όλου του κόσμου. Βέβαια πολλές από τις λεπτομέρειες της ομιλίας είναι – ή τουλάχιστον πρέπει να είναι – γνωστές στους Αιγυπτιώτες, καλό όμως είναι κάθε τόσο να τις ξαναζωντανεύουμε στη μνήμη μας για να μη ξεχνούμε την υποχρέωση που έχουμε να διατηρήσουμε τις παραδόσεις που μας κληροδότησαν όλες οι γενιές, που παλαιότερα πάσχισαν να δημιουργήσουν όσα άφησαν ανεξίτηλη τη σφραγίδα τους στη γη των πυραμίδων.

Ελληνικη Κοινοτητα Βερολινου

Ιστορία

Η Ελληνική Κοινότητα Βερολίνου ιδρύθηκε το 1975 ως διάδοχος της Ελληνικής Κοινότητας της δεκαετίας του ’60.

Καταστατικό – Την 1η Ιουνίου 1990 η έδρα της μεταφέρθηκε υπό την αιγίδα του Ελληνικού Πολιτιστικού Κέντρου (Ε.Π.Κ.) στο κτίριο της οδού Mittelstr. 33, Berlin-Steglitz bezogen. Το ΕΚΠ συνχρηματοδοτείται από το 1990 μέσω του προγράμματς “Selbsthilfe im Griechenzentrum” από το Senatsverwaltung fur Arbeit Soziales und Frauen – Büro der Ausländerbeauftragten.

Διοικητικό Συμβούλιο

Το σημερινό Δ.Σ. της Κοινότητας Βερολίνου μετά τις εκλογές της 17ης Φεβρουαρίου 2013 έχει ως εξής:

  • Πρόεδρος: Κυριάκος Φωτιάδης
  • Αντιπρόεδρος: Μάκης Τσαμαλίκος
  • Γραμματέας: Αλίκη Γκερλιώτη
  • Ταμίας: Διονύσης Γρανάς
  • Β΄ γραμματέας: Έλλη Εγγλέζου
  • Β΄ ταμίας: Λάμπρος Σαββίδης
  • Μέλη: Βασίλης Χουρμουζιάδης, Σωκράτης Γρηγοριάδης, Ανδρέας Μουγκογιάννης

Εκπαίδευση

posterel1Εκτός από τα μαθήματα παραδοσιακών χορών που διδάσκονταν πάγια στο Ε.Π.Κ., η Ελληνική Κοινότητα ξεκίνησε το 2012 ένα νέο εκπαιδευτικό πρόγραμμα. Περισσότερες πληροφορίες εδώ: http://www.gr-gemeinde-bibliothek.de.
Μέσω αυτού του νέου προγράμματος διδάσκονταν Θέατρο, Κινηματογράφος, Μουσική, Ζωγραφική-Γλυπτική, Φιλολογία-Λογοτεχνία, Θετικές Επιστήμες και Ξένες Γλώσσες όπως δείχνει η εικόνα αριστερά.
Και λέμε “διδάσκονταν” γιατί έχουμε πληροφορίες ότι η Ελληνική Κοινότητα Βερολίνου έχει αποδυναμωθεί από τις δυναμικές δραστηριότητες για διάφορους λόγους φέτος, κυρίως λόγω έλλειψης κονδυλίων όπως σημειώνεται πιο κάτω.


[youtube http://www.youtube.com/watch?v=-0ieGsVFQus]

Σύλλογοι του ΕΠΚ

Το Ελληνικό Πολιτιστικό Κέντρο ήταν ο φορέας που στέγαζε τους τοπικούς, αθλητικούς, πολιτιστικούς και ακαδημαϊκούς ελληνικούς συλλόγους του Βερολίνου. Μέλη του Ε.Π.Κ. μέχρι πρόσφατα ήταν οι εξής σύλλογοι:

Επιστολή Senat fur Arbeit und Frauen, που αφαίρεσε 40 χιλιάδες ευρώ κατ' έτος από την κοινότητα.Τον Ιανουάριο του 2013 όμως, και συγκεκριμένα στις 25.1.2013 (με την παραπλεύρως επιστολή) ανακοινώθηκε στην Κοινότητα ξαφνικά και χωρίς δικαιολογία ότι διακόπτεται η χρηματοδότηση του Senat für Arbeit, Integration und Frauen, ύψους περίπου 40.000€ τον χρόνο. Το ποσό αυτό αποτελούσε την μοναδική χρηματοδότηση που λάμβανε το Ελληνικό Πολιτιστικό Κέντρο τα τελευταία χρόνια.

Η χρηματοδότηση του Senat κάλυπτε περίπου τα δύο τρίτα των εσόδων της Κοινότητας (τα υπόλοιπα προέρχονται από την υπενοικίαση του κυλικείου, τις ετήσιες εισφορές και δωρεές μελών). Τα συνολικό ποσό (περίπου 60.000€) κάλυπτε οριακά τα πάγια έξοδα του Πολιτιστικού Κέντρου (ενοίκιο, θέρμανση, λογαριασμοί ρεύματος κλπ, γραφική ύλη και μία θέση μερικής απασχόλησης).

Είναι λοιπόν απολύτως ξεκάθαρο ότι η διακοπή της χρηματοδότησης απειλεί άμεσα την ύπαρξη του Ελληνικού Πολιτιστικού Κέντρου και κατ’ επέκταση της Ελληνικής Κοινότητας και των 13 Συλλόγων που στεγάζονταν εκεί.

Αναλυτικότερα το δελτίο τύπου που ακολουθεί παραθέτει με περισσότερη λεπτομέρειεα τα πιο πάνω στοιχεία:

el-pol-kentro

Η εφημερίδα “Ελευθεροτυπία” σε άρθρο της τον Μάρτιο 2013 έγραφε τα εξής:

eleftherot

Παρ’ όλες όμως τις διαμαρτυρίες και τη στήριξη ατόμων στις προσπάθειες της Κοινότητας να επαναφέρει τη χρηματοδότηση δεν υπήρχαν αποτελέσματα. Έτσι σήμερα η ιστοσελίδα της Κοινότητας Βερολίνου, καθώς και η βιβλίοθήκη της, παραμένουν στο “Καλώς ορίσατε!” των περασμένων ετών που προσέφεραν τόσες ελπίδες στους Έλληνες της Γερμανίας. Παραμένουν ως δείγματα αυτού που θα μπορούσε να είναι… αν μπορούσαμε να στηριχτούμε στα πόδια μας.

Επίσης σημειώνεται ότι είναι μεγάλο κρίμα η Ελληνική Κοινότητα Βερολίνου η οποία αρχικά δημιουργήθηκε στις αρχές του 20ου αιώνα, κι όπως φαίνεται με το άρθρο αυτό της εφημερίδας ΣΚΡΙΠ της Αθήνας το 1904 ευημερούσε –

Εφημερίδα ΣΚΡΙΠ, 29 Αυγούστου 1904
Εφημερίδα ΣΚΡΙΠ, 29 Αυγούστου 1904

Ιάκωβος Γαριβάλδης

Τελικά, πολλούς μήνες μετά την δημοσιοποίηση του πιο πάνω άρθρου λάβαμε με ιδιαίτερη χαρά την επόμενη επιστολή από τον κύριο Διονύση Γρανά, της Ελληνικής Κοινότητας Βερολίνου που μας έκανε να δακρύσουμε από ευτυχία. Μπράβο στους συντελεστές που κρατούν ψηλά το λάβαρο της ιδιαίτερης πατρίδας μας.

Αγαπητοί κύριοι και κυρίες,
καταρχήν συγχαρητήρια για την εξαιρετική δουλειά σας. Λέγομαι Διονύσιος Γρανάς και είμαι Ταμίας της Ελληνικής Κοινότητας Βερολίνου. Διάβασα το άρθρο σας για την Κοινότητα μας και το βρήκα πολύ ενημερωμένο και ενδιαφέρον. Ήθελα να σας ενημερώσω ότι η Κοινότητα μας κατάφερε να εξασφαλίσει χρηματοδότηση για τα επόμενα δύο χρόνια και συνεχίζει ακάθεκτη το έργο της. Δυστυχώς δεν πετύχαμε την άυξηση της χρηματοδότησης, που θα ήταν μεγάλη βοήθεια για τις αυξημένες ανάγκες των νέων μεταναστών, αλλά τουλάχιστον μπορούμε να κρατήσουμε το κτίριό μας, το Ελληνικό Πολιτιστικό Κέντρο και να συνεχίσουμε τη δουλειά μας σε εθελοντική κυρίως βάση.
Σας στέλνω και το άρθρο της Γραμματέως μας Αλίκη Γκερλιώτη για την κατάσταση στο Βερολίνο και τη δουλειά που κάνουμε. Ελπίζω να το βρείτε ενδιαφέρον
https://barikat.gr/content/kalosirthate-sto-1960-syghronoi-gkastarmpaiter-sti-germania-antapokrisi-apo-verolino

Με εκτίμηση
Διονύσης Γρανάς



Α Ρ Θ Ρ Α - Τ Η Σ - Ι Δ Ι Α Σ - Κ Α Τ Η Γ Ο Ρ Ι Α Σ :
  1. Η Έξοδος των Ελλήνων από την Αίγυπτο
    1955-1965 Κάιρο, 17-21 Αυγούστου 1957. Από την επίσημη επίσκεψη του Κων. Καραμανλή στην Αίγυπτο, έπειτα από πρόσκληση του προέδρου Νάσερ. Στη φωτογραφία, ο Αιγύπτιος πρόεδρος απονέμει στον Ελληνα πρωθυπουργό κορυφαία τιμητική διάκριση (Φωτογραφικό Αρχείο Ιδρύματος Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής). Ο Νάσερ, το κύμα φυγής και η επίσκεψη Κωνσταντίνου Καραμανλή Η ελληνική παρουσία στην Αίγυπτο πηγαίνει βαθιά πίσω στους αιώνες, στην εποχή των επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ωστόσο τις πρώτες αμιγώς ελληνικές κοινότητες με εθνική συνείδηση συνέπηξαν οι Έλληνες μετανάστες που αναζήτησαν στη φιλόξενη γη της Αιγύπτου καλύτερες συνθήκες διαβίωσης όσο η Ελλάδα παρέμενε υπόδουλη υπό οθωμανικό ζυγό. Την περίθαλψη και φροντίδα τους ως την ίδρυση του πρώτη ελληνικού προξενείου στην Αλεξάνδρεια, το 1833, είχε το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, αργότερα και πάσης Αφρικής, ένας μακραίων θεσμός και φάρος της Ορθοδοξίας από την εποχή της ιδρύσεώς του, τον πρώτο αιώνα μ.Χ.
  2. Οι Έλληνες της Προαζοφικής
    Οι Έλληνες αποτελούν ένα από τα αρχαιότερα έθνη που διέμεναν στα εδάφη της σημερινής Ουκρανικής Επικράτειας. Από τον 8ο έως τον 6ο π. Χ. αιώνα οι Έλληνες εμφανίσθηκαν στα βόρεια παράλια του Ευξείνου Πόντου, ασχολήθηκαν με το εμπόριο και ίδρυσαν πόλεις-αποικίες. Η πρώτη από αυτές ιδρύθηκε από Έλληνες καταγόμενους από τη Μίλητο (Μικρά Ασία) στη νήσο Μπερεζάν το δεύτερο ήμισυ του 7ου π. Χ. αιώνα.
  3. Ο παροικιακός Ελληνισμός της Βιέννης
    Η παρουσία του Ελληνισμού στην Βιέννη έχει τις ρίζες της στις αρχές του 18ου αιώνα και συγκεκριμένα στις συνθήκες του Κάρλοβιτς (1699) και του Πασάροβιτς (1718) που υπογράφτηκαν μεταξύ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και των Αψβούργων. Οι συνθήκες αυτές προέβλεπαν μια σειρά από αμοιβαία προνόμια για τους υπηκόους των 2 Αυτοκρατοριών που είχαν ως στόχο την τόνωση του εμπορίου. Γενικότερα η μακροπρόθεσμη πολιτική των Αψβούργων στην περιοχή είχε ως τελικό στάδιο την εμπορική (και πιθανά εδαφική) έξοδο της Αυτοκρατορίας στην Ανατολική Μεσόγειο μέσω της Θεσσαλονίκης. Οι συνθήκες που διαμορφώθηκαν από το γεωπολιτικό αυτό πλαίσιο ευνόησαν τους Έλληνες της Ηπείρου και της Μακεδονίας που γνώριζαν αρκετά καλά τους χερσαίους δρόμους μέσω Βοσνίας και Βουλγαρίας προς την Βιέννη και ως υπήκοοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας είχαν την ευκαιρία να εγκατασταθούν στην Βιέννη και να αναπτύξουν μια ζωηρή εμπορική αλλά και πολιτισμική δραστηριότητα.
  4. Ελληνικη Κοινοτητα Βενετιας
    Δυο βήματα από τη φημισμένη πλατεία του Αγίου Μάρκου στο κέντρο της Βενετίας, υπάρχει το κανάλι των Ελλήνων (Rio dei Greci), το οποίο οριοθετεί μία ομώνυμη νησίδα (Campo dei Greci). Σ’ αυτή έζησαν, πρόκοψαν και παρήγαγαν επί αιώνες ανεκτίμητο πνευματικό έργο χιλιάδες Έλληνες μέτοικοι από την Ελλάδα και φυγάδες από την αλωμένη Κωνσταντινούπολη.
  5. Ελληνική Κοινότητα Μπρνο
    Η Ελληνική Κοινότητα Μπρνο είναι μία οργάνωση μη κερδοσκοπική. Ο σκοπός της είναι να φέρνει ποιο κοντά μεταξύ τους, τους Έλληνες και τις οικογένειές τους που ζουν στο Μπρνο και τα περίχωρα του, αλλά και να ενισχύσει τους δεσμούς φιλίας με αλλοεθνής φίλους της Ελλάδας, της ελληνικής γλώσσας και του ελληνικού πολιτισμού.
  6. Ελληνική Κοινότητα Στουτγάρδης
    Οι πρώτοι Έλληνες εργάτες έφτασαν στην Στουτγάρδη το 1941/1942. Οι περισσότεροι ήρθαν με συμβόλαια ως „Fremdarbeiter“, αφού είχαν περάσει τις ιατρικές εξετάσεις που διεξήγαγαν τα γερμανικά κλιμάκια. Ορισμένα ονόματα από εκείνη την εποχή: Χατζηανδρέου, Γιώργος και Παναγιώτης Παπαηλιού, Γιάννης Κοφτερός, Σταύρος Καραγκούνης, Τάκης Βελισσάριος, Σταμάτης Νισύριος
  7. Ελληνικη Κοινοτητα Συδνεϋ
    Η Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα Νέας Νότιας Ουαλίας (Ε.Ο.Κ. NNO) δημιουργήθηκε αρχικά για να στηρίξει την κατασκευή μιας εκκλησίας, της Αγίας Τριάδας. Η Ορθόδοξη Αγία Τριάδα ήταν η πρώτη εκκλησία του νοτίου ημισφαιρίου εφόσον κτίστηκε το 1898 από Έλληνες και Σύριους επιχειρηματίες.
  8. Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού Βερολίνου
    Το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού Βερολίνου υποστηρίζει και προωθεί τον ελληνικό πολιτισμό σε ολόκληρη τη γερμανόφωνη Ευρώπη. Από το 1995, χρονιά ίδρυσης του Παραρτήματος, στεγάζεται στο κέντρο του Βερολίνου και διαθέτει βιβλιοθήκη και χώρο πολλαπλών εκδηλώσεων. Η εργασία του επικεντρώνεται κυρίως στην παρουσίαση εικαστικών εκθέσεων, λογοτεχνικών αναγνώσεων, θεατρικών και κινηματογραφικών έργων από την Ελλάδα, στη διοργάνωση διαλέξεων και σεμιναρίων, καθώς και στην λειτουργία της βιβλιοθήκης, την παροχή γενικών πληροφοριών για πολιτιστικά θέματα καθώς και την προσφορά μαθημάτων ελληνικής γλώσσας.
  9. Ελληνικη Κοινοτητα Βερολινου
    Η Ελληνική Κοινότητα Βερολίνου ιδρύθηκε το 1975 ως διάδοχος της Ελληνικής Κοινότητας της δεκαετίας του ’60. Την 1η Ιουνίου 1990 η έδρα της μεταφέρθηκε υπό την αιγίδα του Ελληνικού Πολιτιστικού Κέντρου (Ε.Π.Κ.) στο κτίριο της οδού Mittelstr. 33, Berlin-Steglitz bezogen.
  10. Ελληνικη Κοινοτητα Στοκχολμης
    Το 1642 βασίλισσα της Σουηδίας ήταν η Χριστίνα. Ένας μεγάλος αριθμός των Ελλήνων βρισκόταν ήδη στη Σουηδία και περιφέρονταν σε πόλεις και χωριά της Σουηδίας κάνοντας εράνους για να πληρώσουν λύτρα για την απελευθέρωση Ελλήνων που ήταν φυλακισμένοι σε Οθωμανικές φυλακές.
  11. Ελληνικη Κοινοτητα Ζυριχης
    Η Ελληνική Κοινότητα Ζυρίχης (ΕΚΖ) στην σημερινή της μορφή σαν θρησκευτικά και κομματικά ανεξάρτητη οργάνωση των Ελλήνων μεταναστών στη Ζυρίχη και στην ευρύτερη περιφέρειά της υπάρχει από τον Οκτώβριο του 1979. Λειτουργεί σαν Νομικό Πρόσωπο σύμφονα με το άρθρο 60 του Ελβετικού Αστικού Κώδικα και αποτελείται σήμερα από 310 μέλη.
  12. Μελβούρνη - Οι Διακρίσεις Χελλένικ
    Παρά την εντυπωσιακά μεγάλη και πολυσχιδή δράση του, ο Σύνδεσμος Χελλένικ έμεινε περισσότερο γνωστός για τη διοργάνωσή του των απονομών διακρίσεων εξαίρετης απόδοσης στους ομογενείς μας της Μελβούρνης. Οι βραβεύσεις αυτές, με τη γενική ονομασία "Διακρίσεις Χελλένικ - Hellenic Distinctions", απονέμονταν επί είκοσι συναπτά χρόνια σε άτομα που είχαν ξεχωρίσει με τις επιτεύξεις τους στους τομείς της δραστηριότητας τους και βασίζονταν στις κρίσεις επιτροπών, που επιλέγονταν ανεξάρτητα από τον ίδιο το Σύνδεσμο.
  13. Πανηπειρωτική Ομοσπονδία Αμερικής
    Με πρωτοβουλία των Ηπειρωτικών οργανώσεων της Νέας Υόρκης,Φιλαδελφείας και Γούστερ και κατόπιν πολλών συσκέψεων, αποφασίστηκε η πρώτη σύγκληση Πανηπειρωτικού Συνεδρίου σε μιά έπαυλη στο Northboro, μιά μικρή πόληκοντά στο Γούστερ. Το Συνέδριο ορίστικε γιά την 19-21 Ιουλίου 1942. Ιστορική θα μείνη στα χρονικά του Ηπειρωτισμού της Αμερικής αυτή η Πανηπειρωτική συγκέντρωση. Η αθρόα προσέλευση των Ηπειρωτών από κάθε γωνιά τηςΑμερικής, ο ενθουσιασμός, η αγάπη, η ευθυμία και οι παντός είδους εκδηλώσεις εκείνωντων τριών ημερών θα μείνουν αξέχαστες
  14. ΟΕΚ Γερμανίας
    Η ΟΕΚ επιδιώκει τη δημιουργία στενών φιλικών σχέσεων μεταξύ του Ελληνισμού στην ΟΔΓ και του γερμανικού λαού καθώς και των άλλων εθνικοτήτων στη χώρα που ζούμε και εργαζόμαστε. Η ΟΕΚ είναι ανεξάρτητη από κρατικές ή άλλες αρχές, οργανισμούς και πολιτικά κόμματα. Η ύπαρξή της και δραστηριότητά της βασίζεται στις αρχές της δημοκρατίας, της φιλίας ανάμεσα στους λαούς και της ειρήνης. Σε ζητήματα εθνικής σημασίας ή που αφορούν τις βασικές αρχές του ανθρωπισμού και της δημοκρατίας, μπορεί να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις της.
  15. Σύνδεσμος Ιθακησίων Μελβούρνης
    Ο Ρόλος του Συνδέσμου Ιθακησίων Οδυσσεύς στα παροικιακά και στις σχέσεις Αυστραλών και Ελλήνων. Σε μικρό χρονικό διάστημα μετά αυτό τον ερχομό μου στη Μελβούρνη 6-12-37, παρευρέθηκα σε Συνέλευση του Συνδέσμου που είχε σκοπό να μαζέψει χρήματα δια την Ελληνική Αεροπορία. Με εντυπωσίασε ο θερμός πατριωτισμός των ομιλητών και επίσης έμαθα δια τη δράση του Συνδέσμου, δια την οποίαν διαβεβαιώθηκα στα μεθεπόμενα 11 χρόνια ως Γραμματέας του Συνδέσμου.
  16. Διεθνές Κέντρο Ελληνικών Ερευνών
    «Όσα φέρνει μια στιγμή δεν τα φέρνει ο χρόνος». Αυτό είναι το ρητό που διάλεξα εδώ παρουσιάζοντας την τόσο σημαντική έρευνα, δραστηριότητα και πάνω από όλα δημιουργία του Διεθνούς Κέντρου Ελληνικών Ερευνών που εδρεύει στη Γαλλία. Στην όμορφη ιστοσελίδα του Κέντρου μπορεί ο αναγνώστης να βρει αρκετό υλικό για τις δραστηριότητες του. Το Δ.Κ.Ε.Ε. αποτελεί ένα σημαντικότατο πνευματικό Κέντρο προώθησης του Ελληνικού Πολιτισμού της Διασποράς.
  17. Ελληνική Κοινότητα Βραΐλας
    Στα τέλη της δεκαετίας του 1860 ιδρύθηκαν, χάρη στην πρωτοβουλία ελληνικών συλλόγων, κατώτερο αρρεναγωγείο και παρθεναγωγείο, που φρόντιζε για τους άπορους "ελληνόπαιδες". Τα σχολεία αυτά, που μετατράπηκαν σε κοινοτικά στις επόμενες δεκαετίες, δεν ήταν τα μόνα ελληνικά σχολεία, καθώς στη Βραΐλα, μέχρι και τις αρχές του 20ού αιώνα, ιδρύθηκαν πάρα πολλά ελληνικά ιδιωτικά σχολεία, τόσο θηλέων, όσο και αρρένων.
  18. Ελληνικές Κοινότητες Βελγίου
    Η ελληνική παρουσία στο Βέλγιο έγινε αισθητή μόνο κατά τη μεταπολεμική περίoδο. Ώς τα μέσα της δεκαετίας του 1950 οι χίλιοι περίπου Έλληνες της χώρας αυτής ήταν,στην πλειονότητά τους, εγγράμματοι έμποροι ή γενικότερα ελεύθεροι επαγγελματίες. Από το 1953 ώς και το 1964 η εικόνα αυτή αλλάζει ποσοτικά και ποιοτικά: στην περίοδο αυτή ο αριθμός των Ελλήνων που ζούσαν στο Βέλγιο πολλαπλασιάστηκε δραματικά, φτάνοντας τα 20.069 άτομα.
  19. Έλληνες δούλοι στη Βοστώνη - 1827
    Ο Χριστόφορος Πλάτων Καστάνης (1814-1866) καταγόταν από τη Λιβαδειά της Χίου. Έχασε την οικογένειά του στη σφαγή του νησιού και αιχμαλωτίστηκε, πουλήθηκε ως δούλος και αναγκάστηκε να γίνει Μωαμεθανός. Η Γ. Μοχάλβη (μάλλον Γαρυφαλιά Μοχάλβη στην Ελληνική 1817-1830) γεννήθηκε στα Ψαρά και οι γονείς της σκοτώθηκαν στην σφαγή της Χίου. Πουλήθηκε στους Τούρκους ως δούλη και ο Αμερικανός Πρόξενος Joseph Langston την βρήκε στη Σμύρνη και την απελευθέρωσε το 1827.
  20. Η ελληνική παροικία της Οδησσού στα τέλη του 19ου αιώνα
    Τα απογραφικά δελτία είναι συγκεντρωμένα στο Κρατικό Αρχείο Οδησσού (G.A.O.O.). Βάση της απογραφής είναι το νοικοκυριό που διαρθρώνεται γύρω από τον αρχηγό της οικογένειας. Κάθε απογραφικό δελτίο καταγράφει τα μέλη μιας εστίας, συμπεριλαμβάνοντας το υπηρετικό προσωπικό και άλλα άτομα μη συγγενικά προς την οικογένεια που κατοικούν κάτω από την ίδια στέγη. Τα δελτία έχουν συμπεριλάβει 5086 Έλληνες, με βάση τη μητρική γλώσσα.
  21. Ελληνικη Κοινοτητα Αδελαϊδας - Σχολεια
    Δικαίωμα αναλλοίωτο κάθε Έλληνα της διασποράς ή Ελληνο-Αυστραλού απολετεί ο εμπλουτισμός της διάνοιάς του διαμέσου της μετάδοσης και διδασκαλίας τόσο της Ελληνικής γλώσσας όσο και των στοιχείων πολιτισμού, ιστορίας και φιλοσοφίας που σε αφθονία υφίστανται στην πολιτισμική μας κληρονομιά. Τόσο το αρχαίο ελληνικό πνεύμα όσο και η πιο σύγχρονη λαϊκή σοφία αποτελούν δυναμικά εφόδια για την διάπλαση του ήθους των νέων μας αλλά και την ενδυνάμωσή τους για την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της ζωής και του μέλλοντος.
  22. Ελληνική Κοινότητα Αδελαΐδας
    Αν προσπαθήσουμε να εξετάσουμε πώς η έννοια της κοινότητας εφαρμόζεται στην Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα Νότιας Αυστραλίας, θα πρέπει στις διαστάσεις της εθνικής ταυτότητας και του διοικητικού χαρακτήρα του οργανισμού να προσθέσουμε την ψυχή και την καρδιά των Ελλήνων της διασποράς. Αλλά ας εξετάσουμε πιο διεξοδικά τη γέννηση, το ξεκίνημα, το δυνάμωμα και την ανάπτυξη του ζωντανού αυτού δημοκρατικού οργανισμού που αποκαλούμε Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα Ν.Α.
  23. Ελληνική Κοινότητα Πιατιγκόρσκ
    Οι πρώτες αναφορές για την ύπαρξη στο Πιατιγκόρσκ μιας οργάνωσης που να ενώνει όλους τους έλληνες της πόλης μας, αναφέρονται στην αρχή του περασμένου αιώνα. Όμως ένα από τα φύλλα της δημοτικής εφημερίδας «Γκόλος» (μπορείτε να το δείτε εδώ) που διασώθηκε τυχαία στο δημοτικό εθνογραφικό μουσείο διηγείται μια βραδιά που έκανε η ελληνική κοινότητα της πόλης Πιατιγκόρσκ στις 26 Δεκεμβρίου το 1917. - Η Πόλη Πιατιγκόρσκ είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του νομού Σταυρούπολης.
  24. Ελληνική Κοινότητα Νέας Ζηλανδίας
    To 2006 υπολογίζεται ότι υπήρχαν γύρω στους 3000 Ελληνικής καταγωγής πολίτες στη Νέα Ζηλανδία πρώτης, δεύτερης, τρίτης και τέταρτης γενιάς. Οι περισσότεροι ζούσαν στο Wellington, την πρωτεύουσα της χώρας, με διάσπαρτες άλλες ομάδες στα υπόλοιπα διαμερίσματά της όπως στο Auckland, Christchurch, Napier, Wanganui, Palmerston North και αλλού. Ο Πανελλήνιος Σύλλογος (Pan-Hellenic Association) ήταν ο πρώτος εγγεγραμμένος οργανισμός των Ελλήνων της Νέας Ζηλανδίας και δημιουργήθηκε στο Wellington το 1929.
  25. Ελληνική Κοινότητα Λονδίνου
    Η ελληνική παρουσία στο Λονδίνο μπορεί να φτάσει μέχρι τις αρχές του δέκατου πέμπτου αιώνα. Οι δύο αδελφοί, Aνδρόνικος και Aλέξιος Εφφομάτος, που περιγράφηκαν στα εναπομείναντα έγγραφα ως “Γρεκοί”, καταγράφηκαν ώς κάτοικοι στην πόλη το έτος 1440. Ήταν από την Κωνσταντινούπολη, τώρα Ινσταμπούλ, η οποία έγινε έπειτα η πρωτεύουσα της ελληνόφωνης Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Από τo 1440, η Κωνσταντινούπολη ήταν κάτω από πολιορκία και μόνο δέκα τρία έτη αργότερα, τον Μάιο του 1453
  26. Ελληνική Κοινότητα Μελβούρνης
    Η μετανάστευση Ελλήνων στην Πολιτεία της Βικτώριας άρχισε με την ανακάλυψη του χρυσού (Αύγουστος 1851) στην τότε νεοϊδρυθείσα βρετανική αποικία. Σύμφωνα με μια από τις πρώτες απογραφές που διεξήχθησαν στη Βικτώρια το 1854, υπήρχαν 65 άντρες από την «Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία» που κατοικούσαν στην τότε αποικία. Το πρώτο κύμα των Ελλήνων μεταναστών υιοθέτησε τη νοοτροπία του «Ελντοράντο» αναζητώντας τον εύκολο πλουτισμό. Η πλειοψηφία αυτών των Ελλήνων, αναζητώντας εργασία, υπέγραφαν συμφωνίες με ναυτιλιακές εταιρείες σε διάφορα λιμάνια της Αγγλίας.
  27. Ελληνική Κοινότητα Αλεξάνδρειας
    Ιστορικό υλικό που λάβαμε από την Ελληνική Κοινότητα Αλεξανδρείας και τον κύριο Γιώργο Δήμα για την ιστορία της Κοινότητας από το 1843 μέχρι τις μέρες μας. Με τι όνομα ξεκίνησε, ποιοι ήταν οι πρώτοι ηγέτες της, ποιοι στήριξαν την Κοινότητα και ποιοι την έφεραν στο ζηλευτό αυτό σημείο της ακμής της, όλη αυτή την περίοδο. 1843-1854 Ακόμα και πριν απ' την επίσημη ίδρυση της Ε.Κ.Α., το 1843, η μικρή παροικία της Αλεξάνδρειας συντηρούσε σχολείο και νοσοκομείο.
  28. Η Ελληνική Παροικία στην Αίγυπτο
    Πρόκειται για μια πολύ συνοπτική, πολύ περιληπτική περιγραφή της παροικίας μας στην Αίγυπτο. Δεν είναι δυνατό να αποδοθεί ικανοποιητικά και σε λίγα λεπτά μια ιστορία σχεδόν τριών χιλιάδων χρόνων, ένα πέρασμα που δημιούργησε σημαντικότατα ορόσημα στην ιστορία όλου του κόσμου. Βέβαια πολλές από τις λεπτομέρειες της ομιλίας είναι – ή τουλάχιστον πρέπει να είναι – γνωστές στους Αιγυπτιώτες, καλό όμως είναι κάθε τόσο να τις ξαναζωντανεύουμε στη μνήμη μας για να μη ξεχνούμε την υποχρέωση που έχουμε να διατηρήσουμε τις παραδόσεις που μας κληροδότησαν όλες οι γενιές, που παλαιότερα πάσχισαν να δημιουργήσουν όσα άφησαν ανεξίτηλη τη σφραγίδα τους στη γη των πυραμίδων.

Ελληνικη Κοινοτητα Στοκχολμης

Ιστορικό

Πάνω από 370 χρόνια Έλληνες στη Σουηδία!

Το έτος 1642 βασίλισσα της Σουηδίας ήταν η Χριστίνα (1626 – 1689). Ένας μεγάλος αριθμός των Ελλήνων βρισκόταν ήδη στη Σουηδία και περιφέρονταν σε πόλεις και χωριά της Σουηδίας κάνοντας εράνους για να πληρώσουν λύτρα για την απελευθέρωση Ελλήνων που ήταν φυλακισμένοι σε Οθωμανικές φυλακές.

Ο αριθμός τους ήταν τόσο μεγάλος που οδήγησε σε μια συζήτηση στο τότε σουηδικό Κοινοβούλιο. Δεν ξέρουμε τι συνέβη με όλους αυτούς τους Έλληνες. Πόσοι ήταν; Επέστρεψαν στα Βαλκάνια; Έμειναν στη Σουηδία; Υπάρχουν απόγονοί τους στη Σουηδία;

Αυτή είναι και η πρώτη επίσημη αναφορά για την παρουσία συγχρόνων Ελλήνων στη Σουηδία.

Αξίζει να αναφερθεί πως οι ενέργειες των Ελλήνων προκάλεσαν την οργή και δυσαρέσκεια  των σουηδών κληρικών, και ήταν αυτοί που έφεραν το θέμα ενώπιον του σουηδικού Κοινοβουλίου, προκειμένου να επιτύχουν η απαγόρευση της δράσης των Ελλήνων… και φυσικά το σουηδικό Κοινοβούλιο ενέκρινε το αίτημα του σουηδικού κλήρου για την απαγόρευση εράνων υπέρ των Ελλήνων.

Η απαγόρευση ίσχυε έως το 1705 και άλλαξε μόνο ύστερα από διαταγή του Κάρολου του XII για ένα παρόμοιο έρανο υπέρ φυλακισμένων Ελλήνων.

Continue reading “Ελληνικη Κοινοτητα Στοκχολμης”

ΟΣΙΟΣ ΔΑΒΙΔ

ΟΣΙΟΣ ΔΑΒΙΔ (ΜΟΝΗ ΛΑΤΟΜΟΥ)

Στην Άνω Πόλη Θεσσαλονίκης βρίσκεται ο ναός του Οσίου Δαβίδ, παλαιότερα κεντρικός ναός (καθολικό) της Μονής του Χριστού Σωτήρα του Λατόμου ή των Λατόμων, προσωνύμιο που οφείλεται στην ύπαρξη λατομείων πέτρας στην περιοχή. Σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία και τις πηγές στοιχεία, ο ναός χτίστηκε επάνω στα ερείπια ρωμαϊκού βαλανείου (λουτρού), στα τέλη του 5ου αιώνα, αρχικά ως καθολικό μοναστηριού αφιερωμένου στον προφήτη Ζαχαρία. Η κάτοψή του έχει περίπου σχήμα τετραγώνου, μέσα στο οποίο εγγράφονταν ισοσκελής σταυρός και τέσσερα γωνιακά διαμερίσματα.

OSIOS_DAVID2Ο ναός στεγαζόταν με τέσσερις καμάρες και θόλο στο κέντρο, ενώ στ’ ανατολικά απέληγε σε ημικυκλική αψίδα. Λίγο μετά την ανέγερσή του το μνημείο διακοσμήθηκε με ψηφιδωτό στο τεταρτοσφαίριο της κόγχης του ιερού βήματος. Το έργο έχει ως θέμα το Όραμα του προφήτη Ιεζεκιήλ, μία παράσταση Θεοφανείας που συμβολίζει το θρίαμβο του Χριστού μετά την Ανάληψή του στους ουρανούς.

Στο κέντρο της παράστασης εικονίζεται ο Χριστός σε νεανική ηλικία στον Παράδεισο, καθισμένος σε τόξο μέσα σε ελλειψοειδή δόξα, πλαισιωμένος από τα σύμβολα των τεσσάρων Ευαγγελιστών. Στα πόδια του Κυρίου κυλούν οι τέσσερις ποταμοί του Παραδείσου, που καταλήγουν στον ποταμό Ιορδάνη. Στα άκρα της σύνθεσης παριστάνονται οι προφήτες Αββακούμ και Ιεζεκιήλ. Το ψηφιδωτό του Οσίου Δαβίδ συνιστά ένα από τα κορυφαία δείγματα της παλαιοχριστιανικής τέχνης σε όλη τη λεκάνη της ανατολικής Μεσογείου και απηχεί τη συνέχεια της ελληνιστικής καλλιτεχνικής παράδοσης στη βυζαντινή μνημειακή ζωγραφική.

Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας ο ναός μετατράπηκε σε τζαμί με το όνομα «Σουλουτσά Τζαμί» (τζαμί του νερού), από την πηγή που υπήρχε στην περιοχή.

Osios David

Φωτογραφικό υλικό, Κωνσταντίνος Νίγδελης

Ορφανοτροφείο Πριγκίπου

Το Ορφανοτροφειο Πριγκηπου

orfanotrofeioΣτὸ λόφο τοῦ Χριστοῦ, τὸ 1895-1897 μὲ τὴ χρηματοδότηση μιᾶς Γαλλικῆς Ἑταιρείας ἀνηγέρθηκε τὸ μεγαλοπρεπὲς κτίριο μὲ τὴν ὀνομασία «Πρίγκηπο Παλάς» μὲ σκοπὸ νὰ χρησιμοποιηθεῖ ὡς θερινὸν ξενοδοχεῖον. Ὁ Σουλτάνος Ἀβδοὺλ Χαμὶτ ὁ Β´ ἀπέφυγε νὰ δώσει ἄδεια λειτουργίας διότι θὰ ἐγίνετο καὶ χαρτοπαικτικὴ λέσχη.

Μετὰ τὸ σεισμὸ τοῦ 1894 τὸ Ὀρφανοτροφεῖο τοῦ Γεδίκουλε ὑπέστη σοβαρὲς ζημιές, δημιουργήθηκε δὲ πρόβλημα στέγασης τῶν ὀρφανῶν.

 ἀείμνηστος εὐεργέτης Ἑλένη Ζαρίφη ἀγόρασε τὸ 1903 τὸ κτίριον γιὰ νὰ χρησιμοποιηθεῖ ὡς Ἐθνικὸν Ὀρφανοτροφεῖον. Ἡ Ζαρίφη ὀνομάσθηκε τιμητικῶς «Μήτηρ τῶν ὀρφανῶν».

Χρησιμοποιήθηκε τὸ 1915 στὶς ἀρχὲς τοῦ Παγκοσμίου Πολέμου ὡς στρατιωτικὴ Σχολή. Τὸ 1918 ὑπῆρξε στρατώνας γιὰ τοὺς Γερμανοὺς αἰχμαλώτους. Τὸ 1919 παραχωρήθηκε στοὺς Ρώσους πρόσφυγες, μόλις δὲ κατὰ τὸ Νοέμβριον ἐπιτρέπεται στὰ ὀρφανὰ νὰ ἐπανέλθουν στὴ στέγη των. Ἀπὸ τὸ  1942 καὶ ἑξῆς ἐφιλοξένησε καὶ τὰ παιδιὰ τοῦ ὀρφανοτροφείου θηλέων μέχρι τὸ 1964, ὅταν ἐκκενώθηκε ἀπὸ τὶς ἀρχές, μὲ τὴ δικαιολογία ὅτι τὸ κτίριο κρίθηκε μὴ ἀσφαλές.

Τὸ 1961 τὸ Ὀρφανοτροφεῖο εἶχε 161 μαθητὲς καὶ τὸ 1964 ὁ ἀριθμὸς τῶν μαθητῶν ἀνῆλθε στοὺς 174.

πὸ τὸ 1964 ἕως τὸ 1977, τὰ παιδιὰ φιλοξενήθηκαν στὴ Μονὴ τοῦ Ἁγίου Νικολάου, παρακολούθησαν δὲ ἀπογευματινὰ μαθήματα στὴν Ἀστικὴ Σχολὴ Πριγκήπου.

Τὸ κτίριο τοῦ Ὀρφανοτροφείου τὸ ὁποῖο εἶναι πενταόροφο, ἔχει δὲ συνολικὰ 206 δωμάτια ἀναφέρεται ὡς τὸ μεγαλύτερο ξύλινο οἰκοδόμημα τῶν Βαλκανίων.

 τελευταία διευθύντρια τοῦ Ὀρφανοτροφείου ὑπῆρξε ἡ κ. Μαρίκα Χάτσου ἡ ὁποία ἐργάστηκε μὲ ὑποδειγματικὸ τρόπο καὶ πρόσφερε τόση ἀγάπη καὶ θαλπωρὴ στοὺς μαθητές της.


Στο Φαναρι το Ορφανοτροφειο Πριγκηπου

Του Νικου Παπαχρηστου

«Ητο μία πράξις αποδόσεως δικαιοσύνης». Αυτή ήταν η πρώτη αντίδραση του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου στην είδηση της απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου σύμφωνα με την οποία το τουρκικό κράτος καλείται να επιστρέψει το ιστορικό Ορφανοτροφείο της Πριγκἠπου στον νόμιμο ιδιοκτήτη του, το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Μετά σειρά μεθοδεύσεων της Γενικής Διεύθυνσης Βακουφίων της Τουρκίας να «απαλλοτριώσει» το μοναδικό ακίνητο επ’ ονόματι του Πατριαρχείου και σχεδόν 13 χρόνια δικαστικών αγώνων, το Φανάρι πέτυχε μια ιστορική δικαίωση, που γεννά ελπίδες ότι θα αποτελέσει προηγούμενο για ανάλογες υποθέσεις μειονοτικών και θρησκευτικών ιδρυμάτων στη γειτονική χώρα. Και αυτό γιατί για πρώτη φορά η Αγκυρα υποχρεώνεται, χωρίς καμία δυνατότητα αποζημίωσης, να επιστρέψει κατασχεμένο βακουφικό ακίνητο. Μάλιστα ο κ. κ. Βαρθολομαίος ευχήθηκε «να υπάρξει δικαίωσις και αποκατάστασις» και στα άλλα θέματα στα οποία αδικήθηκε το Πατριαρχείο.

Η ομόφωνη απόφαση του ΕΔΔΑ προβλέπει την επανεγγραφή του Ορφανοτροφείου στο όνομα του Οικουμενικού Πατριαρχείου και του επιδίκασε 6.000 ευρώ για ηθική βλάβη και 20.000 ευρώ για δικαστική δαπάνη. Η χθεσινή ακολούθησε την κύρια απόφαση για την υπόθεση, που εκδόθηκε από το ΕΔΔΑ στις 8 Ιουλίου 2008 και καταδίκαζε την Τουρκία για παράβαση των ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Επιπλέον το ΕΔΔΑ, με την επιστροφή του ακινήτου, αναγνωρίζει νομική προσωπικότητα στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, κάτι που αρνείται η Αγκυρα. «Είναι η πρώτη αντιδικία που έφερε ενώπιον των Ευρωπαϊκών Δικαστηρίων το Οικουμενικό Πατριαρχείο και δικαιώνεται πλήρως. Τώρα με την ίδια προσοχή θα συνεχίσει τους δικαστικούς αγώνες εντός και εκτός Τουρκίας για να αρθούν οι συσσωρευμένες αδικίες σε βάρος του Οικουμενικού Θρόνου και της Ομογένειας» δηλώνει στην «Κ» ο λέκτορας Νομικής Γιάννης Κτιστάκις, ο οποίος μαζί με τους καθηγητές Ν. Κ. Αλιβιζάτο και Α. Sakmar (Τουρκία) συγκρότησαν την υπερασπιστική ομάδα του Πατριαρχείου. Την ικανοποίησή του εξέφρασε και ο εκπρόσωπος του ΥΠΕΞ Γρ. Δελαβέκουρας, σημειώνοντας ότι αποτελεί κομβικό σημείο στον αγώνα του Πατριαρχείου «για κατοχύρωση των νομίμων δικαιωμάτων του».

Υπενθυμίζεται ότι με επιστολή του προς το ΕΔΔΑ ο Οικουμενικός Πατριάρχης είχε ζητήσει την επιστροφή του ακινήτου, που αποτελεί το μεγαλύτερο ξύλινο κτίριο του κόσμου, προκειμένου να στεγάσει εκεί Διεθνές Πατριαρχικό Κέντρο Περιβάλλοντος. «Τώρα αρχίζει η προσπάθεια αποκατάστασης και επισκευής του κτιρίου του Ορφανοτροφείου η οποία δεν θα είναι εύκολη» δήλωσε χθες ο κ. κ. Βαρθολομαίος.

Πηγή: Εφημ. Καθημερινή

mailgooglecom

Οι Κανονισμοί των Ορφανοτροφείων Αρρένων Πριγκήπου και Θηλέων Χάλκης 1921

Κεφαλλονια

ΚΕΦΑΛΛΟΝΙΑ ΠΑΛΛΑΣ

Της ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

Κεφαλλονιά ΠαλλάςΚεφαλλονιά, Αύγουστος 2013

Παλάτι ονομάζουν το νησί τους οι Κεφαλλονίτες. Παλλάς. Ίσως γιατί διακατέχονται από το σύνδρομο του….γείτονά τους Βασιλιά Οδυσσέα, αφού έχουν μέσα στο αίμα τους την ηγετικότητα, την πεποίθηση της ανωτερότητας και τη φυγή. Την οποία συνοδεύουν με οποιασδήποτε μορφής περιπλάνηση οπουδήποτε Γης. Αλλά και την πορεία τους στο δρόμο της επιστροφής στη Γενέτειρα. Και ποιά σύμπτωση! «Κεφαλλονιά Παλλάς» το όνομα του ξενοδοχείου που με φιλοξένησαν, ο αντιδήμαρχος κ. Ευάγγελος Κεκάτος και ο διευθυντής του ξενοδοχείου κ. Δημήτρης Σουφλής. Κι εδώ δεν μπορώ να ειπώ πως δεν ένιωσα «βασίλισσα» αφού παλατιανά όλα, μέσα στο ξενοδοχείο και έξω στο Ιόνιο νησί.

Ήμουν πολύ μικρή, νομίζω εννέα ετών,  όταν για πρώτη φορά ήρθαμε οικογενειακώς στην Κεφαλλονιά. Καμμία σχέση με καταγωγή οι γονείς μου. Αλλά ορίστε τώρα, μια σύμπτωση συνέχειας: Βρίσκομαι στην ευχάριστη θέση να γράφω εγώ εντυπώσεις βλέποντας αναμφίβολα μια άλλη, πολύ καλλίτερη, Κεφαλλονιά από εκείνη προ 15ετίας. Όπου τότε ο πατέρας μου ήρθε καλεσμένος ως δημοσιογράφος διεθνών ΜΜΕ και μετέδιδε ανταποκρίσεις με περιγραφές, εντυπώσεις και συνεντεύξεις με δημάρχους και τον κ. Σπύρο Γαλιατσάτο, πρόεδρο των Ξενοδόχων σήμερα, σε ελληνικούς και ομογενειακούς ραδιοσταθμούς. Για να προβληθεί κάθε τουριστική του έλξη. Κι εγώ σήμερα την πρώτη μου συνομιλία την είχα με τον αντιδήμαρχο κ. Ευάγγελο Κεκάτο για τον ίδιο σκοπό. Τον «αλιευμένο» με τους ψήφους τους βέβαια, από την κεφαλλονίτικη Ομογένεια ( Αυστραλία) που τον ξανάφεραν στο γόνιμο νησιώτικο έδαφος, για να το “καλλιεργήσει” αποδοτικά και ποικιλοτρόπως αυτός  ο «διεθνισμένος» Κεφαλλονίτης. Και με τον γενικό διευθυντή του Ξενοδοχείου « ΚΕΦΑΛΛΟΝΙΑ ΠΑΛΛΑΣ» κ. Δημήτρη Σουφλή. Διακεκριμένο στη γνώση του Τουρισμού με διεθνή δράση, εμπειρία και αναγνώριση, ακούγοντας πολύτιμες πληροφορίες και από τους δύο.

kefalonia1Εδώ οι άνθρωποι, κατόρθωσαν μέσα σε λίγα χρόνια να στήσουν ένα καλό τουριστικό προορισμό, χρησιμοποιώντας την κεφαλλονίτικη «τρέλα» τους πάνω σε μελετημένες επιθυμίες που θα ικανοποιήσουν. Μια μελέτη που αποκλείει αποτυχία σε ό,τι καταπιαστούν. Αφού κατόρθωσαν, όπως δημοσιεύτηκε και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρόσφατα να οργανώσει μια πανηγυρική και μεγαλοπρεπή, σε αξιολόγηση και παρουσίες κορυφής Εκδήλωση, που να υποδεικνύει τουριστικό προορισμό την Κεφαλλονιά. Με αποκορύφωμα να δημοσιευθεί η Εκδήλωση σε πολλά ΜΜΕ, Ιστοσελίδες και Εφημερίδες. Αυτό το νησί, που τελευταίο άρχισε να επιδίδεται με τον Τουρισμό, «ανταγωνίζεται» όχι μόνο γειτονικά νησιά στο Ιόνιο πέλαγος, αλλά σε όλη την Ελλάδα φημισμένα από πολλές δεκαετίες. Και τα ανταγωνίζεται επιτυχώς.

kefalonia3Αναφέρομαι τόσο πολύ στο πως τόσο γρήγορα αναδείχθηκε και χαρακτηρίζεται ως ένα από τα ελκυστικότερα νησιά μας, λες και με μαγεύει περισσότερο το προαπαιτούμενο της οργανωτικής υποδομής που μου περιγράφεται, από τις απαράμιλλες ομορφιές του, που θαυμάζω και με έφεραν εδώ. Ταξιδεύοντας πολύ, σε χώρες και Ηπείρους ακούω συχνά να μιλάνε για την Κεφαλλονιά. Και από όσα έμαθα εδώ, σχεδιάζονται τολμηρά προγράμματα όχι μόνο για αξιοποίηση της φυσικής ομορφιάς, που θα αυξήσει τους επισκέπτες, αλλά και της φυσικής γεωργικής παραγωγής, με προϊόντα ποιότητος περιζήτητα διεθνώς.

kefalonia2Από εσπεριδοειδή μέχρι ελαιόλαδο, από σταφύλια και κρασιά μέχρι γαλακτοκομικά και γενικά ζωικά προϊόντα ιδιαίτερης νοστιμιάς. Αν έρθεις στην Κεφαλλονιά να κάνεις κουραστικό ρεπορτάζ, θα παρασυρθείς και θα κάνεις ξεκούραστες διακοπές. Αν έρθεις για διακοπές, θα τις μετατρέψεις κάνοντας ατέλειωτες πρωτάκουστες,  ενδιαφέρουσες, χρήσιμες συζητήσεις με ωραίους ανθρώπους και θα έχεις κάμει το καλλίτερο ρεπορτάζ. Και το άριστο είναι μια επίσκεψη για την επαλήθευση του ισχυρισμού μου. Και των εντυπώσεών μου.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ
Alexandra_iliop@hotmail.com