Παιδιά προσφύγων Μικράς Ασίας

Η σελίδα αυτή στις Μνήμες, μέσω φωτογραφικού υλικού της εποχής, προσπαθεί να δώσει μια όψη και μια αίσθηση του τι συνέβη τότε και τι συμβαίνει γενικότερα στον κόσμο όταν η απληστία και η μιζέρια των ισχυρών δεν έχει όρια. Όταν η δίψα για υπεροχή και ο ρατσισμός υπερνικά κάθε καλή θέληση κι ελπίδα. Είμαστε υπόχρεοι να μην ξεχάσουμε. Είμαστε υπόχρεοι να το επαναλαμβάνουμε μέχρι να σταματήσει αυτή η πλεονεξία και η λαιμαργία να εξαληφθεί.

Continue Reading →

Κλήδονας Ε’

Βεβαίως το νερό του Κλήδονα ήταν μαγικό ή θα λέγαμε, με τις προαναφερόμενες εθιμικές πρακτικές, αποκτούσε τέτοιες «επίζηλες» δυνάμεις. Γι’ αυτό, λοιπόν, σε όλες τις κοινότητες του χώρου μετά το τέλος το δρώμενου και πάλι μετά μεγίστης προσοχής και επιμελείας, φρόντιζαν να μην το μαγαρίσουν, δηλαδή να μη το πετάξουν στο δρόμο, να πατήσουν με τα παπούτσια τους το μέρος, να περάσουν από πάνω του ζωντανά κλπ.

Continue Reading →

Κλήδονας Δ’

Υπήρχαν πολλές και θα λέγαμε σημαντικές, με βασικότερη, ίσως, αυτής της ημερομηνίας. Ο διαφορετικός πάλι «εμπλουτισμός» του, κατά την άποψή μας, εντάσσεται στην όποια επιθυμία των συμμετεχόντων να παρουσιάσουν κάτι το διαφορετικό στα πλαίσια του «εμείς»…

Continue Reading →

Κλήδονας Γ’

Όπως προαναφέραμε κατά τους μελετητές του εθίμου τα αντικείμενα ή οι κλήροι (κληρομαντεία), που έριχναν τα κορίτσια τα οποία επιθυμούσαν τη σχετική πρόβλεψη, ήταν πολλά μα και πολλές φορές παράξενα. Θα λέγαμε μάλιστα και ίσως με κάποιον απόκρυφο συμβολισμό. Σε κάθε περίπτωση πάντως επιδιωκόμενος σκοπός: η γνώση του μέλλοντος και της προσωπικής πορείας της καθεμιάς που συμμετείχε σε τούτο το παιχνίδι της χαράς.

Continue Reading →

Το ολοκαύτωμα των Τσιγγάνων

Βερολίνο 1933. Η Νύχτα των Κρυστάλλων. Το ναζιστικό καθεστώς προωθεί μια κοινωνική συνοχή στηριγμένη στο ναρκισσισμό του «εθνικού εμείς», καθιστώντας την κοινωνία πρόθυμη να υπερασπιστεί με κάθε τρόπο τη φυλετική της καθαρότητα. Τα πρόσωπα (και άρα οι πολίτες) κρύβονταν συχνά πίσω από την απρόσωπη άρεια συλλογική ψυχή,

Continue Reading →