“Έλληνες Οθωμανοί” 1877

(εφημ. Juniata Sentinel and Republican, 21 Νοεμβρίου 1877,
Mifflintown, Juniata County, Penna)

Αυτό που χαρακτηρίζει τον Έλληνα είναι το ταλέντο του για μηχανορραφίες και μια έλλειψη ικανότητας να τοποθετεί το προσωπικό του συμφέρον μετά από το συμφέρον της χώρας του. Αλλά δεν μπορεί να αρνηθεί κανείς ότι σημαντική πρόοδος έχει γίνει εκ μέρους της Ελλάδος αφού αποτίναξε τον Οθωμανικό ζυγό, πολύ PA_14431περισσότερο από ότι θα ήταν αν είχε παραμείνει υπόδουλη.

arthro_ellinas0   »Τα αίτια αυτού δεν χρειάζεται να τα ψάξουμε: η ομοψυχία στη θρησκεία και στις παραδόσεις ή συνήθειες των κατοίκων διευκολύνουν την διακυβέρνησή των από του να είχαν διαφορετική θρησκεία και ως αποτέλεσμα φανατικές συγκρούσεις μεταξύ τους.» Πέραν τούτων στην Ελλάδα δεν υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον στην εξερεύνηση ξένων καταστάσεων που θα υποκινήσει εξέγερση και θα ματαιώσει κάθε προσπάθεια μεταρρύθμισης, όπως αυτή που υπάρχει στην Τουρκία. Τελικά υπάρχουν πολύ περισσότεροι μορφωμένοι και ικανοί άνθρωποι έτοιμοι να εφαρμόσουν τις επιθυμίες της Κυβέρνησης.

Έλληνας έμπορος του 18ου αι.
Έλληνας έμπορος του 18ου αι.

»Οι Έλληνες διαμαρτύρονται πως η χώρα τους είναι πολύ μικρή για να δικαιωθεί η ανάπτυξη σημαντικών διοικητικών ταλέντων που έχουν, αλλά αμφισβητώ αν δεν θα δημιουργούσε σχίσματα και μικρότερες χώρες η παράδοση που έχουν και η περιέργεια σε μια χώρα του μεγέθους του Βυζαντίου.

»Ένα πράγμα που έχουν μάθει είναι ότι η Ρωσία έχει μέχρι σήμερα δείξει να χρησιμοποιεί την Ελλάδα για να προωθήσει τα δικά της συμφέροντα και οι Πανσιβονικές και Πανελλήνιες σκευωρίες είναι δυνάμεις που εργάζονται για τον ίδιο σκοπό, αλλά από διαφορετικές κατευθύνσεις. Ανάμεσα στις τελευταίες διαταραχές που η Τουρκία βρέθηκε πρόσφατα (Ιανουάριος 1877) αλλά cui bono θα κατέληγε μόνο στην προώθηση των θέσεων της Ρωσίας με την επιβάρυνση της Ελλάδας.

»Οι Έλληνες και τα οικονομικά των Ελλήνων θα πρέπει να στηρίξουν την εξέγερση, το εμπόριο θα παρεμποδιστεί, σφαγιασμοί θα επιφέρουν την ανάμειξη των μεγάλων δυνάμεων και η Ελλάδα θα περιοριστεί στα προηγούμενα σύνορά της, καταντώντας μια φτωχότερη χώρα.

»Ταξιδεύοντας κατά μήκος της Μακεδονίας είναι μελαγχολικό και προξενεί πόνο σε κάποιον, όχι δίχως αιτία, το γεγονός ότι παρατηρείται μια πικρία που έχει εγκατασταθεί στις ψυχές των Ελλήνων κάτω από τον Οθωμανικό ζυγό γι’ αυτά που τράβηξαν κατά την περίοδο της επανάστασης. Η κωμόπολη της Ναούσης – που βρίσκεται περί στα 2000 πόδια υψόμετρο του Όρους Βερνίου, με θέα ολόκληρου το Μακεδονικού κάμπου και της θάλασσας στο βάθος- υπέφερε περισσότερα από κάθε άλλο χώρο. Βρισκόμουν εκεί πέρυσι και ένας γεροντάκος με οδήγησε σ’ ένα πανέμορφο και καταπράσινο λιβάδι και σ’ ένα άλσος καρυδιών πάνω από έναν απόκρημνο βράχο απ’ όπου κυλούσε ένα κατακάθαρο ποτάμι με συχνούς καταρράκτες για περίπου 1000 πόδια μέχρι να φτάσει την φαρδιά πεδιάδα παρακάτω. Βουνά και δάση βρισκόταν στο πίσω μέρος κι έπιασα τον εαυτό μου να θαυμάζει την ομορφιά της φύσης όταν ξαφνιάστηκα από τη φρικτή κατάντια του ανθρώπου.

»’Ήταν εδώ’, είπε ο γεροντάκος, «όταν ήμουν μικρός είδα όλο τον ανδρικό πληθυσμό της Ναούσης να εκτελούνται. Οι Τούρκοι αξιωματικοί στεκόταν σ’ αυτό το σημείο και ο δήμιος εκεί. Ένας – ένας οι Έλληνες Χριστιανοί οδηγούνταν έξω. Η ερώτηση που τους έκαναν ήταν ‘Γκιαούρη, θέλεις να σώσεις την ψυχή σου ακολουθώντας τον θεό και προφήτη;’. Η απάντηση ήταν ‘Όχι αφέντη’ και ο δήμιος έκανε τη δουλειά του. Αλλά ήταν ένας νέος ανάμεσά τους, τόσο μεγαλοπρεπής, τόσο ευγενής και ωραίος που τους έκανε να σταματήσουν και διστακτικά να του κάνουν την ίδια ερώτηση. Εκείνος απάντησε σταθερά ‘Όχι’. ‘Πήγαινε πίσω Γκιαούρη και σκέψου αυτό που είπες για μια ώρα’ του είπαν. Σε μια ώρα τον έφεραν πάλι και πήραν την ίδια απάντηση. ‘Ακόμη είσαι πρόθυμος να χάσεις μια τόσο όμορφη ζωή’ και του προσέφεραν μια τρίτη ευκαιρία να μετανοήσει. ‘Τι σκέφτεσαι τώρα νεαρέ Γκιαούρη, θα δεχτείς για να σώσεις τη ζωή σου;’. ‘Με τη βοήθεια του Θεού ποτέ’ τότε εκείνος απάντησε και βρήκε τη μοίρα του.

»Αυτοί ήταν πραγματικοί Χριστιανοί μάρτυρες και η φάρα τους πρέπει να είναι ικανή για μεγάλα επιτεύγματα. Τα αποκαρδιωτικά αποτελέσματα τέτοιας φρίκης δεν μπορούν να ξεχαστούν και αφήνουν σημάδια για πάντα. Αυτό παρατήρησα όταν επισκέφτηκα το σπίτι ενός Έλληνα μόλις μετά την συζήτηση που είχα με τον γεροντάκο. Ένα πανέμορφο παιδάκι ήρθε στο δωμάτιο, που φαινόταν να είναι περίπου 5 ετών και μόλις τον κάθισα στα γόνατά μου λέγοντάς του ως συνήθως ότι ήταν ένα πολύ όμορφο αγόρι, ο πατέρας του πετάχτηκε λέγοντας: «Γιωργάκη πες πόσους Τούρκους θα σκοτώσεις όταν θα γίνεις άντρας». Υπήρχε μεγάλη ιστορία κρυμμένη πίσω από αυτή την ερώτηση.

Μεχμέτ Αλή Πασάς
Μεχμέτ Αλή Πασάς

»Στις μικρές Ελληνικές πόλεις στα παράλια της Μαύρης Θάλασσας πολύ λίγες καταγγελίες υπάρχουν κακής Τουρκικής διακυβέρνησης αλλά στη Μακεδονία είναι το κύριο θέμα συζήτησης. Οι Έλληνες αρέσκονται περισσότερο στις ληστείες από κάθε άλλη μειονότητα της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, εκτός από τους Καυκάσιους, και τα περισσότερα όρη που χωρίζουν τη Θεσσαλία με τη Μακεδονία είναι γεμάτα από ληστές της χώρας αυτής. Ο Μεχμέτ Αλή Πασάς (που γεννήθηκε Γερμανός) με επιμονή καθάρισε όλα αυτά τα όρη από τους ληστές όταν κυβερνούσε, τρία χρόνια πριν, αλλά από τότε που η αναρχία ξεκίνησε με τις τελευταίες εξεγέρσεις καλώντας τον κόσμο σε πόλεμο, η εποχή των ληστειών επέστρεψε. »Εδώ βλέπουμε ακόμη μια δυσκολία της Τουρκίας, εφόσον δεν της επιτρέπουν αρκετό χρόνο να συμμαζέψει τα εσωτερικά της προβλήματα.»

Η Τουρκία του Baker.
εφημ. Juniata Sentinel and Republican,
21 Νοεμβρίου 1877,
Mifflintown, Juniata County, Penna

Μετάφραση στην Ελληνική:
Ιάκωβος Γαριβάλδης


Θρακική Εστία Θεσσαλονίκης

Ένα σημαντικό άρθρο στη σελίδα της Θρακικής Εστίας Θεσσαλονίκης μιλώντας για την αναδιοργάνωση και εκσυγχρόνιση της διοίκησης, της οικονομίας και των σχέσεών της με τους πολίτες στη Θράκη του 19ου αιώνα θα βρείτε εδώ. Το άρθρο αρχίζει έτσι:

 

” Η λέξη Τανζιμάτ συνδέθηκε στενά με την Οθωμανική Αυτοκρατορία του 19ου αιώνα. Αναφέρεται σε μια σειρά από μεταρρυθμίσεις και εκσυγχρονιστικές απόπειρες, με στόχο την αναδιοργάνωσή της σε επίπεδο διοίκησης, οικονομίας και σχέσεών της με τους υπηκόους της. Οι προσπάθειες αυτές εξελίχθηκαν χρονικά στο διάστημα 1839-1876. Η λέξη Τανζιμάτ, στην τουρκική γλώσσα σημαίνει αναδιοργάνωση, ενώ για τους δυτικούς, ερμηνεύτηκε ως εκσυγχρονισμός. Τα Τανζιμάτ στο διάστημα αυτό, υπήρξαν η ελπίδα των υπόδουλων λαών, αν και δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα…”

 

Ο παροικιακός Ελληνισμός της Βιέννης

Ο παροικιακός Ελληνισμός της Βιέννης
η εμπροσθοφυλακή της αναγέννησης του σύγχρονου Ελληνισμού
(18ος – 19ος αίωνας)

 

η οδός Griechengasse σήμερα
η οδός Griechengasse σήμερα

Η παρουσία του Ελληνισμού στην Βιέννη έχει τις ρίζες της στις αρχές του 18ου αιώνα και συγκεκριμένα στις συνθήκες του Κάρλοβιτς (1699) και του Πασάροβιτς (1718) που υπογράφτηκαν μεταξύ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και των Αψβούργων. Οι συνθήκες αυτές προέβλεπαν μια σειρά από αμοιβαία προνόμια για τους υπηκόους των 2 Αυτοκρατοριών που είχαν ως στόχο την τόνωση του εμπορίου. Γενικότερα η μακροπρόθεσμη πολιτική των Αψβούργων στην περιοχή είχε ως τελικό στάδιο την εμπορική (και πιθανά εδαφική) έξοδο της Αυτοκρατορίας στην Ανατολική Μεσόγειο μέσω της Θεσσαλονίκης. Οι συνθήκες που διαμορφώθηκαν από το γεωπολιτικό αυτό πλαίσιο ευνόησαν τους Έλληνες της Ηπείρου και της Μακεδονίας που γνώριζαν αρκετά καλά τους χερσαίους δρόμους μέσω Βοσνίας και Βουλγαρίας προς την Βιέννη και ως υπήκοοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας είχαν την ευκαιρία να εγκατασταθούν στην Βιέννη και να αναπτύξουν  μια ζωηρή εμπορική αλλά και πολιτισμική δραστηριότητα. 

Η Βιέννη την εποχή εκείνη αποτελούσε το μεγαλύτερο εμπορικό σταυροδρόμι της Βορειοανατολικής Ευρώπης, ήταν το σημείο όπου αποθηκεύονταν τα προϊόντα που προέρχονταν από την Ανατολή πριν διοχετευθούν οριστικά στις αγορές της Ουγγαρίας, της Πολωνίας και των Γερμανικών κρατιδίων. Οι κυριότεροι χερσαίοι δρόμοι εκτείνονταν από την Κωνσταντινούπολη μέσω Σόφιας, από την Θεσσαλονίκη μέσω Σκοπίων και από Σέρρες μέσω Στρώμνιτσας. Οι δρόμοι αυτοί ήταν σε πολλά σημεία δύσβατοι, έκλειναν σε περίπτωση κακοκαιρίας και συχνά τους λυμαίνονταν ληστές και κακοποιοί. Για να αντιμετωπίσουν αυτές τις συνθήκες ανασφάλειας οι Έλληνες έμποροι ταξίδευαν συνήθως σε κοινές πορείες, δηλαδή με τα λεγόμενα καραβάνια: σε ένα μεγάλο εμπορικό κέντρο συγκεντρώνονταν πολλοί έμποροι από διάφορες περιοχές και ξεκινούσαν όλοι μαζί μεταφέροντας τα εμπορεύματά τους με υποζύγια -συνήθως άλογα, καμήλες και μουλάρια. Οι έμποροι αυτοί ήταν κατά κανόνα οπλισμένοι, ενώ στη διάρκεια του μακρινού ταξιδιού, το οποίο διαρκούσε ολόκληρους μήνες, σταματούσαν στα καραβάν-σεράγια και στα χάνια που βρίσκονταν κατά μήκος του δρόμου. Εκεί διανυκτέρευαν, τάιζαν τα ζώα τους, ανεφοδιάζονταν οι ίδιοι, ενώ συχνά προέβαιναν και σε εμπορικές συναλλαγές.
article_5805
Εκκλησία Αγίας Τριάδας στην Βιέννη

Οι Έλληνες πολύ σύντομα κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα αξιοσημείωτο κύκλο εμπορικής εργασίας εμπορευόμενοι προϊόντα από την Μακεδονία. Τα κυριότερα ανατολικά προϊόντα που εξήγαγαν οι Έλληνες πραματευτές από τις τουρκοκρατούμενες πατρίδες τους προς τη Βιέννη ήταν: γουναρικά της Καστοριάς, νήματα (κόκκινα και λευκά), χαλιά της Μοσχόπολης, δέρματα Μακεδονίας και Ανατολής, βαμβάκι Σερρών, αλατζάδες και κρόκος Κοζάνης, κρασί Σιάτιστας και Νάουσας, μαχαίρια σμυρνιώτικα, καπνός, αλάτι, πιπέρι και άλλα μπαχαρικά, μεταξωτές κλωστές, ρύζι, όσπρια κ.ά. Κατά την επιστροφή τους στις πατρίδες τους μετέφεραν από την κεντρική Ευρώπη προϊόντα επεξεργασμένα, ρούχα, είδη πολυτελείας, μεταξωτά υφάσματα, αγγεία κρυστάλλινα και πορσελάνινα, γυναικεία κοσμήματα, καθρέφτες με επίχρυσα πλαίσια κ.ά.

Οι Έλληνες έμποροι που σύμφωνα με απογραφή που διενήργησαν οι αψβουργικές αρχές το 1767 προέρχονταν από την Κοζάνη, τις Σέρρες την Θεσσαλονίκη τα Γιάννενα, την Λάρισα, τον Τύρναβο και την Τσαριτσάνη, εγκαταστάθηκαν στο βορειοανατολικό τμήμα της Βιέννης εκεί όπου διεξαγόταν το χονδρικό εμπόριο. Εκεί ακόμη και σήμερα υπάρχει η οδός Griechengasse (οδός των Ελλήνων) προς τιμήν του Ελληνικού στοιχείου που κάποτε πρωταγωνιστούσε οικονομικά και πολιτισμικά στην περιοχή. Πολύ σύντομα δημιουργήθηκαν μεγάλοι εμπορικοί οίκοι όπως ο οίκος Σίνα, των αδερφών Δούμπα, του Ζηνοβίου Πωπ, των αδερφών Δάρβαρη κτλ, του Γεώργιου Καραγιάννη ενώ οι Έλληνες της Βιέννης στα τέλη του 18ου αιώνα αριθμούσαν περίπου στα 2.000 άτομα. Η γρήγορη οικονομική ανέλιξη των Ελλήνων τους επέτρεψε να ενσωματωθούν στην Βιεννέζικη υψηλή κοινωνία και πολλοί εξ αυτών παντρεύτηκαν Βιενέζες, έγιναν εξέχοντα μέλη της βιενέζικης αστικής τάξης και εγκαταστάθηκαν στην πόλη για πάντα. Χαρακτηριστικά παραδείγματα ο Γεώργιος Σίνας, ο Στέργιος Δούμπας και ο Κωνσταντίνος Μπέλιος που έλαβαν τον τίτλο του Βαρώνου, ενώ ο Θεόδωρος Καραγιάννης και ο Νικόλαος Δούμπας έγιναν βουλευτές της Αυτοκρατορικής Δίαιτας.
Η μικρή ελληνική εμπορική κοινότητα της Βιέννης αποτέλεσε μια εμπροσθοφυλακή της οικονομικής και πολιτιστικής αναγέννησης του Ελληνισμού. Οι εύποροι Έλληνες έμποροι της παροικίας της Βιέννης δεν απαρνήθηκαν την καταγωγή τους και το θρήσκευμα τους, αλλά αντιθέτως χρησιμοποίησαν την περιουσία τους για κοινωφελή κοινωνικά και εθνικά έργα τόσο στην ίδια την Βιέννη όσο και στον Ελλαδικό χώρο. Δείγματα της δραστηριότητας αυτής είναι οι δύο ορθόδοξες εκκλησίες στην Βιέννη αληθινά κομψοτεχνήματα που σώζονται σε άριστη κατάσταση ως σήμερα (εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στην οδό Ελλήνων και Αγία Τριάδα), η ίδρυση το 1801 την Ελληνική Εθνική Σχολή της Βιέννης με πρώτο δάσκαλο τον Δημήτριο Δάρβαρη, η οποία λειτουργεί μέχρι σήμερα.  Πολλά σχολεία στον Ελλαδικό χώρο ιδρύθηκαν χάρις τις οικονομικές προσφορές των Ελλήνων της Βιέννης που επίσης ανέπτυξαν ένα εκτεταμένο φιλανθρωπικό έργο που ανακούφισε τους αδύναμους (χήρες, ορφανά κτλ).

Εκτός όλων αυτών, η Βιέννη υπήρξε ένα εργαστήρι του νεοελληνικού διαφωτισμού, όπου πολλοί Έλληνες λόγιοι έδρασαν δημιουργώντας τις συνθήκες για την επανασύνδεση του νέου Ελληνισμού με την αρχαία κοιτίδα του. Αναμφίβολα οι κορυφαίες εκφράσεις διαφωτισμού στην Βιέννη υπήρξε η έκδοση της εφημερίδας του “Λόγιου Ερμή” από τον κληρικό Άνθιμο Γαζή γραμμένη στην δημοτική, και η “Καλλιόπη”  από τον λόγιο Αθανάσιο Σταγειρίτη. Στην Βιέννη έζησαν, σπούδασαν και δίδαξαν μεγάλοι εκπρόσωποι της πολιτιστικής αναγέννησης του Ελληνισμού όπως ο Ρήγας Φεραίος, ο Θεόκλητος Φαρμακίδης, ο Κωνσταντίνος Κούμας και ο Νεόφυτος Δούκας, ενώ στην Βιέννη λειτούργησαν το τυπογραφείο του Γεώργιου Βεντότη και αυτό των αδερφών Πούλιου χάρις το οποίο εκδόθηκε η Ελληνική “εφημερίς”, αλλά και πολλά έργα του Ρήγα Βελεστινλή. Ο Ρήγας επισκέφτηκε την Βιέννη αρχικώς το 1790 ως γραμματέας, αλλά κυρίως το 1796 όταν και τύπωσε 3000 αντίτυπα με το επαναστατικό του μανιφέστο στο τυπογραφείο των αδερφών Πούλιου. Στις εγκαταστάσεις του τυπογραφείου ο Ρήγας συναντούσε τους ομοϊδεάτες του, τραγουδούσαν τον “Θούριο” και κατέστρωναν τα επαναστατικά σχέδια τους για την εξέγερση των χριστιανών στην Βαλκανική.

Griechische Gemeinde Wien1Με τη σύσταση της Φιλικής Εταιρείας, πολλοί Έλληνες της Βιέννης μυήθηκαν στους κόλπους της και αρκετοί κατατάχθηκαν στον Ιερό Λόχο του Υψηλάντη που καταρρακώθηκε στη μάχη του Δραγατσανίου (π.χ. Γεώργιος Λασσάνης), ενώ άλλοι μετέβησαν στην επαναστατημένη Ελλάδα για να αγωνιστούν εκεί. Οι ελληνικές Κοινότητες της Βιέννης υποστήριξαν οικονομικά την Επανάσταση στέλνοντας χρήματα κι εφόδια, αλλά προσέφεραν και ηθική συμπαράσταση υποδεχόμενες και περιθάλπτοντας γυναικόπαιδα από την επαναστατημένη Ελλάδα και αγωνιστές από άλλες χώρες που χρησιμοποιούσαν τη Βιέννη ως ενδιάμεσο σταθμό για τη μετάβασή τους στον ελληνικό επαναστατημένο χώρο.Ο απόηχος της Ελληνικής παρουσίας στην Βιέννη φτάνει μέχρι τις ημέρες μας. Εκτός από την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου η οποία βρίσκεται σε λειτουργία, πρόσφατα (Ιούνιος 2004) η “Ελληνική σχολή της Βιέννης” γιόρτασε τα 200 χρόνια συνεχούς λειτουργίας της σε τελετή που παραβρέθηκε ο τότε πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος. Πολλά κτήρια στο κέντρο της Βιέννης έχουν Ελληνικής ονομασίες και τεχνοτροπία, ενώ απόγονοι των μεγάλων οικογενειών που πρωτοεγκαταστάθηκαν στην Βιέννη πρωταγωνίστησαν στις Τέχνες (Χέρμπερτ Φον Κάραγιαν, Αγνή Μπάλτσα) και στην πολιτική (Μαρία Βασιλάκου πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας των “Πρασίνων” του κρατιδίου της Βιέννης). Από το 1962 λειτουργεί στην Βιέννη τμήμα Βυζαντινών και νεοελληνικών σπουδών όπου δίδαξε και ο καθηγητής Πολυχρόνης Ενεπεκίδης ως το 1980.(για την περίληψη και την συναρμολόγηση)  Ι. Β. Δ.
Κοιτίδες Ελληνισμού: Βιέννη, εκδ. “Η Καθημερινή” 2011, εισαγωγή και επιμέλεια Βάσω Σειρινίδου, κείμενα Ελένη Σιγάλα

Α Ρ Θ Ρ Α - Τ Η Σ - Ι Δ Ι Α Σ - Κ Α Τ Η Γ Ο Ρ Ι Α Σ :
  1. Η Έξοδος των Ελλήνων από την Αίγυπτο
    1955-1965 Κάιρο, 17-21 Αυγούστου 1957. Από την επίσημη επίσκεψη του Κων. Καραμανλή στην Αίγυπτο, έπειτα από πρόσκληση του προέδρου Νάσερ. Στη φωτογραφία, ο Αιγύπτιος πρόεδρος απονέμει στον Ελληνα πρωθυπουργό κορυφαία τιμητική διάκριση (Φωτογραφικό Αρχείο Ιδρύματος Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής). Ο Νάσερ, το κύμα φυγής και η επίσκεψη Κωνσταντίνου Καραμανλή Η ελληνική παρουσία στην Αίγυπτο πηγαίνει βαθιά πίσω στους αιώνες, στην εποχή των επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ωστόσο τις πρώτες αμιγώς ελληνικές κοινότητες με εθνική συνείδηση συνέπηξαν οι Έλληνες μετανάστες που αναζήτησαν στη φιλόξενη γη της Αιγύπτου καλύτερες συνθήκες διαβίωσης όσο η Ελλάδα παρέμενε υπόδουλη υπό οθωμανικό ζυγό. Την περίθαλψη και φροντίδα τους ως την ίδρυση του πρώτη ελληνικού προξενείου στην Αλεξάνδρεια, το 1833, είχε το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, αργότερα και πάσης Αφρικής, ένας μακραίων θεσμός και φάρος της Ορθοδοξίας από την εποχή της ιδρύσεώς του, τον πρώτο αιώνα μ.Χ.
  2. Οι Έλληνες της Προαζοφικής
    Οι Έλληνες αποτελούν ένα από τα αρχαιότερα έθνη που διέμεναν στα εδάφη της σημερινής Ουκρανικής Επικράτειας. Από τον 8ο έως τον 6ο π. Χ. αιώνα οι Έλληνες εμφανίσθηκαν στα βόρεια παράλια του Ευξείνου Πόντου, ασχολήθηκαν με το εμπόριο και ίδρυσαν πόλεις-αποικίες. Η πρώτη από αυτές ιδρύθηκε από Έλληνες καταγόμενους από τη Μίλητο (Μικρά Ασία) στη νήσο Μπερεζάν το δεύτερο ήμισυ του 7ου π. Χ. αιώνα.
  3. Ο παροικιακός Ελληνισμός της Βιέννης
    Η παρουσία του Ελληνισμού στην Βιέννη έχει τις ρίζες της στις αρχές του 18ου αιώνα και συγκεκριμένα στις συνθήκες του Κάρλοβιτς (1699) και του Πασάροβιτς (1718) που υπογράφτηκαν μεταξύ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και των Αψβούργων. Οι συνθήκες αυτές προέβλεπαν μια σειρά από αμοιβαία προνόμια για τους υπηκόους των 2 Αυτοκρατοριών που είχαν ως στόχο την τόνωση του εμπορίου. Γενικότερα η μακροπρόθεσμη πολιτική των Αψβούργων στην περιοχή είχε ως τελικό στάδιο την εμπορική (και πιθανά εδαφική) έξοδο της Αυτοκρατορίας στην Ανατολική Μεσόγειο μέσω της Θεσσαλονίκης. Οι συνθήκες που διαμορφώθηκαν από το γεωπολιτικό αυτό πλαίσιο ευνόησαν τους Έλληνες της Ηπείρου και της Μακεδονίας που γνώριζαν αρκετά καλά τους χερσαίους δρόμους μέσω Βοσνίας και Βουλγαρίας προς την Βιέννη και ως υπήκοοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας είχαν την ευκαιρία να εγκατασταθούν στην Βιέννη και να αναπτύξουν μια ζωηρή εμπορική αλλά και πολιτισμική δραστηριότητα.
  4. Ελληνικη Κοινοτητα Βενετιας
    Δυο βήματα από τη φημισμένη πλατεία του Αγίου Μάρκου στο κέντρο της Βενετίας, υπάρχει το κανάλι των Ελλήνων (Rio dei Greci), το οποίο οριοθετεί μία ομώνυμη νησίδα (Campo dei Greci). Σ’ αυτή έζησαν, πρόκοψαν και παρήγαγαν επί αιώνες ανεκτίμητο πνευματικό έργο χιλιάδες Έλληνες μέτοικοι από την Ελλάδα και φυγάδες από την αλωμένη Κωνσταντινούπολη.
  5. Ελληνική Κοινότητα Μπρνο
    Η Ελληνική Κοινότητα Μπρνο είναι μία οργάνωση μη κερδοσκοπική. Ο σκοπός της είναι να φέρνει ποιο κοντά μεταξύ τους, τους Έλληνες και τις οικογένειές τους που ζουν στο Μπρνο και τα περίχωρα του, αλλά και να ενισχύσει τους δεσμούς φιλίας με αλλοεθνής φίλους της Ελλάδας, της ελληνικής γλώσσας και του ελληνικού πολιτισμού.
  6. Ελληνική Κοινότητα Στουτγάρδης
    Οι πρώτοι Έλληνες εργάτες έφτασαν στην Στουτγάρδη το 1941/1942. Οι περισσότεροι ήρθαν με συμβόλαια ως „Fremdarbeiter“, αφού είχαν περάσει τις ιατρικές εξετάσεις που διεξήγαγαν τα γερμανικά κλιμάκια. Ορισμένα ονόματα από εκείνη την εποχή: Χατζηανδρέου, Γιώργος και Παναγιώτης Παπαηλιού, Γιάννης Κοφτερός, Σταύρος Καραγκούνης, Τάκης Βελισσάριος, Σταμάτης Νισύριος
  7. Ελληνικη Κοινοτητα Συδνεϋ
    Η Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα Νέας Νότιας Ουαλίας (Ε.Ο.Κ. NNO) δημιουργήθηκε αρχικά για να στηρίξει την κατασκευή μιας εκκλησίας, της Αγίας Τριάδας. Η Ορθόδοξη Αγία Τριάδα ήταν η πρώτη εκκλησία του νοτίου ημισφαιρίου εφόσον κτίστηκε το 1898 από Έλληνες και Σύριους επιχειρηματίες.
  8. Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού Βερολίνου
    Το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού Βερολίνου υποστηρίζει και προωθεί τον ελληνικό πολιτισμό σε ολόκληρη τη γερμανόφωνη Ευρώπη. Από το 1995, χρονιά ίδρυσης του Παραρτήματος, στεγάζεται στο κέντρο του Βερολίνου και διαθέτει βιβλιοθήκη και χώρο πολλαπλών εκδηλώσεων. Η εργασία του επικεντρώνεται κυρίως στην παρουσίαση εικαστικών εκθέσεων, λογοτεχνικών αναγνώσεων, θεατρικών και κινηματογραφικών έργων από την Ελλάδα, στη διοργάνωση διαλέξεων και σεμιναρίων, καθώς και στην λειτουργία της βιβλιοθήκης, την παροχή γενικών πληροφοριών για πολιτιστικά θέματα καθώς και την προσφορά μαθημάτων ελληνικής γλώσσας.
  9. Ελληνικη Κοινοτητα Βερολινου
    Η Ελληνική Κοινότητα Βερολίνου ιδρύθηκε το 1975 ως διάδοχος της Ελληνικής Κοινότητας της δεκαετίας του ’60. Την 1η Ιουνίου 1990 η έδρα της μεταφέρθηκε υπό την αιγίδα του Ελληνικού Πολιτιστικού Κέντρου (Ε.Π.Κ.) στο κτίριο της οδού Mittelstr. 33, Berlin-Steglitz bezogen.
  10. Ελληνικη Κοινοτητα Στοκχολμης
    Το 1642 βασίλισσα της Σουηδίας ήταν η Χριστίνα. Ένας μεγάλος αριθμός των Ελλήνων βρισκόταν ήδη στη Σουηδία και περιφέρονταν σε πόλεις και χωριά της Σουηδίας κάνοντας εράνους για να πληρώσουν λύτρα για την απελευθέρωση Ελλήνων που ήταν φυλακισμένοι σε Οθωμανικές φυλακές.
  11. Ελληνικη Κοινοτητα Ζυριχης
    Η Ελληνική Κοινότητα Ζυρίχης (ΕΚΖ) στην σημερινή της μορφή σαν θρησκευτικά και κομματικά ανεξάρτητη οργάνωση των Ελλήνων μεταναστών στη Ζυρίχη και στην ευρύτερη περιφέρειά της υπάρχει από τον Οκτώβριο του 1979. Λειτουργεί σαν Νομικό Πρόσωπο σύμφονα με το άρθρο 60 του Ελβετικού Αστικού Κώδικα και αποτελείται σήμερα από 310 μέλη.
  12. Μελβούρνη - Οι Διακρίσεις Χελλένικ
    Παρά την εντυπωσιακά μεγάλη και πολυσχιδή δράση του, ο Σύνδεσμος Χελλένικ έμεινε περισσότερο γνωστός για τη διοργάνωσή του των απονομών διακρίσεων εξαίρετης απόδοσης στους ομογενείς μας της Μελβούρνης. Οι βραβεύσεις αυτές, με τη γενική ονομασία "Διακρίσεις Χελλένικ - Hellenic Distinctions", απονέμονταν επί είκοσι συναπτά χρόνια σε άτομα που είχαν ξεχωρίσει με τις επιτεύξεις τους στους τομείς της δραστηριότητας τους και βασίζονταν στις κρίσεις επιτροπών, που επιλέγονταν ανεξάρτητα από τον ίδιο το Σύνδεσμο.
  13. Πανηπειρωτική Ομοσπονδία Αμερικής
    Με πρωτοβουλία των Ηπειρωτικών οργανώσεων της Νέας Υόρκης,Φιλαδελφείας και Γούστερ και κατόπιν πολλών συσκέψεων, αποφασίστηκε η πρώτη σύγκληση Πανηπειρωτικού Συνεδρίου σε μιά έπαυλη στο Northboro, μιά μικρή πόληκοντά στο Γούστερ. Το Συνέδριο ορίστικε γιά την 19-21 Ιουλίου 1942. Ιστορική θα μείνη στα χρονικά του Ηπειρωτισμού της Αμερικής αυτή η Πανηπειρωτική συγκέντρωση. Η αθρόα προσέλευση των Ηπειρωτών από κάθε γωνιά τηςΑμερικής, ο ενθουσιασμός, η αγάπη, η ευθυμία και οι παντός είδους εκδηλώσεις εκείνωντων τριών ημερών θα μείνουν αξέχαστες
  14. ΟΕΚ Γερμανίας
    Η ΟΕΚ επιδιώκει τη δημιουργία στενών φιλικών σχέσεων μεταξύ του Ελληνισμού στην ΟΔΓ και του γερμανικού λαού καθώς και των άλλων εθνικοτήτων στη χώρα που ζούμε και εργαζόμαστε. Η ΟΕΚ είναι ανεξάρτητη από κρατικές ή άλλες αρχές, οργανισμούς και πολιτικά κόμματα. Η ύπαρξή της και δραστηριότητά της βασίζεται στις αρχές της δημοκρατίας, της φιλίας ανάμεσα στους λαούς και της ειρήνης. Σε ζητήματα εθνικής σημασίας ή που αφορούν τις βασικές αρχές του ανθρωπισμού και της δημοκρατίας, μπορεί να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις της.
  15. Σύνδεσμος Ιθακησίων Μελβούρνης
    Ο Ρόλος του Συνδέσμου Ιθακησίων Οδυσσεύς στα παροικιακά και στις σχέσεις Αυστραλών και Ελλήνων. Σε μικρό χρονικό διάστημα μετά αυτό τον ερχομό μου στη Μελβούρνη 6-12-37, παρευρέθηκα σε Συνέλευση του Συνδέσμου που είχε σκοπό να μαζέψει χρήματα δια την Ελληνική Αεροπορία. Με εντυπωσίασε ο θερμός πατριωτισμός των ομιλητών και επίσης έμαθα δια τη δράση του Συνδέσμου, δια την οποίαν διαβεβαιώθηκα στα μεθεπόμενα 11 χρόνια ως Γραμματέας του Συνδέσμου.
  16. Διεθνές Κέντρο Ελληνικών Ερευνών
    «Όσα φέρνει μια στιγμή δεν τα φέρνει ο χρόνος». Αυτό είναι το ρητό που διάλεξα εδώ παρουσιάζοντας την τόσο σημαντική έρευνα, δραστηριότητα και πάνω από όλα δημιουργία του Διεθνούς Κέντρου Ελληνικών Ερευνών που εδρεύει στη Γαλλία. Στην όμορφη ιστοσελίδα του Κέντρου μπορεί ο αναγνώστης να βρει αρκετό υλικό για τις δραστηριότητες του. Το Δ.Κ.Ε.Ε. αποτελεί ένα σημαντικότατο πνευματικό Κέντρο προώθησης του Ελληνικού Πολιτισμού της Διασποράς.
  17. Ελληνική Κοινότητα Βραΐλας
    Στα τέλη της δεκαετίας του 1860 ιδρύθηκαν, χάρη στην πρωτοβουλία ελληνικών συλλόγων, κατώτερο αρρεναγωγείο και παρθεναγωγείο, που φρόντιζε για τους άπορους "ελληνόπαιδες". Τα σχολεία αυτά, που μετατράπηκαν σε κοινοτικά στις επόμενες δεκαετίες, δεν ήταν τα μόνα ελληνικά σχολεία, καθώς στη Βραΐλα, μέχρι και τις αρχές του 20ού αιώνα, ιδρύθηκαν πάρα πολλά ελληνικά ιδιωτικά σχολεία, τόσο θηλέων, όσο και αρρένων.
  18. Ελληνικές Κοινότητες Βελγίου
    Η ελληνική παρουσία στο Βέλγιο έγινε αισθητή μόνο κατά τη μεταπολεμική περίoδο. Ώς τα μέσα της δεκαετίας του 1950 οι χίλιοι περίπου Έλληνες της χώρας αυτής ήταν,στην πλειονότητά τους, εγγράμματοι έμποροι ή γενικότερα ελεύθεροι επαγγελματίες. Από το 1953 ώς και το 1964 η εικόνα αυτή αλλάζει ποσοτικά και ποιοτικά: στην περίοδο αυτή ο αριθμός των Ελλήνων που ζούσαν στο Βέλγιο πολλαπλασιάστηκε δραματικά, φτάνοντας τα 20.069 άτομα.
  19. Έλληνες δούλοι στη Βοστώνη - 1827
    Ο Χριστόφορος Πλάτων Καστάνης (1814-1866) καταγόταν από τη Λιβαδειά της Χίου. Έχασε την οικογένειά του στη σφαγή του νησιού και αιχμαλωτίστηκε, πουλήθηκε ως δούλος και αναγκάστηκε να γίνει Μωαμεθανός. Η Γ. Μοχάλβη (μάλλον Γαρυφαλιά Μοχάλβη στην Ελληνική 1817-1830) γεννήθηκε στα Ψαρά και οι γονείς της σκοτώθηκαν στην σφαγή της Χίου. Πουλήθηκε στους Τούρκους ως δούλη και ο Αμερικανός Πρόξενος Joseph Langston την βρήκε στη Σμύρνη και την απελευθέρωσε το 1827.
  20. Η ελληνική παροικία της Οδησσού στα τέλη του 19ου αιώνα
    Τα απογραφικά δελτία είναι συγκεντρωμένα στο Κρατικό Αρχείο Οδησσού (G.A.O.O.). Βάση της απογραφής είναι το νοικοκυριό που διαρθρώνεται γύρω από τον αρχηγό της οικογένειας. Κάθε απογραφικό δελτίο καταγράφει τα μέλη μιας εστίας, συμπεριλαμβάνοντας το υπηρετικό προσωπικό και άλλα άτομα μη συγγενικά προς την οικογένεια που κατοικούν κάτω από την ίδια στέγη. Τα δελτία έχουν συμπεριλάβει 5086 Έλληνες, με βάση τη μητρική γλώσσα.
  21. Ελληνικη Κοινοτητα Αδελαϊδας - Σχολεια
    Δικαίωμα αναλλοίωτο κάθε Έλληνα της διασποράς ή Ελληνο-Αυστραλού απολετεί ο εμπλουτισμός της διάνοιάς του διαμέσου της μετάδοσης και διδασκαλίας τόσο της Ελληνικής γλώσσας όσο και των στοιχείων πολιτισμού, ιστορίας και φιλοσοφίας που σε αφθονία υφίστανται στην πολιτισμική μας κληρονομιά. Τόσο το αρχαίο ελληνικό πνεύμα όσο και η πιο σύγχρονη λαϊκή σοφία αποτελούν δυναμικά εφόδια για την διάπλαση του ήθους των νέων μας αλλά και την ενδυνάμωσή τους για την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της ζωής και του μέλλοντος.
  22. Ελληνική Κοινότητα Αδελαΐδας
    Αν προσπαθήσουμε να εξετάσουμε πώς η έννοια της κοινότητας εφαρμόζεται στην Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα Νότιας Αυστραλίας, θα πρέπει στις διαστάσεις της εθνικής ταυτότητας και του διοικητικού χαρακτήρα του οργανισμού να προσθέσουμε την ψυχή και την καρδιά των Ελλήνων της διασποράς. Αλλά ας εξετάσουμε πιο διεξοδικά τη γέννηση, το ξεκίνημα, το δυνάμωμα και την ανάπτυξη του ζωντανού αυτού δημοκρατικού οργανισμού που αποκαλούμε Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα Ν.Α.
  23. Ελληνική Κοινότητα Πιατιγκόρσκ
    Οι πρώτες αναφορές για την ύπαρξη στο Πιατιγκόρσκ μιας οργάνωσης που να ενώνει όλους τους έλληνες της πόλης μας, αναφέρονται στην αρχή του περασμένου αιώνα. Όμως ένα από τα φύλλα της δημοτικής εφημερίδας «Γκόλος» (μπορείτε να το δείτε εδώ) που διασώθηκε τυχαία στο δημοτικό εθνογραφικό μουσείο διηγείται μια βραδιά που έκανε η ελληνική κοινότητα της πόλης Πιατιγκόρσκ στις 26 Δεκεμβρίου το 1917. - Η Πόλη Πιατιγκόρσκ είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του νομού Σταυρούπολης.
  24. Ελληνική Κοινότητα Νέας Ζηλανδίας
    To 2006 υπολογίζεται ότι υπήρχαν γύρω στους 3000 Ελληνικής καταγωγής πολίτες στη Νέα Ζηλανδία πρώτης, δεύτερης, τρίτης και τέταρτης γενιάς. Οι περισσότεροι ζούσαν στο Wellington, την πρωτεύουσα της χώρας, με διάσπαρτες άλλες ομάδες στα υπόλοιπα διαμερίσματά της όπως στο Auckland, Christchurch, Napier, Wanganui, Palmerston North και αλλού. Ο Πανελλήνιος Σύλλογος (Pan-Hellenic Association) ήταν ο πρώτος εγγεγραμμένος οργανισμός των Ελλήνων της Νέας Ζηλανδίας και δημιουργήθηκε στο Wellington το 1929.
  25. Ελληνική Κοινότητα Λονδίνου
    Η ελληνική παρουσία στο Λονδίνο μπορεί να φτάσει μέχρι τις αρχές του δέκατου πέμπτου αιώνα. Οι δύο αδελφοί, Aνδρόνικος και Aλέξιος Εφφομάτος, που περιγράφηκαν στα εναπομείναντα έγγραφα ως “Γρεκοί”, καταγράφηκαν ώς κάτοικοι στην πόλη το έτος 1440. Ήταν από την Κωνσταντινούπολη, τώρα Ινσταμπούλ, η οποία έγινε έπειτα η πρωτεύουσα της ελληνόφωνης Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Από τo 1440, η Κωνσταντινούπολη ήταν κάτω από πολιορκία και μόνο δέκα τρία έτη αργότερα, τον Μάιο του 1453
  26. Ελληνική Κοινότητα Μελβούρνης
    Η μετανάστευση Ελλήνων στην Πολιτεία της Βικτώριας άρχισε με την ανακάλυψη του χρυσού (Αύγουστος 1851) στην τότε νεοϊδρυθείσα βρετανική αποικία. Σύμφωνα με μια από τις πρώτες απογραφές που διεξήχθησαν στη Βικτώρια το 1854, υπήρχαν 65 άντρες από την «Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία» που κατοικούσαν στην τότε αποικία. Το πρώτο κύμα των Ελλήνων μεταναστών υιοθέτησε τη νοοτροπία του «Ελντοράντο» αναζητώντας τον εύκολο πλουτισμό. Η πλειοψηφία αυτών των Ελλήνων, αναζητώντας εργασία, υπέγραφαν συμφωνίες με ναυτιλιακές εταιρείες σε διάφορα λιμάνια της Αγγλίας.
  27. Ελληνική Κοινότητα Αλεξάνδρειας
    Ιστορικό υλικό που λάβαμε από την Ελληνική Κοινότητα Αλεξανδρείας και τον κύριο Γιώργο Δήμα για την ιστορία της Κοινότητας από το 1843 μέχρι τις μέρες μας. Με τι όνομα ξεκίνησε, ποιοι ήταν οι πρώτοι ηγέτες της, ποιοι στήριξαν την Κοινότητα και ποιοι την έφεραν στο ζηλευτό αυτό σημείο της ακμής της, όλη αυτή την περίοδο. 1843-1854 Ακόμα και πριν απ' την επίσημη ίδρυση της Ε.Κ.Α., το 1843, η μικρή παροικία της Αλεξάνδρειας συντηρούσε σχολείο και νοσοκομείο.
  28. Η Ελληνική Παροικία στην Αίγυπτο
    Πρόκειται για μια πολύ συνοπτική, πολύ περιληπτική περιγραφή της παροικίας μας στην Αίγυπτο. Δεν είναι δυνατό να αποδοθεί ικανοποιητικά και σε λίγα λεπτά μια ιστορία σχεδόν τριών χιλιάδων χρόνων, ένα πέρασμα που δημιούργησε σημαντικότατα ορόσημα στην ιστορία όλου του κόσμου. Βέβαια πολλές από τις λεπτομέρειες της ομιλίας είναι – ή τουλάχιστον πρέπει να είναι – γνωστές στους Αιγυπτιώτες, καλό όμως είναι κάθε τόσο να τις ξαναζωντανεύουμε στη μνήμη μας για να μη ξεχνούμε την υποχρέωση που έχουμε να διατηρήσουμε τις παραδόσεις που μας κληροδότησαν όλες οι γενιές, που παλαιότερα πάσχισαν να δημιουργήσουν όσα άφησαν ανεξίτηλη τη σφραγίδα τους στη γη των πυραμίδων.

Ελληνικός Κινηματογράφος, στην Αυστραλία

Ο Ελληνικός Κινηματογράφος ήρθε στην Αυστραλία τις δεκαετίες του 1950-1960 και εκείνοι που τον έφεραν έκαναν ευθύνη τους να τον προβάλλουν σε όλη τη χώρα, όπου υπήρχε συγκέντρωση του Ελληνισμού. Ο Παναγιώτης Γιαννούδης,  ο Ανδρέας Παπαδόπουλος και ο Στάθης Ραφτόπουλος ήταν τα άτομα που δούλεψαν σκληρά για να υλοποιήσουν αυτό το όνειρο και να εξυπηρετήσουν έτσι τις ανάγκες του Ελληνισμού της Αυστραλίας.

Πολλές φορές με το τρένο και όταν προμηθεύτηκαν αυτοκίνητο, διένυσαν τεράστιες αποστάσεις της μεγάλης αυτής χώρας/ηπείρου για να προβάλλουν τα ελληνικά (και άλλων γλωσσών) έργα σε διάφορες πόλεις και χωριά της Αυστραλίας. Σε μια επικοινωνία που είχαμε με τον κύριο Π. Γιαννούδη μας είπε ότι προεβλήθησαν περί τις 2400 κινηματογραφικές ταινίες στην Αυστραλία την εποχή εκείνη. Συνάμα οι ίδιοι αγόρασαν και μια σειρά θεατρικών εγκαταστάσεων της Μελβούρνης όπου τα έργα προβαλλόταν. Ένα από αυτά ήταν και το Westgarth Theatre επί της οδού High Street, στο προάστειο Northcote στη Μελβούρνη το οποίο είναι ακόμη στα χέρια της οικογένειας Π. Γιαννούδη.

westgarth-cinema
Westgarth, Μελβούρνη

Στις 10-10-2010 και ώρα 3.00 μ.μ. παρουσιάστηκε το βιβλίο του κ. Παναγιώτη Γιαννούδη στην γεμάτη αίθουσα του Westgarth Theatre στη Μελβούρνη. Η αίθουσα, χωρητικότητας 400 περίπου θέσεων, έφερε μνήμες σε όλους τους συνδαιτημόνες για τα χρόνια εκείνα που σημάδεψαν την ιστορία της προβολής του Ελληνικού Κινηματογράφου στην Αυστραλία, όταν ο Παναγιώτης Γιαννούδης, ο Στάθης Ραυτόπουλος και ο Ανδρέας Παπαδόπουλος έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους για να δημιουργήσουν τη μοναδική ιστορία την οποία καλύπτει άριστα το συγκεκριμένο βιβλίο.

Την παρουσίαση έκανε ο καθηγητής από την Κύπρο κύριος Μίμης Σοφοκλέους ο οποίος έδωσε άριστα δέκα στο συγγραφέα, για την επίπονη και χρονοβόρα εργασία του των 20 χρόνων στη συγκέντρωση των στοιχείων τα οποία κοσμούν το εικονογραφιμένο βιβλίο με το χοντρό εξώφυλλο των 256 σελίδων.

panagiotis-166x300Ο καθηγητής Μίμης Σοφοκλέους σημείωσε ότι η ιστορία του κινηματογράφου βασίζεται σ’ ένα ψέμα, το οποίο τελικά προσφέρει μια αλήθεια την αλήθεια της ζωής και της βιοπάλης. Μια αλήθεια η οποία για να συγκεντρωθεί και να γίνει το μοναδικό βιβλίο που καλύπτει την πτυχή της ιστορίας αυτής της εγκατάστασης των Ελλήνων στην Αυστραλία πήρε αρκετό καιρό, όμως τελικά κόσμισε τη δημιουργία μιας παροικίας που συνεχώς κινείται και προοδεύει.

Στην παρουσίαση μίλησαν δυο από τα παιδιά του συγγραφέα, ο Πρόεδρος της ΑΧΕΠΑ Σπύρος Κοροσίδης καθώς και ο ίδιος ο συγγραφέας, ο οποίος κατασυγκινημένος πήρε πέντε λεπτά από τη στιγμή που ανέβηκε στο βήμα να συνέλθει και να ευχαριστήσει τους συνεργούς του, την οικογένειά τους και όλους τους παρευρισκόμενους.

Το βιβλίο, που εκδόθηκε στην ελληνική και αγγλική γλώσσα σε δυο διαφορετικά έντυπα είναι ένα αξιόλογο κόσμημα και μια μαρτυρία της αγάπης των ομογενών για την πατρίδα της καταγωγής τους στην ξένη.

Ο Παναγιώτης Γιαννούδης, οι τέως Στάθης Ραυτόπουλος, Ανδρέας Παπαδόπουλος και Χρήστος Λούης, υπήρξαν πρωτοπόροι στην προώθηση των Ελληνικών ταινιών ως επιχειρηματίες, περισσότερο στη Μελβούρνη. Αυτοί συνεργάστηκαν με τους Ανδρέα Κατωπόδη, Θεόδωρο Κανελλόπουλο, Μιχάλη Ιωάννου Φώτη Χατζηπαυλίδη, Κώστα Βραχνά Ευάγγελο Τέρπενο, Διονύση Λουράντο, Δημήτρη Γεωργίου, Βασίλη Φλωριά, Jim Gragie, στους οποίος και αφιερώνει το βιβλίο ο συγγραφέας.

Γράφει, λοιπόν, ο κ. Παναγιώτης Γιαννούδης στον Πρόλογο του βιβλίου:

“… Εγώ, ένα φτωχόπαιδο από το χωριό Βουνί της επαρχίας Λεμεσού της Κύπρου, βρέθηκα το 1948 στην τρικυμισμένη κοινωνία της Λεμεσού, μικρός, άβγαλτος, ντροπαλός, αλλά με όνειρα κι ελπίδες για ένα καλύτερο μέλλον. Εκείνες οι δεκαετίες είναι η εποχή που το σινεμά έφερνε στις οθόνες έναν καινούριο κόσμο, που μάγευε τους πάντες και με μάγεψε κι εμένα. Έτσι, όταν αργότερα, το 1956 βρέθηκα στη Μελβούρνη, συνέχισα εκείνο που έμαθα στα σινεμά της Λεμεσού.

Εκεί στην Αυστραλία, εργάστηκα, έκανα οικογένεια, δραστηριοποιήθηκα στα κοινωνικά και πολιτιστικά ζητήματα της ευρύτερης ελληνικής παροικίας κι αυτά θα ήθελα να τα κλείσω τώρα στο βιβλίο αυτό. Θέτω, κυρίως, ερωτήματα για το πώς μεγάλωσε, πώς εξελίχθηκε αλλά και πώς “έσβησε” φυσιολογικά ο κινηματογράφος στην Αυστραλία αφού έκανε τη δική του προσφορά στην εξέλιξη της παροικίας…”

Καθώς η περιοδία του κινηματογράφου διαδραματιζόταν μια σειρά από διάφορα αντικείμενα και αφίσες έρχονταν από την Ελλάδα τα οποία και συνέλεξε ο κ. Παναγιώτης Γιαννούδης από τη Μελβούρνη. Μερικά από αυτά τα έχει καταγράψει η προσπάθεια ομογενών της Αυστραλίας ονομαζόμενη Plutarch Project. Ανάμεσα στα αντικείμενα αυτά ήταν και μια σειρά από αφίσες του Ελληνικού κινηματογράφου τις οποίες έχουμε καταγράψει εδώ και σας τις προσφέρουμε. Οι αφίσες αυτές ανήκουν στον κ. Παναγιώτη Γιαννούδη και μάλιστα μερικές από αυτές δεν υπάρχουν πλέον στην Ελλάδα, συνεπώς αποτελούν δυσεύρετο υλικό συλλογής.

kinimatografos

Φεστιβάλ Λαϊκού Τραγουδιού
Φεστιβάλ Λαϊκού Τραγουδιού
Ορατότης Μηδέν
Ορατότης Μηδέν
Οι Ουρανοί είναι δικοί μας
Οι Ουρανοί είναι δικοί μας
Οργή
Οργή
Ούτε μιλάει ούτε λαλάει
Ούτε μιλάει ούτε λαλάει
Το πιο λαμπρό αστέρι
Το πιο λαμπρό αστέρι
Πίσω μου σ' έχω Σατανά
Πίσω μου σ' έχω Σατανά
Ο Παλιάτσος
Ο Παλιάτσος
Το πιο λαμπρό μπουζούκι
Το πιο λαμπρό μπουζούκι
Πράκτορες 005 εναντίον χρυσοπόδαρου
Πράκτορες 005 εναντίον χρυσοπόδαρου
Πεζοδρόμιο
Πεζοδρόμιο
Πονεμένη μητέρα
Πονεμένη μητέρα
Ο Προεστός του Χωριού
Ο Προεστός του Χωριού
Πόθοι στον καταραμένο βάλτο
Πόθοι στον καταραμένο βάλτο
Πόθοι στον καταραμένο βάλτο
Πόθοι στον καταραμένο βάλτο
Πρωτευουσιάνικες περιπέτειες
Πρωτευουσιάνικες περιπέτειες
Πρωτευουσιάνικες περιπέτειες
Πρωτευουσιάνικες περιπέτειες
Ψέμματα
Ψέμματα
Ο Πολύτεκνος
Ο Πολύτεκνος
Προδομένη αγάπη
Προδομένη αγάπη
Προπαντώς ψυχραιμία
Προπαντώς ψυχραιμία
Το παιδί του δρόμου
Το παιδί του δρόμου
Οι ρίζες του τόπου μας
Οι ρίζες του τόπου μας
Ραντεβού στον αέρα
Ραντεβού στον αέρα
Το ρεμάλι
Το ρεμάλι
Ραντεβού
Ραντεβού
Σχολή για σωφερίνες
Σχολή για σωφερίνες
Σ' Αγαπώ
Σ' Αγαπώ
Οι σφαίρες δεν γυρίζουν πίσω
Οι σφαίρες δεν γυρίζουν πίσω
Συντρίμια της Ζωής
Συντρίμια της Ζωής
Ο Σταμάτης κι ο Γρηγόρης
Ο Σταμάτης κι ο Γρηγόρης
Σκληρός άντρας
Σκληρός άντρας
Ο Τρελοπενηντάρης
Ο Τρελοπενηντάρης
Τι έκανες στον πόλεμο Θανάση
Τι έκανες στον πόλεμο Θανάση
Τρούμπα 67
Τρούμπα 67
Τρεις κούκλες κι εγώ
Τρεις κούκλες κι εγώ
Τύφλα νάχει ο Μάρλον Μπράντο
Τύφλα νάχει ο Μάρλον Μπράντο
Το τρελοκόριτσο
Το τρελοκόριτσο
Ταξίδι
Ταξίδι
Τζένη Τζένη
Τζένη Τζένη
4 Σκαλοπάτια
4 Σκαλοπάτια
Τυφλός άγγελος
Τυφλός άγγελος
Το τεμπελόσκλυλο
Το τεμπελόσκλυλο
Τσακιτζής ο προστάτης των φτωχών
Τσακιτζής ο προστάτης των φτωχών
Υπάρχει και φιλότιμο
Υπάρχει και φιλότιμο
Υποβρύχιον Παπανικολής
Υποβρύχιον Παπανικολής
Ο Φαφλατάς
Ο Φαφλατάς
Φτωχογειτονιά αγάπη μου
Φτωχογειτονιά αγάπη μου
Ο φίλος μου ο Λεφτεράκης
Ο φίλος μου ο Λεφτεράκης
Η φτώχεια θέλει καλοπέραση
Η φτώχεια θέλει καλοπέραση

Σε γενικές γραμμές όμως ο Ελληνικός Κινηματογράφος άφησε εποχή στην Αυστραλία χάρις σε άτομα όπως τον κ. Παναγιώτη Γιαννούδη και τον Στάθη Ραφτόπουλο που με προσωπικά έξοδα και επιμονή και υπομονή έχουν καταγράψει την ιστορία της τέχνης αυτής την οποία θα απολαύσετε αν προμηθευτείτε το βιβλίο.

Ιάκωβος Γαριβάλδης
Μελβούρνη

Ο Πόλεμος των Τριάντα Ημερών

Ορφανά και ηλικιωμένοι που επέζησαν την καταστροφή...
Ορφανά και ηλικιωμένοι που επέζησαν την καταστροφή… 1897

“Ο Ελληνοτουρκικός Πόλεμος του 1897 ή, διαφορετικά, ο πόλεμος των τριάντα ημερών ή και Μαύρο ’97 ή Ατυχής πόλεμος, ήταν ο πόλεμος που κήρυξε η Οθωμανική Αυτοκρατορία κατά του Βασιλείου της Ελλάδας το έτος 1897, ως απόρροια της τότε έκβασης του Κρητικού προβλήματος, αρνούμενη η πρώτη το δίκαιο αίτημα της διενέργειας δημοψηφίσματος στην Κρήτη προκειμένου ο ίδιος ο κρητικός λαός να δώσει τέλος του προβλήματος.” – Πηγή wikipedia 

Polemos 1897

A street in Canea, Crete, and some of its Turkish possessors
A street in Canea, Crete, and some of its Turkish possessors
Canea, Crete - from the roof of the Greek church (showing minaret of mosque)
Canea, Crete - from the roof of the Greek church (showing minaret of mosque)
Demonstration before Royal Palace, after Grecian Army's defeat, War 1897, Athens, Greece
Demonstration before Royal Palace, after Grecian Army's defeat, War 1897, Athens, Greece
Our hospitible hosts, in their home, Kalambaka, Greece. Despoiled later by Turkish troops
Our hospitible hosts, in their home, Kalambaka, Greece. Despoiled later by Turkish troops
Insurgents from Sparta - guarding the mountain pass, Grecian frontier
Insurgents from Sparta - guarding the mountain pass, Grecian frontier
Colonel Micropoulis (Commander of Greek forces at Kalambaka), and his staff
Colonel Micropoulis (Commander of Greek forces at Kalambaka), and his staff
Greek irregular volunteers on the frontier, Thessaly, Greece
Greek irregular volunteers on the frontier, Thessaly, Greece
Turkish officials and little "sole survivor" of a village of 350, Candia, Crete
Turkish officials and little "sole survivor" of a village of 350, Candia, Crete
Candia from the harbor, Crete
Candia from the harbor, Crete
German volunteers; raw recruits for the Greek forces, War of 1897
German volunteers; raw recruits for the Greek forces, War of 1897
Restless Athens - waiting for the newspapers - War of 1897, Greece
Restless Athens - waiting for the newspapers - War of 1897, Greece
Recruits for the Army, before the Temple of Theseus, Athens, Greece
Recruits for the Army, before the Temple of Theseus, Athens, Greece
Patriotic demonstration - bound for the Palace - Athens, Greece
Patriotic demonstration - bound for the Palace - Athens, Greece
The Queen's carriage before a Cretan refugee feeding kitchen, Athens, Greece
The Queen's carriage before a Cretan refugee feeding kitchen, Athens, Greece
Crown Princess entering King's carriage, after accident to her own, Independence Day, Athens
Crown Princess entering King's carriage, after accident to her own, Independence Day, Athens
Ladies of Athens feeding the Cretan refugees, Athens, Greece
Ladies of Athens feeding the Cretan refugees, Athens, Greece
Aged Cretan priest receiving his food check [from] Ladies' Relief Corps, Athens, Greece
Aged Cretan priest receiving his food check [from] Ladies' Relief Corps, Athens, Greece
Orphans of Sultan's victims, at the Cretan refugees' food kitchen, Athens, Greece
Orphans of Sultan's victims, at the Cretan refugees' food kitchen, Athens, Greece
The Vassos Family, Athens, Greece
The Vassos Family, Athens, Greece
Charity for the suffers of war - Cretan children at refugees' food kitchen, Athens
Charity for the suffers of war - Cretan children at refugees' food kitchen, Athens
Marines from German warship on blockade duty, Suda Bay, Crete
Marines from German warship on blockade duty, Suda Bay, Crete
After the massacre - ruined street in Christian Quarter, Canea, Crete
After the massacre - ruined street in Christian Quarter, Canea, Crete
Ruins of the Greek school, Turkish fortifications in the distance, Canea, Crete
Ruins of the Greek school, Turkish fortifications in the distance, Canea, Crete
Harbor of Canea, Crete, showing the British flag and Consulate
Harbor of Canea, Crete, showing the British flag and Consulate
Colonel Vassos and son, in headquarters of Greek Army, Crete
Colonel Vassos and son, in headquarters of Greek Army, Crete
Turkish café--a street scene in Candia, Crete
Turkish café--a street scene in Candia, Crete
Kalambaka, Grecian frontier, from which the first insurgents crossed into Turkey
Kalambaka, Grecian frontier, from which the first insurgents crossed into Turkey
Armed monks gathering wood for the Meteora monasteries during the Turkish invasion
Armed monks gathering wood for the Meteora monasteries during the Turkish invasion
Irregulars on the frontier--awaiting an attack--Graeco-Turkish War
Irregulars on the frontier--awaiting an attack--Graeco-Turkish War
Skirmishing near the "monasteries in the air," northern Greece
Skirmishing near the "monasteries in the air," northern Greece

Το φωτογραφικό υλικό είναι από την βιβλιοθήκη Library of Congress των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, LOT 11678

“Ο πόλεμος αυτός, αν μπορεί να χαρακτηριστεί έτσι, με δεδομένο ότι δεν δόθηκε ποτέ διαταγή επίθεσης στο στρατόπεδο των Ελλήνων, “ακήρυχτος” όπως τον χαρακτήρισε η τότε ελληνική κυβέρνηση και η αντιπολίτευση, στην ουσία “οθωμανική εισβολή”, μπορεί τελικά να κατέληξε σε ήττα της Ελλάδας, αλλά και να επιβλήθηκε με απαίτηση της Γερμανίας Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος, εντούτοις η σημασία του υπήρξε τεράστια, όχι μόνο ως προς την εξέλιξη του Κρητικού ζητήματος που τελικά η Ελλάδα ήταν αυτή που δικαιώθηκε, με παράλληλη διάσωση της τιμής της Ελλάδας[1], παραμένοντας η ελληνική κυβέρνηση σθεναρά ανυποχώρητη στην απόφασή της μη φειδόμενη των όποιων οικονομικών συνεπειών, με δεδομένο την από τετραετίας (19 Δεκεμβρίου 1893), κήρυξη πτώχευσης του Χ. Τρικούπη, καθώς ακόμα και των απειλών των Μεγάλων Δυνάμεων περί επιβολής ναυτικών αποκλεισμών, όσο πρωτίστως και το σημαντικότερο, την εξ αυτού άμεση προετοιμασία και ανταπόκρισή της στουςΒαλκανικούς πολέμους που κατέληξαν τουλάχιστον για την ίδια νικηφόροι[2][3].

Παρά τη διακοίνωση των Μεγάλων Δυνάμεων ότι όποιος και αν θά είναι ο νικητής της επαπειλούμενης σύρραξης δεν θα του αναγνωριστεί “κανένα εδαφικό όφελος” τελικά ο πόλεμος άρχισε στις 6 Απριλίου / 18 Απριλίου (ν.ημερολ) 1897 και έληξε με την παρέμβαση των Μεγάλων Δυνάμεων, στις 7 Μαΐου / 19 Μαΐου (ν.ημερολ) “ανακωχή”, αφού οι Τούρκοι είχαν καταλάβει τη Θεσσαλία. Η ειρήνη υπογράφηκε στις 6 Σεπτεμβρίου / 18 Σεπτεμβρίου (ν. ημερολ.), σε προσωρινή συνθήκη μετά από πεντάμηνες διαπραγματεύσεις των Μεγάλων Δυνάμεων με το Οθωμανικό κράτος (την Υψηλή Πύλη). Η τελική συνθήκη υπογράφηκε στις 22 Νοεμβρίου / 4 Δεκεμβρίου (ν.ημερολ) 1897[4] όπου και ακολούθησε η εκκένωση της Θεσσαλίας από τους Τούρκους και δέκα μήνες μετά η αυτονόμηση της Κρήτης με Ύπατο Αρμοστή τον Πρίγκιπα Γεώργιο (Ελλάδας και Δανίας).”  – Πηγή wikipedia 

 


Α Ρ Θ Ρ Α - Τ Η Σ - Ι Δ Ι Α Σ - Κ Α Τ Η Γ Ο Ρ Ι Α Σ :
  1. Το νησί Κάντια
    Η αποκρουστική επήρεια των Τουρκικών κατακτήσεων στις χώρες που έφτασαν οι Μουσουλμάνοι αποτελούν ένα από τα διακριτικά χαρακτηριστικά των θρησκευτικών και κοινωνικών τους συνηθειών… Ο φανατισμός τους ποτέ δεν σταματάει και τα θρησκευτικά τους δόγματα παρουσιάζουν ένα απροσπέραστο φράγμα μεταξύ αυτών και των κατοίκων των χωρών που κατακτούν.
  2. Ο Πόλεμος των Τριάντα Ημερών
    Ο Ελληνοτουρκικός Πόλεμος του 1897 ή, διαφορετικά, ο πόλεμος των τριάντα ημερών ή και Μαύρο '97 ή Ατυχής πόλεμος, ήταν ο πόλεμος που κήρυξε η Οθωμανική Αυτοκρατορία κατά του Βασιλείου της Ελλάδας το έτος 1897, ως απόρροια της τότε έκβασης του Κρητικού προβλήματος, αρνούμενη η πρώτη το δίκαιο αίτημα της διενέργειας δημοψηφίσματος στην Κρήτη προκειμένου ο ίδιος ο κρητικός λαός να δώσει τέλος του προβλήματος.