Μωάμεθ ο Πορθητής

Μωάμεθ ο Πορθητής – Ελληνικής καταγωγής και κρυπτοχριστιανός

Είχε Ελληνική ανατροφή και παιδεία και θάφτηκε σαν χριστιανός δίπλα στους Βυζαντινούς Αυτοκράτορες Ίνδαλμα και πρότυπό του ήταν ο Μ. Αλέξανδρος!

Μία εντυπωσιακή συνέντευξη του ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΙΤΣΙΚΗ –
ΤΟΤΕ.[ Τεύχος 49. Ιούλιος 1994]

Δημήτρης Κιτσίκης
Δημήτρης Κιτσίκης

ΜΩΡΑΪΤΗΣ: Η μεγαλοφυής πολιτική εναγκαλισμού των ηττημένων Περσών και των άλλων ανατολικών λαών, που εφάρμοσε ο Μ. Αλέξανδρος έχει να διδάξει κάτι στη χάραξη της σημερινής ανατολικής πολιτικής του ελληνικού κράτους;

ΚΙΤΣΙΚΗΣ: Βεβαιότατα! Εκείνο που έχει ιδιαίτερη σημασία για μας δεν είναι τόσο οι κατακτήσεις του Αλεξάνδρου όσο η πολιτιστική του συμβολή σ’ έναν τεράστιο γεωγραφικό χώρο, που περιλαμβάνει λαούς αρκετά ανομοιογενείς, τους οποίους ο Αλέξανδρος κατόρθωσε να τους κάνει φορείς ενός κοινού πολιτισμού που επιβίωσε και εξελίχθηκε μέσα από διάφορες Αυτοκρατορίες. Αυτόν ονομάζω πολιτισμό της ενδιάμεσης περιοχής.

Η θέση του Μ. Αλεξάνδρου, που υπήρξε γνήσιος εκπρόσωπος της ελληνικής σκέψεως είναι διαλεκτική. Άλλωστε, η διαλεκτική είναι το γνώρισμα ολόκληρης της ελληνικής σκέψεως. Γι’ αυτό και η Ορθοδοξία, που στη βάση της αποτελεί σκέψη ελληνική, είναι διαλεκτική. Συνεπώς δεν μπορεί να είναι εθνικιστική.

ΜΩΡΑΪΤΗΣ: Η τελευταία σας σκέψη ακούγεται σαν δογματικό τσιτάτο. Τι εννοείτε λέγοντας ότι η Ορθοδοξία είναι διαλεκτική και γιατί μια άλλη θρησκεία ή δόγμα, όπως ο Καθολικισμός, δεν είναι; Μπορείτε να μας δώσετε ένα παράδειγμα;

ΚΙΤΣΙΚΗΣ: Το έχω εξηγήσει στο βιβλίο μου «Τρίτη ιδεολογία και Ορθοδοξία». Εκεί αναφέρω πως μερικοί σκεπτόμενοι άνθρωποι έχουν αρνηθεί τη διαλεκτικότητα της Ορθόδοξης σκέψεως επειδή η Ορθοδοξία βρέθηκε σε αντίθεση, φαινομενικά τουλάχιστον, με την σκέψη των αρχαίων Ελλήνων. Αυτό είναι λάθος. Αν διαβάσει κανείς τους Πατέρες της Εκκλησίας θα διαπιστώσει ότι η βάση και η ουσία της Ορθόδοξης σκέψεως είναι διαλεκτική. Ως απόδειξη της Ορθόδοξης διαλεκτικής αναφέρω ενδεικτικά το δόγμα «1=3» του Τριαδικού Θεού. Η Αγία Τριάδα μόνο στην Ορθοδοξία συλλαμβάνεται πλήρως. Αντίθετα, ένα δυτικό μυαλό δεν μπορεί να συλλάβει εύκολα αυτή τη διαλεκτική αλήθεια. Επιπλέον, όλα τα κείμενα των Ορθόδοξων Πατέρων είναι γεμάτα από διαλεκτικές εκφράσεις, όπως π.χ.: «η ένωση νου και Θεού είναι στάση αλλά συγχρόνως και κίνηση, αφού η τελείωση είναι ατέλεστη». Ο Άγιος Μάξιμος κάνει λόγο στα έργα του για την «αεικίνητη στάση» και τη «στάσιμη κίνηση». Ο άνθρωπος, μένοντας εν τω Θεώ, κινείται διαρκώς. Το ίδιο γράφει ο Όσιος Νικήτας για το νου. Διαπιστώνουμε συνεπώς ότι η Ορθόδοξη σκέψη είναι απολύτως διαλεκτική.

ΜΟΡΑΪΤΗΣ: Μήπως αυτό πρέπει να αποδοθεί στο γεγονός ότι οι Πατέρες της Εκκλησίας είχαν σπουδάσει στη Νεοπλατωνική Σχολή των Αθηνών, και συνεπώς υπάρχει κάποια επιρροή της νεοπλατωνικής φιλοσοφίας στη δογματική θεμελίωση του Χριστιανισμού;

ΚΙΤΣΙΚΗΣ: Ας μην περιοριζόμαστε σε μερικά πρόσωπα. Η Ορθοδοξία εξελίχθηκε μέσα στον πολιτιστικό ελληνικό χώρο της Ανατολικής Μεσογείου, κι όχι στην Ελλάδα με τη στενή της γεωγραφική έννοια. Ο χώρος αυτός δεν ελληνοποιήθηκε, όπως υποστηρίζουν αρκετοί, αλλά ανήκε ανέκαθεν στον ελληνικό χώρο. Στην Παλαιστίνη εκείνης της εποχής, γλώσσα της γνώσεως ήταν η ελληνική. Γι’ αυτό άλλωστε όλα τα ιερά κείμενα είναι γραμμένα στα ελληνικά. Αλλά κι ο Χριστός, εκτός απ’ τα Αραμαϊκά (τη γλώσσα του λαού της Παλαιστίνης) μιλούσε σίγουρα και ελληνικά. Συνεπώς, είναι πολύ φυσικό, η διαλεκτική, που αποτέλεσε τη βάση της ελληνικής σκέψεως, να επηρεάσει και την Ορθοδοξία.

Ο εθνικισμός είναι αντίθετος προς την ελληνική σκέψη και διαλεκτική. Η άποψη των αρχαίων Ελλήνων ότι κάθε άνθρωπος που δέχεται τον ελληνικό πολιτισμό είναι Έλληνας, αποτελεί μια άκρως αντιεθνικιστική θέση. Ο εθνικισμός όμως αποτελεί μια σύγχρονη πραγματικότητα. Μια πηγή κακοδαιμονίας και συμφορών για την ανθρωπότητα. Ο εθνικισμός ταυτίζεται εξ ορισμού με την εθνική κάθαρση που αντιστρατεύεται τη διαλεκτική σκέψη. Γιατί, εθνική κάθαρση σημαίνει να δέχεσαι μόνο θέση κι όχι την αντίθεση. Έτσι όμως, δεν μπορείς να προχωρήσεις στη σύνθεση.

Η εθνική κάθαρση είναι μια έκφραση που ανακάλυψαν πρόσφατα οι Δυτικοί για να πλήξουν την προσπάθεια των Σέρβων εθνικιστών της Βοσνίας. Όμως εθνική κάθαρση έκαναν όλοι οι εθνικισμοί. Τη μέθοδο αυτή υιοθέτησε και ο Βενιζέλος στην προσπάθειά του να φτιάξει τη Μεγάλη Ελλάδα, που ενώ είχε την έκταση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας θα παρέμενε κράτος ελληνικό. Και ποια θα ήταν η τύχη των μη Ελλήνων; Ή θα διώκονταν ή θα εξελληνίζονταν.

Ο Μέγας Αλέξανδρος απέδειξε μπορεί κανείς να επεκταθεί έχοντας μια κοσμοθεωρία διαλεκτική κι όχι απαραίτητα εθνικιστική. Κι έφτιαξε ένα ομοιογενές σύνολο αξιοποιώντας αξίες και λαούς εντελώς διαφορετικούς. Γιατί λοιπόν το κατόρθωμα αυτό να παραμένει για μας μόνο ένας θρύλος και να μην επιδιώκουμε την επανάληψη του;

Στο βιβλίο του Ίωνα Δραγούμη «Όσοι ζωντανοί» υπάρχει μια πράγματι καταπληκτική φράση: «μου ‘ρχεται καβαλικέψουμε όμορφα άλογα και με ασημένια σπιρούνια και κυρτά λαμπερά σπαθιά να μπούμε στο Παλάτι του Ντολμά Μπαχτσέ, να βάλουμε Ρωμιό βασιλιά, να τον παντρέψουμε με την ομορφότερη χανούμισσα και να μεθύσουμε, να γλεντήσουμε σαν το φεγγάρι κάποτε, που μεστωμένο βγαίνει κατακόκκινο σαν μεθυσμένο από το Σκούταρι». Διακρίνουμε λοιπόν αμέσως, μέσα από τη διαλεκτική αντίφαση άνδρας-γυναίκα, τη διαλεκτική σχέση Ελλάδα Τουρκίας.

Και το βιβλίο συνεχίζει: «ο Βασιλιάς Αλέξανδρος πού είναι; Αυτός ήταν σωστός βασιλιάς της Ανατολής, που αφού εξευτέλισε τους Έλληνες, πήρε την κόρη τον Δαρείου για γυναίκα και κατάκτησε την Ανατολή». Σύμφωνα λοιπόν με τη διαλεκτική αυτή απαιτείται ο εξευτελισμός και η καταβαράθρωση του Έλληνα για να ακολουθήσει το μεγαλείο.

Έχοντας ως βάση την παραπάνω διαλεκτική προσπάθεια του Μ. Αλεξάνδρου, υποστηρίζω, εδώ και 30 χρόνια, την ιδέα της Ελληνοτουρκικής Συνομοσπονδίας. Βέβαια ο Αλέξανδρος είχε απέναντι του Πέρσες, μια και οι Τούρκοι δεν είχαν εμφανισθεί ακόμα στην περιοχή. Πολλοί όμως σκεπτόμενοι άνθρωποι του παρελθόντος ταύτιζαν τους Πέρσες με τους Τούρκους, στην προσπάθειά τους να τονίσουν τη φυλετική συγγένεια Ελλήνων και Τούρκων. Ένας απ’ αυτούς ήταν και ο Επτανήσιος Γεώργιος Τυπάλδος Ιακωβάτος, παραδοσιακός Χριστιανός, που έβαζε την Ορθοδοξία πάνω απ’ το έθνος και τον οποίο σήμερα θα τον χαρακτηρίζαμε ίσως «Χομεϊνικό». Ο Τυπάλδος λοιπόν υποστηρίζει ότι Έλληνες και Τούρκοι έχουν την ίδια πολιτιστική, θρησκευτική και φυλετική προέλευση. Πιο συγκεκριμένα, θεωρεί τους Τούρκους αρχαίους Ιρανούς και υποστηρίζει ότι οι Έλληνες υπήρξαν νομαδικός λαός που μετακινήθηκε απ’ το Ιράν και την Ταταρία. Συνεπώς, οι Έλληνες είναι Ιρανοί και ως τέτοιοι συγγενεύουν με τους Τούρκους φυλετικά και γλωσσικά. Ο Τυπάλδος, για να αποδείξει ότι η τουρκική γλώσσα δεν είναι Ουραλοαλταϊκή αλλά Ινδοευρωπαϊκή, όπως η ελληνική, έμαθε περσικά.

Ο Τυπάλδος υποστηρίζει ότι Βυζαντινοί και Τούρκοι είχαν αντιληφθεί την κοινή τους καταγωγή και γι’ αυτό χρησιμοποιούσαν τα ίδια σύμβολα, όπως λ.χ. την ημισέληνο. Σήμερα η Βυζαντινή παράδοση διατηρείται περισσότερο ζωντανή στους Τούρκους και γι’ αυτό εξακολουθούν να χρησιμοποιούν σύμβολα όπως την ημισέληνο.

ΜΟΡΑΪΤΗΣ: Εσείς, ως καθηγητής του 20ού αιώνα, πρέπει κάπου να διαφωνείτε.

ΚΙΤΣΙΚΗΣ: Ο Τυπάλδος ανέπτυξε τις απόψεις του μέσα στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Καταδίκασε τη χρήση της λέξεως Οθωμανός και πρότεινε να ονομάζονται Τούρκοι όλοι οι κάτοικοι και οι λαοί της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Οι Τούρκοι μπορεί να έχουν αλλάξει θρησκεία, είναι όμως -λέει- οι αρχαιότεροι κάτοικοι της περιοχής, και η πρώτη ονομασία των Ελλήνων, κατά τη γνώμη του Τυπάλδου, ήταν Τούρκοι. Μνημονεύει ακόμη τον Λατίνο συγγραφέα Πλίνιο ο οποίος είχε γράψει; «gens Turkorum nobilissima»

ΜΩΡΑΪΤΗΣ: Υποθέτω όμως πως αυτά απορρίπτονται στο σύνολο τους απ’ τους σημερινούς επιστήμονες.

ΚΙΤΣΙΚΗΣ: Ο Τυπάλδος μιλάει με την καρδιά και τον μεγαλοελλαδίτικο πόθο του. Είναι φανατικός ελληνοτουρκιστής όχι γιατί θέλει να πουλήσει την Ελλάδα στους Τούρκους αλλά για να μπορέσει να δώσει πλανητική διάσταση στον ελληνισμό. Βέβαια η ερμηνεία που δίνει είναι σαφώς ποιητική αλλά ταυτόχρονα και υπερβολική. Εφ’ όσον επιθυμούμε να εξαπλώσουμε την παρουσία του ελληνισμού και να διαμορφώσουμε μια ελληνική πλανητική πραγματικότητα, η αντικειμενικότητα δεν έχει και τόσο μεγάλη σημασία. Ο μύθος άλλωστε, ως ανθρώπινο κατασκεύασμα, έχει στόχο τη μετατροπή ενός ονείρου σε πραγματικότητα: Το όνειρο και η ιδέα φτιάχνουν την πραγματικότητα. Με άλλα λόγια δεν είναι δυνατό να φτιάξεις κάτι μεγάλο αν δεν έχεις πίσω σου μια ουτοπία κι ένα όνειρο.

Ας επανέλθουμε όμως στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Υπενθυμίζω ότι ο Μωάμεθ ο Πορθητής, εντελώς συνειδητά, θεωρούσε τον εαυτό του έναν νέο Μεγάλο Αλέξανδρο. Ο ίδιος είχε ανατραφεί με το ελληνικό πνεύμα και οι σύμβουλοι που τον περιστοίχιζαν ήταν Έλληνες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Έλληνας στρατηγός Ζαγανός, που αργότερα ο Μωάμεθ τον έκανε πρωθυπουργό, παρότρυνε μπροστά στα τείχη της Πόλης τον Τούρκο Σουλτάνο να την καταλάβει και να επανιδρύσει την Αυτοκρατορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

ΜΩΡΑΪΤΗΣ: Ήταν ή όχι Μουσουλμάνος ο Μωάμεθ;

ΚΙΤΣΙΚΗΣ: Σύμφωνα με την επίσημη δυναστική παράδοση των Οσμανίδων, ο γενάρχης Οσμάν παντρεύτηκε κόρη Δερβίση, δηλαδή μη ορθόδοξου Μουσουλμάνου, που έγινε μητέρα του Ορχάν. Συνεπώς, η αρχή της δυναστείας συνδέεται με το μη ορθόδοξο Ισλάμ. Μια πρόσθετη ακόμα απόδειξη αποτελεί η τελετή στέψεως των Οθωμανών Αυτοκρατόρων. Ο Πορθητής, είχε οικοδομήσει το 1458, έξω απ’ την Κωνσταντινούπολη, το τζαμί του γιούπ. Εκεί μετέβαιναν οι Σουλτάνοι μια εβδομάδα μετά την άνοδό τους στο θρόνο, για να νομιμοποιήσουν τη στέψη τους. Στο τζαμί λοιπόν αυτό, ο εκάστοτε αρχηγός του τάγματος των Μεβλεβίδων έπρεπε να περιζώσει τον νέο Μονάρχη με το ξίφος του Μωάμεθ. Αποκλειστικά υπεύθυνοι για την τελετή αυτή, από το 1808 ως το 1922, ήσαν οι Μεβλεβίδες, παρά το γεγονός ότι ο σουλτάνος Αβδούλ Χαμίτ, που εξελίχθηκε σε πανισλαμιστή, αρχικά υπήρξε Μπεκτασής. Κι αυτό γιατί ήταν παράδοση των Οσμανιδών να είναι Αλεβίδες. Διότι κάθε φορά που υπερίσχυαν τα μέλη του «ντεβσιρμέ» (του παιδομαζώματος) την περίζωση του ξίφους αναλάμβαναν οι ηγούμενοι του τάγματος των Μπεκτασίδων.

Την ανεξίθρησκη διάθεση του Μωάμεθ, την αποδίδω εγώ στον Αλεβισμό του. Οι Δυτικοί τη θεώρησαν αθεΐα ή κρυπτοχριστιανική τοποθέτηση. Είναι τόσο ζωντανή η ιδέα ότι ο Μωάμεθ υπήρξε κρυπτοχριστιανός, που συζητείται ακόμα και σήμερα στην Τουρκία. Στο γνωστό περιοδικό «Ακτουέλ» δημοσιεύθηκε στις 19/12/91 άρθρο με τίτλο «Μήπως ο Πορθητής ήταν Χριστιανός;» και με υπότιτλο «Οι ιστορικοί δεν μπόρεσαν να λύσουν το μυστήριο 500 χρόνια τώρα». Αντιλαμβάνεστε πόσο προκάλεσε τους Ισλαμιστές το παραπάνω ερώτημα.

Ο Μωάμεθ είχε μητέρα Χριστιανή Ορθόδοξη. Τα στοιχεία και οι πληροφορίες που διαθέτουμε μας πείθουν ότι ο Μωάμεθ ήταν Αλεβής. Δεν είναι τυχαίο πως έδειχνε προτίμηση σε οτιδήποτε Περσικό και σε όλες τις μορφές του Σιϊσμού. Ας μην ξεχνάμε πως ο Αλεβισμός έλκει ένα μέρος των δοξασιών του απ’ τον Σιϊσμό.

ΜΩΡΑΪΤΗΣ: Στα μάτια του μέσου Έλληνα οι Αλεβίδες είναι μετριοπαθείς και οι Σιΐτες φανατικοί. Πώς εξηγείται η σχέση που προαναφέρατε;

ΚΙΤΣΙΚΗΣ: Στον 20ό αιώνα οι μεγαλύτεροι εχθροί του Σιϊσμού είναι οι Αλεβίδες και οι φονταμενταλιστές Ισλαμιστές, που στην Τουρκία είναι Σουνίτες και χρηματοδοτούνται απ’ τους Σιΐτες της Περσίας. Τον 15ο αιώνα, ο Μωάμεθ, παράλληλα με το ενδιαφέρον του για κάθε τι το Περσικό, δείχνει μεγάλο πάθος για τις Χριστιανικές αρχές και έχει ως κατηχητή του τον Οικουμενικό Πατριάρχη Γεννάδιο. Οι σχέσεις του Μωάμεθ με τον Γεννάδιο ενίσχυαν τις φήμες πως ο Τούρκος Σουλτάνος είχε ασπασθεί το Χριστιανισμό. Ο Πορθητής μάλιστα, παρακάλεσε τον Γεννάδιο να καταγράψει το αποτέλεσμα των μακρών θεολογικών τους συζητήσεων στο μοναστήρι της Παμμακάριστου, όπου ο Μωάμεθ, μόνος, επισκέπτονταν τον Πατριάρχη. Ο Γεννάδιος κατέγραψε τις σχετικές συζητήσεις σ’ ένα βιβλίο με τίτλο «Περί της μόνης οδού προς την σωτηρίαν των ανθρώπων», το οποίο και παρέδωσε στο Μωάμεθ. Το σύγγραμμα αυτό μεταφράστηκε και στα Τουρκικά και αποτέλεσε το βιβλίο κατηχήσεως του Μωάμεθ.

ΜΟΡΑΪΤΗΣ: Θα μπορούσε όμως κάποιος να υποστηρίξει ότι ο Γεννάδιος δεν υπήρξε κατηχητής αλλά απλώς συνομιλητής του Μωάμεθ.

ΚΙΤΣΙΚΗΣ: Πολλοί προσπάθησαν να δώσουν μια τέτοια ερμηνεία. Ότι δηλαδή ο Μωάμεθ, άνθρωπος μεγαλοφυής όπως ο Μέγας Αλέξανδρος, ενδιαφέρονταν να γνωρίσει τα πάντα. Όμως, μια τέτοια εξήγηση φαίνεται αφελής. Ο Μωάμεθ ήταν εκείνος που βοήθησε το Γεννάδιο να ανέβει στον Πατριαρχικό Θρόνο. Συνεπώς, δεν είχε αναπτυχθεί μεταξύ τους μια σχέση απλών συνομιλητών. Επιπλέον, η Χριστιανή μητέρα του, επηρέαζε τον Μωάμεθ σημαντικά. Στην πιο τρυφερή του ηλικία του είχε μάθει το «Πάτερ ημών» και τις Ορθόδοξες προσευχές. Συνεπώς οι σχέσεις του Μωάμεθ με την Ορθοδοξία δεν εξαντλούνται στο επίπεδο της περιέργειας. Υπάρχει όμως κι’ άλλη απόδειξη.

Ο Μωάμεθ, αν και Αυτοκράτορας που εθεωρείτο επίσημα Μουσουλμάνος, εκκλησιάζονταν ως Ορθόδοξος Χριστιανός, φυσικά κρυφά. Ο Κατακουζηνός Θεόδωρος Σπαντούνης, ως αυτόπτης μάρτυρας αναφέρει πως στα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Μωάμεθ είχε εγκαταστήσει στα προσωπικά του διαμερίσματα Χριστιανικό εικονοστάσιο με καντήλια και κεριά. Παρήγγειλε ακόμη από τον Ιταλό ζωγράφο του, Τζεντίλε Μπελλίνι, που είχε κάνει το πορτραίτο του, μια εικόνα της Παναγίας με τον Χριστό στην αγκαλιά.

Γνωρίζουμε ακόμη πως στην παιδική του ηλικία, που την πέρασε στην Αμάσεια της Μ. Ασίας και αργότερα στη Μαγνησία, έζησε απομονωμένος απ’ τον πατέρα του και το Ισλάμ, ανατρεφόμενο αποκλειστικά απ’ την Ορθόδοξη μητέρα του.

ΜΩΡΑΪΤΗΣ: Παρέμεινε μέχρι τέλους με τη μητέρα του;

ΚΙΤΣΙΚΗΣ: Ο Μωάμεθ εξακολούθησε να ζει μαζί της και να επηρεάζεται απ αυτήν, βέβαια, όταν κάποιος γίνεται Σουλτάνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας παύει και να επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό απ’ τη μητέρα του.

ΜΩΡΑΪΤΗΣ: Η οποία όμως είχε παντρευτεί τον Μουσουλμάνο Μουράτ Β’.

ΚΙΤΣΙΚΗΣ: Την εποχή εκείνη, όταν μια γυναίκα παντρεύονταν, διατηρούσε τη θρησκεία της. Γι’ αυτό και η μητέρα του Μωάμεθ παρέμεινε και μετά το γάμο της Χριστιανή.

Υπάρχει όμως και μια καταπληκτική μαρτυρία ενός μεγάλου Τούρκου πολιτικού και ποιητή, του Γιαχυά Κεμάλ Μπε-γιατλί, που την αναφέρει στο βιβλίο «Οθωμανοί Ηγεμόνες» ο Τούρκος συγγραφέας Ρεσάτ Εκρέμ Κότσου:

«Την εποχή του Αβδούλ Χαμίτ του Β’, είχε σπάσει ένας μεγάλος αγωγός νερού στη συνοικία του τζαμιού του Πορθητού. Το Φάτιχ τζαμί είχε οικοδομηθεί, μεταξύ των ετών 1463 και 1470, πάνω στα ερείπια της κατεδαφισμένης απ’ τους Οθωμανούς εκκλησίας των Αγίων Αποστόλων, κάτω απ’ την οποία βρίσκονται θαμμένοι πολλοί Βυζαντινοί Βασιλείς.

Στην εκκλησία αυτή, ο Γεννάδιος είχε εγκαταστήσει το Πατριαρχείο κατόπιν αδείας του Μωάμεθ. Το 1454 ο Πατριάρχης εγκατέλειψε οικειοθελώς την εκκλησία, επειδή μέσα σ’ αυτή είχε βρεθεί το πτώμα ενός Τούρκου και φοβήθηκε μήπως κατηγορηθούν οι Έλληνες για το έγκλημα. Την κατασκευή του τζαμιού είχε αναλάβει ο Έλληνας αρχιτέκτονας Χριστόδουλος, που φρόντισε όμως να διατηρήσει τα θεμέλια της κατεδαφισμένης εκκλησίας.

Κατά την επισκευή όμως του αγωγού, ο Αβδούλ Χαμίτ έδωσε εντολή ν’ ανοιχθεί ο τάφος του Μωάμεθ, που βρίσκεται δίπλα στο τζαμί, για να διαπιστωθούν τυχόν ζημιές και να επισκευασθούν. Ο τάφος λοιπόν ανοίχθηκε και σε βάθος τριών μέτρων βρέθηκε σιδερένια καταπακτή απ’ όπου μια πέτρινη σκάλα οδηγούσε στην υπόγεια αίθουσα της Βυζαντινής εκκλησίας. Εκεί βρέθηκε ο μαρμάρινος τάφος που βρισκόταν το ταριχευμένο πτώμα του Μωάμεθ, ολόιδιο με το πορτραίτο που είχε φιλοτεχνήσει ο Ιταλός ζωγράφος Μπελλίνι, πέντε μήνες πριν από το θάνατο του Πορθητή. Το γεγονός αυτό αποτελεί τη μεγαλύτερη απόδειξη ότι ο Μωάμεθ θέλησε να ταφεί ως Χριστιανός και Βυζαντινός Βασιλιάς εν μέσω των άλλων Βυζαντινών Αυτοκρατόρων.

Ο Αβδούλ Χαμίτ, που για λόγους πολιτικούς είχε εγκαταλείψει το Μπεκτασισμό και ασπάστηκε τον πανισλαμισμό, κυριεύθηκε από πανικό και έδωσε εντολή να σφραγιστεί αμέσως ο τάφος του Μωάμεθ. Τα παραπάνω συνέβησαν πριν από το 1908 κι έκτοτε ο τάφος του Μωάμεθ δεν ξανάνοιξε. Γι’ αυτό και είναι αδύνατο να αποδειχθεί σήμερα η μαρτυρία του Μπεγιατλί. Αποτελεί όμως μαρτυρία επιφανούς Τούρκου, που δεν εξυπηρετεί κάποιες σκοπιμότητες και δεν είχε λόγους να παρουσιάζει τον Μωάμεθ Χριστιανό.

Η αποκάλυψη όμως του Μπεγιατλί μας βοηθά να κατανοήσουμε και τη στάση του Γεωργίου του Τραπεζούντιου, μεγάλου Βυζαντινού Φιλοσόφου, που έστελνε επιστολές στον Μωάμεθ τονίζοντας πως δεν υπάρχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ Ισλάμ και Ορθοδοξίας και προέτρεπε τον Μωάμεθ να ενοποιήσει τις δύο θρησκείες και να γίνει Αυτοκράτορας της κοινής θρησκείας. Ο Τραπεζούντιος δεν ήταν αφελής. Απευθύνεται στον Αλεβίδη και κρυπτοχριστιανό Μωάμεθ κι όχι σ’ έναν Σουνίτη. Και βέβαια εγνώριζε πόσα κοινά υπάρχουν μεταξύ Χριστιανών και Αλεβίδων.

ΜΩΡΑΪΤΗΣ: Όμως με την λογική ορισμένων, ο Γεννάδιος, ο Τραπεζούντιος και ο Κριτόβουλος, που υμνούσε τον Μωάμεθ, ήταν δοσίλογοι.

ΚΙΤΣΙΚΗΣ: Μα αυτοί δεν γνωρίζουν τι είναι ελληνισμός. Ας επανέλθουμε όμως στον Μέγα Αλέξανδρο. Ο Μ. Αλέξανδρος είναι το σύμβολο εφαρμογής της διαλεκτικής στην πολιτική, την οποία συνέχισε ο Μωάμεθ ο Πορθητής. Όταν λοιπόν εγώ πρεσβεύω την αναγκαιότητα της ελληνοτουρκικής συνομοσπονδίας κάνω μια πολιτική καθαρώς αλεξανδρινή. Ο ελληνισμός μου είναι τόσο έντονος ώστε, υπό τις παρούσες συνθήκες, να υποστηρίζω λύσεις εθνικιστικές για την εξάπλωση του ελληνισμού.

ΜΩΡΑΪΤΗΣ: Βλέπετε μια στρατιωτική νίκη της Ελλάδος και των συμμάχων της κατά της Τουρκίας;

ΚΙΤΣΙΚΗΣ: Ακριβώς. Γι’ αυτό με κατηγορούν συχνά για ασυνέπεια, επειδή ταυτόχρονα με την Συνομοσπονδία προτείνω και τον πόλεμο κατά της Τουρκίας. Εγώ όμως πιστεύω στο συνδυασμό τους. Πρώτα ο πόλεμος και μετά η Συνομοσπονδία. Από άποψη τακτικής είμαι υποχρεωμένος σε πρώτη φάση να ασπασθώ τον εθνικισμό. Όμως ως οπαδός της διαλεκτικής είμαι στην πραγματικότητα αντιεθνικιστής.

Ο εθνικισμός συρρικνώνει ενώ η διαλεκτική διευρύνει και πλανητικοποιεί τον ελληνισμό. Επιτρέπει σ’ έναν λαό των 10 εκατ. να πραγματοποιήσει το μεγάλο άλμα και να είναι παρών σε ολόκληρο τον πλανήτη. Η παρουσία του ελληνισμού σ’ όλο τον κόσμο μπορεί να εξασφαλισθεί μόνο μέσω του πνεύματος, της πολιτιστικής παρουσίας και του διαλεκτισμού.

ΜΩΡΑΪΤΗΣ: Άλλωστε η παρουσία του ελληνισμού ήταν πάντοτε πολιτιστική.

ΚΙΤΣΙΚΗΣ: Σωστά. Πίσω από κάθε επιφανή επιστήμονα, πολιτικό ή καλλιτέχνη, ανεξάρτητα της εθνικότητος του, υπάρχει η ελληνική σκέψη.

ΜΩΡΑΪΤΗΣ: Μπορείτε να μου αναφέρετε ένα παράδειγμα;

ΚΙΤΣΙΚΗΣ: Τα πρόσφατα λόγια του γνωστού καρδιοχειρουργού της Νότιας Αφρικής Κρίστιαν Μπάρναρντ: «Τιμή μου να είμαι Έλληνας». Αυτό θα πει πλανητική διάσταση του ελληνισμού.

ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ “ΤΟΤΕ” [ Τεύχος 49. Ιούλιος 1994]
ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ:
Αντιαιρετικόν Εγκόλπιον www.egolpion.com
Αντιαιρετικόν Εγκόλπιον
Powered by active³ CMS ­ 28/1/2015 3:39:19 πμ


Α Ρ Θ Ρ Α - Τ Η Σ - Ι Δ Ι Α Σ - Κ Α Τ Η Γ Ο Ρ Ι Α Σ :
  1. Ο Τάφος του Μωάμεθ
    Είναι γεγονός ότι παρόμοιες με αυτήν μαρτυρίες έχουν κυκλοφορήσει κατά καιρούς στην Τουρκία, αλλά χωρίς να δοθούν για ευνόητους λόγους μεγάλη έκταση. Χαρακτηριστικό όμως είναι ότι στις 19 Δεκεμβρίου 1996, το εβδομαδιαίο περιοδικό, μεγάλης κυκλοφορίας, στην Τουρκία, «Ακτουέλ», του συγκροτήματος της γνωστής εφημερίδας, «Σαμπάχ», είχε κυκλοφορήσει με τον εξής εντυπωσιακό τίτλο: «Ο Πορθητής ήταν Χριστιανός;»
  2. Στα Ελληνικά έγραφε ο Μωάμεθ
    Η αποκάλυψη αυτή του τουρκικού περιοδικού, είχε έρθει «καπάκι» σε ένα επίσης σχετικό δημοσίευμα της ισλαμικής τουρκικής εφημερίδας, Takvim, με τον εντυπωσιακό τίτλο, «Fatih Hırıstiyan mıydı!», δηλαδή «Ο Φετίχ ήταν χριστιανός!»
  3. Μωάμεθ ο Πορθητής
    Ο Μωάμεθ, αν και Αυτοκράτορας που εθεωρείτο επίσημα Μουσουλμάνος, εκκλησιάζονταν ως Ορθόδοξος Χριστιανός, φυσικά κρυφά. Ο Κατακουζηνός Θεόδωρος Σπαντούνης, ως αυτόπτης μάρτυρας αναφέρει πως στα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Μωάμεθ είχε εγκαταστήσει στα προσωπικά του διαμερίσματα Χριστιανικό εικονοστάσιο με καντήλια και κεριά.
  4. Περιοχή Πόλης
    Αυθεντικές Μαρτυρίες ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΥΤΕΡΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ Ο κατάλογος ανήκει στους συμμετέχοντες απογόνους των εκτοπισθέντων... [cfdb-datata
  5. Η Μεγάλη του Γένους Σχολή
    Το ότι η Κωνσταντινούπολη μετά την άλωσή της και μέχρι τα χρόνια της ανεξαρτησίας της Ελλάδος ήταν και παρέμεινε το κέντρο και η κατ’ εξοχήν πρωτεύουσα του γένους σίγουρα δεν αμφισβητείται. Με το πέρασμα όμως των χρόνων το κέντρο βάρους αρχίζει να μετατοπίζεται προς τα Επτάνησα, στο ΔυτικόΑιγαίο και σε όλες τις άλλες ακμάζουσες Ελληνικές παροικίες της Διασποράς και στη Μητροπολιτική Ελλάδα χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η Κωνσταντινούπολη έχασε μονομιάς την υπόστασή της.
  6. Οι Ένοχοι - κεφάλαιο 10
    Οι δυο Λατίνοι ιεράρχες κατέβαλαν κάθε δυνατή προσπάθεια προετοιμάζοντας το έδαφος, ώστε το συμβούλιο που επρόκειτο να συγκληθεί να έχει την ποθούμενη επιτυχία. Παρά τις πολλές και μεγάλες αντιδράσεις των αρχόντων, των οπαδών του Γεννάδιου και ιδίως του μεγάλου δούκα και πρωτοστάτορα Λουκά Νοταρά, ο οποίος ερχόταν σε αξίωμα δεύτερος μετά τον αυτοκράτορα, αποφασίστηκε η επίσημη αναγνώριση των συμφωνιών της Φλωρεντίας από μέρους των Βυζαντινών. Καθορίστηκε δε, όπως, την ημέρα του Αγίου Σπυρίδωνα, γίνει σχετική προς τούτο τελετή στην Αγία Σοφιά.
  7. Οι Ένοχοι - κεφάλαιο 11
    Να κρατηθούν αμέσως τα πλοία αυτά και να μην επιτραπεί η αναχώρησή τους απ’ το λιμάνι. Θα μας χρειαστούν για την άμυνα της Πόλης, είπε ο αυτοκράτορας και συνέχισε απευθυνόμενος προς τον αυλικό. Να ειοδοποιηθούν αμέσως ο καρδινάλιος Ισίδωρος, ο Χίου και Μυτιλήνης Λεονάρδος, ο βαΐλος Μηνώτος και αντιπρόσωποι των Βενετών εμπόρων, ο μέγας δούκας Νοταράς και όλοι οι άρχοντες, οι εντεταλμένοι με την άμυνα της πόλης, να συγκεντρωθούν για σύσκεψη μαζί μου στο ναό της Αγίας Σοφίας. Επίσης, να παρευρεθούν οι κυβερνήτες των πλοίων και οι πλοίαρχοι Γεβριήλ Τρεβηζάνος και Ζαχαρίας Γριόνης.
  8. Οι Ένοχοι - επίλογος
    Αναταραχή επικρατεί τις μέρες αυτές στη μεγάλη ελληνιστική σχολή της Φλωρεντίας. Πριν λίγες μέρες, ο στρατός του Μωάμεθ, με αρχιστράτηγο τον Κεδίκ πασά, έκανε απόβαση στο Οτράντο της Ιταλίας και κυρίεψε τον Τάραντα. Λεηλάτησε την πόλη κι έσφαξε δώδεκα χιλιάδες κατοίκους της. Το διοικητή και τον επίσκοπο της πόλης τους κομμάτιασε ζωντανούς με πριόνι για να τρομοκρατήσει τους Ιταλούς. Μεγάλο σάλο και πανικό προξένησαν στην Ιταλία και σ’ ολόκληρη τη Δύση οι τρομερές ειδήσεις της τουρκικής εισβολής στον Τάραντα.

Αντιστράτηγος Ιωάννης Μπαλτζώης

Οι απόψεις και θέσεις του Αντιστράτηγου Ιωάννη Μπαλτζώη, όπως κατατέθηκαν στη συνέντευξή του

mpaltzois2Μας «έχουν πείσει ότι μας «σώζουν» και δεν πρέπει να αντιδρούμε, γιατί θα τα χάσουμε όλα, ενώ ήδη τα έχουμε χάσει όλα. Και η Γερμανία να κερδίζει ήδη αυτά τα τρία χρόνια τουλάχιστον 70 δις. από τα μνημόνια και την ανθρωποκτόνα λιτότητά της. Για να καταλάβετε τι συμβαίνει παγκόσμια, θα αναφερθώ σε μια πρόσφατη έκθεση της οργάνωσης Oxfam International, η οποία αποκάλυψε, ότι το συνολικό εισόδημα των 100 πλουσιότερων ανθρώπων του κόσμου είναι αρκετό για να θέσει τέλος στην παγκόσμια φτώχεια τουλάχιστον τέσσερις (4) φορές!!! Δηλαδή αν πάρουμε την περιουσία των 100 πλουσιότερων ανθρώπων του κόσμου, όχι μόνο θα λύσουμε οριστικά το πρόβλημα της φτώχειας, αλλά θα μας περισσέψουν και για άλλα πράγματα.

Να μου επιτρέψετε να αναφερθώ σε ορισμένα στοιχεία της UNICEF, για να γίνει πιο κατανοητό το όλο θέμα. Λοιπόν το μισό του παγκόσμιου πληθυσμού (περίπου 3,5 τρις.) ζει με 2,5 δολ. Την ημέρα. Ένα δις. παιδιά ζουν στην φτώχεια και 22.000 εξ αυτών πεθαίνουν κάθε μέρα. Πάνω από 1 δις. άνθρωποι δε έχουν πρόσβαση σε πόσιμο νερό και 400 εκατ. από αυτούς είναι παιδιά. Σχεδόν 1 δις. άτομα έχουν πρόβλημα πείνας καθημερινά. Και μόνο τα εισοδήματα 100 ανθρώπων θα μπορούσαν να λύσουν το πρόβλημα αυτό τέσσερις φορές. Και όπως έγραψε ο William Rivers Pitt, στους New York Times «το ακριβές σύνολο του πλούτου αυτών των ανθρώπων είναι αδύνατο να υπολογιστεί, χάρη στους φορολογικούς παραδείσους, που έχουν κρύψει την περιουσία τους. Υπάρχουν τρισεκατομμύρια δολάρια κρυμμένα σε αυτούς τους παραδείσους, που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για εκπαίδευση, τροφή, περίθαλψη, παιδεία, συντήρησης υποδομών κλπ. Αντί για αυτό οι κυβερνήσεις λένε στους πολίτες των ότι η χώρα οδεύει στην χρεωκοπία και επιβάλλονται θανατηφόρες λιτότητες, από τους ίδιους αυτούς πολιτικούς, που πέρασαν νόμους που επιτρέπουν στους πλούσιους και στις πολυεθνικές να κολυμπούν στο χρήμα». Αυτά λέει ο Ρίβερς Πήτ και μας θυμίζει τα δικά μας, τις λίστες Λαγκάρντ που δεν ανοίγουν, τις άλλες λίστες που δεν τις ζητάμε, τους πλούσιους που δεν πληρώνουν φόρους, τους πολιτικούς που κάνουν κάθε τι για να τους προστατεύσουν και τέλος τα αντεθνικά μνημόνια και φυσικά την εθνοκτόνο και ανθρωποκτόνο λιτότητα που μας επιβάλλανε.

Για την νέα στρατιωτική ηγεσία: Πότε οι Ένοπλες Δυνάμεις είχαν σοβαρή, υπεύθυνη, αξιόλογη και ικανή ηγεσία; Υπήρχε μέχρι τώρα παράδοση να τοποθετούν στην ηγεσία των ΕΔ άσχετους, ανίκανους, μνησίκακους για τις ΕΔ και φυγόστρατους. Ανθρώπους που δεν υπηρέτησαν στο Στρατό, ή «υπηρέτησαν» σε κάποιο γραφείο, στο κέντρο της Αθήνας, χωρίς να πιάσουν όπλο στα χέρια τους. Βέβαια είδαμε και την προηγούμενη ηγεσία των ΕΔ, όπου ένας δημοσιογράφος προΐστατο ενός στρατηγού και ενός ναυάρχου, πρώην Α/ΓΕΝ. Και τι έγινε; Όχι μόνο τίποτα, αλλά μάλλον τα χειρότερα. «Χρησιμοποίησαν» τους πρώην στρατιωτικούς για «ξεκάρφωμα» και με σκοπό να περάσουν τα πιο σκληρά και εξοντωτικά μέτρα, για τα μισθολόγια των στελεχών των ΕΔ και των αποστράτων. Και όπως έγραψε συνάδελφος για τους δύο αυτούς «κυρίους», με εισαγωγικά γιατί έχουν χάσει την στρατιωτική τους τιμή και υπόληψη, ονομάζοντάς τους ‘Ένστολους κομματάνθρωπους». Εγώ θα τους ονομάσω «ένστολους κομματοκύνες», γιατί αυτό τους ταιριάζει καλύτερα. Αποτελούν ξένο σώμα για τους στρατιωτικούς και διέπραξαν «Ύβριν», κατά τους αρχαίους Έλληνες και ας αναμένουν πλέον τις Ερινύες. Τώρα είδαμε και γυναίκα στην ηγεσία των ΕΔ. Η μόνη επαφή και γνώση της κας Γεννηματά με τις ΕΔ, είναι προφανώς από τις παρελάσεις. Ο δε κ. Αβραμόπουλος βρέθηκε εκεί από καραμπόλα, αν είναι δυνατόν, διότι ο κ. Βενιζέλος υφάρπαξε το Υπουργείο του και έτσι του «δόθηκε» τRADIOο Άμυνας για να μετριάσουν την πικρία του. Ο κ. Δαβάκης, παντελώς άγνωστος και προφανώς παντελώς άσχετος με το αντικείμενο. Έτσι για να αντιληφθούμε πως αντιμετωπίζουν τον σημαντικότερο πυλώνα της εθνικής μας υπόστασης.

Όχι μόνο υπάρχουν προβλήματα και είναι πολλά, αλλά είναι και δυσεπίλυτα. Και τούτο διότι επί μια δεκαετία περίπου δεν είχαμε σχεδόν καμιά αγορά οπλικού συστήματος, ελάχιστα ανταλλακτικά και πυρομαχικά. Δεν θα ήθελα να μπω σε συγκεκριμένες λεπτομέρειες και να απαριθμήσω τα προβλήματα και τις ελλείψεις, γιατί ενδεχομένως να βλάψουμε το θέμα της εθνικής άμυνας. Θα αναφερθώ σε συγκεκριμένα παραδείγματα, που είδαν το φως της δημοσιότητας, όπως τις μπαταρίες των υποβρυχίων, τα ανταλλακτικά των Α/Φ της Πολεμικής Αεροπορίας, που πρόσφατα αποδεσμεύτηκαν κονδύλια, μετά από έγκριση της Τρόικα, για να μην ακινητοποιηθούν όλα στο έδαφος. Εκείνο όμως που θέλω να επισημάνω ιδιαίτερα είναι το θέμα των πυρομαχικών των αρμάτων μάχης LEO 2 HEL, που επί μια δεκαετία περίπου δεν είχαν πυρομαχικά. Δηλαδή είχαμε αγοράσει ίσως το καλύτερο άρμα μάχης (κατά την γνώμη το καλύτερο μαζί με το Ισραηλινό ΜΕΡΚΑΒΑ) στον κόσμο και ήταν «άχρηστο», αφού δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί, λόγω έλλειψης πυρομαχικών, παγκόσμια πρωτοτυπία, αδιαφορία, ανικανότητα και το ακόμη χειρότερο σκοπιμότητα. Δηλαδή δεν τα πήραμε «πακέτο», άρματα και πυρομαχικά μαζί, αλλά τμηματικά, προφανώς για λόγους άλλους ύποπτους και πονηρούς. Και δεν προχωρώ περισσότερο και σε άλλα, για ευνόητους λόγους.

Κυρίαρχο πρόβλημα σήμερα ΄για τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων είναι το οικονομικό, όπως και στην συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων. Εδώ θα πρέπει να επισημάνουμε την ιδιαιτερότητα της εργασίας των στελεχών, σε σχέση με άλλους δημοσίους υπαλλήλους και εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα. Να αναφέρουμε ορισμένες εξ αυτών, όπως οι συνεχείς μεταθέσεις, οι αλλαγές κατοικίας, οι ασκήσεις, οι υπηρεσίες, ο χρόνος παραμονής στις Μονάδες και στα στρατόπεδα, οι επιφυλακές και γενικά η επικινδυνότητα σε ορισμένες κατηγορίες και ειδικότητες κλπ. Και φυσικά η υπερβολική μείωση των μισθών, με ταυτόχρονη αύξηση της φορολογίας σε πολλούς τομείς καθιστούν αδύνατη στα περισσότερα στελέχη μας την ευπρεπή διαβίωση. Και αν υπολογιστούν και κάποια δάνεια, ιδίως στεγαστικά, ή άλλες υποχρεώσεις, τότε μπορούμε να μιλάμε στην κυριολεξία για εξαθλίωση των στελεχών. Και να μην ξεχνάμε ότι ο ανθρώπινος παράγων είναι το ουσιαστικότερο στοιχείο της αμυντικής ικανότητας, συνυπολογίζοντας τον παράγοντα ηθικό, που σήμερα καταρρέει. Μάλλον αυτός είναι ο σκοπός των.

Βέβαια υπάρχουν και άλλα θέματα, το σπουδαιότερο των οποίων είναι η αξιοκρατία και η δικαιοσύνη. Βλέπουμε ότι κάθε χρόνο στις κρίσεις των στελεχών, να κυριαρχεί η αναξιοκρατία, ο πολιτικός παρεμβατισμός, η φαυλότητα και η αδικία. Μοναδική εξαίρεση σε αυτή την πρακτική, που δυστυχώς συνεχίζεται ήταν ο φίλος και συνάδελφος (και «συμπολεμιστής» όταν είμαστε Ίλαρχοι) ο πρώην Α/ΓΕΣ, στρατηγός Κώστας Ζιαζιάς, που τόλμησε να αρνηθεί την λίστα προαγωγών και να τους πετάξει στην μούρη την παραίτησή του, έντιμα και αντρίκια.

Οι τρόποι επίλυσής των προβλημάτων αυτών εξαρτάται από την πολιτική βούληση των εκάστοτε κυβερνώντων, που δυστυχώς αντιμετωπίζουν τον Στρατό σαν φέουδο τους και τα στελέχη σαν υποτακτικούς των. Πως μπορείτε να εξηγήσετε το παγκόσμιο φαινόμενο της αλλαγής τεσσάρων Αρχηγών του ΓΕΣ, σε δύο χρόνια; Ούτε στα πιο υπανάπτυκτα Αφρικανικά κράτη δεν συμβαίνουν αυτά, ούτε ακόμη στην Βόρεια Κορέα. Και δυστυχώς υπό αυτές τις συνθήκες τα στελέχη μας έχουν πλήρως υποταχθεί, έχουν πλήρως ευνουχιστεί. Απλώς προσπαθούν να επιβιώσουν. Καμιά αντίδρασή των, στην λαίλαπα που έχει ξεσπάσει και μας αφανίζει όλους και φυσικά τις Ένοπλες Δυνάμεις μας.

Το να αναφέρω ότι κυρίαρχο πρόβλημα είναι το οικονομικό είναι καινοτομία; Οι απόστρατοι των ΕΔ στην κυριολεξία σφαγιάστηκαν, οι συντάξεις κατακρεουργήθηκαν και είναι ο κλάδος που στην κυριολεξία εξοντώθηκε. Μειώσεις άνω του 63%, ρεκόρ όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά προφανώς παγκόσμιο. Για φέτος έγιναν διπλές, φυσικά παράνομες και αντισυνταγματικές, μειώσεις και αν και ενημερώθηκε ο Υπουργός Οικονομικών και ο πρωθυπουργός και υποσχέθηκαν αποκατάσταση των αδικιών, φυσικά τίποτα δεν έγινε. Είμαστε πλέον σίγουροι ότι λειτουργούν εκδικητικά και τιμωρητικά για τους στρατιωτικούς, για το «παρελθόν» και την πολιτική εκτροπή που συνέβη το 1967. Και είναι και ένα μήνυμα για τους εν ενεργεία, να κάθονται φρόνιμα, γιατί μπορεί να πάθουν ακόμη χειρότερα, καθόσον υπάρχει πάντοτε η άμεση διασύνδεση αποστράτων και εν ενεργεία. Ξέρετε εκείνος ο ομφάλιος λώρος που ήθελε να κόψει «σπιθαμιαίος» ΥΕΘΑ δεν κόβεται και το ξέρουν. Μην ξεχνάτε ότι είναι τα παιδιά μας, οι μαθητές μας, οι συνεχιστές μας και ο σεβασμός παραμένει συνεχώς. Μπορείτε να δείτε π.χ. τον Α/ΓΕΕΘΑ να μιλά πάντα στον πληθυντικό σε έναν απόστρατο αξιωματικό και με πλήρη σεβασμό. Για να σας δώσω να καταλάβετε οι συντάξεις των αποστράτων έχουν πέσει στα επίπεδα δημοσίου υπαλλήλου βασικής εκπαίδευσης (δημοτικού). Και ένα προσωπικό παράδειγμα. Η σύζυγός μου, νοσηλεύτρια του Λαϊκού Νοσοκομείου παίρνει 300 Ευρώ περισσότερα από εμένα. Αν αυτό είναι Πολιτεία δικαίου τότε και εγώ είμαι ευχαριστημένος. Όσοι δεν έχουν γυναίκες εργαζόμενες έχουν πέσει στα έσχατα στάδια της οικονομικής εξαθλίωσης και είναι θλιβερό αυτό, να βλέπεις σεβάσμιους στρατηγούς, που κάποτε κρατούσαν την άμυνα της πατρίδος στα χέρια τους να ευρίσκονται σε απόγνωση και μόνο η αξιοπρέπεια και η υπερηφάνεια να τους έχει μείνει, για να μην κάνουν κάτι τραγικό.

Η προτεινόμενη λύση είναι να φύγουν, όσο το δυνατόν πιο γρήγορα, οι καταστροφείς της πατρίδος μας, των Ελλήνων, αυτοί που παρέδωσαν την εθνική μας κυριαρχία, αυτοί που κατέστρεψαν την Εθνική μας Άμυνα.

Η στρατιωτική διπλωματία είναι απαραίτητη και επιβεβλημένη, για κράτη σοβαρά και οργανωμένα και ενδιαφέρονται για την προώθηση της εξωτερικής των πολιτικής. Σήμερα τα πάντα έχουν καταρρεύσει και δεν υφίσταται τίποτα. Έχουν αποσύρει σχεδόν από παντού την Ελληνική στρατιωτική παρουσία από τις ειρηνευτικές αποστολές, όπου η Ελλάδα ήταν παρούσα και η Ελληνική Σημαία κυμάτιζε. Τι καλύτερη διαφήμιση για την χώρα από τα ικανά στελέχη μας στις ειρηνευτικές αποστολές; Κατά την άποψή μου θα πρέπει να αυξήσουμε την στρατιωτική μας παρουσία σε διάφορες ειρηνευτικές αποστολές. Θεωρώ αδιανόητο να μην υπάρχει Ελληνική παρουσία τουλάχιστον στα Βαλκάνια.

Σε ότι αφορά την στρατιωτική μας συνεργασία, εκτιμώ ότι θα πρέπει να έχουμε συνεργασία με όλα τα γειτονικά μας κράτη, παρά τις πολιτικές διαφορές και τις κατά καιρούς εντάσεις που αντιμετωπίζουμε. Ευρύτερη στρατιωτική συνεργασία θα έλεγα με το Ισραήλ, καθόσον η εμπειρία των IDF (Israel Defense Forces), σε πολεμικές επιχειρήσεις θα ήταν πολύτιμη για μας, καθόσον οι Ε.Δ. μας έχουν να πολεμήσουν από τον πόλεμο της Κορέας, εξαιρώντας την εισβολή στην Κύπρο το 1974. Πρέπει να δουλέψουμε με σοβαρότητα και υπευθυνότητα πάνω σε αυτό.

Αδιαμφισβήτητα η επιλογή από τους Αζέρους του αγωγού ΤΑΡ και η διέλευσή του από την Ελλάδα, του αγωγού είναι μια επιτυχία για την Ελλάδα και είναι καλοδεχούμενο το γεγονός αυτό. Δεν χρειάζονται όμως θριαμβολογίες, γιατί κατά πολλούς αναλυτές θα μπορούσαμε να επιτύχουμε περισσότερα, όπως την μείωση της τιμής του φυσικού αερίου, που η Ελλάδα πληρώνει κατά 30% ακριβότερα από την υπόλοιπη Ευρώπη, ή την αύξηση των θέσεων εργασίας κλπ. Και βέβαια η επιλογή αυτή έχει σχέση με την αγορά της ΔΕΣΦΑ από την Αζερικών συμφερόντων εταιρεία.

Η στρατιωτική εμπειρία του Ισραήλ θα είναι ανεκτίμητη σε μας. Με μια προϋπόθεση. Να διατηρήσουμε τις καλές σχέσεις με τα Αραβικά κράτη και ιδιαίτερα με το Παλαιστινιακό κράτος. Αξίζει ο παλαιστινιακός λαός την υποστήριξή μας και την φιλία και συνεργασία μας. Έζησα τρία χρόνια στην περιοχή, και μπορώ να σας πω με βεβαιότητα, ότι είναι προς όφελος της πατρίδος οι καλές μας σχέσεις και με τους δύο λαούς, τον ισραηλινό και τον παλαιστινιακό λαό. Και μπορούμε να έχουμε καλές σχέσεις και με τους δύο. Μας χρειάζονται σαν τον έντιμο ενδιάμεσο, που θα εμπιστεύονται και οι δύο και θα χρησιμοποιούν για την ομαλοποίηση των σχέσεών τους, που πλησιάζει αυτή η ώρα. Και η Ελλάδα πρέπει να είναι παρούσα τότε εκεί. Η αυξημένη αμοιβαία και όχι μονόπλευρη στρατιωτική συνεργασία Ελλάδος και Ισραήλ θα είναι το υπόβαθρο που θα οικοδομηθούν οι ισχυρές Ελληνο-Ισραηλινές σχέσεις. Και θα μάθουμε πολλά και θα μας βοηθήσουν σε πολλά και δη ποικιλοτρόπως και σε πολλούς τομείς και όχι απαραίτητα στον στρατιωτικό τομέα και νομίζω ότι όλοι καταλαβαίνουμε. Και πάλι το τονίζω, παρέα με τους Παλαιστινίους, που διακατέχονται με βαθιά αγάπη προς την Ελλάδα και τους Έλληνες. Η Μέση Ανατολή αλλάζει μορφή και δομή. Ο ενεργειακός χάρτης της Αν. Μεσογείου θα εμπεριέχει οπωσδήποτε το Ισραήλ, την Κύπρο και σε προέκταση την Ελλάδα. Είναι δυνατόν να μην επιδιώξουμε ισχυρή συμμαχία με τον ισχυρότερο παίκτη της περιοχής, που θέλει αυτή την συνεργασία. Μην ξεγελιόμαστε με την αναγκαία συγγνώμη Νετανιάχου προς Ερντογάν. Ο Ομπάμα απαίτησε την συγγνώμη αυτή, δεν είναι γάμος, είναι μια αναγκαστική συμβίωση, που ο ένας δεν υποφέρει τον άλλο. Τουλάχιστον όσο είναι ο αφέντης Ερντογάν στην ηγεσία της Τουρκίας, άρα πρέπει να προχωρήσουμε τις σχέσεις μας.

Σήμερα οι ΗΠΑ είναι η παγκόσμια μονοπολική δύναμη, που έχει αναλάβει την ευθύνη για το πεπρωμένο της ανθρωπότητας κατά τον 21ο αιώνα, που όμως άρχισε η αμφισβήτησή της από Ρωσία και Κίνα. Η Ελλάδα ανήκει στο άρμα της Δύσης και φυσικά των ΗΠΑ, με όρους «υποταγής». Συμμετέχει στο ΝΑΤΟ και σε άλλους διεθνείς Οργανισμούς, υπό τον έλεγχο των ΗΠΑ, αγοράζει κατά βάση αμερικανικά όπλα (καθώς και Γερμανικά και Γαλλικά). Η προεδρία όμως Ομπάμα είναι η χειρότερη για την Ελλάδα, παρά τους «πανηγυρισμούς» μας, για την εκλογή του, καθόσον ο Αμερικανός πρόεδρος δείχνει μια ανεξήγητη αδυναμία στην Τουρκία του Ερντογάν, τον 5ο πυλώνα της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, όπως την όρισε, παρά την αλαζονεία, την απειθαρχία και τις πολιτικές ακροβασίες του Τούρκου πρωθυπουργού. Λένε (οι Αμερικανοί) ότι είναι κρυπτομουσουλμάνος. Λένε (οι Αμερικανοί πάλι, σε ποσοστό 25%) ότι είναι ο Αντίχριστος»!!! Εντάξει, υπερβολές.

Βασιζόμενες στην παγκόσμια κυριαρχία και δύναμη βλέπουμε ότι οι ΗΠΑ, χρησιμοποιώντας κάθε διαθέσιμο μέσο που έχει, συχνά στρατιωτικό μέσο (βλέπε βομβαρδισμοί στην Σερβία, εισβολή στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ, στην Λιβύη, εμπλοκή στην Συρία (άμεση), την Αίγυπτο και την Τουρκία) αρχίζουν να επιβάλλουν την Νέα Παγκόσμια Τάξη πραγμάτων. Σύμφωνα με αναλύσεις, μόλις ολοκληρωθεί σε μεγάλο βαθμό η «ιστορική εκπολιτιστική αποστολή» των ΗΠΑ (ακόμη είναι σε εξέλιξη η αραβική άνοιξη, που αυτοί δημιούργησαν), θα μετατραπεί σε αποδιοπομπαίο τράγο με όλες τις απορρέουσες συνέπειες. Όπως προβλέπουν έγκυροι αναλυτές, όπως ο Ζακ Ατταλί, σημαντικό στέλεχος της υπερεθνικής ελίτ της Ευρωπαϊκής ενοποίησης και παγκοσμιοποίησης κα μέλος του διεθνούς εβραϊκού “ Think Tank” JPPPI, αν οι ΗΠΑ δεν λάβουν τα κατάλληλα μέτρα θα αποτελέσουν αργά ή γρήγορα την περιφέρεια του νέου γεωπολιτικού παγκόσμιου κέντρου. Έτσι η αποκαμωμένη Αμερική (από τους συνεχείς πολέμους και παρεμβάσεις) θα ακολουθήσει την μοίρα της πρώην ΕΣΣΔ και θα αντικατασταθεί από μια νέα ηγετική δύναμη. Θα προτιμούσα μια καλύτερη σχέση ΗΠΑ-Ελλάδος, που δυστυχώς ακόμη δεν έχει επιτευχθεί.

Δυστυχώς οι σχέσεις με την Ρωσία ευρίσκονται στο ναδίρ, με ευθύνη της Ελλάδος σε μεγάλο βαθμό. Υπάρχουν πολλοί λόγοι, ο κυριότερος είναι η σχέση υποταγής και υποτέλειας μας στην Δύση, ιδιαίτερα στην Γερμανία και τις ΗΠΑ. Θα προτιμούσα καλύτερες σχέσεις με τον ομόδοξο και πάντα φιλικό προς τους Έλληνες, ρωσικό λαό. Η Ρωσία του Πούτιν ξαναμαζεύει τα σπασμένα κομμάτια της και στυλώνεται ξανά στα πόδια της. Σύμφωνα με τον Ρώσο γκουρού της γεωπολιτικής Alexander Dugin, σύμβουλο του Πούτιν, «ο αρχικός μας στόχος πρέπει να είναι ο Δυτικός Μεταμοντερνισμός: Πρέπει να κηρύξουμε τον πόλεμο σε αυτή την νοσηρή αυτοκρατορία, η οποία αποτελεί ένα νοσηρό μείγμα της κοινωνίας του θεάματος και της κουλτούρας του καταναλωτισμού, καθώς και του σχεδίου της, για την έσχατη παγκόσμια κυριαρχία». Δηλαδή, αν και ο Ντούγκιν είναι απόλυτα σαφής στο τι εννοεί, θα επισημάνουμε ότι αναφέρεται στην Νέα Τάξη Πραγμάτων και την Παγκοσμιοποίηση, που μας ετοιμάζουν οι Επικυρίαρχοι. Παρατηρούμε δηλαδή, ότι αρχίζει τελευταία να διαφαίνεται ένας «Βυζαντινός σοσιαλισμός» στην χώρα του Ντοστογιέφσκι, ένας συνδυασμός σοσιαλιστικού ουμανισμού με ορθόδοξη πνευματικότητα, βασισμένη στις Ελληνικές της καταβολές. Αναλύστε την ρωσική κουλτούρα και θα καταλάβετε. Θεωρώ ότι μας ταιριάζει η Ρωσία με τον πολιτισμό της και τις ηθικές αξίες της. Οι στενότερες σχέσεις μαζί της, θα αποτελούσαν εφαλτήριο ηθικής ανάτασης και ανάστασης του καταπίπτοντος Ελληνικού Έθνους μας.

Θα ήταν αφελές να λέγαμε ότι δεν υφίσταται κίνδυνος για θερμό επεισόδιο με την Τουρκία. Και όπως ο Κλαούζεβιτς στο έργο του «Περί Πολέμου», είχε δώσει την ερμηνεία του πολέμου, λέγοντας ότι «Πόλεμος είναι η συνέχιση της πολιτικής με άλλα μέσα», έτσι και το θερμό επεισόδιο, τύπου Ίμια ή άλλης μορφής είναι ενδεχόμενο και μάλλον αναμενόμενο. Οι υδρογονάνθρακες τόσο του Αιγαίου, όσο και της Αν. Μεσογείου και ιδιαίτερα η περιοχή του Καστελόριζου, θα αποτελούν συνεχώς τον επικρουστήρα ενδεχόμενης τοπικής ανάφλεξης και όχι γενικής, καθόσον οι Αμερικανοί δεν θα επέτρεπαν τέτοιες παρεκτροπές. Και εδώ τίθεται το ερώτημα: Είμεθα ικανοί να το αντιμετωπίσουμε, με αυτές τις πληγωμένες και απαξιωμένες Ένοπλες Δυνάμεις, όπως τις κατάντησαν οι ντόπιοι και οι ξένοι καταστροφείς της πατρίδος.

Είναι ένα θέμα πολύ ευαίσθητο και θα πρέπει να το αντιμετωπίσουμε προσεκτικά. Υπάρχουν πολλές παραστρατιωτικές Ομάδες στα Βαλκάνια και ιδιαίτερα σε χαλαρά καθεστώτα-προτεκτοράτα, όπως στο Κόσσοβο. Είναι οι απόγονοι και οι μαθητές των Μουτζαχεντίν, που είχαν συρρεύσει, κατά την διάρκεια του πολέμου στην Βοσνία, δυο δεκαετίες πίσω. Όταν υπηρετούσα στην ECMM, στην κεντρική Βοσνία, στην πόλη Ζένιτσα, όπου ήταν το Regional Center, περνούσα σε καθημερινή βάση έξω από παλαιό στρατόπεδο του Γιουγκοσλαβικού Στρατού, όπου ήταν εγκατεστημένη η Ταξιαρχία Μουτζαχεντίν, με εθελοντές από τις αραβικές χώρες και έβλεπα την εκπαίδευσή των και ορισμένες δραστηριότητές της. Έκτοτε οι ακραίοι Ισλαμιστές βρήκαν έδαφος και αναπτύχθηκαν και βρήκαν μιμητές, τουλάχιστον στις εξτρεμιστικές των ενέργειες, όπως τον UCK, στο Κόσσοβο. Απομεινάρια αυτών των οργανώσεων όχι μόνο υπάρχουν, αλλά έχουν συγκροτηθεί σε Ομάδες, που εκπαιδεύονται σε διάφορα μέρη, στα Βαλκάνια, από επαγγελματικούς ξένους Στρατούς και ας μην αναφερθούμε σε ονόματα, με σκοπό την μελλοντική δραστηριοποίησή των, όπου απαιτηθεί και δη στον Βαλκανικό χώρο. Και όταν λέμε όταν απαιτηθεί, εννοούμε στην δημιουργία έκρυθμης κατάστασης, ή στην δημιουργία «αυθόρμητων» διαδηλώσεων ή ταραχών, στην χώρα–στόχος, που θα επιλεγεί!! Η απελευθέρωση των Αλβανών κρατουμένων από τις φυλακές των Τρικάλων (και η καταδίωξή των σήμερα από την Αστυνομία), ήταν μια μορφή στρατιωτικής καλά οργανωμένης επιχείρησης και θα πρέπει να μας ανησυχήσει πολύ και οι Ελληνικές αρχές να λάβουν σοβαρά υπόψη, γιατί εμπίπτει στην κατηγορία που προαναφέραμε.

Η Μέση Ανατολή, η παγκόσμια αυτή πυριτιδαποθήκη, με τα τεράστια αποθέματα ορυκτού πλούτου, αποτελεί εδώ και δεκαετίες το συγκρουσιακό πεδίο των παγκόσμιων συμφερόντων και δη των Επικυρίαρχων. Τα τεράστια οικονομικά συμφέροντα του διεθνούς κεφαλαιοκρατικού και τραπεζικού συστήματος είναι πίσω από όλα τα θέματα και τα προβλήματα. Χρησιμοποιούν κάθε μέθοδο και κάθε τρόπο, με σκοπό να λεηλατήσουν τον πλούτο των λαών της Μέσης Ανατολής. Όλα αυτά που βλέπουμε μέχρι σήμερα είναι οργανωμένα, μεθοδευμένα, υποκινούμενα και κατευθυνόμενα. Θα παραπέμψω τους αναγνώστες σε προ διετίας άρθρο μου με τίτλο «Χρωματιστές Επαναστάσεις» (βλέπε http://www.analystsforchange.org/2012/01/blog-post.html) όπου αναφέρομαι λεπτομερώς για όλα αυτά που συμβαίνουν, ποιος είναι ο τελικός σκοπός και ποιοι παίκτες και συμφέροντα αλληλοσυγκρούονται. Ακόμη θα μου επιτρέψετε να αναφερθώ και σε ένα άλλο, παλαιότερο άρθρο μου για την περίπτωση της Λιβύης, με τίτλο «Η πικρή αλήθεια για την Λιβύη» και γιατί έγιναν όλα αυτά (βλέπε http://www.analystsforchange.org/2011/10/blog-post_15.html).

Και για να μην κουράζουμε τους αναγνώστες θα χρησιμοποιήσω μια φράση συμβούλου του πρώην προέδρου Κλίντον, ο οποίος σε σύσκεψη στον Λευκό Οίκο και για να εξηγήσει τους λόγους που συνέβαιναν κάποια πράγματα είπε: “IT IS THE ECONOMY, STUPID”, «ΕΊΝΑΙ Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΒΛΑΚΑ». Έτσι λοιπόν θα λέγαμε ότι για όλα αυτά που συμβαίνουν, η Λυδία λίθος και η αιτία είναι η λεηλασία του πλούτου των λαών της Μέσης Ανατολής, από τους επικυρίαρχους.

Τέλος, αν και προς το παρόν δεν βλέπω άμεση ανάφλεξη στην περιοχή (Συρία, Ιράν κλπ), εν τούτοις δεν αποκλείω την πιθανότητα μιας ξαφνικής επιδείνωσης της κατάστασης, με ένα προληπτικό κτύπημα στο Ιράν ή ακόμη και στην Βόρεια Κορέα. Και για να γίνω πιο σαφής θα αναφερθώ στην «ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΟΥ ΣΑΜΣΩΝ», που είχε αναφερθεί προφητικά πρώην Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου του Ισραήλ, πριν από χρόνια. Είχε αναφέρει ότι, πριν οι Εβραίοι βρεθούν ξανά σε δύσκολη θέση και με την πλάτη στον τοίχο, όπως τόσες φορές στην ιστορία τους (εξορίες, Ολοκαύτωμα, πόλεμος του Γιομ Κιπούρ κλπ), τότε θα πάρουν την πρωτοβουλία και θα «θα γκρεμίσουν τον ναό της ανθρωπότητας», κάνοντας σαφή αναφορά στην ιστορία του Σαμψών, που γκρέμισε τις κολώνες του Ναού, που ήτα αλυσοδεμένος αυτοκτονώντας και σκοτώνοντας όλους που βρίσκοντας μέσα. Και το Ισραήλ διαθέτει μεγάλο αριθμό πυρηνικών όπλων και έχει την δυνατότητα να εξαπολύσει πυρηνική επίθεση και με τα τρία μέσα, με χερσαία, εναέρια και θαλάσσια μέσα και αυτό μην το ξεχνάμε.

ellasΗ πατρίδα μας είναι υπό κατοχή, είναι υποδουλωμένη, και υποθηκευμένη στο διεθνές κεφαλαιοκρατικό σύστημα. Θωρείται και είναι και ας μην το λένε «χρεωκοπημένη» χώρα και είναι πλέον υποχείριο των «δανειστών», που κάνουν ότι θέλουν. Έχει απωλέσει πλήρως την εθνική της κυριαρχία και τα πάντα, ακόμη και οι Ένοπλες Δυνάμεις της είναι υποθηκευμένες και ελεγχόμενες πλήρως από την Τρόικα και ιδιαίτερα την Γερμανία. Το χρέος που μας συσσώρευσαν δεν πρόκειται ΠΟΤΕ να εξαλειφθεί. Δυστυχώς το πολιτικό προσωπικό της χώρας μας, όχι μόνο δεν στάθηκε στο ύψος των εθνικών αναγκών και απαιτήσεων, αλλά υπερέβαλλε εαυτόν σε υποτέλεια, έναντι της Γερμανίας ιδιαίτερα, υπογράφοντας τα καταστροφικά και διαλυτικά της εθνικής μας συνείδησης και υπόστασης, της εθνικής μας οικονομίας Μνημόνια, που αφανίζουν με αργό θάνατο τους Έλληνες και το έθνος μας. Και όπως αναφέρθηκα και στην αρχή, μας πέρασαν το μήνυμα ότι όλα αυτά είναι για το καλό μας και ότι μας σώζουν. Εφαρμόζουν το «Δόγμα TINA (There Is No Alternative)» που μέχρι τώρα έχει περάσει στην ψυχολογία των Ελλήνων. Και οι Έλληνες μη αντιλαμβανόμενοι ότι έχουν εγκλωβιστεί σε αυτό το τρομακτικό οικονομικό σπιράλ του θανάτου, δεν αντιδρούν, όπως θα έπρεπε και μάλιστα πολλοί ζητωκραυγάζουν τους «σωτήρες» μας.

Εκτιμώ ότι ζούμε μια εθνική τραγωδία, παρόμοια με την Μικρασιατική καταστροφή και θα έλεγε με κάποια δόση υπερβολής, χειρότερη της Τουρκοκρατίας. Θα σας πω ένα παράδειγμα για να αντιληφθείτε την υπέρβασή μου. Στο χωριό μου, την Πράμαντα, στα βόρεια του Νομού Άρτας, στα 950 μέτρα υψόμετρο, Τούρκος δε πάτησε. Ο λόγος είναι ότι έκαναν συμφωνία με τους Τούρκους και έδιδαν κάθε μήνα ένα αριθμό προβάτων, καθόσον είχαν τεράστια κοπάδια με πρόβατα (εξού και η ονομασία Πράμαντα, καθόσον πράματα ήσαν τα ζώα) και έτσι οι Τούρκοι τους άφησαν ήσυχους. Η συμφωνία τηρήθηκε και από τις δυο πλευρές και παρέμεινε σταθερή συνεχώς, χωρίς προβλήματα, καθότι οι Τούρκοι δεν ελάμβαναν νέα μέτρα επιβαρύνοντας τους προγόνους μου, όπως γίνεται σήμερα, που δεν ξέρουμε τι θα μας ξημερώσει και τι νέα δυσβάστακτα οικονομικά μέτρα θα μας βρουν. Και όλοι ήταν ευχαριστημένοι. Οι Τούρκοι έπαιρναν τον φόρο τους και οι Πραμαντιώτες ζούσαν ελεύθεροι και ευτυχισμένοι.

Σήμερα ο ελληνικός λαός οδηγείται αργά και βασανιστικά στον οικονομικό μαρασμό και αφανισμό, στην απώλεια της εθνικής των συνείδησης και φρονήματος, με τελικό σκοπό την υφαρπαγή και λεηλασία όλου του εθνικού μας πλούτου και την Ελλάδα να γίνεται προτεκτοράτο (ενδεχομένως μικρότερη) και υπό τον απόλυτο έλεγχο των οικονομικών παγκόσμιων επικυρίαρχων. Μακάρι να πέσω έξω, αλλά είμαι απαισιόδοξος, με αυτά που βλέπω σήμερα. Για να αποφύγουμε αυτή την κατάληξη θα πρέπει να αλλάξει η υφιστάμενη υποτελής κατάσταση και νέες υγιείς, εθνικές και πατριωτικές δυνάμεις να αναλάβουν την διακυβέρνηση της χώρας, όπως και αν ονομάζονται αυτές, όποιες και αν είναι, ανεξαρτήτως πολιτικού χώρου.

Απλά να είναι πατριωτικές.

Αναλυτές προς Αλλαγή

Ο Άνθρωπος

Σωκράτης
Σωκράτης

Η  ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ  ΤΗΣ  ΛΕΞΕΩΣ  «ΑΝΘΡΩΠΟΣ» ΚΑΤΑ  ΤΟΝ  ΣΩΚΡΑΤΗΝ

Η Ελληνική γλώσσα, είναι η μόνη εννοιολογική γλώσσα της γης, δηλαδή η μόνη γλώσσα στην οποίαν το σημαίνον (όνομα) εμπεριέχει απολύτως και άνευ παρερμηνείας το σημαινόμενον (νόημα). Το ότι δίδονται σήμερα διά κάθε λέξιν της Ελληνικής καθομιλουμένης διάφορες ερμηνείες, αυτό είναι απόδειξις της απωλείας της σοφίας, η οποία ενυπάρχει στην γλώσσα μας, από τους σημερινούς χρήστες αυτής, δηλαδή από εμάς τους σημερινούς Έλληνες.

Όμως, σχετικά με το θέμα αυτό, υπάρχει ένας πραγματικός θησαυρός της Ελληνικής Γραμματείας, τον οποίον θα πρέπει όλοι οι Έλληνες να τον μελετήσουν. Είναι ο Πλατωνικός διάλογος «ΚΡΑΤΥΛΟΣ», ο οποίος αναφέρεται ακριβώς στην ιστορία, φιλοσοφία και ετυμολογία των ονομάτων της Ελληνικής γλώσσας. Ειδικά όσοι διακατέχονται από τον ετυμολογικόν της γλώσσας μας οίστρον, θα πρέπει απαραιτήτως να αναγνώσουν προσεκτικά τον εν λόγω διάλογο.

Περί του ονόματος «άνθρωπος», δίδεται από τον Σωκράτη στον «ΚΡΑΤΥΛΟ» η ακόλουθος ετυμολογική ερμηνεία (την παραθέτω εδώ σε μετάφρασι):

……ΣΩΚΡΑΤΗΣ: Νομίζω ότι και το όνομα των ανθρώπων, μία από αυτές τις αλλοιώσεις υπέστη, καθώς και αυτό έγινε όνομα, ενώ πριν ήταν έκφρασις. Με την αφαίρεσιν του γράμματος Άλφα και με την μεταβολήν του τόνου της λήγουσας από οξύτερο σε βαρύτερο.

ΕΡΜΟΓΕΝΗΣ: Τι εννοείς ;

ΣΩΚΡΑΤΗΣ: Ιδού τι εννοώ: Το όνομα «άνθρωπος» σημαίνει ότι τα μεν άλλα ζώα τίποτε από όσα βλέπουν δεν μελετούν, δεν συλλογίζονται και δεν αναθρούν … τίποτε ήτοι δεν παρατηρούν με προσοχή… ο δε άνθρωπος άπαξ και δεί κάτι – άπαξ δηλαδή και«όπωπε» κάτι – και αναθρεί και συλλογίζεται ό,τι όπωπε. Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι ο άνθρωπος σωστά ονομάστηκε «άνθρωπος», διότι είναι το μοναδικό ζώον, το οποίον «αναθρεί ά όπωπε», παρατηρεί δηλαδή με μεγάλη προσοχή ό,τι έχει δεί…..

Βλέπουμε λοιπόν ότι ο σοφότερος των ανθρώπων Σωκράτης, μεταφέροντας μέσα από τον συγκεκριμένον διάλογον την πανάρχαια γνώσιν της Ελληνικής ονοματοθετήσεως διά την συγκεκριμένην λέξιν, δίδει την πληροφορίαν ότι η λέξις «άνθρωπος» στην πρωτογένεσιν της ήταν περιφραστικός επιθετικός προσδιορισμός του όντος, το οποίον διέφερε από τα ζώα βασικά ως προς τον τρόπον με τον οποίον χρησιμοποιούσε τον νούν του και ως προς τις διανοητικές του ικανότητες.

Έτσι ο περιφραστικός επιθετικός προσδιορισμός «αναθρών ά οπωπε», συνεπτύχθη μονολεκτικά  σε «ανάθρωπος», και εν συνεχεία με την αφαίρεση του γράμματος «α»μεταξύ των φθόγγων «ν» και «θ» και της μεταφοράς του τόνου στην πρώτην συλλαβήν της λέξεως, διεμορφώθη η λέξις  «άνθρωπος»!

Εδώ θα πρέπει να τονισθή ότι η Ελληνική γλώσσα είναι η μοναδική, η οποία χαρακτηρίζει τον άνθρωπο σύμφωνα με τις διανοητικές του ικανότητες. Όλες οι άλλες λατινογενείς διάλεκτοι, χαρακτηρίζουν τον άνθρωπο μόνον με την υλικήν του υπόστασιν, την χοϊκήν, την χωμάτινη (homo, human, home, κ.λ.π.). Να είναι άραγε τυχαίον αυτό, διότι και ο ορισμός αυτός από Ελληνικήν λέξιν έχει ληφθή, ή μήπως η Ελληνική γλώσσα είναι η μοναδική, η οποία αναδεικνύει την προτεραιότητα στην οποίαν πρέπει να επικεντρώνεται η προσοχή του ανθρώπου;!

ΒΑΣΙΛΗΣ ΔΡΟΣΟΣ ΜΕΓΙΣΤΙΑΣ
autochthonesellhnes.blogspot.gr


Α Ρ Θ Ρ Α - Τ Η Σ - Ι Δ Ι Α Σ - Κ Α Τ Η Γ Ο Ρ Ι Α Σ :
  1. Ελληνική Γλώσσα - Παράδοση
    "Η παράδοση" ετυμολογείται με την πρόθεση "παρά" και το ρήμα "δίδωμι". Η παράδοση λοιπόν δεν έχει καμία σχέση νοηματική με τη συντήρηση η οποία κατά τη γνώμη πολλών θεωρείται κάτι το παρωχημένο (ξεπερασμένο). Οι γονείς μας και γενικά οι πρόγονοί μας, μέσα στο πέρασμα των αιώνων, μας παρέδωσαν πολιτισμό, ήθος, έθιμα με σκοπό να τα παραδώσουμε στα παιδιά μας. Εάν λοιπόν μόνον τα παραλαμβάνουμε, χωρίς να τα παραδώσουμε, δεν θα μιλούσαμε για "παράδοση" αλλά για "παράληψη"!
  2. Η διαχρονική συμβολή της Ελληνικής
    Κυκλοφόρησε στην Αθήνα από τις Εκδόσεις Παπαζήση ένας τόμος με τίτλο Η διαχρονική συμβολή της Ελληνικής σε άλλες γλώσσες σε επιστημονική επιμέλεια του γνωστού γλωσσολόγου και ελληνιστή Δρα Γιώργου Καναράκη, Καθηγητή στη Σχολή Ανθρωπιστικών Σπουδών και Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Charles Sturt.
  3. Ο Άνθρωπος
    Η Ελληνική γλώσσα, είναι η μόνη εννοιολογική γλώσσα της γης, δηλαδή η μόνη γλώσσα στην οποίαν το σημαίνον (όνομα) εμπεριέχει απολύτως και άνευ παρερμηνείας το σημαινόμενον (νόημα). Το ότι δίδονται σήμερα διά κάθε λέξιν της Ελληνικής καθομιλουμένης διάφορες ερμηνείες, αυτό είναι απόδειξις της απωλείας της σοφίας, η οποία ενυπάρχει στην γλώσσα μας, από τους σημερινούς χρήστες αυτής, δηλαδή από εμάς τους σημερινούς Έλληνες.