Σεμέντερε – Εκκλησιαστικά

Εκκλησιαστικά και άλλα τινά

Θεία Λειτουργία - Σεμέντερε 1754 (φωτο Sementre Benevolent Society Αμερικής)
Προσευχητάριον – Σεμέντερε 1754 (φωτο Sementre Benevolent Society Αμερικής)

Η κοινότητα του Σεμέντερε, σύμφωνα με τα εκκλησιαστικά κατάστιχα, ανήκε στην Επισκοπή Μισθίων της Ιεράς Μητροπόλεως  Ικονίου της οποίας ο προκαθήμενος έφερε τον τίτλο «Υπέρτιμος και Έξαρχος πάσης Λυκαονίας», με πρώτη μητροπολιτική έδρα το Ικόνιο και δεύτερη την πόλη της Νίγδης. Continue reading “Σεμέντερε – Εκκλησιαστικά”

Σεμέντερε – Πόσιμα ύδατα

Πόσιμα ύδατα, βρύσες, πηγάδια, ρέματα, νερά…

Στην ευρύτερη περιοχή της κοινότητας υπάρχουν μερικά αξιοπρόσεκτα ρέματα, μια πληθώρα άλλων μικρότερων και ελάχιστα ποτάμια. Αυτά είναι:

Κουμ ντερέ[1. Σημ: υπάρχει διχογνωμία για το συγκεκριμένο ρέμα. Κάποιοι το ταυτίζουν με το Τομλουνούν Σουγιού ή Γιαϊλανί ή Τουμουρουνού Σουγιού ισχυριζόμενοι πως αρχίζει από την τοποθεσία Τομλού 3-3 ½  ώρες νότια της κοινότητας….]

Πηγάζει από το Κιζίλ Τεπέ [2. Κιζίλ Τεπέ= υψόμετρο 2300 μ.] και περνώντας ανατολικά της κοινότητας στα 4-5 χιλιόμετρα χάνεται κάπου στα βόρεια.

cappadocia-hikeΑνώνυμο ρέμα

Σχεδόν παράλληλο με το Κουμ ντερέ, πολύ μικρότερο, που χάνεται στο Ουλαγάτς.

Κιουτσούκ ντερέ [3. Μερικοί το έλεγαν Κουλσούζ που σημαίνει κουλός, προσωνύμιο, ίσως, εκ του γεγονότος του μικρού του μήκους.]

Βρίσκεται περί τα τέσσερα χιλιόμετρα δυτικά της κοινότητας. Αρχίζει από τα κράσπεδα του Μελεντίζ νταγλαρί κοντά στη Βάλσα και χάνεται βορειοδυτικά… Νερά είχε μόνο κατά τη διάρκεια του χειμώνα και όποτε έβρεχε.

Νίγδη σου

Ξεκινά 3-4 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της κοινότητας και προχωρά παράλληλα με τον δημόσιο δρόμο και τη σιδηροδρομική γραμμή με κατεύθυνση προς την πόλη της Νίγδης.

Πεγιούκ ή Μπογιούκ  τσάϊ

Άρχιζε από το Κίτσαγάτς και περνούσε δίπλα ακριβώς από τα σπίτια του Γενί μαχλέ με κατεύθυνση προς το Μιστί, όπου και χανόταν. Νερό είχε μόνο κατά τη διάρκεια του χειμώνα,  δηλαδή από τον Οκτώβριο περίπου έως και τον Απρίλη… αλλά και με τις βροχές.

Το νερό του το  διοχετευότανε  κυρίως στις καλλιέργειες του Τσίραλι.

Γιαϊλανίν σογιού ή ταντούρ σογιού [4. Ταντούρ σογιού. Το προσωνύμιο το απόκτησε διότι σύμφωνα με τους πληροφορητές  η πηγή ήταν  σαν ένα μεγάλο ταντούρι.] ή Τουμουρουνού Σουγιού [5. Γιαϊλανί ταντού ή  Σουγιού. Σύμφωνα με τους πληροφορητές δεν υπάρχει κατά λέξη ερμηνεία. Απλά κατ’ αυτούς μπορεί να εξηγηθεί ως  της Γαϊλέ η πηγή μεγάλη σαν ταντούρι]

Ανάβλυζε  από την κορυφή του Ούτσκαπουλού, το Ενσέζ. Σύμφωνα με τους πληροφορητές  είχε άφθονα νερά τα οποία «έβγαιναν από μια τρύπα που χωρούσε ένα βουβάλι. Κόχλαζε τόσο νερό που αν κατέβαινε όλο το χωριό μας θα βούλιαζε…».[6. Μαρτυρία Νεοφύτου Μισαηλίδη ό.π.]

Η προαναφερομένη νερομάνα με τεχνητά αυλάκια τροφοδοτούσε  και τα χωριά Ούλαγάρς και Κίτσαγατς. Το Σεμέντερε για την ακρίβεια «έφερνε το νερό με πήλινους σωλήνες… Τρεις βρύσες μοίραζαν το νερό κα το περισσευούμενο σχημάτισε δυο μικρές λίμνες των δυο τριών στρεμμάτων καθεμία,   όπου σε αυτές ποτίζονταν τα ζωντανά». [7. Μαρτυρία Κωνσταντίνου Παπάζογλου, ό.π.]

Επισήμανση

Γύρω  από την πηγή του Ενσέζ και της μεταφοράς του νερού στην κοινότητα του Σεμέντερε  υπάρχουν αρκετές παραδόσεις. Όλες ως κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας θέλουν κάποιον πασά να έρχεται στο χωριό, κάπου στα 1860,  να ζητά να ξεδιψάσει, να του προσφέρετε νερό μάλλον κακής ποιότητας και…  αγανακτώντας να αποφασίζει και να πραγματοποιεί το σχετικό έργο, εφοδιάζοντας το χωριό με καθαρό πλέον νερό… το οποίο λέγαμε Εγκσεζίν σουγιού.

«Πριν από εκατό χρόνια πέρασε από το χωριό μας κάποιος Σαϊτ πασάς. Δίψασε και ζήτησε να πιεί νερό. Τότε το χωριό υδρευότανε από πηγάδια.

Ο Μουχτάρης του χωριού, κάποιος Τούρκος, Κάραλη τον λέγανε, έξυπνος άνθρωπος, παράγγειλε ν’ ανακατέψουν το πηγάδι απ’ όπου θα έφερναν να πιει ο πασάς ώστε τα σκουλήκια να έρθουν στην επιφάνεια του νερού.

Σιχάθηκε ο πασάς και δεν ήπιε από το σκουληκιασμένο νερό. Έφερε λοιπόν αμέσως από το Ενσέζ… καταργώντας τα πηγάδια για να μην πέσουν τα παιδιά».[8. Μαρτυρία Διονυσίου Ηλιάδη ό.π.]

Επισημάνσεις

  • Σε όλες τις ιστορίες καταγράφεται πως η μεταφορά του νερού έγινε με προσωπική εργασία των κατοίκων[9. Μαρτυρία Λουκίας Αργυροπούλου, ό.π. «Το νερό του Ενσέζ, που από αυτό πίνει το χωριό, τους βοήθησε να το φέρουν έως τα σπίτια ο Σαάτ πασάς. Αυτός έτυχε να περάσει από το χωριό και όταν του φέρανε να πιει, όπως ζήτησε, είδε πως ήταν γεμάτο σκουλήκια. Τους λυπήθηκε λοιπόν και φρόντισε να τους παραχωρήσει νερό που οι Σεμεντερλήδες φέρανε με προσωπική εργασία».]…
  • Η αγορά των σωλήνων να γίνεται από τον πασά, κατ’ άλλους διοικητής της Νίγδης.
  • Με την παρέμβαση του οποίου να γίνονται και οι δημόσιες κρήνες της κοινότητας.

sementereΤομλουνούν Σουγιού[10. Το νερό του Τομλού.]

Άρχιζε από την τοποθεσία Τομλού 3-3 ½  ώρες νότια της κοινότητας…  και τροφοδοτούσε κυρίως την κοινότητα του Ούλαγατς.  Σύμφωνα με τους πληροφορητές  το νερό του ποταμού που, ειρήσθω εν παρόδω,  υπήρχε όλο το χρόνο, αποτέλεσε την αιτία πολλαπλών προστριβών μεταξύ των κατοίκων των κοινοτήτων. Αιτία, η διανομή του. Φαίνεται λοιπόν πως είχαν αποφασίσει για τον τρόπο τροφοδοσίας ανάλογα με τις ανάγκες και τις υπάρχουσες δυνατότητες και προφανώς κατά την εφαρμογή δεν τηρήθηκαν οι κανόνες. Οι ίδιοι οι πληροφορητές μας αναφέρουν πως το ποτάμι τροφοδοτούσε το Ούλαγατς τέσσερις μέρες, το Κίτσαγατς μια μέρα και δύο το Σεμέντερε… οι κάτοικοι του οποίου το μοιράζονταν με τους μουσουλμάνους συγχωριανούς τους.[11. Μαρτυρία Αντώνη Κουτουκτσή, ό.π. «Από τις δυο μέρες που έτρεχε στο χωριό μας τη μια μέρα πότιζε τα κτήματα των Τούρκων. Πολλοί καυγάδες γίνονταν γι αυτό το νερό στο χωριό μας. Και με τους τούρκους τσακωνόμασταν και μεταξύ μας τσακωνόμασταν. Όποιος ήταν πιο καπάτσος έστρεφε το νερό προς το χωράφι του. Πολλά χέρια και πολλά κεφάλια έσπασαν εξαιτίας του νερού. Εκτός από τις δυο μέρες την εβδομάδα που το νερό μας ερχόταν είχαμε το δικαίωμα άλλη μέρα της βδομάδας επί τέσσερις ώρες να παίρνουμε σε βάρος του Ούλαγάτς από αυτό το νερό. Δεν ξέρω πώς τα καταφέραμε αυτό το πράγμα».]

Το αξιοσημείωτο τέλος είναι πως η κοινότητα του Σεμέντερε κατά ένα περίεργο τρόπο  προικοδοτήθηκε με τέσσερις επιπλέον ώρες την εβδομάδα με τροφοδοσία νερού… το οποίο πουλούσε και το τίμημα της αγοροπωλησίας δινόταν εξ ημισείας στην εκκλησία και στο τζαμί, για την κάλυψη των αναγκών τους.

Πουνάρ μπασί

Κεφαλόβρυσο

Πρόκειται για   πηγή με άφθονα νερά στα σύνορα με το Ανταβάλ,  στη μιάμιση ώρα δρόμο περίπου στην προαναφερομένη τοποθεσία. Με  πολλά αμπέλια και  οπωροφόρα δένδρα… και πολύ καλά χωράφια.

Πηγάδια, κουγιού, γουϊά [12. Σύμφωνα με ορισμένες μαρτυρίες «τα Κουγιού- πηγάδια δεν είχαν δικό τους νερό. Τα γέμιζαν μια φορά τη βδομάδα με νερό που ερχότανε από το Τομλού με αυλάκια». Σχ μαρτυρίες των Διονυσίου Ηλιάδη, Λουκίας Αργυροπούλου κ.α.]

Τα πλέον γνωστά και ίσως αυτά που παρείχαν το περισσότερο νερό στην κοινότητα, ακόμα και μετά τη σύνδεση με τις πηγές του Ενσέζ ήταν:

  • -του Κωνσταντίν, στο Αγάππινιν μαχλεσί.
  • -του Μολά Ισούφ
  • -του Γάραλι, στο Καρελίν μαχλεσί.

Υπήρχαν επίσης και τα πηγάδια των:

  • -Ασήμογλου, στο Ασήμογλου μαχλεσί…
  • -Παπακωνσταντίνου
  • -Οροήλογλου, στον Ορτά μαχλέ.

Κιόλα ή Κόλα

Πρόκειται για μικρές λίμνες, σκάμμα ενός- δυο μέτρων βάθους και εκτάσεως πάνω κάτω δυο στρεμμάτων,  οι οποίες σχηματίστηκαν από τα μη χρησιμοποιούμενα νερά και αυτά των βροχών… χρησιμότατες αποθήκες νερού για τα ζωντανά.

  • -Η μεγαλύτερη  λιμνούλα, η Τουμόγλουνούν γκολού,  βρισκότανε μπροστά στην εκκλησία του Μ. Αρχαγγέλου…
  • -Η δεύτερη, η Αλή μπενινίν γκολού,  μπροστά στο σπίτι του Μολά Ισούφ…
  • -Η τρίτη, η Γάραλι Τσεσμέ, στον κάτω μαχαλά.

Κοινότητες του ευρύτερου χώρου

Αγορέν ή  Ά(β)ουρέν ή Α(κ)ουρέν

Επρόκειτο περί τοποθεσίας με πολλά χαλάσματα στα νοτιοδυτικά χωριού, σε απόσταση περίπου μισής ώρας προς το Ανταβάλ… Σύμφωνα με τους πληροφορητές «στα παλαιά χρόνια ήταν χωριό  που οι κάτοικοί του, όταν χάλασε, το εγκατέλειψαν και αρκετοί από δαύτους εγκαταστάθηκαν στο Σεμέντερε».[13. Μαρτυρία Αντώνη Κουτουκτσή, ό.π.]

Η λέξη Ακ ορέν σημαίνει άσπρα ερείπια.

Αμός

Επρόκειτο περί τοποθεσίας – θέση  της παλαιάς  χριστιανικής κοινότητας του Αμός, περίπου μια-δυο  ώρες δρόμο δυτικά με κατεύθυνση  προς το Τένεγι.

Η περιοχή ήταν γεμάτη ερείπια δηλωτικά της ύπαρξης κάποιου οικισμού στα παλαιότερα χρόνια.[14. Μαρτυρία Νικολάου Σαββίδη, ο.π. «Λέγανε πως χάλασε το 1800».]

Ανταβάλ

Τουρκόφωνος χριστιανική κοινότητα με πεντακόσιες  περίπου οικογένειες.

Βαλίσα-Veliisa… 12 χλμ Δ-ΒΔ

Μουσουλμανική κοινότητα διακοσίων (200)  περίπου  οικογενειών, τέσσερις ώρες μακριά προς τη Δύση. Θεωρείτο παλαιό χριστιανικό χωριό το οποίο για άγνωστους λόγους εγκαταλείφτηκε από αυτούς, για να κατοικηθεί μεταγενέστερα  από μουσουλμάνους.

Γκολτζούκ- Λίμνα

Μεικτή τουρκόφωνη  κοινότητα… με περίπου 600 σπίτια από τα οποία τα 400 χριστιανικά και τα υπόλοιπα  τουρκικά.

Εγκσέζ

Τοποθεσία νότια του χωριού, σημαντικότατη μάλιστα, διότι από εκεί υπήρχαν οι νερομάνες που το τροφοδοτούσαν με νερό. Σύμφωνα επίσης με τα μουχαμπέτια στην τοποθεσία άλλοτε υπήρχε κάποιο χριστιανικό χωριό που καταστράφηκε και το μόνο που διασώθηκε μέχρι και τις μέρες της ανταλλαγής ήταν κάποια βραχοεκκλησιά[15. – Μαρτυρία Νικολάου Σαββίδη ό.π. «Άλλοτε ήταν χωριό εκεί. Είχε πολλά κελέρια στους βράχους. Καθώς πήγαινες από το χωριό δεν φαινόταν γιατί είχε από πάνω χωράφια».
Μαρτυρία Αντώνη Κουτουκτσή, ό.π. «Εκεί ήταν μια εκκλησιά παλιά, σκαλισμένη στο βράχο. Μπρούμυτα μπαίναμε μέσα. Η πόρτα είχε γεμίσει χώματα. Το εσωτερικό της ήταν 4.4. Είχε Άγιο Βήμα στο βράχο. Όταν δεν έβρεχε πηγαίναμε εκεί στην εκκλησιά απ’ έξω και κάναμε δέηση. Έλληνες και Τούρκοι, παπάδες και χοτζάδες μαζί πηγαίναμε. Παίρναμε και τα γυναικόπαιδα και τα γίδια και τα πρόβατα».] της οποίας το όνομα ήταν της Αγίας Παρασκευής. Ορισμένοι πάλι ισχυρίζονταν πως η είσοδος της συγκεκριμένης βραχοεκκλησιάς  οδηγούσε σε ένα πολύ μεγάλο καταφύγιο που έφτανε έως τα τούρκικα μνήματα… με κρυφά περάσματα  για το Κάστρο- Νίγδη.[16. Μαρτυρία Λουκίας Αργυροπούλου ό.π. «Προς τον επάνω μαχαλά του χωριού ξεκινούσε ο δρόμος  για το Ενσέζ που ήταν τα χωράφια…. Εκεί ήταν μια τρύπα, είσοδος σε ένα παλαιό καταφύγιο που έφτανε έως τα τουρκικά μνήματα και στην περίοδο των διωγμών μεταχειρίζονταν αυτό τον υπόγειο δρόμο για να βγουν κρυφά και να συνεχίσουν προς το Κάστρο. Αυτό το καταφύγιο είχε και Δίντασι, δηλαδή μια πέτρα που σώζει την τιμή, που σώζει την πίστη… Μέσα στο εκκλησάκι, αλλά και τριγύρω, βρίσκαμε κομμάτια από τσιρέκια, καντήλες πήλινες και λυχνάρια που καίγανε μπεζιρόλαδο».Σημ: μάλλον πρόκειται για την πέτρα που σφράγιζαν την είσοδο των υπόγειων λαξευτών, την οποία βρίσκουμε με πολλές ονομασίες. Πάντως το ΔΙΝ σημαίνει πίστη, τιμή.]

Εσκίγ κιουμούς…Eskigumus… παλαιό ασήμι…8 χλμ Ν.-ΝΔ

Παλαιό χριστιανικό χωριό με εκατό πενήντα οικογένειες το οποίο, κατά τους πληροφορητές, στο διάβα του χρόνου «τούρκεψε»… [17. Μαρτυρία Λουκά Καπασίδη, ό.π. «Στα παλιά χρόνια ήταν χριστιανικό. Υπήρχαν χαλάσματα εκκλησιάς… Οι τουρκάλες του χωριού  όταν ζυμώνανε κάνανε πάνω στη ζύμη το σημείο του σταυρού».] Απείχε περίπου δυο ώρες νότια- νοτιοδυτικά της κοινότητας του Σεμέντερε.

Καρατζόρεν ή Καράτζορεν ή Γαράτσορεν

Περιοχή με κόκκινα χώματα, δίπλα στο Τσιραλί, προς το Ανταβάλ, σε απόσταση περίπου 2-3 χιλιόμετρα γεμάτη ερείπια. Σύμφωνα με τους πληροφορητές:

  • το όνομα Καράτζορεν σημαίνει μαύρα ερείπια…
  • ήταν μικρός οικισμός με τριάντα περίπου γεωργικές οικογένειες οι οποίες σκόρπισαν στα γύρω χωριά.
  • στο χωριό τους ζούσανε οικογένειες που έφεραν το όνομα Καρατζόγλου και είχαν καταγωγή από το συγκεκριμένο οικισμό που διαλύθηκε στα χρόνια τα παλιά.

Μισθί- Μισλί

Μεγάλη χριστιανική κοινότητα  στην οποία υπήρχε η σπουδαία δεκάτρουλη εκκλησία του Αγίου Βλασίου.  Το σύνολο σχεδόν του ανδρικού πληθυσμού ασχολείτο με τους κετσέδες και τα παπλώματα με τις γυναίκες να έχουν αναλάβει όλες τις γεωργικές εργασίες.

Νίγδη

Η μεγαλύτερη πόλη της περιοχής , σπουδαίο οικονομικό και διοικητικό κέντρο, έδρα των δικαστικών αρχών, της αστυνομίας  και του δεσπότη Ικονίου. Μεταξύ των εκκλησιών η πλέον σημαντική ήταν αυτή του Ιωάννου Χρυσοστόμου στο κέντρο της αγοράς.

  • Νακροέντι… πρόκειται για το Κίτσαγατς.
  • Νανdρανdό… πρόκειται για το Ούλαγατς
Κωνσταντίνος Ν. Νίγδελης
Συνεχίζεται
_____________________

 

 


Α Ρ Θ Ρ Α - Τ Η Σ - Ι Δ Ι Α Σ - Κ Α Τ Η Γ Ο Ρ Ι Α Σ :
  1. Σεμέντερε - Σχολικά και Γλωσσικά
    Τα σχολικά δρώμενα ήταν επιεικώς απαράδεκτα. Άποψη που επιβεβαιώνεται και από τις σχετικές μαρτυρίες του Αρχείου της Προφορικής Παράδοσης του Κ.Μ.Σ. με κάποιες μάλιστα να κάνουν λόγο για την ανυπαρξία κάθε σχολείου.
  2. Σεμέντερε - Προφητείες, μάγια, παιχνίδια
    Αν και σύμφωνα με τους κανόνες του ορθοδόξου δόγματος θεωρείτο αμαρτία να ασχολείται κανείς με τούτες τις πρακτικές, εντούτοις, όχι μόνο άγνωστες ήταν, αλλά πάντοτε επίκαιρες και σε πολλές περιπτώσεις χρήσιμες… διότι «η πονηριά της γυναίκας ποτέ δεν σταματά
  3. Σεμέντερε - Εθιμικές Συνήθειες
    Μια από τις πλέον παράξενες εθιμικές συνήθειες ήταν αυτή του γιαγμούρ γκελινί, δηλαδή της νύφης της βροχής. Σύμφωνα λοιπόν με τα δρώμενα ντύνανε ένα πεντάρφανο κορίτσι...
  4. Σεμέντερε - Βότανα
    Αμύγδαλα … θρεπτικά, αλλά και σε διάφορες μορφές βοηθούν στο καθάρισμα του στήθους, δίνουν καλό ύπνο, ωφελούν στο συκώτι, στη σπλήνα, στο λαιμό, στον ανδρισμό.
  5. Σεμέντερε - τα του θανάτου
    Παρόλο που η επικράτηση του χριστιανισμού ήταν άμεση, από των πρώτων χρόνων και σε όλη την έκταση της Καππαδοκίας, είναι γνωστό πως η κυρίαρχη ιδεολογία του απορρόφησε και υιοθέτησε αρκετά δρώμενα των παλαιών παραδόσεων, διάφορες πρακτικές σε κάθε έκφανση της ζωής…
  6. Σεμέντερε - Γάμος
    Εξέχουσα θέση ανάμεσα στα πολυάριθμα έθιμα του χώρου κατέχουν αυτά που αφορούν τον γάμο, μιας και αναγνωρίζεται η ζωτική του σημασία όχι μονάχα ως θεμελίου της οικογένειας, της διαιώνισης του ανθρώπινου είδους αλλά και αυτής της κοινωνικής διάρθρωσης.
  7. Σεμέντερε - Κοινοτικά
    Στο κεφάλαιο αυτό περιλαμβάνονται μια σειρά από δράσεις και συνήθειες αιώνων της υπό έρευνα κοινότητας του Σεμέντερε, κοινές πολλές εξ αυτών με τις διπλανές κοινότητες του χώρου, για τη λαϊκή λατρεία, τα εορταστικά ήθη και έθιμα, τις δοξασίες αιώνων...
  8. Σεμέντερε - Κύκλος του Χρόνου
    Στο κεφάλαιο αυτό περιλαμβάνονται οι πληροφορίες που αντλήσαμε για τα ιδιαίτερα της κοινότητας, στον αέναο κύκλο του χρόνου: τη λαϊκή λατρεία, τις πρακτικές, τα ήθη και έθιμα, τις μικρές και μεγάλες γιορτές, τις δοξασίες, αλλά και τις πολλές αντιλήψεις για πολλά και διάφορα.
  9. Σεμέντερε - Λατρευτικά
    Δεν γνωρίζουμε εάν υπάρχει τάξη ή τάξεις αγίων. Εκείνο που ξέρουμε και μάλιστα καλά, είναι πως οι Καππαδόκες, χριστιανοί μα και μουσουλμάνοι σεμνύνονταν το όνομα του Αγίου Γεωργίου περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο.
  10. Σεμέντερε - Εκκλησιαστικά
    Η κοινότητα του Σεμέντερε, σύμφωνα με τα εκκλησιαστικά κατάστιχα, ανήκε στην Επισκοπή Μισθίων της Ιεράς Μητροπόλεως Ικονίου της οποίας ο προκαθήμενος έφερε τον τίτλο «Υπέρτιμος και Έξαρχος πάσης Λυκαονίας», με πρώτη μητροπολιτική έδρα το Ικόνιο και δεύτερη την πόλη της Νίγδης.
  11. Σεμέντερε - Πόσιμα ύδατα
    Πόσιμα ύδατα, βρύσες, πηγάδια, ρέματα, νερά… Στην ευρύτερη περιοχή της κοινότητας υπάρχουν μερικά αξιοπρόσεκτα ρέματα, μια πληθώρα άλλων μικρότερων κα
  12. Σεμέντερε - Κελέρια
    Πουθενά στην οικουμένη, όσο κι αν ψάξει κανείς, δεν υπάρχει σε τόσο μεγάλη έκταση εκμετάλλευση της γης για σκοπούς αλλότριους της γεωργίας, όσο στον χώρο της Καππαδοκίας. Ατέλειωτες υπόγειες πολιτείες, διαφορετικών ειδών ή καλύτερα διαφορετικής τεχνικής, φυσικές σπηλιές, λαξευτά κελέρια, υπόγειοι ή επίγειοι χώροι που χρησιμοποιήθηκαν από τους κατοίκους της στο διάβα του χρόνου για κάθε χρήση. Με την απάντηση στο γιατί ή καλύτερα σε τι οφείλεται τούτη η πρακτική να είναι απλή.
  13. Σεμέντερε - Τοπωνύμια
    Ά(β)ουρέν ή Άβορεν ή Αγορέν - Επρόκειτο περί κοινής τοποθεσίας στα νοτιοδυτικά χωριού σε απόσταση περίπου μισής ώρας προς το Ανταβάλ, με ιδιοκτησίες και των δυο κοινοτήτων και πολλά κελέρια. Χαρακτηριστικό στοιχείο της περιοχής ήταν το Αγορέν μπογαζί, δηλαδή ένας μακρύς ντερές (εσοχή) που έφτανε έως τον δημόσιο δρόμο
  14. Σεμέντερε - Πληθυσμιακά / Διοικητικά
    Οι ιστοριοδίφες του χώρου ένα από τα βασικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν είναι οι συγκεχυμένες και εν πολλοίς πληροφορίες που εμπεριέχουν υπερβολές, συχνά μάλιστα αντικρουόμενες μεταξύ τους… σε όλες τις εκφάνσεις της ερευνάς τους. Για το εκπαιδευτικό σύστημα, τις κυρίαρχες σχέσεις με τους «άλλους», την καθημερινότητα, την οικονομική κατάσταση…
  15. Σεμέντερε - Ρυμοτομία
    Σύμφωνα με τις υπάρχουσες μαρτυρίες μπορούμε να μιλάμε για μια τυπική κοινότητα του χώρου, εκεί και τότε, που ήταν χωρισμένη σε μαχαλάδες, με στενά σοκάκια το σύνολο των οποίων ήταν χωμάτινοι, χωρίς καμία επέμβαση από πλευράς της διοίκησης, με τον χώρο της τυπικής πλατείας και τους λοιπούς δρόμους που οδηγούσαν στις παράπλευρες κοινότητες.
  16. Σεμέντερε - Όνομα
    Προ κάθε συμπεράσματος θα θέλαμε να καταθέσουμε τη μόνη, ίσως, σαφέστατη και σε κάθε περίπτωση αξιόπιστης βιβλιογραφικής αναφοράς που έχει σχέση με την ιστορία της κοινότητας… Σύμφωνα λοιπόν με αυτήν το Σεμέντερε είναι ή κτίστηκε στην τοποθεσία που βρισκόταν κάποτε το χωριό Δάσμενδρον…
  17. Σεμέντερε - Η δημιουργία του χωριού
    Το πότε ακριβώς δημιουργήθηκε το χωριό μάς είναι άγνωστο, όπως επίσης και ο τρόπος. Απλά υπάρχουν μιας σειρά μαρτυριών που σίγουρα εμπεριέχουν υπερβολές, ανακρίβειες, μυθεύματα και σπέρματα αληθείας εμπλουτισμένα με προσωπικά συμπεράσματα. Και όλα φυσικά μέσα στα πλαίσια του εμείς και του εγώ, δηλαδή της δικής μας ράτσας και των δικών μου γνώσεων… δηλαδή στα πλαίσια μιας συγγνωστής υπερβολής.
  18. Σεμέντερε Καππαδοκίας
    Ανέκδοτη έκδοση ( Σεπτέμβριος 2015 ), με τίτλο "Σεμέντερε Καππαδοκίας" του Κώστα Νίγδελη. Το βιβλίο έχει περί τις διακόσιες σελίδες έρευνας του συγγραφέα και αποτελεί μοναδικό στο είδος του για τις πτυχές αυτές της περιοχής.

Σεμέντερε – Κελέρια

Καταφύγια – κελέρια, υπόγεια λαξευτά, ξιβούνια

Το έχουμε τονίσει κατ’ επανάληψη και το επαναλαμβάνουμε: πουθενά στην οικουμένη, όσο κι αν ψάξει κανείς, δεν υπάρχει σε τόσο μεγάλη έκταση εκμετάλλευση της γης για σκοπούς αλλότριους της γεωργίας, όσο στον χώρο της Καππαδοκίας. Ατέλειωτες υπόγειες πολιτείες, διαφορετικών ειδών ή καλύτερα διαφορετικής τεχνικής, φυσικές σπηλιές, λαξευτά κελέρια, υπόγειοι ή επίγειοι χώροι που χρησιμοποιήθηκαν από τους κατοίκους της στο διάβα του χρόνου για κάθε χρήση. Με την απάντηση στο γιατί ή καλύτερα σε τι οφείλεται τούτη η πρακτική να είναι απλή.

Continue reading “Σεμέντερε – Κελέρια”

Σεμέντερε – Τοπωνύμια

Bozlar2
Μποζλάρ ή Μπόζα (φωτο www.vebidoo.com)

 

Ά(β)ουρέν ή Άβορεν ή Αγορέν

Επρόκειτο περί κοινής τοποθεσίας στα νοτιοδυτικά χωριού σε απόσταση περίπου μισής ώρας προς το Ανταβάλ, με ιδιοκτησίες και των δυο κοινοτήτων και πολλά κελέρια. Χαρακτηριστικό στοιχείο της περιοχής ήταν το Αγορέν μπογαζί, δηλαδή ένας μακρύς ντερές (εσοχή) που έφτανε έως τον δημόσιο δρόμο. Continue reading “Σεμέντερε – Τοπωνύμια”