Αναστάσιος Κολοκτρώνης – μετανάστης Μέρος Β’

Το ξεκίνημα της ζωής μου στην Αυστραλία

(περιληπτικά) συνέχεια από το Μέρος Α’ 

Μετά από μία περιπέτεια ενός μηνός στο Κέντρο Μετανάστευσης της Greta NSW πήρα μαζί μου τους φίλους μου Λάζαρο Τύρη και Λεωνίδα Καρακατσάνη φύγαμε λαθραία και ήρθαμε στη Μελβούρνη. Η πρώτη μας κατοικία ήταν κοντά στο σταθμό Moreland του Coburg στο σπίτι μίας Πολωνέζας, δωμάτιο με πρωινό. Αυτή μετά από μία εβδομάδα μας έδιωξε με το δικαιολογητικό ότι τρώγαμε πολύ ψωμί, μισό πακέτο βούτυρο και ένα βάζο μαρμελάδα το πρωί και κάναμε ντουζ κάθε μέρα.

Σύντομα μάθαμε ότι επί της Sydney Road και κοντά στη Moreland Road υπήρχε ένα ελληνικό εστιατόριο / café κι έτσι πήγαμε να ζητήσουμε βοήθεια. Ο ιδιοκτήτης λεγόταν Σταμούλης και μας έστειλε να πάμε να δούμε τον εξάδελφό του Ευθύμιο Σταμούλη που ήταν πολύ κοντά και επί της Cozens St. Brunswick που νοίκιαζε δωμάτιο.

1955 - Cosens St. Brunswick, Μελβούρνη Λάζαρος Τύρης, Τάσος Κολοκοτρώνης και Λεωνίδας Καρακατσάνης
1955 – Cosens St. Brunswick, Μελβούρνη Λάζαρος Τύρης, Τάσος Κολοκοτρώνης και Λεωνίδας Καρακατσάνης

Η γνωριμία μας με τον κυρ-Ευθύμη ήταν πολύ εντυπωσιακή. Με θερμή υποδοχή και ευγένεια αφού μας έδειξε το μπροστινό δωμάτιο που είχε μας κράτησε το βράδυ να φαμε μαζί τους. Εκεί γνώρισα την σύζυγο του κυρία Μάχη και τα παιδιά τους Σπύρο, Νικηφόρο και Ελενίτσα. Την άλλη μέρα μας βρήκε και δουλειά σε παρακείμενο εργοστάσιο. Μαζί τους έζησα περίπου επτά μήνες και έφυγα μόνον όταν παντρεύτηκα.

Όλο το διάστημα αυτό που έζησα με την οικογένεια Σταμούλη ήταν αναμφίβολα αξέχαστο αλλά και στα μετέπειτα χρόνια είχαμε καλές σχέσεις και συνεργασία ιδιαίτερα με τον Σπύρο όταν είχαμε συνεργεία επισκευών. Αργότερα, δε ένα διάστημα όταν η οικογένεια του αείμνηστου Σπύρου Σταμούλη έμενε ακόμα στο Cozens St. έστελναν τα παιδιά του στο ελληνικό σχολείο του Coburg όπου τα δίδασκε ελληνικά η σύζυγος μου.

Οι ίδιοι φίλοι στην ίδια σειρά με την πιο πάνω φωτογραφία 51 χρόνια αργότερα... - 2006
Οι ίδιοι φίλοι στην ίδια σειρά με την πιο πάνω φωτογραφία 51 χρόνια αργότερα… – 2006 – Μπροστά στα γραφεία της εφημερίδας “Νέος Κόσμος” στη Μελβούρνη

Η Αυστραλία μου πρόσφερε μία καλή και σπάνια ευκαιρία να αποκτήσω μία ειδικότητα με ευρύτερο μέλλον και καλό μισθό που το εκτίμησα αφάνταστα. Την ίδια χρονιά, 1955, παντρεύτηκα με την νεοαφιχθείσα από τη Θεσσαλονίκη διδασκάλισσα δεσποινίδα Χριστίνα Τζέγκα. Σύντομα αποκτήσαμε δύο θυγατέρες και αγοράσαμε δικό μας σπίτι και αυτοκίνητο.

Η ημέρα του γάμου μας στις 1η Οκτωβρίου  1955 στον Ευαγγελισμό της Μελβούρνης
Η ημέρα του γάμου μας στις 1η Οκτωβρίου 1955 στον Ευαγγελισμό της Μελβούρνης

 

1964 - Ημέρα χορού και διασκέδασης στη πίσω αυλή του σπιτιού μας μα τις δύο  κόρες μας
1964 – Ημέρα χορού και διασκέδασης στη πίσω αυλή του σπιτιού μας μα τις δύο κόρες μας

 

Στις αρχές του 1955 ήρθα και εγκαταστάθηκα στη Μελβούρνη δούλεψα για λίγες μέρες σαν εργάτης και στη συνέχεια ως μηχανικός στην Αντιπροσωπεία Αυτοκινήτων Holden Queens Bridge Motors. Μετά έξη μήνες δοκίμασα το κόψιμο του ζαχαροκάλαμου με αποτυχία και επέστρεψα στη Μελβούρνη και άρχισα δουλειά στα εργοστάσια κατασκευής πολεμικών αεροπλάνων Commonwealth Aircraft Corporation CAC . Εκεί εκπαιδεύτηκα και απέκτησα την ειδικότητα του μηχανικού κινητήρων και εξαρτημάτων.

Μηχανικός εξαρτημάτων
Ο κ. Ε R Taggart επόπτης για την συναρμολόγηση και δοκιμή των κινητήρων Αtar των Mirage με τους μηχανικούς κινητήρων αεροπλάνων, από αριστερά ,τον Λευτέρης Λάιο από την Αίγυπτο τον Αναστάσιο Κολοκοτρώνη από την Ελλάδα και τον Πίτερ Μίκελικ από την Γιουγκοσλαβία (πίσω δεξιά).

Μετά από δώδέκα χρόνια εργασίας στα εργοστάσια αεροπλάνων αποφάσισα να αρχίσω δουλειά στην αεροπορική εταιρεία Ansett Airlines of Australia στο αεροδρόμιο του Έσσεντον  στη Μελβούρνη που ήταν τότε και διεθνές και κοντά στο σπίτι μου και με το προνόμιο να κάνω φθηνά και δωρεάν ταξίδια εντός και εκτός της χώρας.

1967
1967. Στο εργοστάσιο επισκευής κινητήρων Ansett Airlines στο Keilor Rd. Niddrie
Εδώ ένας κινητήρας Alison για τα αεροσκάφη Electra. Οι μηχανικοί από Αριστερά ο γράφων με τον συντεχνίτη Jo Baravechio και Charlie Farrugia

 

Στο συνεργείο αυτό επισκευάζαμε όλων των ειδών μηχανές  και τα εξαρτήματα των μέχρι το 1972. Κατόπιν μεταφέρθηκε σε σύγχρονα εργαστήρια στο Ταλλαμαρίν. Το παλιό εργοστάσιο κατεδαφίστηκε και στη θέση του έγινε  καινούρια υπεραγορά.

Το καινούριο και υπερσύγχρονο αεροδρόμιο σχεδιάστηκε να στεγάσει τις διεθνείς αεροπορικές γραμμές αλλά και τις τοπικές με υπερσύγχρονα εργαστήρια υψηλής τεχνολογίας και προσωπικό κατάλληλα εκπαιδευμένο.

1982. Εδώ είμαι στα εργαστήρια ηλεκτρονικών, υδραυλικών και αεροτεχνικών εξαρτημάτων με ειδίκευση στις επισκευές των συστημάτων συνεχούς μετάδοσης κίνησης σε γεννήτριες των αεροσκαφών  DC9,  Boeing, Fokker  F28  κλπ
1982. Εδώ είμαι στα εργαστήρια ηλεκτρονικών, υδραυλικών και αεροτεχνικών εξαρτημάτων με ειδίκευση στις επισκευές των συστημάτων συνεχούς μετάδοσης κίνησης σε γεννήτριες των αεροσκαφών DC9, Boeing, Fokker F28 κλπ

Το 1983 με την πρόοδο της τεχνολογίας όλες οι αεροπορικές εταιρείες αρχίσαν να ελαττώνουν το τεχνικό προσωπικό και για να μη τους διώχνουν προσφέρανε εθελοντική αποχώρηση με αρκετά καλή προσφορά αποζημίωσης την οποία δέχτηκα μαζί με άλλους τρεις χιλιάδες εργαζόμενους.

Αν και η δουλειά ήταν ευχάριστη, ενδιαφέρουσα και αποδοτική σκέφτηκα ότι και ο ελεύθερος χρόνος ήταν απαραίτητος που πάντα ήθελα να τον διαθέσω στα ταξίδια, στα παιδιά μου, στα εγγόνια αλλά να ασχοληθώ λίγο και με την ζωγραφική και με άλλα έργα τέχνης., λίγο με την ποίηση και το γράψιμο της αυτοβιογραφίας μου και με άλλα γεγονότα που έτυχε να δω και να ζήσω.

Μετά την εθελοντική μου ιδιώτευση ασχολήθηκα λίγο με τη ζωγραφική και τη μικροτεχνική σε μακέτες από κτίρια, κάρα, και γεωργικά εργαλεία του χωριού μου που δεν υπάρχουν πλέον. Εδώ κάνω το τελείωμα της εκκλησίας του Αγίου Αθανασίου με το νεκροταφείο της μέσα στο μικρό και στενό εργαστήριό μου.
Μετά την εθελοντική μου ιδιώτευση ασχολήθηκα λίγο με τη ζωγραφική και τη μικροτεχνική σε μακέτες από κτίρια, κάρα, και γεωργικά εργαλεία του χωριού μου που δεν υπάρχουν πλέον. Εδώ κάνω το τελείωμα της εκκλησίας του Αγίου Αθανασίου με το νεκροταφείο της μέσα στο μικρό και στενό εργαστήριό μου.

συνεχίζεται


Α Ρ Θ Ρ Α - Τ Η Σ - Ι Δ Ι Α Σ - Κ Α Τ Η Γ Ο Ρ Ι Α Σ :
  1. Αναστάσιος Κολοκοτρώνης - Ταξίδι στην Ελλάδα Μέρος Ε'
    Η αδελφή μου Βασιλική με τη μητέρα μου μπροστά στην αυλή του σπιτιού (1950)
  2. Αναστάσιος Κολοκοτρώνης - Ίδρυση Σχολείου Μέρος Δ'
    Ενώ τα χρόνια περνούσαν και οι μετανάστες έφταναν κατά χιλιάδες οι ανάγκες να γίνουν και άλλες εκκλησίες και σχολεία Ελληνικά ήταν προτεραιότητα των ιθυνόντων. Οι συνοικίες που συγκέντρωναν πολλούς μετανάστες ήταν τα γύρω προάστια που ήταν κοντά στην πόλη της Μελβούρνης εκεί που υπήρχαν βιομηχανικές εγκαταστάσεις και τα βιοτεχνικά κέντρα. Αυτά ήταν το Μπράνσγουϊκ (Brunswick), Πρέστον (Preston), Κόλινγουντ (Collingwood), Ρίτσμοντ (Richmond), Περάν (Prahran), Πορτ Μέλμπουρν (Port Melbourne), Φούτσκραη (Footscray), Γιάρραβιλ (Yarraville) και άλλες περιοχές
  3. Αναστάσιος Κολοκοτρώνης - Η Χριστίνα Μέρος Γ'
    Η Χριστίνα Τζέγκα του Δημητρίου και της Άννας γεννήθηκε στα Άνω Πορρόια του Νομού Σερρών στις 24 Οκτωβρίου του 1930. Ήταν η δεύτερη κόρη μετά την Ευθυμία και μεγαλύτερη από την Λόλα την Αμαλία και την Γιαννούλα.
  4. Αναστάσιος Κολοκτρώνης - μετανάστης Μέρος Β'
    Μετά από μία περιπέτεια ενός μηνός στο Κέντρο Μετανάστευσης της Greta NSW πήρα μαζί μου τους φίλους μου Λάζαρο Τύρη και Λεωνίδα Καρακατσάνη φύγαμε λαθραία και ήρθαμε στη Μελβούρνη. Η πρώτη μας κατοικία ήταν κοντά στο σταθμό Moreland του Coburg στο σπίτι μίας Πολωνέζας, δωμάτιο με πρωινό. Αυτή μετά από μία εβδομάδα μας έδιωξε με το δικαιολογητικό ότι τρώγαμε πολύ ψωμί, μισό πακέτο βούτυρο και ένα βάζο μαρμελάδα το πρωί και κάναμε ντουζ κάθε μέρα.

Author: Μνήμες