Η εις Άδου κάθοδος

Τοποθετημένη ασφυκτικά στον χώρο τούτη η παράσταση παρουσιάζει ευμεγέθη τον Κύριο, συγκριτικά με τα λοιπά πρόσωπα, να ανασύρει από τον Άδη τον Αδάμ, που παριστάνεται «ως γέρων βαθύγερος με μαλλιά οπού κλώθουν εις τους ώμους» και την Εύα σε στάση παρακλητική

Continue Reading →

Ο ζυγός της δικαιοσύνης…

Χαρακτηριστικά συμβολικότατη τοιχογραφία και μάλιστα συγκριτικά ευμεγέθης προς το σύνολο των λοιπών…που διατηρήθηκε σε αρίστη κατάσταση. Στο κέντρο της παραστάσεως υπάρχει ένας επιβλητικός άγγελος με ανοιχτά τα φτερά ο οποίος κρατά τη ράβδο με το αριστερό του χέρι, και την ζυγαριά με το δεξί …και παρουσιάζεται να παρακολουθεί το ζύγισμα των ψυχών!

Continue Reading →

Η Κοίμηση της Θεοτόκου

Η μητέρα του Θεού είναι με σταυρωμένα τα χέρα πάνω στο κεντημένο σεντόνι και τριγύρω ο χορός των Αποστόλων παρακολουθεί περίλυπος για τη μεγάλη απώλεια, αποδίδοντας μάλιστα τις δέουσες τιμές με χαρακτηριστικότατες κινήσεις προς το νεκρό σώμα της…

Continue Reading →

Η Εκδίωξη

Αριστερά του πλάνου υπάρχει ο άγγελος Κυρίου, κατά πάσα πιθανότητα ο αρχάγγελος Μιχαήλ, που φαίνεται να εκδιώκει μια πλειάδα ανθρώπων ενδεδυμένων με ιερά άμφια πάνω από τους οποίους υπάρχει η λέξη «ΑΡΧΙΕΡΙS»…Μάλλον θα πρόκειται περί των κληρικών οι οποίοι φάνηκαν ανάξιοι της αποστολής και του λειτουργήματός τους και οι οποίοι εκδιώκονται…αλλά και πολλών άλλων… πάσης φυλής, τάξεως και ηλικίας, άνδρες και γυναίκες…

Continue Reading →

Η Προδοσία

Τα κύρια πρόσωπα της σύνθεσης είναι ο Κύριος, στο μέσο περίπου και ο Ιούδας ο οποίος παρίσταται σαφώς μικρότερος και μάλιστα σε μια στάση μάλλον περίεργη. Η ιδιαιτερότητα έγκειται στο γεγονός πως απεικονίζεται μάλλον σαν να «πετά» χωρίς τα πόδια του να αγγίζουν το έδαφος.

Continue Reading →

Η Βάπτιση

Αποδίδεται, όπως το σύνολο σχεδόν των τοιχογραφιών, λιτά, διατηρώντας όμως ένα άξονα συμμετρίας μεταξύ του ευμεγέθους Ιωάννη και των παρισταμένων αγγέλων. Ιδιαίτερα ο τελευταίος διατηρεί μια έκφραση φόβου και δέους για το έργο που επιτελεί και φυσικά σε θέση χειροθεσίας…

Continue Reading →

Καρσή Κιλισέ

Στην είσοδο ακριβώς της Αραβησσού, σ’ ένα τόπο που οι περισσότεροι ακόμα και σήμερα ονομάζουν Καρσή Κιλισέ, δηλαδή η απέναντι εκκλησία, ή οι απέναντι εκκλησίες, βρίσκεται ο ιερός ναός του Αγίου Ιωάννη.

Λαξευμένος σ’ ένα «διαλεχτό» πυραμιδοειδή βράχο, ανάμεσα σε εκατοντάδες άλλους, δεσπόζει με τον καλοσχηματισμένο όγκο του που τον κάμει ξεχωριστό από μια πλειάδα παρόμοιων άλλων, και ίσως το πλέον αξιοθέατο όλης της περιοχής.

Continue Reading →

Θεσσαλονίκη

Θεσσαλονίκη πριν και μετά εκατό χρόνια…
Αλλά πάλι πώς στην ευχή στις λίγες αράδες χώρου που μου πέφτουν, τσιγκούνη αρχισυντάκτη, να γράψεις αυτά που θέλεις, που είναι μάλιστα και τόσα πολλά.
Όμως μιας και κρατώ την πένα και εγώ γράφω, θα σας τα μεταφέρω χωρίς περιττά φκιασίδια, καθ’ όπως μου πρέπουν, τα νοιώθω, τα αισθάνομαι, τα βιώνω. Ίσως, γιατί έτσι είναι το σωστό… Ίσως, γιατί η σχέση μου μαζί της ήταν, είναι και θα είναι ερωτική.

Continue Reading →