Η Κατάρα της Ασίας ΙΙ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β’

Ο ΓΛΑΔΣΤΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΘΗΡΙΩΔΙΕΣ ΣΤΗ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ

George Horton
“H Κατάρα της Ασίας” – 1926
Μετάφραση Γεωργίου Λ. Τσελίκα

Στον κατάλογο των σφαγών πού προηγήθηκαν απ’ τα τεράστια εγκλήματα πού παρακολούθησα εγώ προσωπικώς περιέχεται η θανάτωση 14.700 Βουλγάρων στα 1876. Η σφαγή αυτή ενός συγκριτικώς μικρού από την Τουρκική άποψη — αριθμού Βουλγάρων πριν από 50 περίπου χρόνια, προκάλεσε μια περίφημη, κραυγή αγανακτήσεως εκ μέρους του Γλάδστωνος. Επειδή η διήγηση μου εξελίσσεται και φτάνει μέχρι των σκοτεινών ήμερων των ετών 1915-1922, κατά την διάρκεια των οποίων ολόκληρα έθνη είχαν εξοντωθεί με το τσεκούρι, το ρόπαλο και το μαχαίρι και στο τέλος οι Τούρκοι βρήκαν την ευκαιρία να ικανοποιήσουν ολότελα τα σατανικά τους πάθη, θα γίνει φανερό οτι καμμιά διαμαρτυρία με παρόμοια αποτελέσματα δεν βγήκε απ’ τα χείλη οποιουδήποτε Ευρωπαίου η Αμερικάνου πολιτικού ανδρός. Και το παράδοξο είναι ότι εξ αιτίας της προπαγάνδας πού διενήργησαν εκείνοι πού ήθελαν να επιτύχουν απ’ τους Τούρκους ωρισμένες παραχωρήσεις, δημιουργήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες μια αντιχριστιανική και φιλότουρκη προπαγάνδα.

Στο βιβλίο του «Μια σύντομη ιστορία της Εγγύς Ανατολής» ο καθηγητής William Stearns Davis του Πανεπιστημίου της Minnesota, σχετικά με τις θηριωδίες εις βάρος των Βουλγάρων του 1876 λέγει:

«Αυτό πού επακολούθησε φαίνεται μια σφαγή μικράς κλίμακας όταν συγκριθεί με τις σφαγές των Αρμενίων του 1915-16, ήταν όμως αρκετό ώστε να παραλύσει τη δύναμη του Disraeli σχετικά με την προστασία των Τούρκων. Συνολικά φαίνεται πώς εσφάγησαν περίπου δώδεκα χιλιάδες Χριστιανοί. Στην ευημερούσα πόλι του Batal φαίνεται πώς εσκοτώθηκαν απ’ τις επτά χιλιάδες των κατοίκων οι πέντε χιλιάδες. Οι σφαγείς δεν φείσθηκαν βέβαια ούτε ηλικία, ούτε φύλο σημειώθηκαν μάλιστα και βιασμοί και αλλαξοπιστίες εκτός από τις άλλες σατανικές πράξεις. Και πρέπει να χαρακτηρίσει κανείς σαν θλιβερή την τότε φάση της Βρεττανικής πολιτικής κατά την οποία ο Disraeli και οι σύντροφοι του στο συντηρητικό κόμμα των Tories κατέβαλαν κάθε προσπάθεια για να μειώσουν τη σημασία των εκθέσεων σχετικά με τις θηριωδίες αυτές, οι όποιες δεν έγιναν γνωστές στον κόσμο απ’ τις επίσημες προξενικές εκθέσεις, αλλά από ιδιώτες Άγγλους δημοσιογράφους».

Τα παραπάνω είναι ενδιαφέροντα γιατί παρουσιάζουν μια αρκετά γνωστή μέθοδο συμπεριφοράς κυβερνήσεων σε παρόμοιες περιπτώσεις. Οι Tories δεν φαίνεται να είναι το μοναδικό προϊόν της Βρεττανικής πολιτικής.

Σε ένα τελευταίο ταξίδι μου στην Ευρώπη μίλησα με έναν κύριο πού ήταν στη διπλωματική υπηρεσία μιας Μεγάλης Δυνάμεως και ήταν μαζί μου στη Σμύρνη τον καιρό πού κάηκε η πόλη απ’ τον Τουρκικό στρατό. Ο κύριος αυτός συμφωνούσε απόλυτα μαζί μου για όλες τις λεπτομέρειες τις σχετικές με το ζήτημα αυτό, και με βεβαίωσε ότι το Υπουργείο Εξωτερικών της χώρας του τον είχε προειδοποιήσει να σιωπήσει σχετικά με τα πραγματικά γεγονότα της Σμύρνης, αλλ’ ότι αυτός είχε γράψει ένα πλήρες υπόμνημα για τα γεγονότα, το όποιο και σκόπευε να δημοσιεύσει. Είναι πολύ σπουδαίο το ότι οι Τούρκοι στα 1876 παρακινούνται απ’ τους Εβραίους, ενώ σήμερα Εβραίοι σαν τον Henry Margenthau, τον Max Nordau και τον Rabbi Wise διακρίνονται ανάμεσα στην ομάδα των ανδρών πού υψώνουν τη φωνή τους για την υποστήριξη των Χριστιανών πού καταπιέζονται. Στην επιρροή των ανδρών αυτών και στις ψήφους γερουσιαστών, σαν τον King Of Utah και τον Swanson από την Βιργινία, οφείλεται το ότι η επικύρωση της Συνθήκης της Λωζάννης αναβλήθηκε ωσότου στεγνώσει κάπως το αίμα απ’ τις λόγχες και τα τσεκούρια των Τούρκων.

Μιλώντας για τον Disraeli ο Γλάδστων έγραφε στον Δούκα του Argyle:

«Δεν είναι τόσο φιλότουρκος όσο νόμιζα. Εκείνο πού μισεί είναι η ελευθερία και ανασυγκρότηση των Χριστιανών». Οι σφαγές της Βουλγαρίας έγιναν γνωστές από έναν Αμερικανό προξενικό υπάλληλο και καταγγέλθηκαν από τον Gladstone με ένα περίφημο φυλλάδιο. Είχαν σαν αποτέλεσμα την κήρυξη του πολέμου απ’ τη Ρωσία, τη συνθήκη του ‘ Αγίου Στεφάνου και την έναρξη της ελευθερώσεως της Βουλγαρίας.

Σε ένα λόγο του στο Blackheath στα 1876 ο Gladstone είπε:

«Θα διατηρήσετε την ονομαστική κυριαρχία σας και δεν θα γίνει εισβολή στην αυτοκρατορία σας, αλλά ποτέ πειά όσο περνούν τα, χρόνια και όσο θα εξαρτάται από τη δύναμη μας, ποτέ πειά δεν θα σηκώσετε χέρι για βιαιότητες, ποτέ πειά δεν θ’ ανοίξουν για σας οι πύλες της ακολασίας».

Στο περίφημο φυλλάδιο του «Bulgarian Horrors and the Question of the East» («Οι φρικαλεότητες στη Βουλγαρία και το Ανατολικό ζήτημα») διαβάζαμε τα εξής πού είναι χίλιες φορές πιο αληθινά σήμερα απ’ όσο ήταν τότε πού γράφηκαν:

«Ας απομακρύνουν τώρα οι Τούρκοι τις ασχήμιες τους με τον μόνο δυνατό τρόπο, δηλ. με το να φύγουν οι ίδιοι. Οι Ζαπτιέδες τους και οι Μουντίρηδές τους, οι Μπίμπασίδες και οι Γιούζμπασίδες τους, οι Καϊμακάμηδες και οι Πασσάδες τους πρέπει να φύγουν, όπως έλπιζα), μια για πάντα με όλες τους τις αποσκευές έξω απ’ την επαρχία πού κατέστρεψαν και βεβήλωσαν. Η απόλυτη αυτή ανακούφιση και η ευλογημένη αύτη απελευθέρωση είναι η μόνη επανόρθωση πού μπορούμε να κάμωμε στους τόσους σωρούς των νεκρών και για τους βιασμούς πού διαπράχτηκαν αδιάκριτα σε βάρος πανδρεμμένων γυναικών, παρθένων και παιδιών για την περιφρόνηση και τον εξευτελισμό του πολιτισμού για την παραβίαση των νόμων του Θεού η αν προτιμάτε του Αλλάχ, και της αντιλήψεως περί ηθικής όλου του ανθρωπίνου γένους. Δεν υπάρχει κανείς εγκληματίας μέσα σε φυλακή της Ευρώπης, δεν υπάρχει κακούργος μέσα στα νησιά της Νοτίου θαλάσσης, πού δεν θα ξεσηκωνόταν και δεν θα ξεχείλιζε από αγανάκτηση, όταν άκουγε αυτά πού διαπράχτηκαν, πού εξακριβώθηκαν πολύ αργά, πού θα μείνουν όμως ατιμώρητα και θ’ αφήσουν πίσω τους όλα τα χαμερπή και θηριώδη πάθη πού τα προκάλεσαν, και πού μπορούν πάλι να ξεπηδήσουν σε μια άλλη δολοφονική συγκομιδή απ’ το έδαφος πού είναι μουσκεμένο και βγάζει αναθυμιάσεις από αίμα και μέσα σε μια ατμόσφαιρα μολυσμένη από εγκληματικές επαίσχυντες πράξεις κάθε είδους, πού θα μπορούσε να φανταστεί κανείς. Ότι τέτοια πράγματα μπόρεσαν να γίνουν κάποτε, αποτελεί έναν τρομερό εξευτελισμό για το τμήμα του ανθρωπίνου γένους πού τα διέπραξε· ότι θα μπορούσε να μείνει ανοιχτή η θύρα σε μια έστω και απλώς δυνατή επανάληψη τους, θα σκόρπιζε τη ντροπή αυτή σε όλο τον κόσμο.

«Μπορούμε να ερευνήσουμε τα χρονικά του κόσμου, αλλά δεν ξέρω ποια έρευνα θα μπορούσε να μας δώσει ένα τόσο χτυπητό παράδειγμα σατανικής καταχρήσεως των εξουσιών πού ο Θεός ‘ίδρυσε για την τιμωρία των αδικοπραγούντων και για την ενθάρρυνση εκείνων πού κάμνουν το καλό. Καμμιά κυβέρνηση δεν αμάρτησε με τέτοιο τρόπο και καμμιά δεν αποδείχτηκε τόση αδιόρθωτη σχετικά με την αμαρτία, ή, πράγμα πού είναι το ίδιο, τόσο ανίκανη για αναμόρφωση».

Ποτέ δεν θα ‘ρθει καιρός πού τα λόγια του Γλάδστωνος, ενός απ’ τους σοφώτερους Αγγλους Πολιτικούς άνδρες, θα θεωρηθούν ανάξια σοβαρής προσοχής. Ο ακόλουθος χαρακτηρισμός των Τούρκων απ’ τον ίδιο επαληθεύθηκε πληρέστερα απ’ τα γεγονότα πού συνέβησαν μετά τον θάνατο του, παρ’ όσο απ’ εκείνα πού έγιναν προτήτερα:

«Θα προσπαθήσω να σκιαγραφήσω πολύ σύντομα με αδρότατες γραμμές τι ήταν η Τουρκική φυλή και τι είναι σήμερα. Δεν πρόκειται μόνο για Μωαμεθανισμό, αλλά για Μωαμεθανισμό συνδυασμένο με τον ιδιόρρυθμο χαρακτήρα μιας φυλής. Δεν είναι οι πράοι Μωαμεθανοί των Ινδιών, ούτε οι ιπποτικοί Σαλαδίνοι της Συρίας, ούτε οι πολιτισμένοι Μαυριτανοί της Ισπανίας. Ήσαν στο σύνολο τους, απ’ την πρώτη μαύρη μέρα πού μπήκαν στην Ευρώπη, το μόνο δείγμα της ανθρωπότητας πού έδειξε τη μεγαλύτερη έλλειψη ανθρωπισμού. Οπουδήποτε και αν πήγαν, μια πλατειά κηλίδα αίματος έδειχνε τα ίχνη της διαβάσεως τους και σ’ όλη την έκταση της κυριαρχίας τους ο πολιτισμός εξαφανιζόταν. Παντού αντιπροσώπευαν μια διακυβέρνηση βίας σε αντίθεση με την διακυβέρνηση δικαίου. Μια διακυβέρνηση βίας όμως δεν ημπορεί να διατηρηθεί χωρίς την βοήθεια ενός τμήματος διανοουμένων.

Γι’ αυτόν τον λόγο αναπτύχθηκε, πράγμα σπάνιο στην ιστορία του κόσμου, ένα είδος ανεκτικότητας στη μέση της σκληρότητας, της τυραννίας και της αρπακτικότητας. Πολλοί Χριστιανοί αφέθηκαν περιφρονητικά να ζήσουν ήσυχοι και μια ομάδα Ελλήνων προσελκύσθηκαν στην Κωνσταντινούπολη, γεγονός πού συνετέλεσε με τον καιρό στην αναπλήρωση των ελλείψεων του Τούρκικου Ισλαμισμού σχετικά με το στοιχείο της διανοητικότητας».

Στα λόγια αυτά του Γλάδστωνος ημπορεί να προσθέσει κανείς τον χαρακτηρισμό πού έδωσε για τους Τούρκους ο περίφημος καρδινάλιος Newman:

«Η βάρβαρη εξουσία, πού επί αιώνες είχε εγκαθιδρυθεί μέσα στην καρδιά του Παλαιού Κόσμου και πού είχε κάτω από την κτηνώδη πυγμή της τις περιφημότερες χώρες της κλασικής και θρησκευτικής αρχαιότητας και πολλές απ’ τις ευφορώτερες και ωραιότερες περιοχές της γης και πού ακόμα, μη έχοντας η ίδια ιστορία, είναι κληρονόμος των ιστορικών ονομάτων της Κωνσταντινουπόλεως και της Νίκαιας, της Νικομήδειας και της Καισαρείας, της ‘ Ιερουσαλήμ και της Δαμάσκου, της Νινευΐ και της Βαβυλώνας, της Μέκκας και της Βαγδάτης, της Αντιόχειας και της Αλεξανδρείας, και κρατεί χωρίς επίγνωση του πράγματος, στην κατοχή της το ήμισυ της ιστορίας όλου του κόσμου».

Σε ένα άλλο σημείο του βιβλίου του ο Newman περιγράφει τους Τούρκους ως τον «μεγαλύτερο Αντίχριστο ανάμεσα στις φυλές του κόσμου».

Η Κατάρα της Ασίας ΙΙΙ

0 0 vote
Article Rating

Α Ρ Θ Ρ Α - Τ Η Σ - Ι Δ Ι Α Σ - Κ Α Τ Η Γ Ο Ρ Ι Α Σ :
  1. Η Κατάρα της Ασίας ΙV
    Ένα γραφικό περιστατικό στη διαδικασία του «Εκτουρκισμού» έλαβε χώρα στη Μακεδονία τον Μάιο και Ιούνιο του 191 Ι. Ο Μωάμεθ ο Ε' έφθασε στη Θεσ/νίκη στις 31 Μαΐου του παραπάνω έτους, επάνω σ' ένα πολεμικό, πού συνοδευόταν απ' το μεγαλύτερο μέρος του Τούρκικου στόλου.
  2. Η Κατάρα της Ασίας ΙΙΙ
    Για να εννοήσωμε την παρούσα διήγηση πρέπει να ενθυμούμαστε ότι η Ανατολή είναι αμετάβλητη. Οι σημερινοί Τούρκοι είναι ακριβώς οι 'ίδιοι με κείνους πού ακολούθησαν τον Μωάμεθ τον Κατακτητή ανάμεσα απ' τις πύλες της Κων/πόλεως στις 29 Μαΐου 1453
  3. Η Κατάρα της Ασίας ΙΙ
    Στον κατάλογο των σφαγών πού προηγήθηκαν απ' τα τεράστια εγκλήματα πού παρακολούθησα εγώ προσωπικώς περιέχεται η θανάτωση 14.700 Βουλγάρων στα 1876. Η σφαγή αυτή ενός συγκριτικώς μικρού από την Τουρκική άποψη — αριθμού Βουλγάρων...
  4. H Κατάρα της Ασίας I
    Ένας απ' τους σκοπούς για τους οποίους έγραψα το βιβλίο αυτό, είναι για να κάμω γνωστή την αλήθεια σχετικά με σπουδαιότατα γεγονότα και να ρίξω φως επάνω σε μια περίοδο, κατά τη διάρκεια της οποίας διαπράχθηκαν κολοσσιαία εγκλήματα εις βάρος του ανθρώπινου γένους
  5. Γνωστές τοποθεσίες γενοκτονίας Ελλήνων
    Ο Ελληνισμός υπέφερε τα πάνδεινα στη Μικρά Ασία. Το λένε οι πρόσφυγες, το λένε τα βιβλία, το λένε οι ερευνητές, το λένε οι ΜΝΗΜΕΣ. Κι αυτές οι Μνήμες δεν μπορούν να σβήσουν από τους χάρτες, από την ιστορία μας, από την εξέλιξη των λαών στη Μικρά Ασία.
  6. Ουσάκ
    Το Ουσάκ (τουρκικά: Uşak· προφορά: [ˈuʃɑk]) είναι μία πόλη στην δυτική Τουρκία και πιο συγκεκριμένα στην περιοχή του Αιγαίου. Η πόλη έχει πληθυσμό 187.886 (2012) κατοίκων και είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Ουσάκ. Είναι κτισμένη πάνω στην αρχαία ελληνική πόλη Τημένου θήραι που την αναφέρει ο Λυδός περιηγητής Παυσανίας
  7. Περιοχή Κασταμονής
    Καταγραφή τελευταίων αυθεντικών καταχωρήσεων από την περιοχή της Κασταμονής. Φωτογραφί
  8. Περιοχή Νικομήδειας
    Τελευταία στοιχεία προσφύγων περιοχής Νικομήδειας -- Παρακαλούμε τους αναγνώστες να παροτρύνουν κι άλλους συμπολίτες τους πρόσφυγες να καταγράφουν εδώ

Author: Μνήμες

Subscribe
Notify of
0 Comments / Σχόλια
Inline Feedbacks
View all comments