Η Ελληνίδα – γ’

Το επώνυμο

Το 1983 ψηφίστηκε νόμος στην Ελλάδα όπου οι γυναίκες δεν ήταν υπόχρεες ν’ αλλάξουν το επώνυμό τους μετά το γάμο. Αυτό ήταν ένα πρωτοποριακό ψήφισμα εφόσον εξέπληξε και τους ξένους όπως γράφει η Αγγλική εφημερίδα The Guardian σ’ αυτό το άρθρο με τίτλο «Should women change their name after marriage?».

Ακόμη και μέχρι σήμερα ο υπόλοιπος κόσμος συζητάει αν η γυναίκα θα πρέπει ν’ αλλάζει το όνομά της με το γάμο ή όχι. Η Ελληνίδα γυναίκα όμως που πιστεύει ακόμη στην παράδοση δεν ήταν και τόσο πρόθυμη να κρατήσει το όνομά της σε αντίθεση μ’ αυτό το νόμο εφόσον ακόμη και σήμερα έχουμε την παράδοση να ακολουθείται από ένα μεγάλο ποσοστό γυναικών παρ’ όλο που ο νόμος δίνει το δικαίωμα να κάνει η γυναίκα βασικά ότι θέλει στην περίπτωση του ονόματός της. Ενδεικτική και άξια αναφοράς είναι και η τάση των γυναικών που κρατούν το πατρικό τους όνομα και σ’ αυτό προσθέτουν το επώνυμο του συζύγου.

Φωτογραφία από τη σελίδα "Άρωμα Γυναίκας" http://ektiesthisi.blogspot.com.au/2013/03/blog-post_23.html
Φωτογραφία από τη σελίδα “Άρωμα Γυναίκας” http://ektiesthisi.blogspot.com.au/2013/03/blog-post_23.html

Η ηρωίδα

Η Ελληνίδα γυναίκα αλλάζει συχνά ρόλους και υποχρεώσεις στην Ελληνική οικογένεια. Από κορίτσι σε νύφη, σύζυγο, μητέρα, γιαγιά, εργαζόμενη, ερωμένη, συχνά αδικημένη και παραγκωνισμένη από κατεστημένα και προλήψεις της κάθε εποχής. Η επιμονή της όμως, η υπομονή και ακαταμάχητη στάση της σε καιρούς χαλεπούς και μη είναι ιδιαίτερα αξιέπαινη.

Η Ελληνίδα γυναίκα είναι ηρωίδα από φύσης της, είναι πρώτη στη λάτρα του σπιτιού, στην προστασία της οικογένειας και κυρίως των παιδιών. Πολλές φορές έχει δείξει αμέτρητες αρετές από αυτές που την κάνουν στήριγμα και κορμό του βασικού συστατικού της κοινωνίας, την οικογένεια. Τι πιο πολλές φορές έχει προσφέρει στο έθνος δίπλα στον άντρα ή στους συντοπίτες της. Έχει θυσιαστεί, έχει βασανιστεί και μαρτυρήσει δεινά απίθανα και απάνθρωπα. Παραδείγματα έχουμε πάμπολλα στην Ελληνική ιστορία και δεν χρειάζεται ν’ ανατρέξουμε πολύ μακριά. Η Ελληνίδα πάντα ήταν έτοιμη να θυσιαστεί αυτή και το παιδί της για την τιμή της πατρίδας και της κοινωνίας της.

Η μητέρα ήταν αυτή που ξεπροβόδιζε τους γιους στη μάχη στην αρχαία Σπάρτη μ’ εκείνο το χαρακτηριστικό «ταν ή επί τας». Ήταν το κάλεσμα για ανδρεία και αποφασιστικότητα, σεβαστό και αξιοπρόσεκτο για τον αμούστακο νέο αν το ξεστόμιζε εκείνη. Ήταν η πατριώτισσα, ευπειθής πολίτης και ταπεινή δούλη Μαντώ και η ηθοποιός Μελίνα. Ήταν αυτή που δεν δίσταζε να θυσιάσει τα παιδιά της για να τα σώσει από τα βασανιστήρια του εχθρού. Ήταν αυτή που έριχνε τον εαυτό της στη φωτιά και στον κρημνό του Ζαλόγγου για ν’ αποφύγει το ατίμασμα.  Ήταν η Μπουμπουλίνα που ξόδευε όλα της τα υπάρχοντα και αγόραζε όπλα και πυρομαχικά για να διατεθούν στους υπερασπιστές της πατρίδας στη μάχη. Ήταν η ποιήτρια και καλλιτέχνιδα Σαπφώ που δημιουργούσε απίστευτους στίχους για την εποχή της. Ήταν αυτή που δεχόταν να υποστεί τα πάντα για τα πιστεύω της. Στο τέλος ήταν αυτή που μοιρολογούσε τους νεκρούς και έδειχνε την απαιτούμενη ευαισθησία στο σωστό ενταφιασμό τους. Ήταν αυτή που συνέχιζε για χρόνια να επισκέπτεται και να περιποιείται τον τάφο του αδικοσκοτωμένου συζύγου ή γιου της. Ήταν αυτή που πολλές φορές έμενε μόνη ν’ αναθρέψει τα ανήλικα παιδιά της. Άλλες φορές ήταν η μεγάλη αδερφή που φρόντιζε για τα μικρότερα αδέρφια της εφόσον οι γονείς της δεν υπήρχαν πλέον.

Μέστωνε από φύσης πάντα πρώτη και γνώριζε τους κινδύνους πάντα πρώτη. Έτρωγε την αδικία κατάμουτρα και πολλές φορές χωρία διαμαρτυρίες. Έτοιμη να υποστεί τις δυσκολίες της ζωής και να συνεχίζει ακατάπαυστα.

Κοινωνική θέση

Για ν’ αντηληφθούμε την κοινωνική θέση της Ελληνίδας ας εξετάσουμε το χαρακτηριστικό ποίημα του Διονύσιου Σολωμού με τίτλο «Ελληνίδα μητέρα». «Είναι μια εκπροσώπηση γυναίκας που διαθέτει την απαιτούμενη συνείδηση της ιστορίας του έθνους της και δεν τρέφει καμία ψευδαίσθηση για τη μοίρα της ενώ έχει πλήρη επίγνωση της αποστολής της».

Η μόνη γυναίκα ναύαρχος που υπήρξε ποτέ στον Κόσμο ήταν η Βασίλισσα Όλγα της Ελλάδας, η οποία αγωνίστηκε για την ειρήνη όσο κανένας στην εποχή της. Ήταν πάντα σπλαχνική και γενναιόδωρη.

Η Δρ Ευτέρπη Μανταφούνη, ήταν η πρώτη Ελληνίδα οδοντογιατρός που γεννήθηκε στη Χίο στα μέσα του 19ου αιώνα. Μιλούσε έξι γλώσσες και έμαθε την οδοντιατρική στο Παρίσι. Επιστρέφοντας από εκεί άνοιξε τη δική της κλινική στη Σάμο. Η Δρ Μανταφούνη είπε ότι «οι Ελληνίδες γυναίκες προσέχουν τα δόντια τους εφόσον διακατέχονται από εγκράτεια στην τροφή και στο ποτό τους, οπότε τα δόντια τους διαρκούν». Το 1896 η Δρ Μανταφούνη εγκατέλειψε τη Σάμο και πήγε στην Αμερική και συνέχισε τις σπουδές της στη Φιλαδέλφεια.

Προσωπικά δηλώνω ότι είμαι περήφανος για την Ελληνίδα γυναίκα. Την γνώρισα λίγο κοντύτερα από τους υπόλοιπους άνδρες και προσπάθησα να την καταλάβω…

 

Βιβλιογραφία

  • Hemingway, Colette. “Women in Classical Greece”. In Heilbrunn Timeline of Art History. New York: The Metropolitan Museum of Art, 2000–. http://www.metmuseum.org/toah/hd/wmna/hd_wmna.htm (October 2004)
  • «Η αποκάλυψη της αρχαίας Ελληνίδας / Η Κατάρριψη των Μύθων», Δρ. Παναγιώτης Κυριακόπουλος, Εκδόσεις Εύανδρος
  • Εφημερίδα “The Washington Times”, έκδοση 28 Αυγούστου 1921
  • Εφημερίδα “The Sun”, έκδοση 29 Νοεμβρίου 1906
  • Εφημερίδα “Dodge City Times”, έκδοση 6 Νοεμβρίου 1880
  • Εφημερίδα “Rocky Mountain husbandman”, έκδοση 30 Οκτωβρίου 1879
  • Ιστοσελίδα «Fashioning the Past», 26 Απριλίου 2012, ηλεκτρονική διεύθυνση: http://www.fashioningthepast.com/2012/04/ancient-greece-beauty-regime.html
  • Ιστοσελίδα «Heilbrunn Timeline of Art History» The Metropolitan Museum of Art, ηλ. διεύθυνση http://www.metmuseum.org/ 2014
  • Εφημερίδα “The Guardian”, έκδοση 6 Οκτωβρίου 2013, ηλ. διεύθυνση http://www.theguardian.com/commentisfree/2013/oct/06/women-change-name-after-marriage-greece
  • Ιλιάδα Γ 189
  • Ιλιάδα Ζ 186
  • Απολλόδωρου Β 98
  • Παυσανίου Α 2, 1.15, 2.17, 2.41, 7
  • Στράβωνος Β 504
  • Λεξικό της Ελληνικής Μυθολογίας (Αικ. Τσοτάκου-Καρβέλη) εκδόσεις Σόκολη
  • Αρχαίοι Έλληνες Θετικοί Επιστήμονες (Κ. Γεωργακόπουλου) εκδόσεις Γεωργιάδη.
  • Εφημερίδα Ελληνική Αγωγή τεύχος 18 και τεύχος 19

Ιάκωβος Γαριβάλδης
Μάρτιος 2014
μέρος γ’ εκ τριών

Προηγούμενο

Περισσότερες πληροφορίες
για την Ελληνίδα γυναίκα στην Επανάσταση
στη σελίδα “Άρωμα Γυναίκας”


Α Ρ Θ Ρ Α - Τ Η Σ - Ι Δ Ι Α Σ - Κ Α Τ Η Γ Ο Ρ Ι Α Σ :
  1. Η Ελληνίδα - γ'
    Η Ελληνίδα γυναίκα αλλάζει συχνά ρόλους και υποχρεώσεις στην Ελληνική οικογένεια. Είναι κορίτσι, νύφη, σύζυγος, μητέρα, γιαγιά, εργαζόμενη, ερωμένη, συχνά αδικημένη και παραγκωνισμένη από κατεστημένα και προλήψεις της κάθε εποχής. Η επιμονή της όμως, η υπομονή και ακαταμάχητη στάση της σε καιρούς χαλεπούς και μη είναι ιδιαίτερα αξιέπαινη.
  2. Η Ελληνίδα - β'
    Ας προχωρήσουμε προς τις πιο πρόσφατες μαρτυρίες ομορφιάς ελληνίδων γυναικών. Θα προσπαθήσουμε να κάνουμε έναν διαχωρισμό μεταξύ ομορφιάς και κάλλους γιατί τα δυο πράγματα αυτά πολλές φορές δεν συμβαδίζουν. Τα αμέσως πιο κάτω σχόλια έρχονται από τους Άγγλους.
  3. Η Ελληνίδα - α'
    Η συμβολή της Ελληνίδας μητέρας, κόρης, αδερφής, ακόμη και γιαγιάς στην πορεία του Ελληνισμού, τουλάχιστον τα προηγούμενα τέσσερις χιλιάδες και πλέον χρόνια είναι γεμάτη από ηρωισμό, αυτοθυσία, σκληρή δουλειά, προσβολή της προσωπικότητάς της και της θέσης της στην κοινωνία, καημούς και αίμα. Η ακαταμάχητη παρουσία της Ελληνίδας γυναίκας, προσηλωμένης σταθερά στη θετική προσφορά της χαροπαλεύουσας πλέον και περήφανης στο παρελθόν τιμής και ευημερίας των Ελλήνων ανά τους αιώνες είναι αναμφισβήτητη.

Author: Μνήμες