Ελληνικη Κοινοτητα Βενετιας

Δυο βήματα από τη φημισμένη πλατεία του Αγίου Μάρκου στο κέντρο της Βενετίας, υπάρχει το κανάλι των Ελλήνων (Rio dei Greci), το οποίο οριοθετεί μία ομώνυμη νησίδα (Campo dei Greci). Σ’ αυτή έζησαν, πρόκοψαν και παρήγαγαν επί αιώνες ανεκτίμητο πνευματικό έργο χιλιάδες Έλληνες μέτοικοι από την Ελλάδα και φυγάδες από την αλωμένη Κωνσταντινούπολη.

ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΑΙΩΝΩΝ

Ο Γραμματέας της Ελληνικής Κοινότητας Κώστας Μπόβος
Ο Γραμματέας της Ελληνικής Κοινότητας Κώστας Μπόβος

Πριν από τον 10ο αιώνα μετανάστευσαν στη Βενετία οι πρώτοι Έλληνες τεχνίτες και καλλιτέχνες, που έγιναν περιζήτητοι για την τεχνική τους και συνέβαλαν στην κατασκευή και διακόσμηση πολλών κτιρίων της πόλης. Στα επόμενα χρόνια, ειδικά μετά την τέταρτη σταυροφορία (1204), συμπληρώθηκε η ελληνική παρουσία με εμπόρους, οι οποίοι άνοιξαν τον δρόμο για πιο μαζικές μετοικήσεις Ελλήνων. Το ελληνικό μεταναστευτικό κύμα πήρε μεγαλύτερες διαστάσεις μετά την προέλαση των Τούρκων στα εδάφη της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και κορυφώθηκε μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453. Υπολογίζεται ότι την εποχή εκείνη ο ελληνικός πληθυσμός της Βενετίας άγγιξε τα 5.000 άτομα. Μια σημαντική δραστηριότητα των Ελλήνων στη Βενετία ήταν η τυπογραφία. Το 1486 εκδόθηκαν τα δύο πρώτα ελληνικά βιβλία και λίγα χρόνια αργότερα ακολούθησαν εκδόσεις των μεγαλύτερων έργων των κλασσικών συγγραφέων της αρχαιότητας. Η τυπογραφική δραστηριότητα των Ελλήνων διατηρήθηκε μέχρι τον 19ο αιώνα. Από την αρχή της παρουσίας τους στη Βενετία οι Έλληνες διεκδίκησαν το δικαίωμα της ελεύθερης άσκησης των θρησκευτικών καθηκόντων τους, αλλά συνάντησαν αρνήσεις και περιορισμούς από τις πολιτικές και θρησκευτικές αρχές της Βενετίας, επειδή θεωρούνταν σχισματικοί. Επί πολλές δεκαετίες εκκλησιάζονταν κρυφά σε σπίτια, μέχρι που η Σύνοδος της Φλωρεντίας (1456) τους παραχώρησε ένα παρεκκλήσι στον ναό του Αγίου Βλάσση. Η παράλληλες απόπειρες που έκαναν την ίδια εποχή να χτίσουν ορθόδοξη εκκλησία δεν έφεραν αποτέλεσμα, καθώς οι εργασίες διακόπτονταν. Μη μπορώντας να λύσουν το θρησκευτικό τους ζήτημα, στράφηκαν προς άλλες εξίσου σημαντικές διεκδικήσεις. Έτσι πέτυχαν το 1498 την ίδρυση ελληνικής Αδελφότητας, τα έσοδα της οποίας προέρχονταν από συνδρομές μελών, εράνους, δωρεές και έκτακτες εισφορές σε ελληνικά πλοία που κατέπλεαν στη Βενετία.

 —

Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Εσωτερικό εκκλησίας Αγίου Γεωργίου
Εσωτερικό εκκλησίας Αγίου Γεωργίου

Το 1536 κατόρθωσαν επιτέλους να πάρουν την άδεια ανέγερσης του ορθόδοξου ναού του Αγίου Γεωργίου στην πλατεία Campo dei Greci. Ο σπουδαίος αυτός ναός ολοκληρώθηκε το 1577 και το εντυπωσιακό καμπαναριό του το 1603. Το τελευταίο ειδικά αποτελεί τουριστικό αξιοθέατο, επειδή έγειρε από την αρχή της κατασκευής του και διατηρεί την κλίση του μέχρι σήμερα. Στην εσωτερική διακόσμηση του «Αγίου Γεωργίου των Ελλήνων» συμμετείχε ο Κρητικός αγιογράφος Μιχαήλ Δαμασκηνός, που ζωγράφισε το μεγαλύτερο μέρος του Εικονοστασίου. Αριστερά της Ωραίας πύλης βρίσκεται η εικόνα του Χριστού Παντοκράτορα, που πήρε μαζί της ως φυγάς μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης η Άννα Νοταρά, κόρη του τελευταίου πρωθυπουργού του Βυζαντίου Λουκά Νοταρά. Όταν πριν αρκετά χρόνια επισκέφτηκε τον Άγιο Γεώργιο ο Γάλλος συγγραφέας και στοχαστής Αντρέ Μαρλό, είπε ότι αυτή η εικόνα της «Παλαιολογίνας Νοταρά», έτσι την αποκαλούσαν επειδή προερχόταν από την οικογένεια των Παλαιολόγων, αποτελεί μια από σημαντικότερες βυζαντινές δημιουργίες που έχει αντικρίσει. Στη βόρεια πλευρά της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου βρίσκονται δύο εξαιρετικής αρχιτεκτονικής κτήρια που κληροδότησε στην Αδελφότητα το 1664 ο Κερκυραίος δικηγόρος Θωμάς Φλαγγίνης. Στο ένα λειτούργησε η Φλαγγίνειος σχολή ανώτερων σπουδών και στο άλλο νοσοκομείο. Η Σχολή λειτούργησε επί 240 χρόνια, μέχρι το 1905, και αποτέλεσε ένα από τα σημαντικότερα εκπαιδευτικά ιδρύματα του Ελληνισμού. Από το 1955 στεγάζεται στο κτίριο της Φλαγγινείου σχολής το Ελληνικό Ινστιτούτο Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Σπουδών. Στο κτήριο του νοσοκομείου, που έκλεισε κι αυτό στις αρχές του 20ου αιώνα, στεγάζεται από το 1959 το εξαιρετικό μουσείο βυζαντινών και μεταβυζαντινών εικόνων. Μετά την κατάλυση της Βενετίας (1797) παρήκμασε και η ελληνική κοινότητα. Οι καταθέσεις των Ελλήνων δημεύτηκαν από τον Ναπολέοντα και οι περισσότεροι αναγκάστηκαν να αναζητήσουν αλλού νέα πατρίδα ή να γυρίσουν στη σκλαβωμένη Ελλάδα.

Η ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΣΗΜΕΡΑ

Αίθουσα συνδιαλέξεων
Αίθουσα συνδιαλέξεων

«Στην ελληνική κοινότητα Βενετίας είναι γραμμένα σήμερα 140 μέλη και σε ολόκληρη την επαρχία του Βένετο πάνω από χίλια. Στη συντριπτική πλειοψηφία τους οι παραπάνω Έλληνες και Ελληνίδες έχουν κάνει μικτούς γάμους με άτομα κυρίως ιταλικής καταγωγής, ενώ μόνο τρία αμιγή ζευγάρια Ελλήνων υπάρχουν σήμερα. Τα παλαιότερα χρόνια τα παιδιά που προέρχονταν από μεικτούς γάμους αποκτούσαν το καθολικό θρήσκευμα, για να μην αντιμετωπίσουν προβλήματα προσαρμογής στην τοπική κοινωνία. Ήταν τότε οι καιροί πιο δύσκολοι και περιορισμένη η ανεκτικότητα της ιταλικής κοινωνίας, κυρίως της καθολικής εκκλησίας. Τα τελευταία 15 χρόνια όμως τα παιδιά των Ελλήνων βαφτίζονται ορθόδοξα με όλο και αυξανόμενους ρυθμούς». Ο Κώστας Μπόβος, γραμματέας της ελληνικής κοινότητας Βενετίας, αποδίδει την αναστροφή του κλίματος κυρίως στη βοήθεια της ελληνικής Μητρόπολης και τη λειτουργία του ελληνικού σχολείου, στο οποίο φοιτούν 70 μαθητές. Στον τοίχο πίσω από το γραφείο του Κώστα Μπόβου είναι κρεμασμένα πορτρέτα του Κολοκοτρώνη και του Ρήγα Φεραίου. Οι Έλληνες της Βενετίας ενίσχυσαν αποφασιστικά την επανάσταση του 1821. Στα μάτια τους ο σχεδόν αναλφάβητος και κοντόσωμος γέρος του Μοριά έμοιαζε με σοφό γίγαντα που θα εξασφάλιζε πατρίδα στους διασκορπισμένους στον κόσμο Έλληνες. Τον Ρήγα τον θεωρούσαν ως κοντινό τους άνθρωπο, επειδή περνούσε από τα μέρη τους και καλλιεργούσε τον πόθο για την απελευθέρωση της σκλαβωμένης πατρίδας.

ΛΑΧΤΑΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Η Γέφυρα των Ελλήνων στο Campo dei Greci
Η Γέφυρα των Ελλήνων στο Campo dei Greci

Στη Βενετία συναντήσαμε Έλληνες που πονούν μέχρι απελπισίας για τη δοκιμαζόμενη Ελλάδα και φοβούνται ότι η χρεοκοπία της θα αποτελέσει, πλην των άλλων, τεράστιο πλήγμα για την ομογένεια. Αν κλείσουν τα ελληνικά σχολεία της Ιταλίας και χαθεί η ελληνική γλώσσα από τα Ελληνόπουλα των μεικτών στην πλειοψηφία τους γάμων, το μόνο που θα τα συνδέει με την Ελλάδα θα είναι το πιθανό ελληνικό επίθετό τους και η γνώση της λέξης «καλημέρα». Τίποτα άλλο. Ο Δημήτρης Ζαφειρόπουλος, πυρηνικός χημικός και πρώην πρόεδρος της ελληνικής κοινότητας, έχει οικογενειακή καταγωγή από το Αγρίνιο και το χωριό Ψάρι Μεσσηνίας. Το πρώτο πράγμα που δήλωσε μόλις τον συναντήσαμε ήταν ο πόνος του για τα προβλήματα της πατρίδας: «Πονάω που μας προσβάλουν ως λαό, επειδή η αξιοπρέπεια είναι πάνω από την ελευθερία. Ακόμα και στους φυλακισμένους στερούν την ελευθερία, όχι όμως και την αξιοπρέπεια. Είχαμε ελπίσει σε μια πραγματικά ενωμένη Ευρώπη αλληλεγγύης μεταξύ των λαών, αλλά αυτό δεν υπήρξε ποτέ. Εκτός από τα προγράμματα Erasmus τίποτα άλλο δεν έχει γίνει για να φέρει κοντά τους Ευρωπαίους πολίτες. Πρέπει οι Έλληνες να ορθοποδήσουμε μόνοι μας, ενωμένοι με ένα πνεύμα και μια ψυχή, αλλά και χωρίς εθνικισμούς. Ο εθνικισμός είναι ο τελευταίος σταθμός των εξαθλιωμένων ανθρώπων και δεν πρέπει να μας δηλητηριάσει». Ο καημός του Δημήτρη Ζαφειρόπουλου είναι διπλός τώρα που και η Ιταλία μπήκε στο πάνθεον των χωρών που απειλούνται με χρεωκοπία. Και οι δυο πατρίδες δοκιμάζονται σκληρά κι αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο να το χωνέψει.

venet8_Zafiro
από την ιστοσελίδα της Κοινότητας Βενετίας
την οποία συντηρεί ο Γιώργος Ζαφειρόπουλος
συνεργάτης αρθρογράφος και φωτογράφος του περιοδικού ΕΠΙΚΑΙΡΑ 
και της ελληνικής έκδοσης του National Geographic.
Ακόμη ένας Έλληνας ομογενής που πραγματικά πονάει την πατρίδα του...


Α Ρ Θ Ρ Α - Τ Η Σ - Ι Δ Ι Α Σ - Κ Α Τ Η Γ Ο Ρ Ι Α Σ :
  1. Η Περιφρονημένη Ομογένεια
    Η Περιφρονημένη Ομογένεια από την Μητροπολητική Ελλάδα Από Δημήτρη Συμεωνίδη JP Μη ευπρόσδεκτοι οι ομογενείς στην διακυβέρνηση της χώρας (Υπάχει μία Ε
  2. Εξ' αποστάσεως εκπαίδευση
    Όπως όλες οι επιχειρήσεις, κυβερνητικές ή μη, έχουν επηρρεαστεί άμεσα από τη σύγχρονη πανδημία του 2020, έτσι και τα εκπαιδευτικά ιδρύματα, οι εκπαιδευτικοί και οι οικογένειες που αισθάνονται ότι τα παιδιά τους χρειάζονται τις σχολικές εμπειρίες, την επαφή με τους συμμαθητές τους και τους δασκάλους επηρρεάστηκαν αρνητικά αρχικά.
  3. Η Έξοδος των Ελλήνων από την Αίγυπτο
    1955-1965 Ο Νάσερ, το κύμα φυγής και η επίσκεψη Κωνσταντίνου Καραμανλή Η ελληνική παρουσία στην Αίγυπτο πηγαίνει βαθιά πίσω στους αιώνες, στην εποχή των επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ωστόσο τις πρώτες αμιγώς ελληνικές κοινότητες με εθνική συνείδηση συνέπηξαν οι Έλληνες μετανάστες που αναζήτησαν στη φιλόξενη γη της Αιγύπτου καλύτερες συνθήκες διαβίωσης όσο η Ελλάδα παρέμενε υπόδουλη υπό οθωμανικό ζυγό. Την περίθαλψη και φροντίδα τους ως την ίδρυση του πρώτη ελληνικού προξενείου στην Αλεξάνδρεια, το 1833, είχε το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, αργότερα και πάσης Αφρικής, ένας μακραίων θεσμός και φάρος της Ορθοδοξίας από την εποχή της ιδρύσεώς του, τον πρώτο αιώνα μ.Χ.
  4. Οι Έλληνες της Προαζοφικής
    Οι Έλληνες αποτελούν ένα από τα αρχαιότερα έθνη που διέμεναν στα εδάφη της σημερινής Ουκρανικής Επικράτειας. Από τον 8ο έως τον 6ο π. Χ. αιώνα οι Έλληνες εμφανίσθηκαν στα βόρεια παράλια του Ευξείνου Πόντου, ασχολήθηκαν με το εμπόριο και ίδρυσαν πόλεις-αποικίες. Η πρώτη από αυτές ιδρύθηκε από Έλληνες καταγόμενους από τη Μίλητο (Μικρά Ασία) στη νήσο Μπερεζάν το δεύτερο ήμισυ του 7ου π. Χ. αιώνα.
  5. Ο παροικιακός Ελληνισμός της Βιέννης
    Η παρουσία του Ελληνισμού στην Βιέννη έχει τις ρίζες της στις αρχές του 18ου αιώνα και συγκεκριμένα στις συνθήκες του Κάρλοβιτς (1699) και του Πασάροβιτς (1718) που υπογράφτηκαν μεταξύ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και των Αψβούργων. Οι συνθήκες αυτές προέβλεπαν μια σειρά από αμοιβαία προνόμια για τους υπηκόους των 2 Αυτοκρατοριών που είχαν ως στόχο την τόνωση του εμπορίου. Γενικότερα η μακροπρόθεσμη πολιτική των Αψβούργων στην περιοχή είχε ως τελικό στάδιο την εμπορική (και πιθανά εδαφική) έξοδο της Αυτοκρατορίας στην Ανατολική Μεσόγειο μέσω της Θεσσαλονίκης. Οι συνθήκες που διαμορφώθηκαν από το γεωπολιτικό αυτό πλαίσιο ευνόησαν τους Έλληνες της Ηπείρου και της Μακεδονίας που γνώριζαν αρκετά καλά τους χερσαίους δρόμους μέσω Βοσνίας και Βουλγαρίας προς την Βιέννη και ως υπήκοοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας είχαν την ευκαιρία να εγκατασταθούν στην Βιέννη και να αναπτύξουν μια ζωηρή εμπορική αλλά και πολιτισμική δραστηριότητα.
  6. Ελληνικη Κοινοτητα Βενετιας
    Δυο βήματα από τη φημισμένη πλατεία του Αγίου Μάρκου στο κέντρο της Βενετίας, υπάρχει το κανάλι των Ελλήνων (Rio dei Greci), το οποίο οριοθετεί μία ομώνυμη νησίδα (Campo dei Greci). Σ’ αυτή έζησαν, πρόκοψαν και παρήγαγαν επί αιώνες ανεκτίμητο πνευματικό έργο χιλιάδες Έλληνες μέτοικοι από την Ελλάδα και φυγάδες από την αλωμένη Κωνσταντινούπολη.
  7. Ελληνική Κοινότητα Μπρνο
    Η Ελληνική Κοινότητα Μπρνο είναι μία οργάνωση μη κερδοσκοπική. Ο σκοπός της είναι να φέρνει ποιο κοντά μεταξύ τους, τους Έλληνες και τις οικογένειές τους που ζουν στο Μπρνο και τα περίχωρα του, αλλά και να ενισχύσει τους δεσμούς φιλίας με αλλοεθνής φίλους της Ελλάδας, της ελληνικής γλώσσας και του ελληνικού πολιτισμού.
  8. Ελληνική Κοινότητα Στουτγάρδης
    Οι πρώτοι Έλληνες εργάτες έφτασαν στην Στουτγάρδη το 1941/1942. Οι περισσότεροι ήρθαν με συμβόλαια ως „Fremdarbeiter“, αφού είχαν περάσει τις ιατρικές εξετάσεις που διεξήγαγαν τα γερμανικά κλιμάκια. Ορισμένα ονόματα από εκείνη την εποχή: Χατζηανδρέου, Γιώργος και Παναγιώτης Παπαηλιού, Γιάννης Κοφτερός, Σταύρος Καραγκούνης, Τάκης Βελισσάριος, Σταμάτης Νισύριος
  9. Ελληνικη Κοινοτητα Συδνεϋ
    Η Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα Νέας Νότιας Ουαλίας (Ε.Ο.Κ. NNO) δημιουργήθηκε αρχικά για να στηρίξει την κατασκευή μιας εκκλησίας, της Αγίας Τριάδας. Η Ορθόδοξη Αγία Τριάδα ήταν η πρώτη εκκλησία του νοτίου ημισφαιρίου εφόσον κτίστηκε το 1898 από Έλληνες και Σύριους επιχειρηματίες.
  10. Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού Βερολίνου
    Το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού Βερολίνου υποστηρίζει και προωθεί τον ελληνικό πολιτισμό σε ολόκληρη τη γερμανόφωνη Ευρώπη. Από το 1995, χρονιά ίδρυσης του Παραρτήματος, στεγάζεται στο κέντρο του Βερολίνου και διαθέτει βιβλιοθήκη και χώρο πολλαπλών εκδηλώσεων. Η εργασία του επικεντρώνεται κυρίως στην παρουσίαση εικαστικών εκθέσεων, λογοτεχνικών αναγνώσεων, θεατρικών και κινηματογραφικών έργων από την Ελλάδα, στη διοργάνωση διαλέξεων και σεμιναρίων, καθώς και στην λειτουργία της βιβλιοθήκης, την παροχή γενικών πληροφοριών για πολιτιστικά θέματα καθώς και την προσφορά μαθημάτων ελληνικής γλώσσας.
  11. Ελληνικη Κοινοτητα Βερολινου
    Η Ελληνική Κοινότητα Βερολίνου ιδρύθηκε το 1975 ως διάδοχος της Ελληνικής Κοινότητας της δεκαετίας του ’60. Την 1η Ιουνίου 1990 η έδρα της μεταφέρθηκε υπό την αιγίδα του Ελληνικού Πολιτιστικού Κέντρου (Ε.Π.Κ.) στο κτίριο της οδού Mittelstr. 33, Berlin-Steglitz bezogen.
  12. Ελληνικη Κοινοτητα Στοκχολμης
    Το 1642 βασίλισσα της Σουηδίας ήταν η Χριστίνα. Ένας μεγάλος αριθμός των Ελλήνων βρισκόταν ήδη στη Σουηδία και περιφέρονταν σε πόλεις και χωριά της Σουηδίας κάνοντας εράνους για να πληρώσουν λύτρα για την απελευθέρωση Ελλήνων που ήταν φυλακισμένοι σε Οθωμανικές φυλακές.
  13. Ελληνικη Κοινοτητα Ζυριχης
    Η Ελληνική Κοινότητα Ζυρίχης (ΕΚΖ) στην σημερινή της μορφή σαν θρησκευτικά και κομματικά ανεξάρτητη οργάνωση των Ελλήνων μεταναστών στη Ζυρίχη και στην ευρύτερη περιφέρειά της υπάρχει από τον Οκτώβριο του 1979. Λειτουργεί σαν Νομικό Πρόσωπο σύμφονα με το άρθρο 60 του Ελβετικού Αστικού Κώδικα και αποτελείται σήμερα από 310 μέλη.
  14. Μελβούρνη - Οι Διακρίσεις Χελλένικ
    Παρά την εντυπωσιακά μεγάλη και πολυσχιδή δράση του, ο Σύνδεσμος Χελλένικ έμεινε περισσότερο γνωστός για τη διοργάνωσή του των απονομών διακρίσεων εξαίρετης απόδοσης στους ομογενείς μας της Μελβούρνης. Οι βραβεύσεις αυτές, με τη γενική ονομασία "Διακρίσεις Χελλένικ - Hellenic Distinctions", απονέμονταν επί είκοσι συναπτά χρόνια σε άτομα που είχαν ξεχωρίσει με τις επιτεύξεις τους στους τομείς της δραστηριότητας τους και βασίζονταν στις κρίσεις επιτροπών, που επιλέγονταν ανεξάρτητα από τον ίδιο το Σύνδεσμο.
  15. Πανηπειρωτική Ομοσπονδία Αμερικής
    Με πρωτοβουλία των Ηπειρωτικών οργανώσεων της Νέας Υόρκης,Φιλαδελφείας και Γούστερ και κατόπιν πολλών συσκέψεων, αποφασίστηκε η πρώτη σύγκληση Πανηπειρωτικού Συνεδρίου σε μιά έπαυλη στο Northboro, μιά μικρή πόληκοντά στο Γούστερ. Το Συνέδριο ορίστικε γιά την 19-21 Ιουλίου 1942. Ιστορική θα μείνη στα χρονικά του Ηπειρωτισμού της Αμερικής αυτή η Πανηπειρωτική συγκέντρωση. Η αθρόα προσέλευση των Ηπειρωτών από κάθε γωνιά τηςΑμερικής, ο ενθουσιασμός, η αγάπη, η ευθυμία και οι παντός είδους εκδηλώσεις εκείνωντων τριών ημερών θα μείνουν αξέχαστες
  16. ΟΕΚ Γερμανίας
    Η ΟΕΚ επιδιώκει τη δημιουργία στενών φιλικών σχέσεων μεταξύ του Ελληνισμού στην ΟΔΓ και του γερμανικού λαού καθώς και των άλλων εθνικοτήτων στη χώρα που ζούμε και εργαζόμαστε. Η ΟΕΚ είναι ανεξάρτητη από κρατικές ή άλλες αρχές, οργανισμούς και πολιτικά κόμματα. Η ύπαρξή της και δραστηριότητά της βασίζεται στις αρχές της δημοκρατίας, της φιλίας ανάμεσα στους λαούς και της ειρήνης. Σε ζητήματα εθνικής σημασίας ή που αφορούν τις βασικές αρχές του ανθρωπισμού και της δημοκρατίας, μπορεί να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις της.
  17. Σύνδεσμος Ιθακησίων Μελβούρνης
    Ο Ρόλος του Συνδέσμου Ιθακησίων Οδυσσεύς στα παροικιακά και στις σχέσεις Αυστραλών και Ελλήνων. Σε μικρό χρονικό διάστημα μετά αυτό τον ερχομό μου στη Μελβούρνη 6-12-37, παρευρέθηκα σε Συνέλευση του Συνδέσμου που είχε σκοπό να μαζέψει χρήματα δια την Ελληνική Αεροπορία. Με εντυπωσίασε ο θερμός πατριωτισμός των ομιλητών και επίσης έμαθα δια τη δράση του Συνδέσμου, δια την οποίαν διαβεβαιώθηκα στα μεθεπόμενα 11 χρόνια ως Γραμματέας του Συνδέσμου.
  18. Διεθνές Κέντρο Ελληνικών Ερευνών
    «Όσα φέρνει μια στιγμή δεν τα φέρνει ο χρόνος». Αυτό είναι το ρητό που διάλεξα εδώ παρουσιάζοντας την τόσο σημαντική έρευνα, δραστηριότητα και πάνω από όλα δημιουργία του Διεθνούς Κέντρου Ελληνικών Ερευνών που εδρεύει στη Γαλλία. Στην όμορφη ιστοσελίδα του Κέντρου μπορεί ο αναγνώστης να βρει αρκετό υλικό για τις δραστηριότητες του. Το Δ.Κ.Ε.Ε. αποτελεί ένα σημαντικότατο πνευματικό Κέντρο προώθησης του Ελληνικού Πολιτισμού της Διασποράς.
  19. Ελληνική Κοινότητα Βραΐλας
    Στα τέλη της δεκαετίας του 1860 ιδρύθηκαν, χάρη στην πρωτοβουλία ελληνικών συλλόγων, κατώτερο αρρεναγωγείο και παρθεναγωγείο, που φρόντιζε για τους άπορους "ελληνόπαιδες". Τα σχολεία αυτά, που μετατράπηκαν σε κοινοτικά στις επόμενες δεκαετίες, δεν ήταν τα μόνα ελληνικά σχολεία, καθώς στη Βραΐλα, μέχρι και τις αρχές του 20ού αιώνα, ιδρύθηκαν πάρα πολλά ελληνικά ιδιωτικά σχολεία, τόσο θηλέων, όσο και αρρένων.
  20. Ελληνικές Κοινότητες Βελγίου
    Η ελληνική παρουσία στο Βέλγιο έγινε αισθητή μόνο κατά τη μεταπολεμική περίoδο. Ώς τα μέσα της δεκαετίας του 1950 οι χίλιοι περίπου Έλληνες της χώρας αυτής ήταν,στην πλειονότητά τους, εγγράμματοι έμποροι ή γενικότερα ελεύθεροι επαγγελματίες. Από το 1953 ώς και το 1964 η εικόνα αυτή αλλάζει ποσοτικά και ποιοτικά: στην περίοδο αυτή ο αριθμός των Ελλήνων που ζούσαν στο Βέλγιο πολλαπλασιάστηκε δραματικά, φτάνοντας τα 20.069 άτομα.
  21. Έλληνες δούλοι στη Βοστώνη - 1827
    Ο Χριστόφορος Πλάτων Καστάνης (1814-1866) καταγόταν από τη Λιβαδειά της Χίου. Έχασε την οικογένειά του στη σφαγή του νησιού και αιχμαλωτίστηκε, πουλήθηκε ως δούλος και αναγκάστηκε να γίνει Μωαμεθανός. Η Γ. Μοχάλβη (μάλλον Γαρυφαλιά Μοχάλβη στην Ελληνική 1817-1830) γεννήθηκε στα Ψαρά και οι γονείς της σκοτώθηκαν στην σφαγή της Χίου. Πουλήθηκε στους Τούρκους ως δούλη και ο Αμερικανός Πρόξενος Joseph Langston την βρήκε στη Σμύρνη και την απελευθέρωσε το 1827.
  22. Η ελληνική παροικία της Οδησσού στα τέλη του 19ου αιώνα
    Τα απογραφικά δελτία είναι συγκεντρωμένα στο Κρατικό Αρχείο Οδησσού (G.A.O.O.). Βάση της απογραφής είναι το νοικοκυριό που διαρθρώνεται γύρω από τον αρχηγό της οικογένειας. Κάθε απογραφικό δελτίο καταγράφει τα μέλη μιας εστίας, συμπεριλαμβάνοντας το υπηρετικό προσωπικό και άλλα άτομα μη συγγενικά προς την οικογένεια που κατοικούν κάτω από την ίδια στέγη. Τα δελτία έχουν συμπεριλάβει 5086 Έλληνες, με βάση τη μητρική γλώσσα.
  23. Ελληνικη Κοινοτητα Αδελαϊδας - Σχολεια
    Δικαίωμα αναλλοίωτο κάθε Έλληνα της διασποράς ή Ελληνο-Αυστραλού απολετεί ο εμπλουτισμός της διάνοιάς του διαμέσου της μετάδοσης και διδασκαλίας τόσο της Ελληνικής γλώσσας όσο και των στοιχείων πολιτισμού, ιστορίας και φιλοσοφίας που σε αφθονία υφίστανται στην πολιτισμική μας κληρονομιά. Τόσο το αρχαίο ελληνικό πνεύμα όσο και η πιο σύγχρονη λαϊκή σοφία αποτελούν δυναμικά εφόδια για την διάπλαση του ήθους των νέων μας αλλά και την ενδυνάμωσή τους για την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της ζωής και του μέλλοντος.
  24. Ελληνική Κοινότητα Αδελαΐδας
    Αν προσπαθήσουμε να εξετάσουμε πώς η έννοια της κοινότητας εφαρμόζεται στην Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα Νότιας Αυστραλίας, θα πρέπει στις διαστάσεις της εθνικής ταυτότητας και του διοικητικού χαρακτήρα του οργανισμού να προσθέσουμε την ψυχή και την καρδιά των Ελλήνων της διασποράς. Αλλά ας εξετάσουμε πιο διεξοδικά τη γέννηση, το ξεκίνημα, το δυνάμωμα και την ανάπτυξη του ζωντανού αυτού δημοκρατικού οργανισμού που αποκαλούμε Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα Ν.Α.
  25. Ελληνική Κοινότητα Πιατιγκόρσκ
    Οι πρώτες αναφορές για την ύπαρξη στο Πιατιγκόρσκ μιας οργάνωσης που να ενώνει όλους τους έλληνες της πόλης μας, αναφέρονται στην αρχή του περασμένου αιώνα. Όμως ένα από τα φύλλα της δημοτικής εφημερίδας «Γκόλος» (μπορείτε να το δείτε εδώ) που διασώθηκε τυχαία στο δημοτικό εθνογραφικό μουσείο διηγείται μια βραδιά που έκανε η ελληνική κοινότητα της πόλης Πιατιγκόρσκ στις 26 Δεκεμβρίου το 1917. - Η Πόλη Πιατιγκόρσκ είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του νομού Σταυρούπολης.
  26. Ελληνική Κοινότητα Νέας Ζηλανδίας
    To 2006 υπολογίζεται ότι υπήρχαν γύρω στους 3000 Ελληνικής καταγωγής πολίτες στη Νέα Ζηλανδία πρώτης, δεύτερης, τρίτης και τέταρτης γενιάς. Οι περισσότεροι ζούσαν στο Wellington, την πρωτεύουσα της χώρας, με διάσπαρτες άλλες ομάδες στα υπόλοιπα διαμερίσματά της όπως στο Auckland, Christchurch, Napier, Wanganui, Palmerston North και αλλού. Ο Πανελλήνιος Σύλλογος (Pan-Hellenic Association) ήταν ο πρώτος εγγεγραμμένος οργανισμός των Ελλήνων της Νέας Ζηλανδίας και δημιουργήθηκε στο Wellington το 1929.
  27. Ελληνική Κοινότητα Λονδίνου
    Η ελληνική παρουσία στο Λονδίνο μπορεί να φτάσει μέχρι τις αρχές του δέκατου πέμπτου αιώνα. Οι δύο αδελφοί, Aνδρόνικος και Aλέξιος Εφφομάτος, που περιγράφηκαν στα εναπομείναντα έγγραφα ως “Γρεκοί”, καταγράφηκαν ώς κάτοικοι στην πόλη το έτος 1440. Ήταν από την Κωνσταντινούπολη, τώρα Ινσταμπούλ, η οποία έγινε έπειτα η πρωτεύουσα της ελληνόφωνης Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Από τo 1440, η Κωνσταντινούπολη ήταν κάτω από πολιορκία και μόνο δέκα τρία έτη αργότερα, τον Μάιο του 1453
  28. Ελληνική Κοινότητα Μελβούρνης
    Η μετανάστευση Ελλήνων στην Πολιτεία της Βικτώριας άρχισε με την ανακάλυψη του χρυσού (Αύγουστος 1851) στην τότε νεοϊδρυθείσα βρετανική αποικία. Σύμφωνα με μια από τις πρώτες απογραφές που διεξήχθησαν στη Βικτώρια το 1854, υπήρχαν 65 άντρες από την «Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία» που κατοικούσαν στην τότε αποικία. Το πρώτο κύμα των Ελλήνων μεταναστών υιοθέτησε τη νοοτροπία του «Ελντοράντο» αναζητώντας τον εύκολο πλουτισμό. Η πλειοψηφία αυτών των Ελλήνων, αναζητώντας εργασία, υπέγραφαν συμφωνίες με ναυτιλιακές εταιρείες σε διάφορα λιμάνια της Αγγλίας.
  29. Ελληνική Κοινότητα Αλεξάνδρειας
    Ιστορικό υλικό που λάβαμε από την Ελληνική Κοινότητα Αλεξανδρείας και τον κύριο Γιώργο Δήμα για την ιστορία της Κοινότητας από το 1843 μέχρι τις μέρες μας. Με τι όνομα ξεκίνησε, ποιοι ήταν οι πρώτοι ηγέτες της, ποιοι στήριξαν την Κοινότητα και ποιοι την έφεραν στο ζηλευτό αυτό σημείο της ακμής της, όλη αυτή την περίοδο. 1843-1854 Ακόμα και πριν απ' την επίσημη ίδρυση της Ε.Κ.Α., το 1843, η μικρή παροικία της Αλεξάνδρειας συντηρούσε σχολείο και νοσοκομείο.
  30. Η Ελληνική Παροικία στην Αίγυπτο
    Πρόκειται για μια πολύ συνοπτική, πολύ περιληπτική περιγραφή της παροικίας μας στην Αίγυπτο. Δεν είναι δυνατό να αποδοθεί ικανοποιητικά και σε λίγα λεπτά μια ιστορία σχεδόν τριών χιλιάδων χρόνων, ένα πέρασμα που δημιούργησε σημαντικότατα ορόσημα στην ιστορία όλου του κόσμου. Βέβαια πολλές από τις λεπτομέρειες της ομιλίας είναι – ή τουλάχιστον πρέπει να είναι – γνωστές στους Αιγυπτιώτες, καλό όμως είναι κάθε τόσο να τις ξαναζωντανεύουμε στη μνήμη μας για να μη ξεχνούμε την υποχρέωση που έχουμε να διατηρήσουμε τις παραδόσεις που μας κληροδότησαν όλες οι γενιές, που παλαιότερα πάσχισαν να δημιουργήσουν όσα άφησαν ανεξίτηλη τη σφραγίδα τους στη γη των πυραμίδων.

Author: Μνήμες