“Ένα μπακάλικο γεμάτο αναμνήσεις”

Σμύρνη, καυτός Αύγουστος 1922… και ένα ιστορικό που διαγράφεται στη μνήμη χιλιάδων ανθρώπων. Αυτών που επέζησαν.

Το βιβλίο «Ένα μπακάλικο γεμάτο αναμνήσεις» της Άννας Αντωνιάδη-Τσάτσαρη (βλ. εικόνα εξωφύλλου πιο πάνω), αποτελεί μια προσωπική ιστορία που ξεκινάει με ολοζώντανες παιδικές μαρτυρίες ενός αγοριού που ξέφυγε από το μένος της καταστροφής κι ενός κοριτσιού που μεγάλωσε με τις ίδιες εξιστορήσεις.

Μια αληθινή ιστορία γεμάτη ειλικρίνεια την οποία η εγγονή του Παύλου Αετόπουλου μεταφέρει με παραστατικό τρόπο σ’ όλους εμάς. Αναφέρεται στο δράμα ενός ξεριζωμού από τα πάτρια εδάφη όπου έζησαν χιλιάδες χρόνια αυτές οι οικογένειες κι εξιστορεί την εγκατάσταση στη νέα πατρίδα μέσα από προσωπικές εμπειρίες. Αποτελεί το βιβλίο μια κατάθεση ψυχής γεμάτη συγκίνηση και ανθρωπισμό. Το σπίτι, η οικογένεια, το μπακάλικο του παππού και τα παιδικά εκείνα χρόνια, έμειναν μνήμες ανεξίτηλες για τη συγγραφέα.

Πλούσιο σε φωτογραφικό υλικό από τη Σμύρνη και τις γειτονιές των παιδικών χρόνων της ίδιας στη νέα πατρίδα, παρουσιάζει επίσης την έκδηλη αγάπη για τους προγόνους, τον παππού και τη γιαγιά, την ιστορία και την αγνότητά τους.

Το φωτογραφικό υλικό που ακολουθεί είναι παρμένο από το ίδιο το βιβλίο και τις φωτογραφίες που διαλέξαμε. Δείχνει το πριν και το μετά της Σμύρνης στις αρχές του 20ου αιώνα, καθώς και μαρτυρίες για την εγκατάσταση της συγγραφέα στη νέα πατρίδα. Τα αθώα παιδικά χρόνια και τα αξέχαστα γηρατιά που έφυγαν μα ποτέ δεν ξεχάστηκαν…

 

Αρχίζουμε με φωτογραφίες πριν τον ξεριζωμό και την άποψη της πόλης και των περιοχών της.

 

Κατόπιν ακολουθούν δυο βίντεο από τις ομιλίες κατά την παρουσίαση και την ίδια τη συγγραφέα να μιλά με σθένος για το βιβλίο της.

Τέλος το βιβλίο όπως εκδόθηκε και παρουσιάστηκε. Διαβάστε το ξεφυλλίζοντας τις σελίδες του σαν να το κρατάτε στα χέρια σας. Μια ασήμαντη προσφορά από τις “Μνήμες” προς τις μνήμες όλων μας.

publishing – More 1922

Ιάκωβος Γαριβάλδης
για τις «Μνήμες – Αλησμόνητες πατρίδες» όλων μας
Μάρτιος 2012

Τελικά ένα ποίημα τιμής από τη συγγραφέα του βιβλίου

Παππού μου και γιαγιά,
Μάνα μου και πατέρα,
και ρίζες μου μικρασιάτικες μεγάλες,
ποτέ σας δεν θα βγείτε από τον νου και την καρδιά,
στο αίμα μου κυλάτε…
μαζί μου θα σας έχω όπου κι πάω κι όπου σταθώ,
και στις επόμενες γενιές για σας θα ‘χω να λέω…

Ότι ήρθατε άρχοντες από τον τόπο σας
σε άλλη γη που την κάνατε πατρίδα,
ότι εσείς με μάθατε τι εστί να είσαι περήφανη και ελληνίδα,
εσείς με μάθατε να δίνω και να παίρνω την λύπη με χαμόγελο και με
σμυρνέϊκα τραγούδια τον πόνο και την θλίψη να χαϊδεύω…

Εσείς με μάθατε ψηλά να έχω το κεφάλι..
ήθος, τιμή, πατρίδα …
να είναι στο βίο μου αρχές και όχι μόνο στα βιβλία.

Το παρελθόν μου είναι η μνήμη μου κι ο φάρος για το μέλλον!
για αυτούς που θα’ ρθουνε και θα ρωτούν ποιες είναι οι ρίζες οι δικές τους…
θα είμαι τότε εγώ εκεί. μικρασιάτισσα  σ’αυτήν μου την καταγωγή για να τους πω..

Εκείνων των ηρώων μας την ιστορία..
για την Σμύρνη, τα Βουρλά, το Αϊβαλί,  και το Ντεμίσι, την Συνασσό, τα Φαράσσα, τ’Αλάτσατα, την Πέργαμο , την Πόλη και την μνήμη τους που ζωντανή θα μείνει, κανένας να μην σβήσει…

Παππού μου και γιαγιά και ρίζες μου μεγάλες,
γίνατε δέντρα δυνατά, με στιβαρά κλωνάρια και τα κλαδιά απλωθήκαν και κάναν παρακλάδια…
κι οι ρίζες μεγάλωσανε και πιάσανε το χώμα, τόσο πολύ,
που ποτέ πια αγαρινός δεν θα μπορέσει να τις βγάλει..
ούτε ανθέλληνας κανείς στο αίμα το μικρασιάτικο μικρόβιο και μίασμα να βάλει..
Ποτέ!!!!!

Άννα Αντωνιάδη Τσάτσαρη[ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ]
Ελευσίνα
(05/04/2012)

Author: Μνήμες