Ελληνική Κοινότητα Πιατιγκόρσκ

Πιατιγκόρσκ

Η Πόλη Πιατιγκόρσκ είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του νομού Σταυρούπολης. Είναι μεγάλη ιαματική λουτρόπολη στην περιοχή των ΚΜΒ (Καυκασιανά Μεταλλικά Νερά), η οποία περιέχει πέντε πόλεις: Πιατιγκόρσκ, Μιν-Βόντι, Εσσεντουκί, Ζελεζνοβόντσκ και Κισλοβόντσκ.

Απλώνεται στους πρόποδες του κεντρικού τμήματος της οροσειράς του Καύκασου στην όχθη του ποταμού Ποντκούμοκ και βρίσκεται σε υψόμετρο 520-550 μέτρων. Η συνολική έκταση της πόλης μαζί με τις εργατικές συνοικίες είναι 85 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Ο αριθμός του πληθυσμού ανέρχεται σε 200 χιλιάδες κατοίκους.

Στο κέντρο του Πιατιγκόρσκ υψώνεται το βουνό Μασούκ (994 μ.) από το οποίο ανοίγεται πανοραμική θέα τέλειας ομορφιάς. Απ’όλες τις πλευρές φαίνονται όρη το πιο ψηλό από τα οποία είναι το Μπεστάου (1400 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας). Στον ορίζοντα απλώνεται η Κεντρική Καυκασιανή οροσειρά με τις υψηλότερες κορυφές της Ευρώπης, το βουνό Καζμπέκ (5033 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας) και το Ελμπρούς (5642 μ.). Οι επιστήμονες ονόμασαν αυτήν την περιοχή «Αρχιπέλαγος των βράχων».

Την ίδρυσή της το 1780, η πόλη, την οφείλει στις πηγές μεταλλικών νερών οι οποίες είναι 50 αλλά και στο υπέροχο κλίμα του. Χτίστηκε από ανώτερους ρώσους αξιωματικούς υπό την προστασία του αυτοκράτορα Νικόλαου του Ι’. Χάρις σ’αυτές τις συνθήκες η πόλη αναπτυσσόταν ως λουτρόπολη με πολύ γρήγορους ρυθμούς, οι πρώτοι και οι πιο διάσημοι αρχιτέκτονες της πόλης ήταν δυο αδέλφια από την Ιταλία, Τζοβάννι και Τζουζέπε Μπερναρντάτσι. Σήμερα το Πιατιγκόρσκ είναι μεγάλη θεραπευτική λουτρόπολη. Εδώ υπάρχει μια σύγχρονη διαγνωστική βάση με υπερσύγχρονες μεθόδους. Οι γιατροί χρησιμοποιούν τις τελευταίες επιστημονικές και τεχνικές μεθόδους

Το πλήρες κείμενο του άρθρου της τοπικής εφημερίδας «Γκόλος»(ημερομηνία έκδοσης 08.02.1918)σχετικά με μια ελληνική βραδιά στην περιοχή των Καυκασιανών Μεταλλικών Νερών

To Πιατιγκόρσκ είναι πολιτιστικό κέντρο των ΚΜΒ. Η πόλη έχει πλούσια πνευματική ζωή και μεγάλο αριθμό ορθόδοξων ναών. Στην πόλη υπάρχουν μεσαία και ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα: Κρατικό Γλωσσολογικό Πανεπιστήμιο ξένων γλωσσών, Τεχνολογικό ινστιτούτο, Πανεπιστήμιο Οικονομικού Δικαίου, Φαρμακευτική Ακαδημία, Ιατρική Σχολή, Εμπορική Σχολή και πολλά άλλα.

Στο Πιατιγκόρσκ υπάρχει το μεγαλύτερο εθνικό πάρκο-μουσείο, που φέρει το όνομα του Μιχαήλ Λέρμοντοβ, καθώς και το αρχαιότερο τοπικό μουσείο, θέατρο όπερας, αίθουσα οργανικής μουσικής, χώρος συναυλιών, κινηματογράφος, βιβλιοθήκες και εκθέσεις. Κάθε χρόνο διεξάγονται πανρωσικές ημέρες ποίησης του κλασσικού ποιητή Λέρμοντοβ, πανρωσικός διαγωνισμός εφήβων πιανιστών που φέρει το όνομα του Β.Σαφόνοβ, τηλεοπτικά φεστιβάλ, διεθνείς συναντήσεις, συνέδρια, συμπόσια κ.λ.π. Εκδίδονται οι εξής εφημερίδες «Καυκάζσκαγια ζντράβνιτσα», «Πιατιγκόρσκαγια πράβντα». Στην πόλη λειτουργεί το ραδιοτηλεοπτικό παράρτημα της Σταυρούπολης, καθημερινά εκπέμπουν οι ραδιοσταθμοί «Πιάταγια βερσίνα», «Προβίντσια».

Στο Πιατιγκόρσκ ζούνε Ρώσοι, Αρμένοι Ουκρανοί, Λευκορώσοι, Εβραίοι, Οσετίνοι, Γεωργιανοί, Καμπαρντίνοι και άλλες εθνότητες, μεταξύ των οποίων υπάρχουν και 3 χιλιάδες Έλληνες, οι πρόγονοι των οποίων είχαν εγκατασταθεί εδώ στις αρχές τις δεκαετίας του ΄70 του 19 αιώνα. Το κλίμα του Πιατιγκόρσκ είναι στεππώδες σε συνδυασμό με ορεινό. Εδώ και τον χειμώνα έχει ήλιο, αλλά η καλύτερη περίοδος είναι από το Μάιο ως τον Οκτώβριο.

Έτος 1917

Οι πρώτες αναφορές για την ύπαρξη στο Πιατιγκόρσκ μιας οργάνωσης που να ενώνει  όλους τους έλληνες της πόλης μας, αναφέρονται στην αρχή του περασμένου αιώνα. Όμως ένα από τα φύλλα της δημοτικής εφημερίδας «Γκόλος» (μπορείτε να το  δείτε εδώ) που διασώθηκε τυχαία στο δημοτικό εθνογραφικό μουσείο διηγείται μια βραδιά που έκανε η ελληνική κοινότητα της πόλης Πιατιγκόρσκ στις 26 Δεκεμβρίου το 1917. Επειδή οι περισσότεροι αυτόπτες μάρτυρες και συμμέτοχοι των γεγονότων εκείνης της εποχής μετανάστεψαν κατά την διάρκεια του εμφύλιου πολέμου στην Ρωσία (το 1918 – 1922),ήταν υφιστάμενοι βίαιης εξορίας στην Ελλάδα στο τέλος του  ΄30 και επειδή το δημοτικό αρχείο του Πιατιγκόρσκ κάηκε κατά την διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου οι γνώσεις μας για την Ελληνική Κοινότητα έχουν επεισοδιακή μορφή. Οι έλληνες της πόλης μας θα ήταν πολύ ευγνώμονες στους πολίτες και στις οργανώσεις που θα μπορούσαν να μας βοηθήσουν να βρούμε κάποια καινούρια πληροφορία για την ιστορία της Ελληνικής Κοινότητας του Πιατιγκόρσκ.

Στα τέλη της δεκαετίας του ΄80, στα χρόνια της “περεστρόικα” ξεκίνησαν να δημιουργούνται μέχρι πρότινος αδιανόητες κοινωνικές ενώσεις πολιτών.

Έτος 1990

Στις 28 Οκτωβρίου 1990 ώρα 12 π.μ. άρχισε η συνέλευση των κατοίκων της πόλης ελληνικής καταγωγής (ενδεικτικό είναι ότι έλαβαν μέρος μόλις 68 άτομα), όπου και ανακηρύχθηκε η ίδρυση του ελληνικού συλλόγου "ΕΘΝΟΣ" του Πιατιγκόρσκ, ψηφίστηκε το καταστατικό του συλλόγου και εκλέχτηκε το Διοικητικό Συμβούλιο.

Το καλοκαίρι του  ΄90 στο Πιατιγκόρσκ δημιουργήθηκε μια δραστήρια ομάδα που ανέλαβε την πρωτοβουλία για την ίδρυση στην πόλη ελληνικού συλλόγου. Μετά τον καθορισμό των στόχων για τους οποίους και ιδρύθηκε ο σύλλογος πάρθηκε η απόφαση να απευθύνουν διάγγελμα προς τον ελληνικό πληθυσμό της πόλης. Η έκκληση στους έλληνες της πόλης με την πρόταση της ενοποίησης για την ικανοποίηση των εθνικο-πολιτιστικών θεμάτων του πληθυσμού βρήκε θερμή υποστήριξη απ’ τους ανθρώπους. Ωστόσο ο γενετήσιος φόβος τον οποίον είχε προκαλέσει η καταπίεση των αρχών του καθεστώτος απέναντι στους έλληνες παρέμεινε ανεξίτηλος στις ψυχές των ανθρώπων, κάνοντάς τους επιφυλακτικούς.

Η έκκληση της ιδρυτικής ομάδας στους γνωστούς έλληνες της πόλης, οι οποίοι κατείχαν αξιώματα και ασκούσαν σημαντική επιρροή στα πράγματα, να αναλάβουν το σύλλογο στέφτηκε με αποτυχία. Η συμπεριφορά των αρχών προς την δημιουργία του ελληνικού συλλόγου ήταν διπρόσωπη. Αναγνωρίζοντας πλήρως το δικαίωμα των κατοίκων ελληνικής καταγωγής για ενοποίηση με σκοπό την επίλυση των προβλημάτων τους δεν ήθελαν να αναγνωρίσουν άλλες αιτίες που να οδηγούν στην ίδρυση του συλλόγου. Για παράδειγμα, ένα σημείο του σχεδίου του καταστατικού που έλεγε για καθιέρωση πραγματικής ισότητας μεταξύ των ελλήνων και του τοπικού πληθυσμού προξένησε τη θυελλώδη αντίδραση της νομικής υπηρεσίας του δημαρχείου.

Η μοναδική τοπική εφημερίδα αρνήθηκε κατηγορηματικά στην ιδρυτική ομάδα τη δημοσίευση μικρής αγγελίας. Ωστόσο οι δοκιμασίες δεν τελείωσαν εκεί. Μια ημέρα πριν από τη καθορισμένη στην εφημερίδα δημοσίευση ημερομηνίας της διεξαγωγής της συνέλευσης, ήρθε η απόφαση από έναν εκ των υπαλλήλων του δημαρχείου της απαγόρευσης της διεξαγωγής “της πολιτικής δράσης” όπως ισχυρίζονταν, στο χώρο που είχε νοικιάσει η ιδρυτική ομάδα.

Συνειδητοποιώντας ότι η απαγόρευση των αρχών για τη διεξαγωγή της ιδρυτικής συνέλευσης μπορούσε να ληφθεί από τους έλληνες σαν αρνητική στάση απέναντι στην ίδρυση του συλλόγου, η ιδρυτική ομάδα απέστειλε έντονη διαμαρτυρία προς τις τοπικές αρχές. Η απαγόρευση, χάρη στην επέμβαση του αντιδημάρχου Μίχιν Β.Β., ανακαλέστηκε.

Έτος 1991

Το 1991 ο σύλλογος ελλήνων του Πιατιγκόρσκ συμμετείχε στην ιδρυτική ομάδα της Πανσοβιετικής Ένωσης Ελλήνων. Μετά την διάσπαση της ΕΣΣΔ το 1992 ιδρύθηκε η Ένωση Ελληνικών Κοινοτήτων Ρωσίας, μεταξύ των ιδρυτικών μελών ήταν και ο Σύλλογος Ελλήνων του Πιατιγκόρσκ “ΕΘΝΟΣ”.

Η Ελληνική Κοινότητα του Πιατιγκόρσκ είναι από τις πρώτες ελληνικές οργανώσεις της Ρωσίας που συνεργάζονται στενά με την Γενική Γραμματεία Αποδήμου Ελληνισμού. Η τακτική συμμετοχή της Κοινότητας μας σε διάφορα συνέδρια καθώς και άλλες δραστηριότητες της Κοινότητας είχε σαν συνέπεια την αναγνώριση της μικρής κοινότητας του Πιατιγκόρσκ από τον Ελληνισμό του πλανήτη. Σήμερα η Ελληνική Κοινότητα του Πιατιγκόρσκ κινείται δραστήρια προς όλες τις κατευθύνσεις, όπως αναφέρονται στο καταστατικό της Κοινότητας, ενισχύεται δε συνεχώς οργανωτικά και οικονομικά.

Έτος 1995

Τον Οκτώβρη του 1995, όταν η πλειονότητα των ελλήνων της π. Πιατιγκόρσκ ήταν ήδη μέλη του συλλόγου αποφασίστηκε η μετονομασία του Συλλόγου σε Κοινότητα Ελλήνων της πόλης του Πιατιγκόρσκ. Επίσης έγιναν τροποποιήσεις και αλλαγές στο καταστατικό της οργάνωσης, εκλέχθηκαν νέα μέλη του Δ.Σ. και ο πρόεδρός της.

Ο Πολιτισμός

Φωτογραφία 19 Μαρτίου 1939, Μηλτιάδη Ευσταθιάδη

Η φωτογραφία η οποία βρέθηκε στο οικογενειακό αρχείο του ντόπιου έλληνα Μιλτιάδη Ευσταθιάδη βάζει μπροστά από την Κοινότητα στόχο, την επίτευξη ενός επίπεδου πολιτισμού ο οποίος υπήρχε στους έλληνες του Πιατιγκόρσκ, να τον εμπλουτίσουν με εκείνον της Μητρόπολης ο οποίος έχει ξεφύγει μπροστά, να διατηρούν και να συνεχίσουν να αναπτύσσουν τον αυτοφυή πολιτισμό των Ελλήνων του Πιατιγκόρσκ.

Ο πολιτισμός – χωρίς αμφιβολία – είναι η ψυχή και ειδικά αυτός που μας διατηρεί ως έλληνες κατά τη διάρκεια αιώνων μακριά από την Ελλάδα.

Ελληνικής καταγωγής καλλιτέχνες –

Λύκοβα Ιωάννα – Ρωσική Μουσική Ακαδημία Γκνέσινιχ – Καθηγήτρια πιάνου, Σολίστα, Συνοδός, Εμηνεύτρια συναυλιώνΑπό το 1998 έως τώρα είναι μεταπτυχιακή σπουδάστρια της Ρωσικής Μουσικής Ακαδημίας στη Μόσχα. Βραβεία: βραβευμένη στο διεθνή διαγωνισμό πιανιστών στην Ιταλία, συμμετείχε στο διεθνές φεστιβάλ τεχνών στην Ελλάδα.

Δημήτρης Πετάνοβ – Γεννήθηκε το 1980 στην πόλη Πιατιγκόρσκ, από πατέρα και μητέρα Έλληνες. Το 1995 τελείωσε το σχολείο και το ωδείο Σαφώνοβ, στο τμήμα πιάνου και κλαρίνου. Τον ίδιο χρόνο μπήκε στη μουσική σχολή Γκνέσινιχ της Μόσχας, την οποία τελείωσε το 1999 στο τμήμα πιάνου. Από το 1999 είναι φοιτητής της Ρωσικής Ακαδημίας Μουσικής Γκνέσινιχ στην Μόσχα. Ο Πετάνοβ Δημήτρης βραβεύτηκε στον πανρωσικό διαγωνισμό πιανιστών που έγινε στο Πιατιγκόρσκ το 1993 και το 1994 και το 1996 στην Μόσχα. Επίσης το 1999 βραβεύτηκε στο διαγωνισμό πιανιστών στην Αθήνα.

Χρήστος Πολάντοβ – Ο Πολάντοβ Χρήστος του Δημήτρη γεννήθηκε το 1926 στο χωριό Γρέτσεσκογιε (το Ελληνικό), περιφέρειας Μιν-Βόντι, περιοχής Σταυρούπολης. Από το 1950 ως το 1968 δούλευε ως δάσκαλος ζωγραφικής και γραφιστικής τέχνης σε σχολείο μέσης εκπαίδευσης, από το 1990 εργαζόταν στο παράρτημα ζωγραφικών εκθεμάτων περιοχής Σταυρούπολης. Τελείωσε το τμήμα γραφιστικής και ζωγραφικής του Κρατικού Πανεπιστημίου του Κουμπάν. Συμμετείχε σε εκθέσεις που παρουσιάστηκαν σε πόλεις, περιοχές και περιφέρειες. Το 1998 έκανε προσωπική έκθεση στην πόλη Θεσσαλονίκη στην Ελλάδα.
Δημήτρης Πολαντόβ – Του Χρήστου γεννήθηκε το 1965 στην πόλη Μιν-Βόντι. Τελείωσε με άριστα την σχολή καλών τεχνών της Σταυρούπολης. Πήρε μέρος στις εκθέσεις της περιοχής. Είχε επίσης και τις δικές του προσωπικές εκθέσεις. Πήρε μέρος στην διεθνή έκθεση καλλιτεχνών της ΕΣΣΔ στην Ελλάδα. Είχε οργανώσει την δική του έκθεση στην Θεσσαλονίκη. Προς το παρόν ετοιμάζει την προσωπική του έκθεση στην Γερμανία.

Φώτο- «Οι κάτοικοι και φιλοξενούμενοι της πόλης μας γνωρίζουν τους ελληνικούς χορούς στην 220ή επέτειο από την ίδρυση του Πιατιγκόρσκ»

Χορογραφικό συγκρότημα “Στεφανία” – Ένας από τους κυριότερους σκοπούς γραμμένους στο καταστατικό της κοινότητάς μας είναι η διατήρηση και ανάπτυξη του πολύπλευρου ελληνικού πολιτισμού. Όταν ιδρύθηκε η Κοινότητα τα πιο καλοδιατηρημένα αποσπάσματα του πλούσιου πολιτισμού ήταν οι ποντιακοί χοροί που παρουσιάζονταν γενικά στους ελληνικούς γάμους. Γι’αυτό στη πρώτη συνεδρίαση του Συμβουλίου της επανιδρυμένης Κοινότητας των ελλήνων πάρθηκε η απόφαση για την ίδρυση συγκροτήματος ποντιακών χορών.

Ο σκοπός ήταν η διατήρηση και η ανάπτυξη χορευτικών παραδόσεων των ποντίων. Συμμετέχοντας στις μαζικές εκδηλώσεις οι χορευτές που χορεύουν με απλό ντύσιμο εκλαϊκεύουν ελληνικούς χορούς μεταξύ των ελλήνων του Πιατιγκόρσκ.Σήμερα μπορούμε να πούμε ότι πετύχαμε τους σκοπούς που βάλαμε στην αρχή. Σίγουρα δεν υπάρχει τώρα ούτε ένας έλληνας ο οποίος συμμετέχει στις εθνικές γιορτές και διάφορες εκδηλώσεις που να μην ξέρει να χορεύει παραδοσιακούς ποντιακούς χορούς.

Ελληνική Παιδεία

Στην φωτογραφία του 1929 οι συμμετέχοντες στο πρόγραμμα εκπαιδευτικών ελληνικής γλώσσας. Στον τοίχο το πλακάτ «Το 5ο κεντρικό σεμινάριο ελλήνων – δασκάλων. Έτοιμοι για την εκπλήρωση του πενταετούς σχεδίου» γραμμένο με την σοβιετική εκδοχή της ελληνικής γλώσσας. Εκείνα τα χρόνια στη Σοβιετική Ρωσία έγινε η προσπάθεια για την αναμόρφωση της ελληνική γλώσσας σε μία «νέα» γλώσσα.

Μέχρι τέλος του ΄30 στην περιοχή Σταυρούπολης  που ανήκει και το Πιατιγκόρσκ υπήρχαν ελληνικά σχολεία, στα οποία οι πολίτες της ΕΣΣΔ ελληνικής καταγωγής μπορούσαν να μαθαίνουν την γλώσσα τους και να αναπτύσσουν τον πηγαίο ελληνικό πολιτισμό. Μετά το κλείσιμο των εθνικών σχολείων μερικές γενιές ελλήνων της περιοχής Σταυρούπολης δεν είχαν την δυνατότητα να μαθαίνουν ελληνικά και γι’ αυτό έγινε απόσπαση του λαού από την πολιτιστική κληρονομιά των προγόνων.

Φωτογραφία του 1929 με τους συμμετέχοντες στο πρόγραμμα εκπαιδευτικών ελληνικής γλώσσας

Μετά από την αλλαγή της πολιτιστικής πορείας στην χώρα μας οι έλληνες ομογενείς είχαν την δυνατότητα πιο ελεύθερης επικοινωνίας με την ιστορική τους πατρίδα, παρουσιάστηκε η ανάγκη να μαθαίνουν ξανά την ελληνική γλώσσα. Με την ίδρυση της Ελληνικής Κοινότητας του Πιατιγκόρσκ άρχισε η οργανωμένη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας. Τα πρώτα χρόνια υπήρχαν πολλά προβλήματα. Οι αίθουσες που πραγματοποιούνταν τα μαθήματα νοικιάζονταν. Δεν είχαν βιβλία, σπούδαζαν με φωτοτυπίες που έβγαζε ο καθηγητής Ζύμωβ Δημήτριος του Ιωάννου. Τις πρώτες γνώσεις της ελληνικής γλώσσας ο κ.Ζύμωβ μαζί με μια ομάδα ντόπιων ελλήνων απέκτησε στα μαθήματα ελληνικών που έκαναν φοιτήτριες από την Κύπρο που σπούδαζαν τότε στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο Ξένων Γλωσσών Πιατιγκόρσκ. Κατόπιν ο Δ.Ζύμωβ έγινε ο καλύτερος ειδικός της ελληνικής γλώσσας στην περιοχή Σταυρούπολης. Επίσης παίρνει μέρος στο διοικητικό συμβούλιο του διεθνούς τμήματος του συλλόγου ελλήνων. Όλες οι δασκάλες ελληνικών που διδάσκουν τώρα στην Κοινότητά μας σπούδαζαν στον κ. Δ.Ζύμωβ.

Από το 1996 στην Ελληνική Κοινότητα του Πιατιγκόρσκ οργανώθηκε το απογευματινό σχολείο που λειτουργεί μέχρι σήμερα. Τα μαθήματα γίνονται δύο φορές την εβδομάδα, κάθε μάθημα διαρκείας 1,5 ώρας. Τα παιδιά μαθαίνουν την ελληνική γλώσσα και βέβαια έρχονται σ’ επαφή με τον πολιτισμό. Πολλές φορές έκαναν παραστάσεις στους γιορτασμούς των εθνικών ελληνικών γιορτών. Τέσσερα χρόνια συνέχεια υπό την αιγίδα της ΓΓΑΕ οι άριστοι μαθητές πηγαίνουν το καλοκαίρι στις κατασκηνώσεις στην Ελλάδα. Εκεί τα παιδιά έχουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν τις γνώσεις που αποκτούν μέσα στο σχολικό έτος, επίσης γνωρίζουν από κοντά τον ελληνικό πολιτισμό στην ιστορική τους πατρίδα.

Μεγάλη προσοχή δίνεται στην εκπαίδευση των δασκάλων της ελληνικής γλώσσας. Εκπαιδευτικά σεμινάρια με την συμμετοχή καθηγητών από πανεπιστήμια της Ελλάδος οργανώνονται πολλές φορές: στην Σταυρούπολη (το 1997), στο Σότσι (το 1998), στο Πιατιγκόρσκ (το 1999), στην Κρήτη στο πανεπιστήμιο Ρεθύμνου (καλοκαίρι 1999). Μερικές δασκάλες έχουν πάει στα προγράμματα διαπολιτισμικής εκπαίδευσης και της Ελληνικής ως Δεύτερης ή ξένης γλώσσας για ένα ως οχτώ μήνες στα πανεπιστήμια Πατρών και Αθήνας. Υπάρχουν όμως ακόμα αρκετά προβλήματα. Δεν φθάνουν τα καλά βιβλία, αυτά που έχουμε τώρα είναι παλιά. Χρειάζονται ειδικά βιβλία που να είναι προσανατολισμένα στα παιδιά από τη Ρωσία. Στην παραγωγή ενός διδακτικού υλικού που ετοιμάζεται τώρα στο Πανεπιστήμιο Κρήτης πήρε μέρος η δασκάλα της κοινότητάς μας Ματβέγιεβα Αλεξάνδρα. Να τονίσουμε ότι η Ελληνική Κοινότητα χρησιμοποιεί όλες τις δυνατότητες που δίνει η Ελληνική πλευρά σχετικά με το θέμα της εκπαίδευσης και μέχρι τώρα η κοινότητά μας έχει στείλει τις πιο πολλές δασκάλες στα εκπαιδευτικά προγράμματα στην Ελλάδα.

Οι Ελληνικές Οικογένειες

Οι έλληνες του Πιατιγκόρσκ κατά ηλικία είναι:

από 90 έως 100 ετών – 1 από 40 έως 50 ετών – 314
από 80 έως 90 ετών – 26 από 30 έως 40 ετών – 302
από 70 έως 80 ετών – 104 από 18 έως 30 ετών – 363
από 60 έως 70 ετών – 172 έως 18 ετών – 383
από 50 έως 60 ετών – 194

Γεννήθηκαν: στην περιοχή της Σταυρούπολης – 51,7%

στη Γεωργία – 25,3%
στην περιοχή του Κρασνοντάρ – 7,4%
στη Καρατσάϊεβο-Τσερκέσσϊα – 6,8%
στο Καζαχστάν- 4,5%
στην Ουκρανία – 2,3%

Οι ελληνικές οικογένειες του Πιατιγκόρσκ είναι κυρίως μονοεθνικές, και ο αριθμός των μικτών γάμων είναι το 6,7% του αριθμού όλων των ελληνικών οικογενειών .

Σε μικτές οικογένειες:

Οι έλληνες παίρνουν για σύζυγο: ρωσίδες – 3,6%, αρμένισσες – 0,3%, ουκρανίδες – 0,25%
οι ελληνίδες παίρνουν για σύζυγο: ρώσους – 1,4%, αρμένιους – 0,5%, ουκρανούς – 0,15%

1 παιδί έχουν 175 οικογένειες
2 παιδιά έχουν 235 οικογένειες
3 παιδιά έχουν 77 οικογένειες
4 παιδιά έχουν 17 οικογένειες
5 παιδιά έχουν 5 οικογένειες
6 παιδιά έχουν 2 οικογένειες

24,8% έλληνες του Πιατιγκόρσκ (άνω των 18 ετών) έχουν ανωτάτη εκπαίδευση
23,7% έχουν μέση τεχνική και μέση ειδική εκπαίδευση
40,4% έχουν μέση εκπαίδευση (έχουν τελειώσει σχολείο γενικής εκπαίδευσης)
11,1% έχουν ατελή μέση εκπαίδευση

Από αυτούς: μηχανικοί – 9,3%, δάσκαλοι και καθηγητές – 6,9%, ιατρικοί δουλευτές – 5,4% (νοσοκόμες – 4,1%, μαιευτήρες – 0,7%, αρχινοσοκόμοι – 0,6%), οικοδόμοι – 4,8%, οδηγοί -4,6%, πωλητές – 3%, γιατροί – 2,6%, λογιστές – 2,2%, οικονομολόγοι – 1,9%, φαρμακοποιοί – 1,5%.

Μεταξύ των ελληνίδων του Πιατιγκόρσκ τα ποιο συχνά ονόματα είναι: Ελένη – 5,1%, Μαρία – 3,4%, Άννα – 2,4% και Σοφία – 2,2%. Οι έλληνες του Πιατιγκόρσκ προτιμούν τα εξής ονόματα: Γεώργιος – 3,9%, Κωνσταντίνος – 2,8%, Αλέξανδρος – 2,8%, Ιωάννης – 2,4%.

Το Διοικητικό Συμβούλιο

Το Δ.Σ. της Ελληνικής Κοινότητας Πιατιγκόρσκ (Pyatigorsk) είναι εντεκαμελές με τρια επιπρόσθετα μέλη που αποτελούν την Εξελεκτική Επιτροπή. Η διάρθρωση του Συμβουλίου έχει ως εξής:

Τουζανίδης Κωνσταντίνος
του Δημοσθένους
 (Πρόεδρος)

Γεννήθηκε στις 19 Ιουνίου του 1953 στην πόλη Πιατιγκόρσκ, νομός Σταυρούπολης, σε ελληνική οικογένεια. Το 1970 τελείωσε το σχολείο № 26 του Πιατιγκόρσκ. Την ίδια χρονιά πέρασε στο Πανεπιστήμιο Ράδιοηλεκτρονικής του Χάρκοβο, το 1975 αποφοίτησε από το προαναφερθέν πανεπιστήμιο, αποκτώντας την ειδικότητα «τεχνικός ηλεκτρονικών μηχανημάτων». Μετά το τέλος των σπουδών, εργάστηκε σε διάφορες επιχειρήσεις ηλεκτρονικής βιομηχανίας. Κατά την Συντακτική Συνέλευση των Ελλήνων του Πιατιγκόρσκ η οποία πραγματοποιήθηκε στις 28.10.1990 για πρώτη, το 1995 για δεύτερη, και το 2000 για τρίτη φορά εκλέχτηκε Πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας του Πιατιγκόρσκ. Επανειλημμένως είχε εκλεγεί Γενικός Γραμματέας καθώς και μέλος του Συμβουλίου της Ομοσπονδίας Ελληνικών Κοινοτήτων της Ρωσίας (ΟΕΚΡ). Ανύπαντρος. Έχει δύο παιδιά.

_____________

Λύκοβ Ανατόλιος
(Αντιπρόεδρος)
Έτος γεννήσεως 1932. Ανώτατη, τεχνολογική μόρφωση. Διδάκτωρ γεωλογίας. Εργάζεται στην κρατική επιχείρηση γεωλογίας «Σεβκαβγεωλογία».

 

_____________

Ζύμωβ Δημήτριος
(Αντιπρόεδρος)
Έτος γεννήσεως 1941. Ανώτατη, παιδαγωγική μόρφωση. Διδάκτωρ παιδαγωγικής. Εργάζεται στο Κρατικό Πανεπιστήμιο Γλωσσολογίας του Πιατιγκόρσκ.

 

_____________

Αντόνοβα Ελλάδα
(μέλος)
Έτος γεννήσεως 1977. Ανώτατη, παιδαγωγική μόρφωση. Εργάζεται στο Κρατικό Πανεπιστήμιο Γλωσσολογίας του Πιατιγκόρσκ.

 

_____________

Εφραίμοβ Σταύρος 
(μέλος)
Έτος γεννήσεως 1929. Ανώτατη, τεχνολογική μόρφωση. Συνταξιούχος.

 

_____________

Ζουρελίδης Νικόλαος
(μέλος)
Έτος γεννήσεως 1928. Ανώτατη, τεχνολογική μόρφωση. Συνταξιούχος.

 

_____________

Κισνιγίαροβ Γιούρι
(μέλος)
Έτος γεννήσεως 1964. Ανώτατη, ιατρική μόρφωση. Εργάζεται στο αστικό νοσοκομείο Β.

 

_____________

Ρώττο Βαλέριος
(μέλος)

Έτος γεννήσεως 1946. Ανώτατη, τεχνολογική μόρφωση. Εργάζεται στην ΑΕ «Гκοριατσεβόντσκ».

 

_____________

Σαρίγεβ Βλαδίμηρος 
(μέλος)
Έτος γεννήσεως 1950. Ανώτατη, κτηνιατρική μόρφωση.

 

_____________

Σερεντά (Σαρβανίδου) Ειρήνη
(μέλος)
Έτος γεννήσεως 1959. Ανώτατη, παιδαγωγική μόρφωση. Εργάζεται στο Λύκειο №20.

 

_____________

Φαχίροβ Ταριέλ
(μέλος)
Έτος γεννήσεως 1947. Ανώτατη, νομική μόρφωση. Εργάζεται στο αστυνομικό τμήμα του Βόριου Καύκασου.

 

_____________

Εξελεκτική Επιτροπή

Παπαγιαννίδης Αναστάσιος
(Πρόεδρος)
Έτος γεννήσεως 1943. Μέση ειδική μόρφωση Εργάζεται στην μετοχική εταιρία «Στάλκερ».

Μπουντάγοβα Ελένη 
(μέλος)
Έτος γεννήσεως 1965. Ανώτατη, οικονομική μόρφωση. Εργάζεται στην ΑΕ «Εσπλανάντα»

Καρακιάνοβα Λαρίσα 
(μέλος)
Έτος γεννήσεως 1957. Ανώτατη, οικονομική μόρφωση. Εργάζεται στο Λύκειο №27


Α Ρ Θ Ρ Α - Τ Η Σ - Ι Δ Ι Α Σ - Κ Α Τ Η Γ Ο Ρ Ι Α Σ :
  1. Εξ' αποστάσεως εκπαίδευση
    Όπως όλες οι επιχειρήσεις, κυβερνητικές ή μη, έχουν επηρρεαστεί άμεσα από τη σύγχρονη πανδημία του 2020, έτσι και τα εκπαιδευτικά ιδρύματα, οι εκπαιδευτικοί και οι οικογένειες που αισθάνονται ότι τα παιδιά τους χρειάζονται τις σχολικές εμπειρίες, την επαφή με τους συμμαθητές τους και τους δασκάλους επηρρεάστηκαν αρνητικά αρχικά.
  2. Η Έξοδος των Ελλήνων από την Αίγυπτο
    1955-1965 Ο Νάσερ, το κύμα φυγής και η επίσκεψη Κωνσταντίνου Καραμανλή Η ελληνική παρουσία στην Αίγυπτο πηγαίνει βαθιά πίσω στους αιώνες, στην εποχή των επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ωστόσο τις πρώτες αμιγώς ελληνικές κοινότητες με εθνική συνείδηση συνέπηξαν οι Έλληνες μετανάστες που αναζήτησαν στη φιλόξενη γη της Αιγύπτου καλύτερες συνθήκες διαβίωσης όσο η Ελλάδα παρέμενε υπόδουλη υπό οθωμανικό ζυγό. Την περίθαλψη και φροντίδα τους ως την ίδρυση του πρώτη ελληνικού προξενείου στην Αλεξάνδρεια, το 1833, είχε το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, αργότερα και πάσης Αφρικής, ένας μακραίων θεσμός και φάρος της Ορθοδοξίας από την εποχή της ιδρύσεώς του, τον πρώτο αιώνα μ.Χ.
  3. Οι Έλληνες της Προαζοφικής
    Οι Έλληνες αποτελούν ένα από τα αρχαιότερα έθνη που διέμεναν στα εδάφη της σημερινής Ουκρανικής Επικράτειας. Από τον 8ο έως τον 6ο π. Χ. αιώνα οι Έλληνες εμφανίσθηκαν στα βόρεια παράλια του Ευξείνου Πόντου, ασχολήθηκαν με το εμπόριο και ίδρυσαν πόλεις-αποικίες. Η πρώτη από αυτές ιδρύθηκε από Έλληνες καταγόμενους από τη Μίλητο (Μικρά Ασία) στη νήσο Μπερεζάν το δεύτερο ήμισυ του 7ου π. Χ. αιώνα.
  4. Ο παροικιακός Ελληνισμός της Βιέννης
    Η παρουσία του Ελληνισμού στην Βιέννη έχει τις ρίζες της στις αρχές του 18ου αιώνα και συγκεκριμένα στις συνθήκες του Κάρλοβιτς (1699) και του Πασάροβιτς (1718) που υπογράφτηκαν μεταξύ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και των Αψβούργων. Οι συνθήκες αυτές προέβλεπαν μια σειρά από αμοιβαία προνόμια για τους υπηκόους των 2 Αυτοκρατοριών που είχαν ως στόχο την τόνωση του εμπορίου. Γενικότερα η μακροπρόθεσμη πολιτική των Αψβούργων στην περιοχή είχε ως τελικό στάδιο την εμπορική (και πιθανά εδαφική) έξοδο της Αυτοκρατορίας στην Ανατολική Μεσόγειο μέσω της Θεσσαλονίκης. Οι συνθήκες που διαμορφώθηκαν από το γεωπολιτικό αυτό πλαίσιο ευνόησαν τους Έλληνες της Ηπείρου και της Μακεδονίας που γνώριζαν αρκετά καλά τους χερσαίους δρόμους μέσω Βοσνίας και Βουλγαρίας προς την Βιέννη και ως υπήκοοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας είχαν την ευκαιρία να εγκατασταθούν στην Βιέννη και να αναπτύξουν μια ζωηρή εμπορική αλλά και πολιτισμική δραστηριότητα.
  5. Ελληνικη Κοινοτητα Βενετιας
    Δυο βήματα από τη φημισμένη πλατεία του Αγίου Μάρκου στο κέντρο της Βενετίας, υπάρχει το κανάλι των Ελλήνων (Rio dei Greci), το οποίο οριοθετεί μία ομώνυμη νησίδα (Campo dei Greci). Σ’ αυτή έζησαν, πρόκοψαν και παρήγαγαν επί αιώνες ανεκτίμητο πνευματικό έργο χιλιάδες Έλληνες μέτοικοι από την Ελλάδα και φυγάδες από την αλωμένη Κωνσταντινούπολη.
  6. Ελληνική Κοινότητα Μπρνο
    Η Ελληνική Κοινότητα Μπρνο είναι μία οργάνωση μη κερδοσκοπική. Ο σκοπός της είναι να φέρνει ποιο κοντά μεταξύ τους, τους Έλληνες και τις οικογένειές τους που ζουν στο Μπρνο και τα περίχωρα του, αλλά και να ενισχύσει τους δεσμούς φιλίας με αλλοεθνής φίλους της Ελλάδας, της ελληνικής γλώσσας και του ελληνικού πολιτισμού.
  7. Ελληνική Κοινότητα Στουτγάρδης
    Οι πρώτοι Έλληνες εργάτες έφτασαν στην Στουτγάρδη το 1941/1942. Οι περισσότεροι ήρθαν με συμβόλαια ως „Fremdarbeiter“, αφού είχαν περάσει τις ιατρικές εξετάσεις που διεξήγαγαν τα γερμανικά κλιμάκια. Ορισμένα ονόματα από εκείνη την εποχή: Χατζηανδρέου, Γιώργος και Παναγιώτης Παπαηλιού, Γιάννης Κοφτερός, Σταύρος Καραγκούνης, Τάκης Βελισσάριος, Σταμάτης Νισύριος
  8. Ελληνικη Κοινοτητα Συδνεϋ
    Η Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα Νέας Νότιας Ουαλίας (Ε.Ο.Κ. NNO) δημιουργήθηκε αρχικά για να στηρίξει την κατασκευή μιας εκκλησίας, της Αγίας Τριάδας. Η Ορθόδοξη Αγία Τριάδα ήταν η πρώτη εκκλησία του νοτίου ημισφαιρίου εφόσον κτίστηκε το 1898 από Έλληνες και Σύριους επιχειρηματίες.
  9. Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού Βερολίνου
    Το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού Βερολίνου υποστηρίζει και προωθεί τον ελληνικό πολιτισμό σε ολόκληρη τη γερμανόφωνη Ευρώπη. Από το 1995, χρονιά ίδρυσης του Παραρτήματος, στεγάζεται στο κέντρο του Βερολίνου και διαθέτει βιβλιοθήκη και χώρο πολλαπλών εκδηλώσεων. Η εργασία του επικεντρώνεται κυρίως στην παρουσίαση εικαστικών εκθέσεων, λογοτεχνικών αναγνώσεων, θεατρικών και κινηματογραφικών έργων από την Ελλάδα, στη διοργάνωση διαλέξεων και σεμιναρίων, καθώς και στην λειτουργία της βιβλιοθήκης, την παροχή γενικών πληροφοριών για πολιτιστικά θέματα καθώς και την προσφορά μαθημάτων ελληνικής γλώσσας.
  10. Ελληνικη Κοινοτητα Βερολινου
    Η Ελληνική Κοινότητα Βερολίνου ιδρύθηκε το 1975 ως διάδοχος της Ελληνικής Κοινότητας της δεκαετίας του ’60. Την 1η Ιουνίου 1990 η έδρα της μεταφέρθηκε υπό την αιγίδα του Ελληνικού Πολιτιστικού Κέντρου (Ε.Π.Κ.) στο κτίριο της οδού Mittelstr. 33, Berlin-Steglitz bezogen.
  11. Ελληνικη Κοινοτητα Στοκχολμης
    Το 1642 βασίλισσα της Σουηδίας ήταν η Χριστίνα. Ένας μεγάλος αριθμός των Ελλήνων βρισκόταν ήδη στη Σουηδία και περιφέρονταν σε πόλεις και χωριά της Σουηδίας κάνοντας εράνους για να πληρώσουν λύτρα για την απελευθέρωση Ελλήνων που ήταν φυλακισμένοι σε Οθωμανικές φυλακές.
  12. Ελληνικη Κοινοτητα Ζυριχης
    Η Ελληνική Κοινότητα Ζυρίχης (ΕΚΖ) στην σημερινή της μορφή σαν θρησκευτικά και κομματικά ανεξάρτητη οργάνωση των Ελλήνων μεταναστών στη Ζυρίχη και στην ευρύτερη περιφέρειά της υπάρχει από τον Οκτώβριο του 1979. Λειτουργεί σαν Νομικό Πρόσωπο σύμφονα με το άρθρο 60 του Ελβετικού Αστικού Κώδικα και αποτελείται σήμερα από 310 μέλη.
  13. Μελβούρνη - Οι Διακρίσεις Χελλένικ
    Παρά την εντυπωσιακά μεγάλη και πολυσχιδή δράση του, ο Σύνδεσμος Χελλένικ έμεινε περισσότερο γνωστός για τη διοργάνωσή του των απονομών διακρίσεων εξαίρετης απόδοσης στους ομογενείς μας της Μελβούρνης. Οι βραβεύσεις αυτές, με τη γενική ονομασία "Διακρίσεις Χελλένικ - Hellenic Distinctions", απονέμονταν επί είκοσι συναπτά χρόνια σε άτομα που είχαν ξεχωρίσει με τις επιτεύξεις τους στους τομείς της δραστηριότητας τους και βασίζονταν στις κρίσεις επιτροπών, που επιλέγονταν ανεξάρτητα από τον ίδιο το Σύνδεσμο.
  14. Πανηπειρωτική Ομοσπονδία Αμερικής
    Με πρωτοβουλία των Ηπειρωτικών οργανώσεων της Νέας Υόρκης,Φιλαδελφείας και Γούστερ και κατόπιν πολλών συσκέψεων, αποφασίστηκε η πρώτη σύγκληση Πανηπειρωτικού Συνεδρίου σε μιά έπαυλη στο Northboro, μιά μικρή πόληκοντά στο Γούστερ. Το Συνέδριο ορίστικε γιά την 19-21 Ιουλίου 1942. Ιστορική θα μείνη στα χρονικά του Ηπειρωτισμού της Αμερικής αυτή η Πανηπειρωτική συγκέντρωση. Η αθρόα προσέλευση των Ηπειρωτών από κάθε γωνιά τηςΑμερικής, ο ενθουσιασμός, η αγάπη, η ευθυμία και οι παντός είδους εκδηλώσεις εκείνωντων τριών ημερών θα μείνουν αξέχαστες
  15. ΟΕΚ Γερμανίας
    Η ΟΕΚ επιδιώκει τη δημιουργία στενών φιλικών σχέσεων μεταξύ του Ελληνισμού στην ΟΔΓ και του γερμανικού λαού καθώς και των άλλων εθνικοτήτων στη χώρα που ζούμε και εργαζόμαστε. Η ΟΕΚ είναι ανεξάρτητη από κρατικές ή άλλες αρχές, οργανισμούς και πολιτικά κόμματα. Η ύπαρξή της και δραστηριότητά της βασίζεται στις αρχές της δημοκρατίας, της φιλίας ανάμεσα στους λαούς και της ειρήνης. Σε ζητήματα εθνικής σημασίας ή που αφορούν τις βασικές αρχές του ανθρωπισμού και της δημοκρατίας, μπορεί να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις της.
  16. Σύνδεσμος Ιθακησίων Μελβούρνης
    Ο Ρόλος του Συνδέσμου Ιθακησίων Οδυσσεύς στα παροικιακά και στις σχέσεις Αυστραλών και Ελλήνων. Σε μικρό χρονικό διάστημα μετά αυτό τον ερχομό μου στη Μελβούρνη 6-12-37, παρευρέθηκα σε Συνέλευση του Συνδέσμου που είχε σκοπό να μαζέψει χρήματα δια την Ελληνική Αεροπορία. Με εντυπωσίασε ο θερμός πατριωτισμός των ομιλητών και επίσης έμαθα δια τη δράση του Συνδέσμου, δια την οποίαν διαβεβαιώθηκα στα μεθεπόμενα 11 χρόνια ως Γραμματέας του Συνδέσμου.
  17. Διεθνές Κέντρο Ελληνικών Ερευνών
    «Όσα φέρνει μια στιγμή δεν τα φέρνει ο χρόνος». Αυτό είναι το ρητό που διάλεξα εδώ παρουσιάζοντας την τόσο σημαντική έρευνα, δραστηριότητα και πάνω από όλα δημιουργία του Διεθνούς Κέντρου Ελληνικών Ερευνών που εδρεύει στη Γαλλία. Στην όμορφη ιστοσελίδα του Κέντρου μπορεί ο αναγνώστης να βρει αρκετό υλικό για τις δραστηριότητες του. Το Δ.Κ.Ε.Ε. αποτελεί ένα σημαντικότατο πνευματικό Κέντρο προώθησης του Ελληνικού Πολιτισμού της Διασποράς.
  18. Ελληνική Κοινότητα Βραΐλας
    Στα τέλη της δεκαετίας του 1860 ιδρύθηκαν, χάρη στην πρωτοβουλία ελληνικών συλλόγων, κατώτερο αρρεναγωγείο και παρθεναγωγείο, που φρόντιζε για τους άπορους "ελληνόπαιδες". Τα σχολεία αυτά, που μετατράπηκαν σε κοινοτικά στις επόμενες δεκαετίες, δεν ήταν τα μόνα ελληνικά σχολεία, καθώς στη Βραΐλα, μέχρι και τις αρχές του 20ού αιώνα, ιδρύθηκαν πάρα πολλά ελληνικά ιδιωτικά σχολεία, τόσο θηλέων, όσο και αρρένων.
  19. Ελληνικές Κοινότητες Βελγίου
    Η ελληνική παρουσία στο Βέλγιο έγινε αισθητή μόνο κατά τη μεταπολεμική περίoδο. Ώς τα μέσα της δεκαετίας του 1950 οι χίλιοι περίπου Έλληνες της χώρας αυτής ήταν,στην πλειονότητά τους, εγγράμματοι έμποροι ή γενικότερα ελεύθεροι επαγγελματίες. Από το 1953 ώς και το 1964 η εικόνα αυτή αλλάζει ποσοτικά και ποιοτικά: στην περίοδο αυτή ο αριθμός των Ελλήνων που ζούσαν στο Βέλγιο πολλαπλασιάστηκε δραματικά, φτάνοντας τα 20.069 άτομα.
  20. Έλληνες δούλοι στη Βοστώνη - 1827
    Ο Χριστόφορος Πλάτων Καστάνης (1814-1866) καταγόταν από τη Λιβαδειά της Χίου. Έχασε την οικογένειά του στη σφαγή του νησιού και αιχμαλωτίστηκε, πουλήθηκε ως δούλος και αναγκάστηκε να γίνει Μωαμεθανός. Η Γ. Μοχάλβη (μάλλον Γαρυφαλιά Μοχάλβη στην Ελληνική 1817-1830) γεννήθηκε στα Ψαρά και οι γονείς της σκοτώθηκαν στην σφαγή της Χίου. Πουλήθηκε στους Τούρκους ως δούλη και ο Αμερικανός Πρόξενος Joseph Langston την βρήκε στη Σμύρνη και την απελευθέρωσε το 1827.
  21. Η ελληνική παροικία της Οδησσού στα τέλη του 19ου αιώνα
    Τα απογραφικά δελτία είναι συγκεντρωμένα στο Κρατικό Αρχείο Οδησσού (G.A.O.O.). Βάση της απογραφής είναι το νοικοκυριό που διαρθρώνεται γύρω από τον αρχηγό της οικογένειας. Κάθε απογραφικό δελτίο καταγράφει τα μέλη μιας εστίας, συμπεριλαμβάνοντας το υπηρετικό προσωπικό και άλλα άτομα μη συγγενικά προς την οικογένεια που κατοικούν κάτω από την ίδια στέγη. Τα δελτία έχουν συμπεριλάβει 5086 Έλληνες, με βάση τη μητρική γλώσσα.
  22. Ελληνικη Κοινοτητα Αδελαϊδας - Σχολεια
    Δικαίωμα αναλλοίωτο κάθε Έλληνα της διασποράς ή Ελληνο-Αυστραλού απολετεί ο εμπλουτισμός της διάνοιάς του διαμέσου της μετάδοσης και διδασκαλίας τόσο της Ελληνικής γλώσσας όσο και των στοιχείων πολιτισμού, ιστορίας και φιλοσοφίας που σε αφθονία υφίστανται στην πολιτισμική μας κληρονομιά. Τόσο το αρχαίο ελληνικό πνεύμα όσο και η πιο σύγχρονη λαϊκή σοφία αποτελούν δυναμικά εφόδια για την διάπλαση του ήθους των νέων μας αλλά και την ενδυνάμωσή τους για την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της ζωής και του μέλλοντος.
  23. Ελληνική Κοινότητα Αδελαΐδας
    Αν προσπαθήσουμε να εξετάσουμε πώς η έννοια της κοινότητας εφαρμόζεται στην Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα Νότιας Αυστραλίας, θα πρέπει στις διαστάσεις της εθνικής ταυτότητας και του διοικητικού χαρακτήρα του οργανισμού να προσθέσουμε την ψυχή και την καρδιά των Ελλήνων της διασποράς. Αλλά ας εξετάσουμε πιο διεξοδικά τη γέννηση, το ξεκίνημα, το δυνάμωμα και την ανάπτυξη του ζωντανού αυτού δημοκρατικού οργανισμού που αποκαλούμε Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα Ν.Α.
  24. Ελληνική Κοινότητα Πιατιγκόρσκ
    Οι πρώτες αναφορές για την ύπαρξη στο Πιατιγκόρσκ μιας οργάνωσης που να ενώνει όλους τους έλληνες της πόλης μας, αναφέρονται στην αρχή του περασμένου αιώνα. Όμως ένα από τα φύλλα της δημοτικής εφημερίδας «Γκόλος» (μπορείτε να το δείτε εδώ) που διασώθηκε τυχαία στο δημοτικό εθνογραφικό μουσείο διηγείται μια βραδιά που έκανε η ελληνική κοινότητα της πόλης Πιατιγκόρσκ στις 26 Δεκεμβρίου το 1917. - Η Πόλη Πιατιγκόρσκ είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του νομού Σταυρούπολης.
  25. Ελληνική Κοινότητα Νέας Ζηλανδίας
    To 2006 υπολογίζεται ότι υπήρχαν γύρω στους 3000 Ελληνικής καταγωγής πολίτες στη Νέα Ζηλανδία πρώτης, δεύτερης, τρίτης και τέταρτης γενιάς. Οι περισσότεροι ζούσαν στο Wellington, την πρωτεύουσα της χώρας, με διάσπαρτες άλλες ομάδες στα υπόλοιπα διαμερίσματά της όπως στο Auckland, Christchurch, Napier, Wanganui, Palmerston North και αλλού. Ο Πανελλήνιος Σύλλογος (Pan-Hellenic Association) ήταν ο πρώτος εγγεγραμμένος οργανισμός των Ελλήνων της Νέας Ζηλανδίας και δημιουργήθηκε στο Wellington το 1929.
  26. Ελληνική Κοινότητα Λονδίνου
    Η ελληνική παρουσία στο Λονδίνο μπορεί να φτάσει μέχρι τις αρχές του δέκατου πέμπτου αιώνα. Οι δύο αδελφοί, Aνδρόνικος και Aλέξιος Εφφομάτος, που περιγράφηκαν στα εναπομείναντα έγγραφα ως “Γρεκοί”, καταγράφηκαν ώς κάτοικοι στην πόλη το έτος 1440. Ήταν από την Κωνσταντινούπολη, τώρα Ινσταμπούλ, η οποία έγινε έπειτα η πρωτεύουσα της ελληνόφωνης Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Από τo 1440, η Κωνσταντινούπολη ήταν κάτω από πολιορκία και μόνο δέκα τρία έτη αργότερα, τον Μάιο του 1453
  27. Ελληνική Κοινότητα Μελβούρνης
    Η μετανάστευση Ελλήνων στην Πολιτεία της Βικτώριας άρχισε με την ανακάλυψη του χρυσού (Αύγουστος 1851) στην τότε νεοϊδρυθείσα βρετανική αποικία. Σύμφωνα με μια από τις πρώτες απογραφές που διεξήχθησαν στη Βικτώρια το 1854, υπήρχαν 65 άντρες από την «Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία» που κατοικούσαν στην τότε αποικία. Το πρώτο κύμα των Ελλήνων μεταναστών υιοθέτησε τη νοοτροπία του «Ελντοράντο» αναζητώντας τον εύκολο πλουτισμό. Η πλειοψηφία αυτών των Ελλήνων, αναζητώντας εργασία, υπέγραφαν συμφωνίες με ναυτιλιακές εταιρείες σε διάφορα λιμάνια της Αγγλίας.
  28. Ελληνική Κοινότητα Αλεξάνδρειας
    Ιστορικό υλικό που λάβαμε από την Ελληνική Κοινότητα Αλεξανδρείας και τον κύριο Γιώργο Δήμα για την ιστορία της Κοινότητας από το 1843 μέχρι τις μέρες μας. Με τι όνομα ξεκίνησε, ποιοι ήταν οι πρώτοι ηγέτες της, ποιοι στήριξαν την Κοινότητα και ποιοι την έφεραν στο ζηλευτό αυτό σημείο της ακμής της, όλη αυτή την περίοδο. 1843-1854 Ακόμα και πριν απ' την επίσημη ίδρυση της Ε.Κ.Α., το 1843, η μικρή παροικία της Αλεξάνδρειας συντηρούσε σχολείο και νοσοκομείο.
  29. Η Ελληνική Παροικία στην Αίγυπτο
    Πρόκειται για μια πολύ συνοπτική, πολύ περιληπτική περιγραφή της παροικίας μας στην Αίγυπτο. Δεν είναι δυνατό να αποδοθεί ικανοποιητικά και σε λίγα λεπτά μια ιστορία σχεδόν τριών χιλιάδων χρόνων, ένα πέρασμα που δημιούργησε σημαντικότατα ορόσημα στην ιστορία όλου του κόσμου. Βέβαια πολλές από τις λεπτομέρειες της ομιλίας είναι – ή τουλάχιστον πρέπει να είναι – γνωστές στους Αιγυπτιώτες, καλό όμως είναι κάθε τόσο να τις ξαναζωντανεύουμε στη μνήμη μας για να μη ξεχνούμε την υποχρέωση που έχουμε να διατηρήσουμε τις παραδόσεις που μας κληροδότησαν όλες οι γενιές, που παλαιότερα πάσχισαν να δημιουργήσουν όσα άφησαν ανεξίτηλη τη σφραγίδα τους στη γη των πυραμίδων.

Author: Μνήμες