Καρπασία

Karpasia

Σήμερα, παραμένουν στην Καρπασία 330 περίπου ψυχές. Η γη τους όχι μόνο έχει υφαρπαχτεί, αλλά δεν απολαμβάνουν ούτε καν στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα.

Το 327 π.Χ. οι στρατιές του Μεγάλου Αλεξάνδρου όδευσαν προς την Ινδία. Έκτοτε σε μια απόμερη περιοχή του Πακιστάν, στις πλευρές και τα στενά των Ιμαλαΐων, ζει μια φυλή που τα χαρακτηριστικά της, ο τύπος τής ενδυμασίας της και γενικά ο τρόπος ζωής της την καθιστά πολύ διαφορετική από τους υπόλοιπους κατοίκους. Η φυλή αυτή έχει τη δική της γλώσσα, αλλά και τη δική της θρησκεία, πιστεύουν στους δώδεκα θεούς, τηρούν αρχαίες ελληνικές παραδόσεις και δηλώνουν περήφανοι απόγονοι του «Ισκαντάρ», όπως αποκαλούν τον Μέγα Αλέξανδρο. Κάποτε ανθούσαν σαν κοινωνία, ήταν εκατόν χιλιάδες, τώρα παρέμειναν τρεις χιλιάδες περίπου.

Οι αριθμοί τους λιγόστευσαν λόγω υφαρπαγής της γης τους, εθνικού ξεκαθαρίσματος και εξαναγκαστικού εξισλαμισμού από άλλες πακιστανικές μουσουλμανικές φυλές. Αυτοί είναι οι Καλάς, οι «μυστικοί Έλληνες», που ανευρέθησαν τελευταίως από μια ομάδα Ελλήνων, που προσπαθεί να τους βοηθήσει να κρατηθούν στη γη τους και να μη αποξενωθούν από τις ρίζες τους.

Από το 1974 αποκτήσαμε κι εμείς τους «μυστικούς μας Έλληνες», όταν η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο στις 20 Ιουλίου και κατόπιν συνέχισε την εισβολή στις 14 Αυγούστου κατακτώντας το βόρειο μέρος της πατρίδας μας. Από την Κερύνεια μέχρι την Αμμόχωστο, έντρομοι οι κάτοικοι εγκατέλειψαν τα σπίτια τους. Ο κόσμος της Καρπασίας δεν έφυγε και κάπου δεκαπέντε χιλιάδες παρέμειναν στα σπίτια και στα χωριά τους αψηφώντας τους κινδύνους. Οι Τούρκοι, εφαρμόζοντας πολιτική εθνικού ξεκαθαρίσματος, με τρομοκρατία, εκβιασμούς και με δολοφονίες αθώων ανθρώπων, τους αναγκάζουν να πάρουν τον δρόμο της προσφυγιάς αλλά μερικές χιλιάδες παραμένουν συνειδητά εγκλωβισμένοι στη γη τους.

Τo 1975 συνομολογείται μεταξύ των κ.κ. Γλαύκου Κληρίδη και Ραούφ Ντεκτάς η γνωστή ως Συμφωνία της Τρίτης Βιένης, που προνοούσε, μεταξύ άλλων, και την επανένωση των οικογενειών που παρέμεναν στα χωριά τους. Δυστυχώς τη Συμφωνία, παρά το ότι τηρήθηκε κατά γράμμα από την Κυπριακή Δημοκρατία, οι Τούρκοι δεν την σεβάστηκαν και εξεδίωξαν, κατά καιρούς, τους νόμιμους κατοίκους από τις εστίες τους. Το γεγονός ότι οι Τούρκοι ακολούθησαν την πάγια πολιτική του εθνικού ξεκαθαρίσματος, δεν φαίνεται να απασχόλησε σοβαρά καμιάν από τις κυβερνήσεις της Κυπριακής Δημοκρατίας όπως ούτε και η Συμφωνία της Τρίτης Βιένης, ενώ έπρεπε να την έχουν κάνει παντιέρα.

Σήμερα παραμένουν στην Καρπασία 330 περίπου ψυχές. Η γη τους όχι μόνο έχει υφαρπαχτεί, αλλά δεν απολαμβάνουν ούτε καν στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα. H Κυπριακή Δημοκρατία προμηθεύει τους εγκλωβισμένους με πετρέλαιο, γκάζι και κάποια βασικά τρόφιμα. Τους προσφέρει και ένα μικρό χρηματικό επίδομα, σίγουρα πολύ μικρότερο από αυτό που προσφέρει στους πολιτικούς πρόσφυγες και λαθρομετανάστες και θεωρεί, με την παροχή μερικών κονσερβών και ενός μικρού επιδόματος, την υποχρέωση της προς αυτούς ως λήξασα. Αυτές οι τριακόσιες τριάντα ψυχές, απόγονοι των Αχαιών του Τεύκρου, γιου του Τελαμώνα, περήφανοι όπως τους Καλάς, είναι οι δικοί μας «Μυστικοί Έλληνες». Παραμένουν εκεί σαν να μην υπάρχουν ούτε για τα πολιτικά κόμματα αλλά ούτε και για την Πολιτεία, με τον χρόνο να δουλεύει εναντίον τους. Αυτοί, όμως, παραμένουν με καρτερικότητα να ανατείλει και γι’ αυτούς ένας καλύτερος ήλιος.

Toυς ανακαλύψαμε για πρώτη φορά, όταν άνοιξαν τα οδοφράγματα τον Απρίλη του 2003. Μας υποδέχθηκαν με φωτισμένα πρόσωπα από χαρά, με μεγάλες προσδοκίες. Και όταν τους ρωτούσαν τα ΜΜΕ τι θέλουν, ποια είναι η επιθυμία τους, αυτοί, νέοι, νέες, και γέροντες έλεγαν μόνο μια λέξη, Ελευθερία.

Πέτρος Ασσιώτης
Αντιπρόεδρος Σωματείου Ελεύθερη Ενιαία Καρπασία

Ακολουθούν μερικές φωτογραφίες από την Ακανθού, περιοχή της Καρπασίας

Ακανθού

Oι φωτογραφίες της Κερύνειας που ακολουθούν είναι από τα αρχεία :
– ΔΗΜΟΥ ΚΕΡΥΝΕΙΑΣ
– ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΥΠΡΟΥ
– ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΦΟΥΓΓΑΡΑ
– ΡΗΝΑΣ ΚΑΤΣΕΛΛΗ
– Γ.Τ.Π.

Α Ρ Θ Ρ Α - Τ Η Σ - Ι Δ Ι Α Σ - Κ Α Τ Η Γ Ο Ρ Ι Α Σ :
  1. «Στα παιδικά μου χρόνια άκουγα αεροπλάνο και έβαζα τα κλάματα»
    Τα τραύματα που άφησαν στο υποσυνείδητο της τα όσα οι αισθήσεις της κατέγραψαν την 14η Αυγούστου του 1974 όταν οι Τούρκοι μπήκαν στο χωριό της αλλά και τα τραύματα των γονιών της, τραύματα που ξεπηδούσαν μέσα από ιστορίες, εικόνες και κενά βλέμματα, μέσα στα οποία μεγάλωσε έστω και αν ένα χρόνο μετά την εισβολή όλη η οικογένεια μετανάστευσε στην Αδελαΐδα, καθόρισαν τη ζωή της.
  2. Γρηγόρης Αυξεντίου
    Ο Γρηγόρης Αυξεντίου γεννήθηκε στο χωριό Λύση της επαρχίας Αμμοχώστου. Μετά το δημοτικό σχολείο φοίτησε στο Ελληνικό Γυμνάσιο Αμμοχώστου και είχε μεγάλη αδυναμία στη Ιστορία. Ως μαθητής υποδύθηκε το ρόλο του Αρχιεπισκόπου Κυπριανού σε δράμα με βάση το γνωστό ποίημα του Βασίλη Μιχαηλίδη «Η 9η Ιουλίου 1821».
  3. Κυπρος 1945
    Περιλαμβάνονται εδώ μερικές μαυρόασπρες φωτογραφίες από την Κύπρο και τον Αύγουστο του 1945. Οι φωτογραφίες αυτές ανήκουν στο αρχείο Library of Congress της Αμερικής, στον κατάλογο εκτυπωμένου υλικού και φωτογραφιών (Prints & Photographs Catalog).
  4. Τα αρχαία ευρήματα της Κύπρου
    Ο μεγάλος αρχαιολόγος της Κύπρου Βάσος Καραγιώργης σε βιβλίο του με τίτλο “Ancient Art from Cyprus: The Cesnola Collection” (βλ. εικόνα 7), έκδοση 2000, μιλάει για μια συλλογή αρχαίων της Κύπρου κατά τον 19ο αιώνα που βρίσκεται στην Αμερική. Η συλλογή χιλιάδων αρχαιοτήτων είναι λεία του «κυρίου» Palma di Cesnola (Πάλμα Τσεσνόλα, βλ. εικ. 2), «συναδέλφου» του Άγγλου Λόρδου Έλγιν.
  5. ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΚΥΠΡΙΩΝ;
    Με την κατάκτησή της από τους Τούρκους το 1571 μ.Χ. και μετά από μια τυραννική, καταπιεστική διακυβέρνηση των κατακτητών στα επόμενα 300 χρόνια οι κάτοικοί της μειώθηκαν από 1.2 εκατομμύρια στους 150 χιλιάδες (εφημ “The Ottawa Free Trader”, 1859).
  6. Το Καπούτι
    Στις 11 Ιανουαρίου '12, παρουσιάστηκε στα Εξάρχεια ένα πρωτότυπο ημερολόγιο του 2012 της ποιήτριας και κόρης προσφύγων από την περιοχή Καπουτίου της Μόρφου στην Κύπρο, Άντρεας Δημητρίου. Το ημερολόγιο περιλαμβάνει ποίηση και φωτογραφίες της συγγραφέα και διατίθεται στο βιβλιοπωλείο των εκδόσεων Αρμός στην Αθήνα. Την έκδοση που απεικονίζει την ομορφιά των κατεχόμενων περιοχών σε συνδυασμό με την ερήμωση, τη νοσταλγία και τον ρεαλισμό προλογίζει ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών, Θεοδόσης Πελεγρίνης ενώ επίσης συμμετείχαν οι Νάνος Βαλαωρίτης, Βάσια Καρκαγιάννη-Καραμπελιά κ.ά.
  7. Καρπασία
    Σήμερα παραμένουν στην Καρπασία 330 περίπου ψυχές. Η γη τους όχι μόνο έχει υφαρπαχτεί, αλλά δεν απολαμβάνουν ούτε καν στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα. H Κυπριακή Δημοκρατία προμηθεύει τους εγκλωβισμένους με πετρέλαιο, γκάζι και κάποια βασικά τρόφιμα. Τους προσφέρει και ένα μικρό χρηματικό επίδομα, σίγουρα πολύ μικρότερο από αυτό που προσφέρει στους πολιτικούς πρόσφυγες και λαθρομετανάστες...
  8. Κερύνεια
    Η Κερύνεια είναι η μικρότερη από τις έξι πόλεις της Κυπριακής Δημοκρατίας και μια από τις αρχαίες πόλεις της Κύπρου, όπως φανερώνει και η ονομασία της Κυρηνείας, αρχαιότατης πόλης της Αχαΐας. Σύμφωνα με τους αρχαίους ιστορικούς , η πόλη της Κερύνειας ιδρύθηκε γύρω στο 1300 π.Χ. από τον Πράξανδρο και τους Αχαιούς του, που έφτασαν από την Πελοπόννησο και εγκαταστάθηκαν στο βόρειο τμήμα της Κύπρου. ΄Εκτοτε η πόλη παρέμεινε ελληνική, παρόλες τις βάρβαρες επιδρομές και κατακτήσεις που δέκτηκε στη μακραίωνη ιστορία της.
  9. Η Εκδίκηση της Ιστορίας
    Πρόσφατα ήρθαν στο φως αρχαιολογικά ευρήματα σπάνιας αξίας από ναυάγιο πλοίου στο βυθό της περιοχής του Μαζωτού, στη νότια παράκτια θάλασσα της Κύπρου. Η επικεφαλής της αποστολής επεσήμανε ότι πρόκειται για τη μεγαλύτερη ίσως επιτυχία της εναλίας αρχαιολογίας στην Κύπρο. Το εμπορικό πλοίο προερχόταν από το Αιγαίο και μετέφερε χίλιους αμφορείς γεμάτους κρασί καθώς βυθίστηκε γύρω στο 350 π.Χ. στη θάλασσα του Μαζωτού.