Εθνική Ανάγκη

Δημήτριος Μαντές

Προβλήματα γνωστά:
1. Υπογεννητικότητα (περισσότεροι θάνατοι από γεννήσεις)

Το ποσοστό γεννητικότητας στην Ελλάδα συγκαταλέγεται στα χαμηλότερα στην Ευρώπη, ενώ το ποσοστό των ηλικιωμένων ανθρώπων αναμένεται να αυξηθεί τις επόμενες δεκαετίες, με σημαντικές κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις για τη χώρα.

Στην Ελλάδα, η πτωτική τάση της γεννητικότητας επιδεινώθηκε σημαντικά από την οικονομική κρίση και την αρνητική μετανάστευση της τελευταίας δεκαετίας, αλλά και την έλλειψη αποτελεσματικών και συνεκτικών πολιτικών αντιμετώπισης του προβλήματος. Κατά συνέπεια, το ποσοστό γεννητικότητας (περίπου 1,35 γεννήσεις ανά γυναίκα) είναι σήμερα πολύ χαμηλό σε σχέση με το απαιτούμενο 2,1 για τη σταθεροποίηση του πληθυσμού, χωρίς να υπολογίζεται η μετανάστευση. Επιπρόσθετα, σύμφωνα με στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, το 2017 σημειώθηκε αρνητικό ρεκόρ γεννήσεων σε σχέση με τους θανάτους (90.000 γεννήσεις, οι οποίες μεταφράζονται σε μείωση 4,7% σε σχέση με το 2016).

Αίσθηση προκαλεί επίσης η παρουσίαση στοιχείων Έκθεσης της Επιστημονικής Επιτροπής για το δημογραφικό ζήτημα, η οποία προβλέπει ότι το 2035 η συρρίκνωση του πληθυσμού της Ελλάδας θα κυμαίνεται μεταξύ 4,1% και 12,4% σε σχέση με το 2015.
Ακόμη χειρότερα, έως το 2050 η μείωση αυτή αναμένεται να κυμαίνεται μεταξύ 7,3% και 23,4% σε σχέση με το 2015.
Παράλληλα, οι ρυθμοί γήρανσης του πληθυσμού αναμένεται να επιταχυνθούν τις επόμενες δεκαετίες, επιφέροντας πρόσθετη επιβάρυνση στην οικονομία, το ασφαλιστικό ζήτημα και το εθνικό σύστημα Υγείας, ενώ ανησυχητική κρίνεται και η αναμενόμενη αύξηση των υπερηλίκων (ατόμων ηλικίας άνω των 85 ετών).

2. Διαφυγή μορφωμένων στο Εξωτερικό πάνω πό 600.000

Η ΕΛΣΤΑΤ ισχυρίζεται ότι ο αριθμός αυτός είναι υπερβολικός.Δεν έχει σημασία αν ο αριθμός είναι υπερβολικός αλλά είναι γνωστό ότι χάσαμε δύο γεννεές μορφωμένων ανθρώπων λόγω της οικονομικής κρίσης.

3.Αυτοκτονίες (60.000)
Αυτοκτονιες – Δεν δίδουν ακριβή στοιχεία αλλά από πληροφορίες οι αυτοκτονίες ανέρχονται πάνω από 60.000 την τελευταία Δεκαετία

Οι πληροφορίες για τον ακριβή αριθμό των αυτοκτονιών ανά έτος είναι συγκεχυμένες. Ανατρέχοντας σε στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ (ελληνική στατιστική υπηρεσία) μας «πληροφορεί» ότι οι αυτοκτονίες ανέρχονται σε 377 άτομα τον πρώτο χρόνο της κρίσης (2010), σε 477 το 2011 και 508 το 2012. Πόσο αξιόπιστη είναι όμως η ΕΛΣΤΑΤ; Αυτή δεν χάλκευσε τα επίσημα στοιχεία μας κι εκεί που ήμασταν ακίνδυνοι στο 12%, ξαφνικά βρεθήκαμε στο 15,4 εν μια νυκτί και μπήκαμε «εκόντες άκοντες» στο ΔΝΤ;

Συνεπώς, ας με συγχωρέσουν ορισμένοι αλλά δεν έχω ουδεμία εμπιστοσύνη στους αριθμούς της ΕΛΣΤΑΤ. Αυτό θα το αποδείξω ευθύς αμέσως δίνοντάς σας τον επόμενο πίνακα όπου τα στοιχεία που παραθέτει η ΕΛ.ΑΣ δεν έχουν καμία σχέση με τους αριθμούς που δίνει η ΕΛΣΤΑΤ. Συγκεκριμένα ενώ η ΕΛΣΤΑΤ δίνει για το 2010 σύνολο 377 αυτοκτονιών η ΕΛ.ΛΑΣ δίνει 830!!! (Για το ίδιο έτος. Ποιος έχει δίκιο θα το δούμε παρακάτω). Τι λέγαμε πριν;

Το ίδιο συμβαίνει και για τα επόμενα χρόνια, όπως δείχνει ο πίνακας που παραθέτω, τα νούμερα είναι πάνω από το διπλάσιο. Δεν μιλάμε για μια φυσιολογική απόκλιση της τάξεως του 10% ή του 20% τοις εκατό. Ενδεικτικά αναφέρω ότι ενώ η ΕΛΣΤΑΤ για την περίοδο 2009 -2012 δίνει σύνολο 1.245 αυτοκτονίες, για το ίδιο διάστημα η ΕΛ.ΑΣ δίνει 3.124 αυτοκτονίες!!! Δηλαδή τριπλάσιο περίπου αριθμό ανθρώπων και μία τερατώδη και μη φυσιολογική απόκλιση της τάξεως του 251%!!! Απίστευτα πράγματα.

Το ερώτημα πάντως παραμένει αναπάντητο. Πόσοι συνάνθρωποί μας έχασαν τη ζωή τους στα 5 χρόνια εξ αιτίας της οικονομικής κρίσης; Έχει σχέση η κρίση με τις αυτοκτονίες των Ελλήνων ή οι άνθρωποι αυτοί είχαν σκοπό να αυτοκτονήσουν, ούτως ή άλλως; Η κοινή και ατράνταχτη λογική, σε συνδυασμό με τις σποραδικές ειδήσεις του σταγονόμετρου που βλέπουν το φως της δημοσιότητας, λέει πως έχει άμεση σχέση η κρίση με τους συνανθρώπους μας που έδωσαν τέλος στη ζωή τους για λόγους ευθιξίας και εθνικής υπερηφάνειας.

Το συμπέρασμα αυτό ενισχύεται από μία πιο προσεκτική ματιά στον πίνακα που παραθέτει η ΕΛΣΤΑΤ, αρκεί να διαβάσουμε προσεκτικά «πίσω» από τους αριθμούς.

Ενώ στον γενικό πίνακα, με αναλυτικά τις αιτίες θανάτων υπάρχουν 21 κατηγορίες, που καταγράφονται οι αριθμοί των θανάτων με κάθε λεπτομέρεια, υπάρχουν και κάποιες θολές και «γενικές» κατηγορίες που αοριστολογούν, εκεί που άλλες κατηγορίες είναι λαλίστατες και περιγραφικές. Π.χ υπάρχει υποκατηγορία για αιτία 29 θανάτων από «νοσήματα του δέρματος», ενώ για 13.169 θανάτους αναφέρει χαρακτηριστικά: «συμπτώματα, σημεία και ασαφώς καθορισμένες καταστάσεις»!!! (Θάνατοι για το 2012).

Μία ακόμη πιο προσεκτική ματιά στα δεδομένα του στατιστικού πίνακα μας δίνει 1.533 θανάτους για την ίδια χρονιά του 2012 με κατηγορία «λοιπά ατυχήματα». Τι σημαίνει λοιπά ατυχήματα; Εδώ έχουμε λεπτομερείς καταγραφές ακόμη και πόσοι πέθαναν από νοσήματα του ουροποιογεννητικού!
Επίσης πάλι για το 2012 υπάρχει κατηγορία 3.466 θάνατοι με την ένδειξη βίαιοι θάνατοι». Συγνώμη, οι προηγούμενες κατηγορίες τι ήταν; Ειρηνικοί θάνατοι; Οι αυτοκτονία δεν είναι… βίαιος θάνατος;

Τα ανωτέρω νούμερα δεν είναι τίποτε άλλο ει μη, συγκαλυμμένες αυτοκτονίες!!! Συνεπώς, αν προσθέσουμε αυτά τα νούμερα, για το 2012 μόνο θα έχουμε σύμφωνα με τον πίνακα της ΕΛΣΤΑΤ 1.533 «λοιπά» ατυχήματα, συν 3.466 βίαιοι θάνατοι, συν 13.169 θάνατοι από ..’ασαφή αίτια», συν 508 δηλωμένες αυτοκτονίες, έχουμε ένα σύνολο της τάξεως των 18.676 αυτοκτονιών και «ασαφών» θανάτων.

Αν λάβουμε υπόψη μας ότι τα στοιχεία της ΕΛ.ΑΣ δίνουν σχεδόν 250% πάνω στο νούμερο της ΕΛΣΤΑΤ, (προηγούμενος πίνακας), τότε το νούμερο εκτινάσσεται στις 46.690 αυτοκτονίες και ασαφείς θανάτους. Επίσης τα στοιχεία της ΕΛ.ΑΣ θεωρούνται πιο αξιόπιστα διότι αφ΄ ενός συλλέγονται αθροιστικά κάθε λήξη του ημερολογιακού έτους, από τα κατά τόπους αστυνομικά τμήματα και καταγράφονται στα τερματικά της ΓΑΔΑ και αφ΄ ετέρου ουδέποτε είχαμε ένδειξη για πολιτική χάλκευση στο παρελθόν, όπως με την υπόθεση Ανδρέα Γεωργίου και Ζωής Γεωργαντά. (Ωμή παρέμβαση).
Γιατί λοιπόν τέτοιος φόβος και δέος να παίζουμε με τις λέξεις και να μην δηλώνονται ακριβώς τα πραγματικά νούμερα των αυτοκτονιών;

Σαφώς υπάρχει πολιτική βούληση και ανάμειξη για να μην στεναχωρήσουμε τους «εταίρους» μας και τεθεί θέμα ανθρωπιστικών λόγων από τα απάνθρωπα μέτρα που εφαρμόστηκαν και εφαρμόζονται. (Νομίζω είδαμε ξεκάθαρα την αντίδραση των «θεσμών» στις απαιτήσεις της λίστας Βαρουφάκη να διαγραφούν οι ανθρωπιστικοί λόγοι, αφού αν εξαιρέσουμε τον Γιούνκερ, όλοι οι υπόλοιποι θεωρούν ότι δεν συντελέστηκε πολιτικό και ανθρωπιστικό έγκλημα στην Ελλάδα).

Ο άλλος λόγος είναι απλός και πρακτικός και δεν ευθύνεται μόνο η ΕΛΣΤΑΤ αλλά και εμείς οι ίδιοι οι απλοί πολίτες όταν τυχαίνει και εμπλεκόμαστε σε μία υπόθεση αυτοκτονίας συγγενικού μας προσώπου. Πολλές φορές, για να μην πω τις περισσότερες, οι τεθλιμμένοι συγγενείς δεν δηλώνουν «αυτοκτονία», για τρεις πολύ σημαντικούς λόγους:

Α. Κοινωνικοί λόγοι. Γνωρίζετε όλοι ότι στην επαρχία ένας σοβαρός λόγος κοινωνικής απομόνωσης και στιγματισμού είναι αν στην οικογένεια κάποιο μέλος έχει αυτοκτονήσει. Δεν είναι λίγα τα «προξενιά» που έχουν χαλάσει, αφού οι μελλοντικές να συμπεθεριάσουν οικογένειες δεν εμπιστεύονται την τύχη του παιδιού τους σε ένα άτομο με δυσμενές και αυτοκτονικό κληρονομικό παρελθόν.

Β. Οικονομικοί λόγοι. Οι περισσότερες ασφαλιστικές Εταιρίες δεν πληρώνουν σε περιπτώσεις αυτοκτονίας, όταν ο αυτόχειρας ήταν ασφαλισμένος, ενώ τα ποσά των ασφαλειών σε μία περίοδο κρίσης δεν είναι διόλου ευκαταφρόνητα. Οι συγγενείς μη μπορώντας να φέρουν τον άνθρωπό τους πίσω, δεν δηλώνουν «αυτοκτονία» τουλάχιστον, προκειμένου να εισπράξουν τα σεβαστά ποσά από το θάνατο του εκλιπόντος.

Γ. Θρησκευτικοί λόγοι. Όπως γνωρίζουμε όλοι ο λαός μας είναι ένας βαθιά κατά βάση θρησκευόμενος λαός ο οποίος στις σημαντικές στιγμές της ζωής του τιμά την παράδοση. Τους αυτόχειρες αρνείται να θάψει με τυπική θρησκευτική τελετή η επίσημη Ορθόδοξη Εκκλησία. (Διαβάζει ένα τυπικό τρισάγιο κι αυτό κρυφίως και ο άνθρωπος πηγαίνει σαν «το σκυλί στ΄αμπέλι» που λέει κι ο λαός μας. Έτσι έχουμε το φαινόμενο, μία αυτοκτονία να δηλώνεται ως κοινός «ασαφής» θάνατος ή βίαιος θάνατος, ή «ατύχημα», προκειμένου να έχει ο εκλιπών μία αξιοπρεπή κηδεία και όχι έναν ατιμωτικό θάνατο που έστω ο ίδιος επέλεξε.

Συμπερασματικά τώρα, αν προσπαθήσουμε να απαντήσουμε στο ερώτημα, πόσοι Έλληνες αυτοκτόνησαν αυτά τα 5 χρόνια της κρίσης, πολύ φοβάμαι ότι ο αριθμός θα κυμαίνεται από 30.000 έως 50.000 συνανθρώπους μας. (Για να μην πούμε ότι τον υπερβαίνει κι όλας). Το γεγονός ενισχύεται αν λάβουμε υπ΄όψιν μας ότι μόνο για το έτος 2012 αναφέρονται βάσει της ΕΛΣΤΑΤ 46.690 τέτοιοι «ασαφείς» θάνατοι που εξηγήσαμε ανωτέρω τους τρεις σοβαρότατους λόγους που δεν δηλώθηκαν ως αυτοκτονίες.

Τέλος, το κείμενο αυτό σε καμία περίπτωση δεν διεκδικεί να αποτελέσει μία επιστημονική μελέτη, πλην ίσως μία υποψιασμένη και πολιτικοποιημένη έρευνα, ως βάση και απαρχή, για μία πραγματική και επιστημονική έρευνα και μελέτη, που τα αποτελέσματά της, καλείται ο Πρωθυπουργός της Χώρας, να κοινοποιήσει σε όλους τους οικονομικούς μας εταίρους, τονίζοντας με έμφαση την γενοκτονία που επιβλήθηκε στο φιλήσυχο λαό μας για χάρη των παράλογων οικονομικών τους απαιτήσεων.


Α Ρ Θ Ρ Α - Τ Η Σ - Ι Δ Ι Α Σ - Κ Α Τ Η Γ Ο Ρ Ι Α Σ :
  1. Μη ευπρόσδεκτοι οι ομογενείς
    Η Ομογένεια δυστυχώς έχει εγκαταληφθεί από την Μητρόπολη. Το πρώτο πράγμα που έπρεπε να γίνει είναι η δημιουργία Υπουργείου των Απανταχού Ελλήνων. Με κατάλληλα μέτρα, ιδίως παροχή γης στα νησιά οι Έλληνες του εξωτερικού θα μπορέσουν να έλθουν στην Ελλάδα και να κτίσουν κατοικίες και να φέρουν ζωή στα νησιά. Εάν είχαν Ελληνική σημαία και μερικούς κατοίκους τα ακατοίκήτα νησιά τότε δεν θα χάναμε τα Ίμια.
  2. Εθνική Ανάγκη
    Στην Ελλάδα, η πτωτική τάση της γεννητικότητας επιδεινώθηκε σημαντικά από την οικονομική κρίση και την αρνητική μετανάστευση της τελευταίας δεκαετίας, αλλά και την έλλειψη αποτελεσματικών και συνεκτικών πολιτικών αντιμετώπισης του προβλήματος. Κατά συνέπεια, το ποσοστό γεννητικότητας (περίπου 1,35 γεννήσεις ανά γυναίκα) είναι σήμερα πολύ χαμηλό σε σχέση με το απαιτούμενο 2,1
  3. Ελλάδα και σημερινά προβλήματα
    Είναι δυνατόν να προσδιορισθούν ορισμένες βασικές αρχές και απόψεις ως προς την υφιστάμενη νοοτροπία των Ελλήνων, την οποία αν μπορέσουμε με συνειδητό τρόπο να αλλάξουμε, έστω και σε έναν βαθμό, όχι απολύτως, είμαι σίγουρος ότι μπορούμε όχι μόνο να ενταχθούμε ισότιμα στον στενό πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, αλλά και να κατακτήσουμε μια επίζηλη θέση στον κόσμο.
  4. Ίων Δραγούμης
    Ο Ίων Δραγούμης που γεννήθηκε στην Αθήνα τον Σεπτέμβριο του 1878 και δολοφονήθηκε[2] τον Απρίλιο του 1920, μεγάλωσε σε ένα ήσυχο και οικογενειακό περιβάλλον. Η οικογένειά του ήταν από τα μεγαλύτερα ονόματα της πρωτεύουσας, η δε ανατροφή του και η διαπαιδαγώγησή του υπήρξαν τέλεια. Από νεαρή ηλικία, διάβαζε ιστορία, θέατρο, ποίηση, πεζογραφία και Φιλοσοφία, ενώ στη συνέχεια μελέτησε τους μεγάλους Ευρωπαίους διανοούμενους.
  5. Καταγραφή
    ομολογουμένως τη φύσει ζην, όπερ ταυτό του κατ’ αρετήν ζην (Ζήνων ο Κιτιεύς) Στη συστηματική κι αμίλητη φύση δεν υπάρχει χώρος για ρουσφετολογία, για αδικία αλλά ούτε και για απόδοση δικαιοσύνης όπως τη γνωρίζουμε. Η φύση λειτουργεί ανεξάρτητα, αυτοκυρίαρχα, αυτοπειθαρχημένα κι όποιος δε γνωρίζει τους νόμους της καταλήγει ανέγνωρος και αθέλητος από αυτή, κατά συνέπεια καταδικασμένος στην αφάνεια, στην απομάκρυνση και αργά ή γρήγορα στην εξαφάνιση. Η απόδοση δικαιοσύνης της φύσης είναι το αποτέλεσμα της παραβίασης των κανόνων της. «Ως σκοπός ορίζεται η ζωή σε συμφωνία με τη φύση…» - Ζήνων ο Κιτιεύς.
  6. Σπυρίδων Ζαμπέλιος
    Ο Σπυρίδων Ζαμπέλιος από την άλλη πλευρά, θεωρεί ότι “η μεγάλη ποίησις απαρτίζει και συγκεφαλιοί την πολιτείαν, αντανακλά το φως όλης της ιστορικής εποχής”. Κατά τη γνώμη του λοιπόν, σωστοί είναι εκείνοι οι οποίοι επεδόθησαν στη δημιουργία έργων που περιείχαν “παν ό,τι μέγα του αιώνος”.
  7. Ιστορικά της Ελαφονήσου
    Η Ελαφόνησος βρίσκεται στην αρχή του ανατολικού τμήματος εισόδου του Λακωνικού Κόλπου, δυτικά του Μαλέα και βόρεια των Κυθήρων. Η έκτασή της είναι 20 τ.χλμ. Απέχει μόλις 350 μέτρα από την απέναντι ακτή (Πούντα) με την οποία ήταν κάποτε ενωμένη, σχηματίζοντας τη Χερσόνησο ‘’Όνου Γνάθο’
  8. Ελαφόνησος
    Το λιμάνι του Αντινόγναθου (υπόστεγου), αποτελεί το πιο σύντομο πέρασμα προς το νησί. Δυτικά του λιμανιού και λίγα μέτρα πιο κάτω από τις στήλες της ΔΕΗ, μπορεί κανείς να θαυμάσει, ακόμη και σήμερα, τους αμαξήλατους δρόμους που ένωναν το σημερινό νησί με τη στεριά, μέχρι το 375 μ.Χ. και σήμερα χάνονται στο πυθμένα της θάλασσας (σε μερικά σημεία είναι ορατοί), για να εμφανισθούν σε αρκετές τοποθεσίες του νησιού.
  9. Κακώς κείμενα: Το τέλος της Ομορφιάς
    Χωρίς αυτά, με λίγα λόγια χωρίς την απτή (και όχι την ακαδημαϊκή) παράδοση, την συλλογική παρακαταθήκη που με την σημερινή κατάσταση δεν μπορεί να επιβιώσει γιατί χάνεται όχι από τα βιβλία αλλά από το οξυγόνο της γειτονιάς μας, άρα από μέσα μας, η όποια «καλλιτεχνική» παραγωγή δεν μπορεί να υπάρξει τίποτα άλλο παρά ανερμάτιστη, αποπροσανατολισμένη, κακοχυμένη και ευτελής, όπως είναι και ο κατακερματισμένος αισθητικά και ιδεολογικά κόσμος που την περιβάλλει.
  10. Το DNA των Ελλήνων
    Οι μελέτες του DNA των σύγχρονων ανθρώπων είναι μάρτυρες του ιστορικού και προϊστορικού παρελθόντος εξίσου αξιόπιστοι με τα αρχαιολογικά ευρήματα και τις ιστορικές μαρτυρίες, εφόσον το γενετικό υλικό μεταβιβάζεται σχεδόν αυτούσιο από τους πανάρχαιους προγόνους στους σημερινούς απογόνους τους.

Author: Μνήμες

Leave a Reply

  Subscribe  
Notify of