Το «γένος των Ποντίων»

Το «γένος των Ποντίων» που ανακάλυψαν κάποιοι “ξύπνιοι”!

Κάποιοι ξύπνιοι Αθηναίοι, στους οποίους ανατέθηκε να εκδώσουν ένα λεύκωμα, που περιλαμβάνει τα ιερά κειμήλια που φυλάσσονται στην Παναγία Σουμελά, στο Βέρμιο, έξυσαν την κούτρα τους και μετά από πολλές σκέψεις βρήκαν τον τίτλο του λευκώματος: «Τα ιερά κειμήλια του γένους των Ποντίων»!

Οι άνθρωποι αυτοί, όποια σκοπιμότητα και αν υπηρετούν, δεν μπορεί να μείνουν χωρίς απάντηση, που είναι: Αν οι ίδιοι νιώθουν ότι έπαψαν ή δεν ήταν ποτέ Έλληνες, με γεια τους και χαρά τους. Να μάθουν, όμως, ότι οι Έλληνες Πόντιοι δεν ανήκαν ποτέ σε ξεχωριστό γένος, και ότι πάντοτε αποτελούσαν και αποτελούν ένα τμήμα του ελληνισμού, όπως και όλα τα άλλα.

Μπορεί οι ατσίδες να πουν ότι έκαναν λάθος (!), ότι δεν γνώριζαν (!). Αν, λοιπόν, δεν γνώριζαν, ας μάθουν ότι από τον Ηρόδοτο και μετά γένος σημαίνει τη φυλή. Από την αρχαιότητα, επίσης, ο όρος «γένος» σήμαινε τους απόγονους μιας οικογένειας, ή «το γένος των αναθρώπων». Δηλαδή κάποιους, πάντοτε, που έχουν κοινή καταγωγή, που αποτελούν ένα άθροισμα. Και οι Πόντιοι έχουν κοινή καταγωγή από τους αρχαίους, μαζί με τους υπόλοιπους Έλληνες και αποτελούν όλοι μαζί – σε όποιο σημείο της Υφηλίου και αν ζουν – ένα άθροισμα.

Οι αυτοκρατορίες που ήρθαν και πέρασαν από τη γη, εκτός από την οικονομική και στρατιωτική επικράτηση και εκμετάλλευση των υπόδουλων λαών, επιδίωξαν να επιβάλλουν παντού τον δικό τους πολιτισμό, τη δική τους φιλοσοφία για τη ζωή. Δηλαδή, είδαν τους ανθρώπους ως αντικείμενα οικονομικής εκμετάλλευσης και μετάδοσης των ηθών και εθίμων τους, της γλώσσας τους, της θρησκείας τους, της πολιτικής ιδεολογίας τους.

Ο Παναγιώτης Τανιμανίδης, όταν τα μέλη του γραφείου τύπου του Β΄ Παγκοσμίου Συνεδρίου του Ποντιακού Ελληνισμού, το καλοκαίρι του 1988, του παρουσίασαν ένα σχετικό κείμενο, είπε:

«Το θέμα της καταγωγής των Ποντίων από τους αρχαίους Έλληνες δεν πρέπει ούτε καν να το αναφέρετε, γιατί είναι λυμένο εδώ και δεκαετίες, για να μην πω, εδώ και αιώνες».

0 0 vote
Article Rating

Α Ρ Θ Ρ Α - Τ Η Σ - Ι Δ Ι Α Σ - Κ Α Τ Η Γ Ο Ρ Ι Α Σ :
  1. Η συμβολή της Γενοκτονίας των Ποντίων
    Στη Συνθήκη Σεβρών οι Αρμένιοι υπάρχουν. Στη Συνθήκη της Λωζάννης οι Αρμένιοι δεν υπάρχουν πια. Αυτό είναι ξεκάθαρο, τουλάχιστον στα κείμενα. Οι αναγνωρίσεις, σε διεθνές επίπεδο, για τη γενοκτονία των Ποντίων είναι ουσιαστικά από δύο κράτη, από την Ελλάδα και την Κύπρο. Υπάρχουν και Πολιτείες από τις Η.Π.Α. αλλά αυτό δεν αποτελεί κράτος.
  2. Το «γένος των Ποντίων»
    Κάποιοι ξύπνιοι Αθηναίοι, στους οποίους ανατέθηκε να εκδώσουν ένα λεύκωμα, που περιλαμβάνει τα ιερά κειμήλια που φυλάσσονται στην Παναγία Σουμελά, στο Βέρμιο, έξυσαν την κούτρα τους και μετά από πολλές σκέψεις βρήκαν τον τίτλο του λευκώματος: «Τα ιερά κειμήλια του γένους των Ποντίων»!
  3. Άρδασσα ή Άρτασα του Πόντου
    Η Άρδασσα έλεγχε μια από τις έξι οχυρές θέσεις του "θέματος" Χαλδείας στον εμπορικό δρόμο που συνέδεε την Τραπεζούντα με το Ερζερούμ. Στη γύρω περιοχή έδρασαν, ανακόπτοντας τους Τουρκομάνους και Πέρσες, σπουδαίοι Βυζαντινοί στρατηγοί, τα κατορθώματα των οποίων θρυλούνται από τον ποντιακό λαό ως και σήμερα στα Ακριτικά Έπη.
  4. Ο Ηρωικος Ποντος
    Ο Πόντος είναι - μετά τη Μικρά Ασία - η μεγαλύτερη σε πληθυσμό και έκταση Αλησμόνητη Πατρίδα. Είναι γνωστή και η δυναμικότητα των Ποντίων σε χαλεπούς καιρούς διεκδίκησαν την ανεξαρτησία τους από το τουρκικό κράτος και οργάνωσαν ένα ηρωικό αντάρτικο, που καταθορύβησε τους Τούρκους. Είναι γνωστά, επίσης, τα πολιτιστικά τους επιτεύγματα στον τομέα των Γραμμάτων, των Επιστημών, της Παιδείας, της Τέχνης κ.ά.
  5. ΟΙ ΠΟΝΤΙΟΙ
    Μια τέτοια αναδρομή, εκτός απ’ τη μορφωτική της αξία θα παρουσιάσει και τη σημερινή αξιοσύνη των Ποντίων, όχι σαν ένα συμπτωματικό και εξωτερικό γνώρισμα αλλά σαν καρπό μακροχρόνιας διαδικασίας, της οποίας η αφετηρία χάνεται στα απόμακρα μονοπάτια της ιστορίας και του θρύλου.
  6. Αμάσεια
    Πόλη του δυτικού Πόντου κάπου 130 χιλιόμετρα στα νότια της Αμισού (Σαμψούντας). Περιβάλλεται από απόκρημνα όρη και διασχίζεται από τον ποταμό Ίρη. Στις πλαγιές του βουνού που ορθώνεται στα βόρεια της πόλης, σώζονται, μέχρι και σήμερα, οι λαξευτοί τάφοι των βασιλιάδων που προκαλούν το ενδιαφέρον και την περιέργεια των επισκεπτών. Η πόλη επικοινωνούσε με δύο γέφυρες, οι οποίες έγιναν αργότερα πέντε, αρκετά μοντέρνας κατασκευής.
  7. Αγία Σοφία Τραπεζούντας
    Η Αγία Σοφία Τραπεζούντας, ναός με εξέχουσα θέση τόσο ανάμεσα στα μνημεία του Πόντου, όσο και ανάμεσα στα βυζαντινά μνημεία ευρύτερα, οφείλει τη σημασία της στη σύνδεσή της με ποικίλες ιστορικές και αρχαιολογικές παραμέτρους. Πρώτα απ' όλα αποτελεί ένα μνημείο σαφώς συνυφασμένο, ήδη από την ίδρυσή του, με την τοπική αυτοκρατορική δυναστεία των Μεγάλων Κομνηνών.
  8. Λεύκωμα...«εις Αμισόν - σ’ Αμισόν - Σαμψούν»
    Η Αμισόν -σ’Αμισόν- Σαμψούν σε λεύκωμα. Οι Μνήμες Αλησμόνητες Πατρίδες παρουσιάζουν καρτ ποστάλ εποχής της Σαμψούντας , από το αρχείο του Κωνσταντίνου Νίγδελη.
  9. Άγιος Ευγένιος, ο Τραπεζούντιος
    Στα τέλη του 3ου αιώνα μ.Χ., μία εποχή, όπου ο χριστιανισμός εμφανίστηκε κι άρχισε να εξαπλώνεται στην ευρύτερη περιοχή του Πόντου υπό την αυτοκρατορία των Διοκλητιανου και Μαξιμιανού, ο Άγιος Ευγένιος έζησε και μαρτύρησε στην Τραπεζούντα. Σε μία περίοδο σκληρών, ίσως και των σκληροτέρων, διωγμών απέναντι στους Χριστιανούς, όταν οι έπαρχοι της Καππαδοκίας και Αρμενίας, Λυσίας και Αγρικόλαος, έκαναν πράξη το απάνθρωπο διάταγμα να θανατώνουν κάθε πιστό της νέας θρησκείας, ο Άγιος Ευγένιος έζησε και μαρτύρησε...
  10. Μνήμες από τον Πόντο
    Χάρτης του Πόντου στην ελληνική γλώσσα, καθώς και παραδοσιακά βίντεο μουσικής και χορού του τόπου. Περισσότερες πληροφορίες στις ιστοσελίδες Ποντιακών Σωματείων...
  11. Τραπεζούντα (μέρος 1)
    Έδρα ομωνύμου βιλαετίου η οποία στις αρχές του 20ου αιώνα είχε περί τις 50.000 κατοίκους από τους οποίους οι 15.000 Έλληνες. Η πόλη είναι κτισμένη στους πρόποδες του όρους Μπεζτεπέ- Μιθρίου και η ονομασία της, κατά πάσα πιθανότητα, οφείλεται στο τραπεζοειδές σχήμα της ακροπόλεως.

Author: Μνήμες

Subscribe
Notify of
0 Comments / Σχόλια
Inline Feedbacks
View all comments