Πραξιτέλης του Φιλίππου

Ένας ακόμη ακαταμάχητος ομογενής

ΠραξιτέληςΣε μια σκονισμένη γωνιά ενός απόμακρου χωριού με το όνομα Coober Pedy ( στη γλώσσα των ιθαγενών εννοεί η «τρύπα των λευκών») της παραμεθόριου περιοχής της Αυστραλίας, κάτω από τόνους χωμάτων και μέσα στη σκόνη με ένα κράνος μόνο για προστασία, ζωσμένος την απεριόριστη θέληση και αποφασιστικότητα του Έλληνα, βρίσκεται σήμερα (αρχές Δεκεμβρίου 2014) ο Πραξιτέλης Γεωργίου (οι Αυστραλοί τον φωνάζουν Telly), του Φιλίππου και της Νεφέλης.

Το χωριό Cooba Pedy έχει σχεδόν δυο χιλιάδες κατοίκους, διακόσιοι των οποίων είναι ελληνικής καταγωγής. Δεκαπέντε περίπου χρόνια πριν οι κάτοικοι Ελληνικής καταγωγής ξεπερνούσαν τους χίλιους. Ακόμη και σήμερα το εννεαμελές Δημοτικό Συμβούλιο στελεχώνουν τρεις ομογενείς. Στο χωριό αυτό υπάρχει το εστιατόριο του Tom & Marys, το Underground Cafe, η πίτσα, τα δυο από τα τέσσερα βενζινάδικα, δυο μαγαζιά οπαλίων, το Μουσείο Οπαλίου Umoona Opal Mine & Museum ανήκουν σε Ελληνο-Αυστραλούς και είναι τα καλύτερα στο είδος τους.

Underground Cafe
Underground Cafe

Το κτίριο της Ελληνικής Κοινότητας (το οποίο δεν καταφέραμε να δούμε το εσωτερικό του), η εκκλησία του Αγίου Νικολάου και τα αρχαία μνήματα στον ενδιάμεσο χώρο δείχνουν πόσο δραστήριος ήταν ο ελληνισμός εκεί. Για αρκετά χρόνια μάλιστα είχαν και ελληνικής καταγωγής Δήμαρχο που διέθεσε ένα μεγάλο δημοτικό χώρο αρκετών στρεμμάτων για να φυτέψει περί τις τριακόσιες ρίζες ελιές κυρίως, επιπλέον ροδιές, ροδακινιές, κυδωνιές, συκιές, λεμονιές. Όλα δωρεάν για τους πολίτες του Coober Pedy.

cooba-pedy-council
Από αριστερά: Ο Δημοτικός Σύμβουλος Boro Rapaic, o Δημοτικός Σύμβουλος Albert McCormack, o Δήμαρχος Steve Staines, η Δημοτικός Σύμβουλος Rose Berry, o Δημοτικός Σύμβουλος Μπάντη Παντελής, o Δημοτικός Σύμβουλος Λάκης Ατηανασιάδης και ο ιθαγενής Δημοτικός Σύμβουλος Ian Crombie. Λείπουν η Δημοτικός Σύμβουλος Sharyn Baines και η Δημοτικός Σύμβουλος Μισέλ Προβατίδη.

 

Στο χώρο αυτό για πάνω από είκοσι χρόνια ο εβδομηντάρης σήμερα Πραξιτέλης με τις εννέα παιδιά από δύο γυναίκες και καταγωγή από την Κύπρο (ένα χωριό της Πάφου), περνάει καθημερινά ατέλειωτες ώρες. Κι αυτές οι ατέλειωτες ώρες δεν πάνε χαμένες ούτε κι όταν ξεκουράζεται στο μικρό σαλονάκι που έκανε για να τρώει το κολατσιό του, γιατί διαβάζει Όμηρο, Ευριπίδη, Πλάτωνα, Αριστοτέλη και όλους  τους μεγάλους Αυστραλούς και Άγγλους ποιητές. Ο Πραξιτέλης ήρθε στην Αυστραλία το 1955 με την οικογένειά του και αρχικά εγκαταστάθηκε στη Μελβούρνη και φοίτησε στο Γυμνάσιο του Frankston.

Ακούστε όμως μια μικρή συζήτηση που είχαμε μαζί του. Άλλες φωνές που ακούγονται είναι των φίλων Μιχάλη Παή και Θύμιου Χαραλαμπόπουλου.

Όταν τον κοιτάξεις στο πρόσωπο αμέσως αντιλαμβάνεσαι τα δύσκολα χρόνια που έχει περάσει εκεί κι ακόμη παραμένει ένα λυγερόκορμο παλικάρι με ατσαλένια θέληση. Εργάζεται μόνος με έναν μικρό εκσκαφέα για συντροφιά εκτός από τις σκέψεις του.

Τον γνωρίσαμε στον κεντρικό δρόμο του Coober Pedy, εμείς, τέσσερις φίλοι που αποφασίσαμε να κάνουμε μια εξόρμηση δύο χιλιάδων επτακοσίων χιλιομέτρων στο Uluru (Ayers Rock) από τη Μελβούρνη, έναν Δεκέμβρη που έκαιγε ο ήλιος το κόκκινο χώμα. Μόλις άκουσε να μιλάμε ελληνικά ήρθε κοντά και μετά από ένα χαμόγελο που έσκασε σαν να είδε την παρέα του, μας διηγήθηκε την ιστορία του δίνοντάς μας να καταλάβουμε τι μπορεί να κάνει ένας Έλληνας αν στην πραγματικότητα το θέλει.

Του ζητήσαμε τότε εμείς να μας δείξει το ορυχείο οπαλίων που έλεγε πως έχει και όπως ισχυριζόταν ήταν το μεγαλύτερο στον κόσμο. Πάνω από δυο χιλιόμετρα κάτω από τη γη έσκαψε μόνος τα προηγούμενα εννέα χρόνια.

Coober Pedy

Την επομένη τον ακολουθήσαμε, μερικοί από εμάς χωρίς να είμαστε σίγουροι αν θα δούμε κάτι το αξιόλογο, αλλά δεν απογοητευτήκαμε. Καθ’ οδόν περάσαμε κι από ένα σπίτι στην ερημιά του Coober Pedy όπου η ελληνική σημαία κρεμόταν μπροστά στην αυλή και καμάρωνα εγώ. Οδηγώντας περίπου 10 λεπτά βόρεια του Coober Pedy, φτάσαμε στο ορυχείο του Πραξιτέλη. Στα δέκα περίπου μέτρα βάθος βρεθήκαμε ανάμεσα στις μηχανές του και στις σκοτεινές στοές που περνούσε καθημερινά, μόνον μ’ ένα φως κολλημένο στο κίτρινο κράνος του. Μας πήγε περί τα εκατό μέτρα από την είσοδο και αμέσως το φως της ημέρας χάθηκε εντελώς οπότε άναψε τις λάμπες του εκσκαφέα και είπε:

– Να πως κάνω τη δουλειά αυτή.

[vsw id=”kWAv9oaLbfo” source=”youtube” width=”720″ height=”480″ autoplay=”no”]

Δεν πίστευα στα μάτια και στ’ αυτιά μου όταν μας μίλησε για τους τρόπους με τους οποίους δουλεύει ψάχνοντας τη φλέβα οπάλιου. Πέρυσι μας είπε είχε έσοδα τετρακόσιες χιλιάδες δολάρια από τα οπάλια που πούλησε.  Μας διαβεβαίωσε όμως ότι όλοι οι οπαλορύχοι δεν βρίσκουν αυτό που ψάχνουν και πολλοί απογοητεύονται και φεύγουν.

Μεγάλες εταιρείες δεν περνάνε από το Coober Pedy ψάχνοντας για οπάλια γιατί δεν είναι σίγουρο ότι θα βρουν. Οπότε η κυβέρνηση δίνει άδεια σε οποιονδήποτε Αυστραλό πολίτη να βρει το χώρο και να αρχίσει το σκάψιμο δίχως πολλούς περιορισμούς. Έχει μερικούς που έγιναν εκατομμυριούχοι κι έχει άλλους που απλά έχασαν τα χρήματά τους. Για να συνεχίζει όμως ο Πραξιτέλης να σκάβει για πάνω από είκοσι χρόνια κάτι βρήκε που τον τραβάει περισσότερο από τους άλλους. Στο παρελθόν, όταν τα πράγματα ήταν πιο δύσκολα δούλευε και ως μάγειρας στο τοπικό νοσοκομείο αλλά τελευταία σταμάτησε αφιερώνοντας το χρόνο του αποκλειστικά στο ορυχείο.

Όταν σταμάτησε να αφηγείται τα της ζωής του, άρχισε να απαγγέλλει ποιήματα στην Αγγλική από διάφορους ποιητές και είμαι χαρούμενος που κατόρθωσα να καταγράψω σε ήχο ένα από τα ποιήματα που μας απήγγειλε αφού το αποστήθισε.

Ιάκωβος Γαριβάλδης
Μελβούρνη, Αυστραλία
για τις ΜΝΗΜΕΣ


Α Ρ Θ Ρ Α - Τ Η Σ - Ι Δ Ι Α Σ - Κ Α Τ Η Γ Ο Ρ Ι Α Σ :
  1. Πραξιτέλης του Φιλίππου
    Σε μια γωνιά ενός χωριού με το όνομα Coober Pedy ( στη γλώσσα των ιθαγενών εννοεί η «τρύπα των λευκών») της παραμεθόριου περιοχής της Αυστραλίας, κάτω από τόνους χωμάτων και μέσα στη σκόνη με ένα κράνος μόνο για προστασία, ζωσμένος την απεριόριστη θέληση και αποφασιστικότητα του Έλληνα, βρίσκεται ο Πραξιτέλης Γεωργίου (οι Αυστραλοί τον φωνάζουν Telly), του Φιλίππου και της Νεφέλης.
  2. Αναστάσιος Κολοκτρώνης - μετανάστης Μέρος Β'
    Μετά από μία περιπέτεια ενός μηνός στο Κέντρο Μετανάστευσης της Greta NSW πήρα μαζί μου τους φίλους μου Λάζαρο Τύρη και Λεωνίδα Καρακατσάνη φύγαμε λαθραία και ήρθαμε στη Μελβούρνη. Η πρώτη μας κατοικία ήταν κοντά στο σταθμό Moreland του Coburg στο σπίτι μίας Πολωνέζας, δωμάτιο με πρωινό. Αυτή μετά από μία εβδομάδα μας έδιωξε με το δικαιολογητικό ότι τρώγαμε πολύ ψωμί, μισό πακέτο βούτυρο και ένα βάζο μαρμελάδα το πρωί και κάναμε ντουζ κάθε μέρα.
  3. Αναστάσιος Κολοκοτρώνης - Μέρος Α'
    Ο Αναστάσιος Κολοκοτρώνης γεννήθηκε το 1929 στη Θεσσαλονίκη από πρόσφυγες γονείς και μεγάλωσε στη Νέα Μαγνησία που απέχει 9 χιλ. από την πόλη. Τα παιδικά του χρόνια ήταν τραυματικά λόγω του πολέμου και η παιδεία του έμεινε στάσιμη από το 1940 μέχρι το 1945 που έληξε ο πόλεμος. Μετά τη λήξη του πολέμου εισάγεται στην Αμερικανική Γεωργική Σχολή της Θεσσαλονίκης για μία τετραετή εκπαίδευση στη γεωπονία και γεωργοτεχνική.
  4. Χρήστος Φίφης
    Ο Χρήστος Ν. Φίφης πρωτοδημοσίευσε δύο ποιητικές συλλογές το 1963 στην Αθήνα. Το 1965 μετανάστευσε στην Αυστραλία. Το 1972 δημοσίευσε στη Μελβούρνη τη συλλογή Βιολέτα. Κατά καιρούς δημοσίευσε ποιήματα σε διάφορα έντυπα στην Ελλάδα και την Αυστραλία. Παράλληλα με την εργασία του σπούδασε Οικονομικά και Ιστορία στο πανεπιστήμιο La Trobe της Μελβούρνης και Νεοελληνική Φιλολογία στα πανεπιστήμια της Νέας Αγγλίας στο Armidale της Νέας Νότιας Ουαλίας, και της Μελβούρνης.
  5. Κυριάκος Αμανατίδης
    Ο Κυριάκος Αμανατίδης γεννήθηκε στο χωριό Άνω Ροδωνιά της Αλμωπίας, Νομού Πέλλας, το 1936. Τις γυμνασιακές του σπουδές τις αποπεράτωσε στη Αριδαία το 1955. Το 1958 μετανάστευσε στην Αυστραλία, και έκτοτε ζει στη Μελβούρνη με την οικογένειά του. Με τη λογοτέχνιδα σύζυγό του Ντίνα απέκτησαν δύο παιδιά, τον Ηλία και την Καλλιρρόη. Είναι απόφοιτος των πανεπιστημίων Μελβούρνης (Bachelor of Arts) και Νέας Αγγλίας (Bachelor of Letters), με μεταπτυχιακές σπουδές στη νεοελληνική λογοτεχνία.
  6. Ο Δημήτρης Ευστρατιάδης
    Γεννήθηκε το 1935 στο Πορτ Σάιτ της Αιγύπτου και μετανάστεψε στην Αυστραλία το 1954. Μια σημαντικότατη πορεία δράσης 56 χρόνων στα δεδομένα της παροικιακής εγκατάστασης των Ελλήνων στην Αυστραλία. Άτομα σαν τον Δ.Ε. με τέτοια προσφορά στα παροικιακά δρώμενα της Μελβούρνης, στις καλές τέχνες, στη διοίκηση και συντονισμό οργανώσεων της παροικίας δεν γνωρίζουμε αν ποτέ θα επαναληφθεί για το κομμάτι αυτό του Ελληνισμού στους Αντίποδες. Και να φανταστεί κανείς ότι είναι γεννημένος στην Αίγυπτο με μια αγάπη απεριόριστη για την Ελλάδα όπως δείχνει το βιογραφικό του.
  7. Ο καθηγητής Γιώργος Καναράκης ΟΑΜ
    Ο Γιώργος Καναράκης από τον Πειραιά είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Charles Sturt της Αυστραλίας. Σπούδασε ελληνική και αγγλική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών με υποτροφία του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών, διδακτική της Αγγλικής ως ξένης γλώσσας με το Βρετανικό Συμβούλιο στο Λονδίνο (1964), καθώς επίσης, με υποτροφία Fulbright, αγγλική γλώσσα και αμερικανική λογοτεχνία στο Institute of International Education του Πανεπιστημίου Michigan State των ΗΠΑ (1967) και εφαρμοσμένη γλωσσολογία στο Πανεπιστήμιο Indiana των ΗΠΑ, απ’ όπου έλαβε και δίπλωμα Master of Arts (1968).

Πρώτοι Έλληνες στην Αυστραλία

img53
Τόνη Αγαπητός

Είχαμε κάποτε δρομολογήσει τη συλλογή φωτογραφιών για ένα λεύκωμα που άρχισε μετά από πρόταση του κ. Αντώνη Αγαπητού (ή Τόνη όπως προτιμούσε να τον αποκαλούν), Έλληνα εξ Αιγύπτου, φωτογράφου και κινηματογραφιστή το επάγγελμα. Ο Τόνη Αγαπητοός είχε από τότε να επιδείξει ένα θαυμάσιο αρχείο δια μέσου δεκαπέντε χρόνων εργασίας στην παροικία της Μελβούρνης.

Θέλουμε μέσω αυτού του πονήματος να εκφράσουμε την ευγνωμοσύνη στον τέως Τόνη Αγαπητό, για την εμπιστοσύνη που έδειξε και την καρτερικότητα μέχρι το βιβλίο (παρ’ όλο που ποτέ δεν εκδόθηκε για λόγους αδιαφορίας από τους τότε υπευθύνους της Ελληνικής κυβέρνησης) να γίνει πραγματικότητα. Να όμως που η Αυστραλιανή κυβέρνηση φάνηκε πιο συνεπής (βλ. πιο κάτω σ’ αυτό το άρθρο).

Σκοπός του λευκώματος αυτού ήταν να αποδώσει μέσα από εικόνες μια από αυτές τις περιόδους της παρουσίας του Ελληνισμού στην πέμπτη ήπειρο, την ήπειρο των μαύρων Αυστραλών αυτοχθόνων αρχικά, την ήπειρο που δέχτηκε πάνω από 120 διαφορετικές μειονότητες από το 1650 μ.Χ. και μετά. Η περίοδος με την οποία θα καταπιανόταν το λεύκωμα θα ήταν μεταξύ του 1960 και του 1980. Οι φωτογραφίες αυτής της περιόδου ανήκαν ως επί το πλείστον στο αρχείο του κ. Αντώνη Αγαπητού που προαναφέραμε εκτός από μία-δύο εξαιρέσεις οι οποίες και σημειώνονταν εντός των ίδιων των εικόνων.

Το καράβι "Ελληνίς" στην αποβάθρα της Μελβούρνης "Station Pier"
Το καράβι “Ελληνίς” στην αποβάθρα της Μελβούρνης “Station Pier”

Η πρωταρχική παρουσία του Ελληνισμού στην Αυστραλία υπολογίζεται γύρω στο 1865 μ.Χ. αλλά η πρώτη γυναίκα ελληνικής καταγωγής που υπολογίζεται ότι πάτησε το πόδι της στη μεγάλη αυτή χώρα, είναι η Κατερίνα Κράμμερ (πατρικό Πλέσσα). Η Κατερίνα ήρθε ως σύζυγος του Τζέημς Χένρυ Κράμμερ το 1835. Το όνομά της έχει παρουσιαστεί σε πολλές ιστορικές μελέτες και βιβλία, αλλά ακόμη και σήμερα δεν είναι απολύτως βέβαιο πως ήταν το πρώτο άτομο ελληνικής καταγωγής στην Αυστραλία. Οι πρώτοι Έλληνες μετανάστες μετά την Κατερίνα Κράμμερ, κατέφθασαν γύρω στο 1840, ενώ το 1850 άρχισε μια πιο μαζική μετανάστευση Ελλήνων στην Αυστραλία οι οποίοι πληροφορήθηκαν για τα κοιτάσματα χρυσού στη Νέα Νότια Ουαλία και Βικτώρια. Όλοι ήρθαν με σκοπό να πλουτίσουν και να γυρίσουν το συντομώτερο στην Ελλάδα. Όλοι ήρθαν με έναν καημό ζωγραφισμένο στο πρόσωπό τους, την δυσκολία της ζωής στην Ελλάδα μετά την επανάσταση και την αγωνία το τι θα βρουν στην Αυστραλία και πως θα καταφέρουν να προοδεύσουν.

toni60
Πριν την αποβίβαση στη νέα πατρίδα – 1960

Περί τους 350 από τους πρώτους μετανάστες, σχεδόν αμέσως μετά την Ελληνική επανάσταση, δούλευαν στα χρυσορυχία της Βικτώριας. Μέχρι το 1891 οι Έλληνες κατέβαιναν στα λιμάνια της Αυστραλίας όχι σαν ξεχωριστές μάζες, αλλά σαν μετανάστες από «άλλες Ευρωπαϊκές χώρες», σύμφωνα με την τότε νομοθεσία της Αυστραλιανής κυβέρνησης. Από τότε και μετά, ο αριθμός των Ελλήνων μεταναστών αυξανόταν σταδιακά και ο ιστορικός Τσαρλς Πράις υπολόγισε πως το 1891 υπήρχαν 736 άτομα ελληνικής καταγωγής στην Αυστραλία, ενώ η καταγραφή του 1901 έδειξε 878, όλοι γεννημένοι στην Ελλάδα και στη μεγάλη πλειοψηφία τους άνδρες.

Μέχρι το 1914 υπήρχαν περίπου 2000 Ελληνογενημένοι μετανάστες στην Αυστραλία που ήρθαν κυρίως από τα νησιά του Ιωνίου Πελάγους και του Αιγαίου, όπως τα Κύθηρα, την Ιθάκη και το Καστελλόριζο. Οι περισσότεροι απ’ αυτούς κατέληξαν στο Σύδνεϋ και στις γύρω περιοχές. Αργότερα άρχισαν να εγκαθίστανται και στη Μελβούρνη, στην Πέρθη, Βρισβάνη και Ντάργουιν. Πολύ λίγοι ήρθαν από τα Τουκοκρατούμενα μέρη της τότε Ελλάδας και οι περισσότεροι απ’ αυτούς ήταν από την Κωνσταντινούπολη, τη Σμύρνη και άλλα μέρη της Μικράς Ασίας. Κατά την περίοδο αυτή άρχισαν να έρχονται και Έλληνες από άλλα μέρη του κόσμου, όπως Κύπρο και Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου.

toni59
Αποσκευές μεταναστών στ’ αμπάρια γεμάτες ελπίδες…

Το 1917 μετά την απόφαση της Ελληνικής Κυβέρνησης να μείνει ουδέτερη η χώρα από τους αντιμαχωμένους στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Αυστραλιανή αστυνομία έκανε μια έρευνα για να εξακριβώσει τα φρονήματα όλων των Ελλήνων στην Αυστραλία, λες και αυτοί θα αποφάσιζαν ή θα είχαν καμιά ανάμιξη στις αποφάσεις της Ελληνικής Κυβέρνησης. Υπήρχε, έλεγαν τότε, ο φόβος ότι δεν θα συμφιλιωθεί η Ελλάδα με τους συμμάχους. Από τους 2200 Έλληνες που συμμετείχαν σ’ αυτή την έρευνα, οι 2193 καταγράφηκε ότι δήλωσαν συμπάθεια στους συμμάχους.

toni62
Νέες κοπέλες που έφτασαν με σκοπό την αναζήτηση συζήγου…

Μετά αυτή την περίοδο, μέχρι τη δεκαετία 1920 συνεχίστηκε η μετανάστευση Ελλήνων από τη Μικρά Ασία με γρηγορότερο ρυθμό λόγω των εχθροπραξιών μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας. Μεγάλο επίσης ρόλο έπαιξε και ο περιορισμός της μετανάστευσης στην Αμερική, οπότε οι Έλληνες άρχισαν να έρχονται προς την Αυστραλία. Μετά όμως το 1924 με μια σειρά από αποφάσεις της Αυστραλιανής Κυβέρνησης, λιγόστεψε κατά πολύ η μετανάστευση από τις Βαλκανικές χώρες, μέχρι το 1930 οπότε και σταμάτησε τελείως. Το 1936 αυτή η απόφαση και πάλι ανατράπηκε.

Η καταγραφή του 1947 έδειξε πως οι 57% από όλους τους Έλληνες μετανάστες ασχολούνταν με δικές τους επιχειρήσεις και η αναλογία τους ως προς την παρουσία των ελληνικής καταγωγής πολιτών στις διάφορες πολιτείες της Αυστραλίας επί τοις εκατό έχει ως ακολούθως:

Νέα Νότια Ουαλία Βικτώρια Κουηνσλάνδη Δυτική Αυστραλία Νότια Αυστραλία Σύνολο

38

22

15

15

8

98%

Οι Ελληνικές επιχειρήσεις καταπιανόταν ως επί το πλείστον με τα εστιατόρια, τα μαγειρία, φρουτάδικα, ψαράδικα και άλλου είδους καταστήματα. Όταν άρχισαν να έρχονται Έλληνες από άλλα νησιά του Αιγαίου, από τη Μακεδονία, την Πελοππόνησο, την Ήπειρο και την Κύπρο σε μεγαλύτερους αριθμούς αυτή η τάση των οικογενειακών επιχειρήσεων άρχισε να αλλάζει με τους Έλληνες να εισχωρούν σε όλες τις ντόπιες δουλειές, όπως στις καλαμοφυτίες της Κουηνσλάνδης, στα αεροδρόμια, στις κυβερνητικές υπηρεσίες, στα νοσοκομεία και στα λιμάνια όλων των μεγαλουπόλεων της χώρας.

Σήμερα η δουλειά του Τόνη Αγαπητού βρίσκεται καταχωρημένη στο Αυστραλιανό Μουσείο Ανταλλαγής Μεταδεδομένων (ACMI) κι έτσι είναι αναγνωρισμένη από την Αυστραλιανή κυβέρνηση. Το φωτογραφικό υλικό που περιλαμβάνεται σ’ αυτή τη σελίδα (αυθεντικές φωτογραφίες που απεικονίζουν τις δεκαετίες 1960-1980) το πήραμε από την ιστοσελίδα του λογοτεχνικού περιοδικού “Ο Λόγος” του Συνδέσμου Ελλήνων Λογοτεχνών Αυστραλίας που κατασκευάστηκε το 2003 και είναι καταχωρημένη στην Εθνική Βιβλιοθήκη Αυστραλίας σ’ αυτή τη διεύθυνση.

Μνήμες – Ιάκωβος Γαριβάλδης

Επίσκεψη Νίγδελη στην Αυστραλία

DSC04622

Ο εκπαιδευτικός, συγγραφέας και διευθυντής του Μουσείου Προσφυγικού Ελληνισμού Νεαπόλεως Θεσσαλονίκης κ. Κωνσταντίνος Νίγδελης το Νοέμβριο 2012 επισκέφτηκε για πρώτη φορά την Αυστραλία και ειδικότερα τη Μελβούρνη. Ήταν καλεσμένος του Ελληνο-Αυστραλιανού Πολιτιστικού Συμβουλίου για να δώσει σειρά διαλέξεων με ευκαιρία τις εορταστικές εκδηλώσεις των 100 χρόνων απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης.

Στο πρόγραμμά του ο κ. Νίγδελης εκτός των εκδηλώσεων ζήτησε να έρθει σε επαφή με Ελληνικά σχολεία της Μελβούρνης και επισκέφτηκε τα εξής –

  • 16 Νοεμβρίου – Ιδιωτική Σχολή Γλώσσας και Κουλτούρας Ζήνων
  • 19 Νοεμβρίου – Δίγλωσση Σχολή Alphington Grammar της Ελληνικής Κοινότητας Μελβούρνης
  • 20 Νοεμβρίου – Δίγλωσση Σχολή Oakleigh Grammar της Κοινότητας Όκλη
  • 21 Νοεμβρίου – Σχολή Γλώσσας ΑΧΕΠΑ

Εκτός των ανωτέρω ο κ. Νίγδελης παραβρέθηκε στη χοροεσπερίδα της Ένωσης Θεσσαλονικέων “Ο Λευκός Πύργος” και έδωσε διάλεξη για τα 100 Χρόνια Θεσσαλονίκης στο Δημαρχείο Μελβούρνης παρουσία 200 περίπου παρευρισκομένων. Στον ίδιο χώρο έγινε και έκθεση 160 φωτογραφιών της παλιάς Θεσσαλονίκης τις οποίες έφερε ο ίδιος στην Αυστραλία.

Επίσης επισκέφτηκε την Παμμακεδονική και το οίκημα της Γενικής Προξένου στη Μελβούρνη κ. Ε. Λιανίδου.

Σε όλες τις εκδηλώσεις τον συνόδευε η σύζυγός του κ. Λαμπρινή Νίγδελη και στις περισσότερες και ο Ι. Γαριβάλδης.

Πιο κάτω είναι οι φωτογραφίες που απαθανάτισαν την επίσκεψη και τις στιγμές που έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση στον ίδιο.

Μνήμες

Επίσκεψη Νίγδελη στην Αυστραλία

O Νίγδελης και η γυμνάστρια μαθήτριά του
O Νίγδελης και η γυμνάστρια μαθήτριά του
Με τον Σύμβουλο Εκπαίδευσης κ. Γκόκα, τον Ιάκωβο και τις συζύγους
Με τον Σύμβουλο Εκπαίδευσης κ. Γκόκα, τον Ιάκωβο και τις συζύγους
Με κάποιον φίλο που δεν σταματούσε να βγει φωτογραφία
Με κάποιον φίλο που δεν σταματούσε να βγει φωτογραφία
Με κάποιον φίλο που δεν σταματούσε να βγει φωτογραφία
Με κάποιον φίλο που δεν σταματούσε να βγει φωτογραφία
Στο γραφείο του διευθυντή της Σχολής Αγίων Αναργύρων Όκλη
Στο γραφείο του διευθυντή της Σχολής Αγίων Αναργύρων Όκλη
Στο γραφείο του διευθυντή της Σχολής Αγίων Αναργύρων Όκλη
Στο γραφείο του διευθυντή της Σχολής Αγίων Αναργύρων Όκλη
Στη Σχολή Αγίων Αναργύρων Όκλη την ώρα του μαθήματος χορού
Στη Σχολή Αγίων Αναργύρων Όκλη την ώρα του μαθήματος χορού
Σε τάξη της Σχολής Αγίων Αναργύρων Όκλη την ώρα του μαθήματος
Σε τάξη της Σχολής Αγίων Αναργύρων Όκλη την ώρα του μαθήματος
Στην αίθουσα αναμονής της Σχολής Αγίων Αναργύρων Όκλη την ώρα του μαθήματος
Στην αίθουσα αναμονής της Σχολής Αγίων Αναργύρων Όκλη την ώρα του μαθήματος
Επίσκεψη στο γραφείο του Επισκόπου Δέρβης Ιεζεκιήλ
Επίσκεψη στο γραφείο του Επισκόπου Δέρβης Ιεζεκιήλ
Επίσκεψη στο γραφείο του Επισκόπου Δέρβης Ιεζεκιήλ
Επίσκεψη στο γραφείο του Επισκόπου Δέρβης Ιεζεκιήλ
Στον κήπο της Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας, Μελβούρνη
Στον κήπο της Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας, Μελβούρνη
Στο Ελληνικο Μουσείο Μελβούρνης
Στο Ελληνικο Μουσείο Μελβούρνης
Στην παραλία Brighton
Στην παραλία Brighton
Στην παραλία Brighton
Στην παραλία Brighton
Στην παραλία Brighton όπου φαίνεται στο βάθος η πόλη και ο πεζόδρομος που οδηγεί εκεί
Στην παραλία Brighton όπου φαίνεται στο βάθος η πόλη και ο πεζόδρομος που οδηγεί εκεί
Στην παραλία Brighton όπου φαίνεται στο βάθος η πόλη και ο πεζόδρομος που οδηγεί εκεί
Στην παραλία Brighton όπου φαίνεται στο βάθος η πόλη και ο πεζόδρομος που οδηγεί εκεί
Στη σχολή Ζήνων και το Κονσέρτο της Σχολής
Στη σχολή Ζήνων και το Κονσέρτο της Σχολής
Την ώρα της απονομής βραβείων σε μαθητές της σχολής Ζήνων
Την ώρα της απονομής βραβείων σε μαθητές της σχολής Ζήνων
Την ώρα της απονομής βραβείων σε μαθητές της σχολής Ζήνων
Την ώρα της απονομής βραβείων σε μαθητές της σχολής Ζήνων
Παράσταση μαθητών της Σχολής Ζήνων
Παράσταση μαθητών της Σχολής Ζήνων
Παράσταση μαθητών της Σχολής Ζήνων
Παράσταση μαθητών της Σχολής Ζήνων
Παράσταση μαθητών της Σχολής Ζήνων
Παράσταση μαθητών της Σχολής Ζήνων
Παράσταση μαθητών της Σχολής Ζήνων
Παράσταση μαθητών της Σχολής Ζήνων
Στο παζάρι της Μελβούρνης
Στο παζάρι της Μελβούρνης
Στο παζάρι της Μελβούρνης
Στο παζάρι της Μελβούρνης
Στους δρόμους της Μελβούρνης
Στους δρόμους της Μελβούρνης
Στη χοροεσπερίδα της Ένωσης Θεσσαλονικέων Μελβούρνης
Στη χοροεσπερίδα της Ένωσης Θεσσαλονικέων Μελβούρνης
Στη χοροεσπερίδα της Ένωσης Θεσσαλονικέων Μελβούρνης με την Κοινοπολιτειακή Βουλευτή Μ. Βαμβακινού
Στη χοροεσπερίδα της Ένωσης Θεσσαλονικέων Μελβούρνης με την Κοινοπολιτειακή Βουλευτή Μ. Βαμβακινού
Στη χοροεσπερίδα της Ένωσης Θεσσαλονικέων Μελβούρνης με την Κοινοπολιτειακή Βουλευτή Μ. Βαμβακινού
Στη χοροεσπερίδα της Ένωσης Θεσσαλονικέων Μελβούρνης με την Κοινοπολιτειακή Βουλευτή Μ. Βαμβακινού
Στη χοροεσπερίδα της Ένωσης Θεσσαλονικέων Μελβούρνης με την πρόεδρο της Ένωσης Θεσσαλονικέων Κ. Ζήκου και τον σύζυγο
Στη χοροεσπερίδα της Ένωσης Θεσσαλονικέων Μελβούρνης με την πρόεδρο της Ένωσης Θεσσαλονικέων Κ. Ζήκου και τον σύζυγο
Στη χοροεσπερίδα της Ένωσης Θεσσαλονικέων Μελβούρνης - Ιάκωβος και Άντρια Γαριβάλδη
Στη χοροεσπερίδα της Ένωσης Θεσσαλονικέων Μελβούρνης - Ιάκωβος και Άντρια Γαριβάλδη
Στη χοροεσπερίδα της Ένωσης Θεσσαλονικέων Μελβούρνης με τον Ιάκωβο Γαριβάλδη
Στη χοροεσπερίδα της Ένωσης Θεσσαλονικέων Μελβούρνης με τον Ιάκωβο Γαριβάλδη
Στη χοροεσπερίδα της Ένωσης Θεσσαλονικέων Μελβούρνης -
Στη χοροεσπερίδα της Ένωσης Θεσσαλονικέων Μελβούρνης -
Στη χοροεσπερίδα της Ένωσης Θεσσαλονικέων Μελβούρνης
Στη χοροεσπερίδα της Ένωσης Θεσσαλονικέων Μελβούρνης
Στη χοροεσπερίδα της Ένωσης Θεσσαλονικέων Μελβούρνης
Στη χοροεσπερίδα της Ένωσης Θεσσαλονικέων Μελβούρνης
Στη χοροεσπερίδα της Ένωσης Θεσσαλονικέων Μελβούρνης με την Κυριακή
Στη χοροεσπερίδα της Ένωσης Θεσσαλονικέων Μελβούρνης με την Κυριακή
Στη χοροεσπερίδα της Ένωσης Θεσσαλονικέων Μελβούρνης με την Κυριακή
Στη χοροεσπερίδα της Ένωσης Θεσσαλονικέων Μελβούρνης με την Κυριακή
Στη χοροεσπερίδα της Ένωσης Θεσσαλονικέων Μελβούρνης προσπαθώντας ν' ανταλλάξει γυναίκα
Στη χοροεσπερίδα της Ένωσης Θεσσαλονικέων Μελβούρνης προσπαθώντας ν' ανταλλάξει γυναίκα
Στη χοροεσπερίδα της Ένωσης Θεσσαλονικέων Μελβούρνης με τον Γιάννη Πούλιο και την πρώην μαθήτριά του
Στη χοροεσπερίδα της Ένωσης Θεσσαλονικέων Μελβούρνης με τον Γιάννη Πούλιο και την πρώην μαθήτριά του
Σε μουσείο των Ιθαγενών Αυστραλίας
Σε μουσείο των Ιθαγενών Αυστραλίας
Με κάποιο παλιόφιλο
Με κάποιο παλιόφιλο
Κι άλλοι παλιόφιλοι
Κι άλλοι παλιόφιλοι
Ακόμη ένας φίλος
Ακόμη ένας φίλος
Εδώ κουράστηκε ο φίλος να τον περιμένει
Εδώ κουράστηκε ο φίλος να τον περιμένει
Στο πανηγύρι της Παμμακεδονικής και σε συνέντευξη στο ραδιοσταθμό 3ΧΥ Μελβούρνης
Στο πανηγύρι της Παμμακεδονικής και σε συνέντευξη στο ραδιοσταθμό 3ΧΥ Μελβούρνης
Στο πανηγύρι της Παμμακεδονικής και σε συνέντευξη στο ραδιοσταθμό 3ΧΥ Μελβούρνης
Στο πανηγύρι της Παμμακεδονικής και σε συνέντευξη στο ραδιοσταθμό 3ΧΥ Μελβούρνης
Στο πανηγύρι της Παμμακεδονικής και σε συνέντευξη στο ραδιοσταθμό 3ΧΥ Μελβούρνης
Στο πανηγύρι της Παμμακεδονικής και σε συνέντευξη στο ραδιοσταθμό 3ΧΥ Μελβούρνης
Στο πανηγύρι της Παμμακεδονικής και σε συνέντευξη στο ραδιοσταθμό 3ΧΥ Μελβούρνης
Στο πανηγύρι της Παμμακεδονικής και σε συνέντευξη στο ραδιοσταθμό 3ΧΥ Μελβούρνης
Στο πανηγύρι της Παμμακεδονικής και σε συνέντευξη στο ραδιοσταθμό 3ΧΥ Μελβούρνης
Στο πανηγύρι της Παμμακεδονικής και σε συνέντευξη στο ραδιοσταθμό 3ΧΥ Μελβούρνης
Συνέντευξη στο 3ΧΥ
Συνέντευξη στο 3ΧΥ
Έξω από το Alphinton Grammar
Έξω από το Alphinton Grammar
Alphinton Grammar μαθητές
Alphinton Grammar μαθητές
Alphinton Grammar με τον κ. Νίκο Ζαρκάδα συντονιστή ελληνικού προγράμματος
Alphinton Grammar με τον κ. Νίκο Ζαρκάδα συντονιστή ελληνικού προγράμματος
Alphinton Grammar με τον κ. Νίκο Ζαρκάδα συντονιστή ελληνικού προγράμματος
Alphinton Grammar με τον κ. Νίκο Ζαρκάδα συντονιστή ελληνικού προγράμματος
Alphinton Grammar με τον κ. Νίκο Ζαρκάδα συντονιστή ελληνικού προγράμματος
Alphinton Grammar με τον κ. Νίκο Ζαρκάδα συντονιστή ελληνικού προγράμματος
Alphinton Grammar στη βιβλιοθήκη
Alphinton Grammar στη βιβλιοθήκη
Alphinton Grammar με τον κ. Νίκο Ζαρκάδα συντονιστή ελληνικού προγράμματος
Alphinton Grammar με τον κ. Νίκο Ζαρκάδα συντονιστή ελληνικού προγράμματος
Alphinton Grammar στη βιβλιοθήκη
Alphinton Grammar στη βιβλιοθήκη
Alphinton Grammar με μαθητές της σχολής στη βιβλιοθήκη
Alphinton Grammar με μαθητές της σχολής στη βιβλιοθήκη
Alphinton Grammar με μαθητές της σχολής στη βιβλιοθήκη
Alphinton Grammar με μαθητές της σχολής στη βιβλιοθήκη
ΑΧΕΠΑ προσωπικό του Συνδέσμου
ΑΧΕΠΑ προσωπικό του Συνδέσμου
ΑΧΕΠΑ προσωπικό του Συνδέσμου
ΑΧΕΠΑ προσωπικό του Συνδέσμου
ΑΧΕΠΑ με μαθητές της σχολής
ΑΧΕΠΑ με μαθητές της σχολής
Oakleigh Grammar στο γραφείο του Διευθυντή Mark Robertson
Oakleigh Grammar στο γραφείο του Διευθυντή Mark Robertson
Oakleigh Grammar στο γραφείο του Διευθυντή Mark Robertson
Oakleigh Grammar στο γραφείο του Διευθυντή Mark Robertson
Oakleigh Grammar στο γραφείο του Διευθυντή Mark Robertson
Oakleigh Grammar στο γραφείο του Διευθυντή Mark Robertson
Oakleigh Grammar επίσκεψη σε τάξη
Oakleigh Grammar επίσκεψη σε τάξη
Oakleigh Grammar επίσκεψη σε τάξη
Oakleigh Grammar επίσκεψη σε τάξη
Oakleigh Grammar επίσκεψη σε τάξη
Oakleigh Grammar επίσκεψη σε τάξη
Oakleigh Grammar επίσκεψη σε τάξη
Oakleigh Grammar επίσκεψη σε τάξη
Oakleigh Grammar με τον ιερατικό προϊστάμενο
Oakleigh Grammar με τον ιερατικό προϊστάμενο
Oakleigh Grammar στο διάδρομο της σχολής, με μαθητές
Oakleigh Grammar στο διάδρομο της σχολής, με μαθητές
Oakleigh Grammar επίσκεψη στην αίθουσα τέχνης
Oakleigh Grammar επίσκεψη στην αίθουσα τέχνης
Oakleigh Grammar επίσκεψη στην αίθουσα τέχνης
Oakleigh Grammar επίσκεψη στην αίθουσα τέχνης
Oakleigh Grammar επίσκεψη σε τάξη
Oakleigh Grammar επίσκεψη σε τάξη
Oakleigh Grammar επίσκεψη σε τάξη
Oakleigh Grammar επίσκεψη σε τάξη
Oakleigh Grammar επίσκεψη σε τάξη
Oakleigh Grammar επίσκεψη σε τάξη
Oakleigh Grammar επίσκεψη σε τάξη
Oakleigh Grammar επίσκεψη σε τάξη
Oakleigh Grammar επίσκεψη σε τάξη μουσικής
Oakleigh Grammar επίσκεψη σε τάξη μουσικής
Oakleigh Grammar με τον ιερατικό προϊστάμενο
Oakleigh Grammar με τον ιερατικό προϊστάμενο
Oakleigh Grammar με τον Υπουργό Καράογλου
Oakleigh Grammar με τον Υπουργό Καράογλου
Oakleigh Grammar σε αίθουσα χορού
Oakleigh Grammar σε αίθουσα χορού
Στην εκκλησία των Αγίων Αναργύρων Όκλη
Στην εκκλησία των Αγίων Αναργύρων Όκλη
Στην εκκλησία των Αγίων Αναργύρων Όκλη
Στην εκκλησία των Αγίων Αναργύρων Όκλη
Με τις κυρίες της Κοινότητας Όκλη
Με τις κυρίες της Κοινότητας Όκλη
Σε γεύμα με τον Υπουργό Καράογλου τον Διευθυντή της Σχολής του Όκλη και άλλους επισήμους στο Όκλη
Σε γεύμα με τον Υπουργό Καράογλου τον Διευθυντή της Σχολής του Όκλη και άλλους επισήμους στο Όκλη
Στην Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας, Μελβούρνη
Στην Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας, Μελβούρνη
Στην Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας, Μελβούρνη
Στην Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας, Μελβούρνη
Στην Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας, Μελβούρνη
Στην Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας, Μελβούρνη
Στην Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας, Μελβούρνη
Στην Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας, Μελβούρνη
Ένας από τους ουρανοξύστες της Μελβούρνης
Ένας από τους ουρανοξύστες της Μελβούρνης
Ένα από τα εκατοντάδες πάρκα της Μελβούρνης
Ένα από τα εκατοντάδες πάρκα της Μελβούρνης

Ποντιακά Σωματεία Αυστραλίας

Το ιστορικό της ίδρυσης και της πορείας των Ποντιακών Σωματείων Αυστραλίας

α) Τα Ποντιακά Σωματεία της Μελβούρνης

Οι περισσότεροι Έλληνες ποντιακής καταγωγής που ήρθαν στην Αυστραλία, στα χρόνια της μαζικής μετανάστευσης, εγκαταστάθηκαν κυρίως στα μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας. Στην πολιτεία της Βικτωρίας σήμερα ζουν περίπου 35000 Πόντιοι. Ο κύριος όγκος αυτών είναι εγκατεστημένος στην πρωτεύουσα της Πολιτείας δηλαδή στη Μελβούρνη, ο πληθυσμός της οποίας ξεπερνά τα 3.500.000 κατοίκους και θεωρείται η δεύτερη σε πληθυσμό πόλη της Αυστραλίας, μετά το Σίδνεϊ.

Η πόλη βρίσκεται στις νοτιοανατολικές ακτές της χώρας, στον κόλπο του Φιλίππου (Philip Bay). Είναι χτισμένη στις εκβολές του ποταμού Γιάρα και απλώνεται σε λοφώδη έκταση που περιβάλλεται από υψηλά οροπέδια. Η Μελβούρνη είναι μια από τις νεότερες πόλεις του κόσμου. Ιδρύθηκε το 1835 από μερικούς αποίκους από το νησί Τασμανία, που βρίσκεται νότια της πόλης.

Είναι μοντέρνα πόλη με πολύ καλή ρυμοτομία, με σύγχρονα κτήρια και πολλούς δημόσιους κήπους. Ο βοτανικός κήπος της, ο οποίος βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, απλώνεται σε μια έκταση 600 στρεμμάτων και περιλαμβάνει δέκα χιλιάδες είδη φυτών. Με την ένωση των αποικιών της Αυστραλίας σε Ομοσπονδία, η Μελβούρνη ορίστηκε πρωτεύουσα της Αυστραλίας από το 1901 έως το 1927, οπότε μεταφέρθηκε η πρωτεύουσα στην Καμπέρα.

Η Μελβούρνη αποτελεί το βιομηχανικό κέντρο, όπου είναι συγκεντρωμένη η βαριά βιομηχανία της χώρας. Το λιμάνι της έχει μεγάλη κίνηση γιατί εκεί διεξάγεται έντονο εισαγωγικό και εξαγωγικό εμπόριο.

Στη μεγαλούπολη αυτή ζουν σήμερα γύρω στις 200.000 Έλληνες, εκ των οποίων, όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, υπολογίζεται ότι οι 35000 είναι ποντιακής καταγωγής. Με τον ερχομό τους στην Αυστραλία και την εγκατάστασή τους στα μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας οι Πόντιοι ένιωσαν έντονα την απομόνωση και την μοναξιά. Ο ευρύτερος κοινωνικός περίγυρος, όχι μόνο δεν ήταν οικείος σ’ αυτούς, αλλά ήταν μάλλον απρόσιτος και με πολλές προκαταλήψεις για τους ξένους.

Ζώντας μια τέτοια κοινωνική πραγματικότητα οι Πόντιοι, όπως οι λοιποί Έλληνες, έβρισκαν καταφύγιο στο ελληνικό καφενείο προκειμένου να διασκεδάσουν την ανία που δημιουργούσε σ’ αυτούς η έλλειψη κοινωνικής ζωής. Το καφενείο είχε γίνει τόπος συνάντησης με συμπατριώτες τους αλλά δεν ήταν καρκετό για να καλύψει βασικές και ουσιώδεις κοινωνικοπολιτιστικές τους ανάγκες.

Έτσι από πολύ νωρίς συνειδητοποίησαν την ανάγκη δημιουργίας συλλόγων, μέσω των οποίων θα αναπτύσσονταν οι μεταξύ τους διαπροσωπικές σχέσεις και, το κυριότερο, θα διατηρούνταν το ξένο περιβάλλον και θα καλλιεργούνταν η ποντιακή παράδοση. Μέσα στα πλαίσια των συλλόγων αυτών θα μπορούσαν να γλεντούν με καθαρά ποντιακό τρόπο, ακούγοντας ποντιακά τραγούδια με τη συνοδεία της λύρας,  του παραδοσιακού οργάνου των Ποντίων, και χορεύοντας τους ζωντανούς χορούς τους. Επιπλέον οι σύλλογοι θα έδιναν την ευκαιρία για γνωριμίες, φιλίες και συγγένειες ακόμη.

Οι κυριότεροι σύλλογοι που δημιουργήθηκαν στη Μελβούρνη είναι:

 Μάκης Λ. Κασαπίδης
“Οι Αργοναύτες στους Αντίποδες του Νότου”
Εκδοτικός Οίκος Αδελφών Κυριακίδη Α.Ε.

Χρήστος Φίφης

Ο Χρήστος Ν. Φίφης πρωτοδημοσίευσε δύο ποιητικές συλλογές το 1963 στην Αθήνα. Το 1965 μετανάστευσε στην Αυστραλία. Το 1972 δημοσίευσε στη Μελβούρνη τη συλλογή Βιολέτα. Κατά καιρούς δημοσίευσε ποιήματα σε διάφορα έντυπα στην Ελλάδα και την Αυστραλία.

Παράλληλα με την εργασία του σπούδασε Οικονομικά και Ιστορία στο πανεπιστήμιο La Trobe της Μελβούρνης και Νεοελληνική Φιλολογία στα πανεπιστήμια της Νέας Αγγλίας στο Armidale της Νέας Νότιας Ουαλίας, και της Μελβούρνης.

Continue reading “Χρήστος Φίφης”

Μελβούρνη – Οι Διακρίσεις Χελλένικ

Εισαγωγή

Από το 1982 που καθιερώθηκαν έως το τέλος του εικοστού αιώνα στη Μελβούρνη οι Διακρίσεις Χελλένικ αποτέλεσαν το ετήσιο και ανεπανάληπτο πολιτιστικό γεγονός της παροικίας που κρατούσε το έντονο ενδιαφέρον ακόμη και της ευρύτερης Αυστραλιανής κοινωνίας. Με αξιόλογους συντελεστές στη μουσική και στις τέχνες, με αντιπρόσωπους της κυβέρνησης και της Ελληνικής πολιτείας στην απονομή των βραβείων και με την αναμφίβολα

Ο Τάκης Ευστρατιάδης σε εκδήλωση των Διακρίσεων Χελλένικ το 2001
εντυπωσιακή οργάνωσή τους έδιναν την εντύπωση μιας καλά οργανωμένης συνεστίασης όπου οι εξαίρετες επιδόσεις της προηγούμενης χρονιάς έφταναν στο κατακόρυφο της αναγνώρισής τους.

Στη σελίδα αυτή στις Μνήμες της Διασπορικής και στην αναφορά που κάνουμε παρουσιάζεται μια πολύ σύντομη ιστορική αναδρομή στις δραστηριότητες του Συνδέσμου Χελλένικ και ειδικότερα στις Διακρίσεις Χελλένικ που κακώς δεν συνεχίστηκαν ως το όραμα και το σχέδιο ενός ξεχωριστού προσώπου και Έλληνα ομογενή από την Αίγυπτο του κ. Δημήτρη (Τάκη) Ευστρατιάδη.


Οι Διακρίσεις του  ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΧΕΛΛΕΝΙΚ

Διακοσμητική απεικόνιση της Διάκρισης Χελλένικ – διακρίνεται ο Χάρης Χαλκίτης το σε φωτογραφία του 2001

Παρά την εντυπωσιακά μεγάλη και πολυσχιδή δράση του, ο Σύνδεσμος Χελλένικ έμεινε περισσότερο γνωστός για τη διοργάνωσή του των απονομών διακρίσεων εξαίρετης απόδοσης στους ομογενείς μας της Μελβούρνης. Οι βραβεύσεις αυτές, με τη γενική ονομασία “Διακρίσεις Χελλένικ – Hellenic Distinctions“, απονέμονταν επί είκοσι συναπτά χρόνια σε άτομα που είχαν ξεχωρίσει με τις επιτεύξεις τους στους τομείς της δραστηριότητας τους και βασίζονταν στις κρίσεις επιτροπών, που επιλέγονταν ανεξάρτητα από τον ίδιο το Σύνδεσμο.

Τα μέλη των κριτικών αυτών επιτροπών άλλαζαν κάθε χρόνο για να μη φθείρονται. Για να εξασφαλίζονταν η αντικειμενικότητά τους, υπέγραφαν  ένα πρωτόκολλο τιμής που τους δέσμευε να κρίνουν ανεξάρτητα από κάθε προσωπικό κι επαγγελματικό συμφέρον κι ότι θα τηρούσαν μυστικά τα πορίσματα τους έως ότου αυτά ανακοινώνονταν στην τελετή της απονομής τους.

Η κρίση γίνονταν με βάση την επίδραση στην ομογένεια των επιτεύξεων των υποψηφίων κι όχι την ποιότητα κάθε επιτυχίας ή κάθε δημιουργίας. Δεν ήταν δυνατόν, τουλάχιστον για τα δεδομένα της Παροικίας, να κρίνονταν η απόδοση ενός ζωγράφου ως καλλιτέχνη ή ενός ερευνητή ως επιστήμονα.

Οι Διακρίσεις Χελλένικ, ως θεσμός, ήταν ουσιαστικά οι πρώτες τέτοιες βραβεύσεις όχι μόνο στην ελληνική μας Παροικία αλλά σε όλες τις εθνοτικές μειονότητες στην Αυστραλία. Όταν και η τεράστια εταιρία ΒΗΡ διοργάνωσε τις παναυστραλιανές βραβεύσεις εξαίρετης απόδοσης με τη γενική ονομασία “In Pursuit of Excellence” και προέβηκε σε μια ατέλειωτη σειρά πανάκριβων διαφημίσεων στα μέσα ενημέρωσης, ζήτησε από το Σύνδεσμο Χελλένικ υποδείξεις για τον πρακτικό έλεγχο των κριτικών της επιτροπών κι ακολούθησε όσα ο Σύνδεσμος εφάρμοζε.

Η Μαντολινάτα “Κονκόρντια” σε εκδήλωση Χελλένικ το 1986

Οι απονομές του Χελλένικ κάλυπταν οκτώ τομείς: Επιστήμονες, Επιχειρήσεις, Κοινωνική Πρόνοια, Γράμματα, Αθλητισμό, Τέχνες, Εκπαίδευση και Δραστηριότητα σε παροικιακούς οργανισμούς. Μια άλλη Διάκριση απονέμονταν σε άτομο μη ελληνικής καταγωγής για τις υπηρεσίες του προς την ελληνική Παροικία. Το κύρος αυτής της τιμής διαφαίνονταν κι από το ότι, τιμηθέντες με αυτή τη Διάκριση, διοργάνωναν ξέχωρες εκδηλώσεις στο δικό του κοινό για να γνωστοποιήσουν το γεγονός.

Πάμπολλες οι περιπτώσεις που μη ελληνόγλωσσα μέσα ενημέρωσης ασχολήθηκαν με τις Διακρίσεις Χελλένικ, με τον τρόπο που διοργανώνονταν και με την ποιότητα της εκδήλωσης της απονομής τους. Όταν η μεγάλη εταιρία πετρελαίων Caltex ήταν μεταξύ των χορηγών του Συνδέσμου, ασχολήθηκε με τις Διακρίσεις στο περιοδικό που εξέδιδαν τα κεντρικά της γραφεία στις Ηνωμένες Πολιτείες, με ύλη που περιορίζονταν σε θέματα παγκόσμιας ακτινοβολίας της εταιρίας.

Οι επιλογές στις Διακρίσεις γίνονταν με ετήσια ανανεωμένη επιτροπή στον κάθε τομέα. Πρώτη επαφή μεταξύ των μελών της κάθε επιτροπής γινόταν στην πρώτη τους συνάντηση, οπότε και υπογράφονταν πρωτόκολλο τιμής με το οποίο δεσμεύονταν με τους εξής όρους:

  1. Να κρίνουν ανεξάρτητα από κάθε επαγγελματικό και προσωπικό τους συμφέρον.
  2. Να τηρήσουν απόλυτα εμπιστευτικές της εργασίες και τα πορίσματα της Επιτροπής τους έως ότου γίνουν οι επίσημες ανακοινώσεις και
  3. Να μην προβούν σε ενέργειες με τρόπο που να έχει αρνητικές επιπτώσεις στο θεσμό.

Σε όλα τα χρόνια των απονομών δεν σημειώθηκε ούτε μία παράβαση των ανωτέρω δεσμευτικών όρων. Επίσης δεν υπήρξε ούτε μία περίπτωση άρνησης συμμετοχής στην κριτική επιτροπή από αντίθεση στο θεσμό ή στο Σύνδεσμο Χελλένικ.

Τα μετάλλια της διάκρισης αποτελούνταν από ένα στρογγυλό επίχρυσο με τον μαίανδρο (έμβλημα του Συνδέσμου) και το ομηρικό ρητό «Αιέν αριστεύειν και υπείροχον έμμεναι άλλων», τοποθετημένο σε μια μαρμάρινη πλάκα εντός βελούδινου κιβώτιου. Η Διάκριση συνοδεύονταν επίσης από τιμητικό δίπλωμα που αναγραφόταν το σκεπτικό της απονομής.

Σαλπιγκτές της Αεροπορίας Αυστραλίας χαιρετίζουν τους τιμηθέντες στις Διακρίσεις Χελλένικ το 1982

Από τις πιο δύσκολες πλευρές της διοργάνωσης των βραβείων κάθε χρόνο ήταν η προσπάθεια να προσεγγιστούν οι βραβευμένοι να παραβρεθούν στην εκδήλωση χωρίς να γνωρίζουν ότι θα διακριθούν. Ακόμη και οι παρουσιαστές της εκδήλωσης διάβαζαν τα ονόματα την τελευταία στιγμή, ανοίγοντας τον κλειστό φάκελο για κάθε διάκριση.

Στους τιμώμενους η απονομή γίνονταν από άτομα με τα πιο σημαντικά ονόματα στην ευρύτερη κοινωνία της Μελβούρνης. Ο Κυβερνήτης της Πολιτείας, ο Αρχιδικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου, Δήμαρχοι της πόλης, ο Πρωθυπουργός και Υπουργοί, Διευθυντές της Εθνικής Πινακοθήκης και της Κρατικής Βιβλιοθήκης, Αντιπρυτάνεις Πανεπιστμίων, Πρόεδροι οργανισμών του κύρους της Ένωσης Καλλιτεχνών Βικτωρίας, του Ινστιτούτου Τυφλών, του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου, της Ομοσπονδίας Εργατών και της Ένωσης Εργοδοτών Αυστραλίας, του Ιατρικού Συλλόγου και της Ένωσης Νομικών, Συγγραφέων Αυστραλίας, Αυστραλών Δημοσιογράφων, YMCA, ο Πρόεδρος της Ολυμπιακής Επιτροπής Αυστραλίας, Χρυσοί Ολυμπιονίκες, Γενικοί Διευθυντές των πιο μεγάλων επιχειρήσεων στην Αυστραλία και πολλοί, πολλοί άλλοι.

Ο Γενικός Γραμματέας της Ακαδημίας Αθηνών, Περικλής Θεοχάρης, διαβάζει τον έπαινο της Συγκλήτου στις Διακρίσης Χελλένικ που παρουσιάστηκαν 24 Νοεμβρίου 1991

Από ελληνικής πλευράς απονομές έκαναν ο Πρέσβυς της Ελλάδας στην Καμπέρρα κι ο Γενικός Πρόξενος στη Μελβούρνη. Το 1991 ήλθε στη Μελβούρνη ο Γενικός Γραμματέας της Ακαδημίας Αθηνών, καθηγητής Περικλής Θεοχάρης, ειδικά για να προβεί στην επίδοση των Διακρίσεων και επέδωσε στον Πρόεδρο του Συνδέσμου Χελλένικ, Τάκη Ευστρατιάδη, ψήφισμα της Συγκλήτου της Ακαδημίας, με το οποίο το ανώτατο αυτό πνευματικό ίδρυμα της Ελλάδας, αναγνώριζε τους αγώνες της ομογένειας στην Ωκεανία για τη διατήρηση της εθνικής μας ταυτότητας. Επιδίδοντας το ψήφισμα στον Ευστρατιάδη, ο Γενικός Γραμματέας τον όρισε “Εντολοδόχο της Ακαδημίας στην Ωκεανία” και τον επιφόρτισε να κοινοποιήσει την απόφαση της σε όλο τον Ελληνισμό των Αντιπόδων.

Η τελετή της απονομής των Διακρίσεων ήταν αναμφισβήτατα από τις πιο σημαντικές ετήσιες εκδηλώσεις της μεγάλης ελληνικής Παροικίας της Μελβούρνης και γίνονταν πότε στο Χίλτον, πότε στο επιβλητικό Μέγαρο Μουσικής (Concert Hall) και πότε στις πιο επιβλητικές αίθουσες της πόλης, που ντύνονταν με διακοσμητικές ελληνοαυστραλιανές παραστάσεις και με τα ελληνικά μας χρώματα. Ήταν και οι πρώτες εκδηλώσεις της ομογένειας που παρουσίαζαν τα τεκτενώμενα σε ταυτόχρονη τηλεοπτική προβολή ή με συμπλήρωμα φωτογραφικών διαφανειών.

Από το 1982 έως το 1998 τιμήθηκαν από τις Διακρίσεις Χελλένικ134 συμπάροικοι. Όλες οι διακρίσεις ελάμβαναν χώρα σε μια πολυτελή αίθουσα της πόλης της Μελβούρνης όπως το Ωδείο, το ξενοδοχείο Χίλτον κ.ά.

Ο Κυβερνήτης Βικτωρίας με τη σύζυγό του στην εκδήλωση απονομής των Διακρίσεων το 1992

Αλλά και το καλλιτεχνικό μέρος των Διακρίσεων Χελλένικ άφησε εποχή με τη συμμετοχή 80μελών  συμφωνικών ορχηστρών, κουαρτέτων μουσικής δωματίου, του αυστραλιανού κρατικού μπαλέτου, στρατιωτικών, φιλαρμονικών, των χορωδιών Victorian Boys Choir και Australian Girls Choir, της μικτής κεντρικής χορωδίας του Salvation Army, καλλιτεχνών διεθνούς φήμης και πολλών άλλων. Για την εμφάνιση της μπάντας του Ναυτικού είχε χρησιμοποιηθεί μουσική γραμμένη, ειδικά για την εκδήλωση των απονομών, από το μαέστρο της φιλαρμονικής του Δήμου Αθηναίων. Σε μία εκδήλωση, ενώ οι καλεσμένοι του Συνδέσμου εισέρχονταν στην αίθουσα, η φιλαρμονική της Αεροπορίας παιάνιζε γνωστά ελληνικά στρατιωτικά εμβατήρια. Όλες οι παρουσιάσεις είχαν οπωσδήποτε ελληνικό χρώμα είτε με Έλληνες συμμετέχοντες ή σε ελληνικές εκτελέσεις. Σε κάποιες εκδηλώσεις ένα στρατιωτικό άγημα σαλπιγκτών χαιρετούσε τους τιμηθέντες. Μια καταπληκτική εκτέλεση του “Ζορμπά” ήταν σε χορογραφία από μια τότε παρουσίαση του στη Ρώμη από κρατικό ιταλικό χορευτικό συγκρότημα.

Από τη χορογραφία του “Ζορμπά” – 1996

Οι απονομές των Διακρίσεων, αν και εντυπωσιακές, δεν ήταν παρά ξέχωρες εκδηλώσεις μέσα στις πολλές δράσεις του Συνδέσμου. Οι χοροσπερίδες κι οι άλλες κοινωνικές του εκδηλώσεις, συμπληρώνονταν από άλλες διοργανώσεις, που σημάδεψαν πολύ ζωηρά την ύπαρξη του.

 


Ο Σύνδεσμος Χελλένικ

Το 1981 ο Σύνδεσμος Χελλένικ ίδρυσε την πρώτη ελληνική συνεργατική στην Αυστραλία, με σύμπραξη πολλών εμπορικών καταστημάτων, που παρείχαν διάφορες ευκολίες στα μέλη του. Το 1996 επιχείρησε την ίδρυση ενός πρακτικού και λειτουργικού εκδοτικού οργανισμού, για μεγαλύτερη διάδοση των έργων των συμπάροικων συγγραφέων, ποιητών κ.α. Όταν το “Ελληνικό Κύπελλο”, το ποδοσφαιρικό τουρνουά των 26 ελληνικών ομάδων στη Μελβούρνη, αντιμετώπιζε κάποια προβλήματα, ο Σύνδεσμος πρόσφερε το έπαθλο που χρειάζονταν.

Μια ποιητική βραδιά, αφιερωμένη στον ποιητή Στάθη Ραυτόπουλο, διοργανωμένη από το Χελλένικ, παρακολούθησαν 700 άτομα, αριθμό που δεν ξεπέρασε ποτέ άλλη τέτοια εκδήλωση σε όλη την ελληνική Παροικία στην Αυστραλία.

Επέβαλε στις πολύ τότε συντηρητικές  δημαρχίες Μποξ Χιλ και Ντονκάστερ τη δημιουργία ελληνικών τμημάτων στις βιβλιοθήκες τους και τα διοργάνωσε ο ίδιος ο Σύνδεσμος, παρουσίαζε δε και μαθήματα ελληνικής κουλτούρας στις νοσοκόμες του νοσοκομείου Μποξ Χιλ, στο οποίο είχε οργανώσει και ομάδα εθελοντών συμπατριωτών μας διερμηνέων.

Μεγάλη ορχήστρα σε εκδήλωση του Συνδέσμου Χελλένικ το 1999

Το 1994 άνοιξε δική του λέσχη, γινόμενος ο πρώτος και μοναδικός ελληνικός οργανισμός στη Μελβούρνη που είχε και 70 μηχανές, poker machines, για τα περισσότερα από τα 3000 μέλη του, που προέρχονταν από τις γύρω περιοχές. Με πρωτοβουλία του Συνδέσμου είχαν τότε υπογραφεί πρωτόκολλα συνεργασίας, ως αδελφά σωματεία, μεταξύ του Συνδέσμου Χελλένικ Μελβούρνης και του δυναμικότατου Χελλένικ Κλάπ της Καμπέρρας. Μέσα σ’ εκείνη τη συνεργασία ήταν και η κλήρωση ενός μεγάλου σπιτιού αξίας τότε 150 χιλιάδων δολαρίων, μεταξύ των μελών των δύο σωματείων.

Ίσως το πιο χαρακτηριστικό δείγμα της πρωτοποριακής δράσης αυτού του Συνδέσμου ήταν και το ότι, αμέσως με την αρχική του ίδρυση το 1979, άνοιξε δικό του γραφείο με έμμισθο υπάλληλο για διεκπεραίωση μέρους της προγραμματισμένης του δραστηριότητας.

Η μεγάλη δράση του αξιοπρόσεχτου αυτού ελληνικού οργανισμού της Μελβούρνης διακόπηκε το 2001, αφού προηγούμενα η διοίκηση του είχε προβεί σε πολύ εντατικές αλλά μάταιες προσπάθειες για ανάληψη και συνέχιση του έργου του και του θεσμού των Διακρίσεων από άλλους παροικιακούς φορείς.

Από αριστερά: Χάρης Κοτσιναδέλης, Κώστας Ματζάρης, Πέτρος Θωμάς, Κώστας Φλούδας, Θεοδόσης Νομικός, Νίκος Χαμπίμπ, Τάκης Ευστρατιάδης, Μιχάλης Συριάνος, Λάκης Καντζίνας

Το 1999 οι εθελοντές του Δ.Σ. του Συνδέσμου Χελλένικ αποτελούνταν από τους εξής παροίκους-

  • Τάκη Ευστρατιάδη
  • Μιχάλη Συριάνο
  • Πέτρο Θωμά
  • Θεοδόση Νομικό
  • Νίκο Χαμπίμπ
  • Κώστα Ματζάρη
  • Χάρη Κοτσιναδέλη
  • Κώστα Φλούδα
  • Ιάκωβο Γαριβάλδη (λείπει από τη φωτογραφία)
  • Λάκη Καντζίπα

Υπήρχαν επίσης και μισθωτοί υπάλληλοι του Συνδέσμου που επάνδρωναν τις διαχειριστικές λειτουργίες και τις διαδικασίες συντήρησης της Λέσχης.

Ιάκωβος Γαριβάλδης
Μελβούρνη, Σεπτέμβριος 2012

 


Α Ρ Θ Ρ Α - Τ Η Σ - Ι Δ Ι Α Σ - Κ Α Τ Η Γ Ο Ρ Ι Α Σ :
  1. Η Έξοδος των Ελλήνων από την Αίγυπτο
    1955-1965 Κάιρο, 17-21 Αυγούστου 1957. Από την επίσημη επίσκεψη του Κων. Καραμανλή στην Αίγυπτο, έπειτα από πρόσκληση του προέδρου Νάσερ. Στη φωτογραφία, ο Αιγύπτιος πρόεδρος απονέμει στον Ελληνα πρωθυπουργό κορυφαία τιμητική διάκριση (Φωτογραφικό Αρχείο Ιδρύματος Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής). Ο Νάσερ, το κύμα φυγής και η επίσκεψη Κωνσταντίνου Καραμανλή Η ελληνική παρουσία στην Αίγυπτο πηγαίνει βαθιά πίσω στους αιώνες, στην εποχή των επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ωστόσο τις πρώτες αμιγώς ελληνικές κοινότητες με εθνική συνείδηση συνέπηξαν οι Έλληνες μετανάστες που αναζήτησαν στη φιλόξενη γη της Αιγύπτου καλύτερες συνθήκες διαβίωσης όσο η Ελλάδα παρέμενε υπόδουλη υπό οθωμανικό ζυγό. Την περίθαλψη και φροντίδα τους ως την ίδρυση του πρώτη ελληνικού προξενείου στην Αλεξάνδρεια, το 1833, είχε το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, αργότερα και πάσης Αφρικής, ένας μακραίων θεσμός και φάρος της Ορθοδοξίας από την εποχή της ιδρύσεώς του, τον πρώτο αιώνα μ.Χ.
  2. Οι Έλληνες της Προαζοφικής
    Οι Έλληνες αποτελούν ένα από τα αρχαιότερα έθνη που διέμεναν στα εδάφη της σημερινής Ουκρανικής Επικράτειας. Από τον 8ο έως τον 6ο π. Χ. αιώνα οι Έλληνες εμφανίσθηκαν στα βόρεια παράλια του Ευξείνου Πόντου, ασχολήθηκαν με το εμπόριο και ίδρυσαν πόλεις-αποικίες. Η πρώτη από αυτές ιδρύθηκε από Έλληνες καταγόμενους από τη Μίλητο (Μικρά Ασία) στη νήσο Μπερεζάν το δεύτερο ήμισυ του 7ου π. Χ. αιώνα.
  3. Ο παροικιακός Ελληνισμός της Βιέννης
    Η παρουσία του Ελληνισμού στην Βιέννη έχει τις ρίζες της στις αρχές του 18ου αιώνα και συγκεκριμένα στις συνθήκες του Κάρλοβιτς (1699) και του Πασάροβιτς (1718) που υπογράφτηκαν μεταξύ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και των Αψβούργων. Οι συνθήκες αυτές προέβλεπαν μια σειρά από αμοιβαία προνόμια για τους υπηκόους των 2 Αυτοκρατοριών που είχαν ως στόχο την τόνωση του εμπορίου. Γενικότερα η μακροπρόθεσμη πολιτική των Αψβούργων στην περιοχή είχε ως τελικό στάδιο την εμπορική (και πιθανά εδαφική) έξοδο της Αυτοκρατορίας στην Ανατολική Μεσόγειο μέσω της Θεσσαλονίκης. Οι συνθήκες που διαμορφώθηκαν από το γεωπολιτικό αυτό πλαίσιο ευνόησαν τους Έλληνες της Ηπείρου και της Μακεδονίας που γνώριζαν αρκετά καλά τους χερσαίους δρόμους μέσω Βοσνίας και Βουλγαρίας προς την Βιέννη και ως υπήκοοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας είχαν την ευκαιρία να εγκατασταθούν στην Βιέννη και να αναπτύξουν μια ζωηρή εμπορική αλλά και πολιτισμική δραστηριότητα.
  4. Ελληνικη Κοινοτητα Βενετιας
    Δυο βήματα από τη φημισμένη πλατεία του Αγίου Μάρκου στο κέντρο της Βενετίας, υπάρχει το κανάλι των Ελλήνων (Rio dei Greci), το οποίο οριοθετεί μία ομώνυμη νησίδα (Campo dei Greci). Σ’ αυτή έζησαν, πρόκοψαν και παρήγαγαν επί αιώνες ανεκτίμητο πνευματικό έργο χιλιάδες Έλληνες μέτοικοι από την Ελλάδα και φυγάδες από την αλωμένη Κωνσταντινούπολη.
  5. Ελληνική Κοινότητα Μπρνο
    Η Ελληνική Κοινότητα Μπρνο είναι μία οργάνωση μη κερδοσκοπική. Ο σκοπός της είναι να φέρνει ποιο κοντά μεταξύ τους, τους Έλληνες και τις οικογένειές τους που ζουν στο Μπρνο και τα περίχωρα του, αλλά και να ενισχύσει τους δεσμούς φιλίας με αλλοεθνής φίλους της Ελλάδας, της ελληνικής γλώσσας και του ελληνικού πολιτισμού.
  6. Ελληνική Κοινότητα Στουτγάρδης
    Οι πρώτοι Έλληνες εργάτες έφτασαν στην Στουτγάρδη το 1941/1942. Οι περισσότεροι ήρθαν με συμβόλαια ως „Fremdarbeiter“, αφού είχαν περάσει τις ιατρικές εξετάσεις που διεξήγαγαν τα γερμανικά κλιμάκια. Ορισμένα ονόματα από εκείνη την εποχή: Χατζηανδρέου, Γιώργος και Παναγιώτης Παπαηλιού, Γιάννης Κοφτερός, Σταύρος Καραγκούνης, Τάκης Βελισσάριος, Σταμάτης Νισύριος
  7. Ελληνικη Κοινοτητα Συδνεϋ
    Η Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα Νέας Νότιας Ουαλίας (Ε.Ο.Κ. NNO) δημιουργήθηκε αρχικά για να στηρίξει την κατασκευή μιας εκκλησίας, της Αγίας Τριάδας. Η Ορθόδοξη Αγία Τριάδα ήταν η πρώτη εκκλησία του νοτίου ημισφαιρίου εφόσον κτίστηκε το 1898 από Έλληνες και Σύριους επιχειρηματίες.
  8. Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού Βερολίνου
    Το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού Βερολίνου υποστηρίζει και προωθεί τον ελληνικό πολιτισμό σε ολόκληρη τη γερμανόφωνη Ευρώπη. Από το 1995, χρονιά ίδρυσης του Παραρτήματος, στεγάζεται στο κέντρο του Βερολίνου και διαθέτει βιβλιοθήκη και χώρο πολλαπλών εκδηλώσεων. Η εργασία του επικεντρώνεται κυρίως στην παρουσίαση εικαστικών εκθέσεων, λογοτεχνικών αναγνώσεων, θεατρικών και κινηματογραφικών έργων από την Ελλάδα, στη διοργάνωση διαλέξεων και σεμιναρίων, καθώς και στην λειτουργία της βιβλιοθήκης, την παροχή γενικών πληροφοριών για πολιτιστικά θέματα καθώς και την προσφορά μαθημάτων ελληνικής γλώσσας.
  9. Ελληνικη Κοινοτητα Βερολινου
    Η Ελληνική Κοινότητα Βερολίνου ιδρύθηκε το 1975 ως διάδοχος της Ελληνικής Κοινότητας της δεκαετίας του ’60. Την 1η Ιουνίου 1990 η έδρα της μεταφέρθηκε υπό την αιγίδα του Ελληνικού Πολιτιστικού Κέντρου (Ε.Π.Κ.) στο κτίριο της οδού Mittelstr. 33, Berlin-Steglitz bezogen.
  10. Ελληνικη Κοινοτητα Στοκχολμης
    Το 1642 βασίλισσα της Σουηδίας ήταν η Χριστίνα. Ένας μεγάλος αριθμός των Ελλήνων βρισκόταν ήδη στη Σουηδία και περιφέρονταν σε πόλεις και χωριά της Σουηδίας κάνοντας εράνους για να πληρώσουν λύτρα για την απελευθέρωση Ελλήνων που ήταν φυλακισμένοι σε Οθωμανικές φυλακές.
  11. Ελληνικη Κοινοτητα Ζυριχης
    Η Ελληνική Κοινότητα Ζυρίχης (ΕΚΖ) στην σημερινή της μορφή σαν θρησκευτικά και κομματικά ανεξάρτητη οργάνωση των Ελλήνων μεταναστών στη Ζυρίχη και στην ευρύτερη περιφέρειά της υπάρχει από τον Οκτώβριο του 1979. Λειτουργεί σαν Νομικό Πρόσωπο σύμφονα με το άρθρο 60 του Ελβετικού Αστικού Κώδικα και αποτελείται σήμερα από 310 μέλη.
  12. Μελβούρνη - Οι Διακρίσεις Χελλένικ
    Παρά την εντυπωσιακά μεγάλη και πολυσχιδή δράση του, ο Σύνδεσμος Χελλένικ έμεινε περισσότερο γνωστός για τη διοργάνωσή του των απονομών διακρίσεων εξαίρετης απόδοσης στους ομογενείς μας της Μελβούρνης. Οι βραβεύσεις αυτές, με τη γενική ονομασία "Διακρίσεις Χελλένικ - Hellenic Distinctions", απονέμονταν επί είκοσι συναπτά χρόνια σε άτομα που είχαν ξεχωρίσει με τις επιτεύξεις τους στους τομείς της δραστηριότητας τους και βασίζονταν στις κρίσεις επιτροπών, που επιλέγονταν ανεξάρτητα από τον ίδιο το Σύνδεσμο.
  13. Πανηπειρωτική Ομοσπονδία Αμερικής
    Με πρωτοβουλία των Ηπειρωτικών οργανώσεων της Νέας Υόρκης,Φιλαδελφείας και Γούστερ και κατόπιν πολλών συσκέψεων, αποφασίστηκε η πρώτη σύγκληση Πανηπειρωτικού Συνεδρίου σε μιά έπαυλη στο Northboro, μιά μικρή πόληκοντά στο Γούστερ. Το Συνέδριο ορίστικε γιά την 19-21 Ιουλίου 1942. Ιστορική θα μείνη στα χρονικά του Ηπειρωτισμού της Αμερικής αυτή η Πανηπειρωτική συγκέντρωση. Η αθρόα προσέλευση των Ηπειρωτών από κάθε γωνιά τηςΑμερικής, ο ενθουσιασμός, η αγάπη, η ευθυμία και οι παντός είδους εκδηλώσεις εκείνωντων τριών ημερών θα μείνουν αξέχαστες
  14. ΟΕΚ Γερμανίας
    Η ΟΕΚ επιδιώκει τη δημιουργία στενών φιλικών σχέσεων μεταξύ του Ελληνισμού στην ΟΔΓ και του γερμανικού λαού καθώς και των άλλων εθνικοτήτων στη χώρα που ζούμε και εργαζόμαστε. Η ΟΕΚ είναι ανεξάρτητη από κρατικές ή άλλες αρχές, οργανισμούς και πολιτικά κόμματα. Η ύπαρξή της και δραστηριότητά της βασίζεται στις αρχές της δημοκρατίας, της φιλίας ανάμεσα στους λαούς και της ειρήνης. Σε ζητήματα εθνικής σημασίας ή που αφορούν τις βασικές αρχές του ανθρωπισμού και της δημοκρατίας, μπορεί να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις της.
  15. Σύνδεσμος Ιθακησίων Μελβούρνης
    Ο Ρόλος του Συνδέσμου Ιθακησίων Οδυσσεύς στα παροικιακά και στις σχέσεις Αυστραλών και Ελλήνων. Σε μικρό χρονικό διάστημα μετά αυτό τον ερχομό μου στη Μελβούρνη 6-12-37, παρευρέθηκα σε Συνέλευση του Συνδέσμου που είχε σκοπό να μαζέψει χρήματα δια την Ελληνική Αεροπορία. Με εντυπωσίασε ο θερμός πατριωτισμός των ομιλητών και επίσης έμαθα δια τη δράση του Συνδέσμου, δια την οποίαν διαβεβαιώθηκα στα μεθεπόμενα 11 χρόνια ως Γραμματέας του Συνδέσμου.
  16. Διεθνές Κέντρο Ελληνικών Ερευνών
    «Όσα φέρνει μια στιγμή δεν τα φέρνει ο χρόνος». Αυτό είναι το ρητό που διάλεξα εδώ παρουσιάζοντας την τόσο σημαντική έρευνα, δραστηριότητα και πάνω από όλα δημιουργία του Διεθνούς Κέντρου Ελληνικών Ερευνών που εδρεύει στη Γαλλία. Στην όμορφη ιστοσελίδα του Κέντρου μπορεί ο αναγνώστης να βρει αρκετό υλικό για τις δραστηριότητες του. Το Δ.Κ.Ε.Ε. αποτελεί ένα σημαντικότατο πνευματικό Κέντρο προώθησης του Ελληνικού Πολιτισμού της Διασποράς.
  17. Ελληνική Κοινότητα Βραΐλας
    Στα τέλη της δεκαετίας του 1860 ιδρύθηκαν, χάρη στην πρωτοβουλία ελληνικών συλλόγων, κατώτερο αρρεναγωγείο και παρθεναγωγείο, που φρόντιζε για τους άπορους "ελληνόπαιδες". Τα σχολεία αυτά, που μετατράπηκαν σε κοινοτικά στις επόμενες δεκαετίες, δεν ήταν τα μόνα ελληνικά σχολεία, καθώς στη Βραΐλα, μέχρι και τις αρχές του 20ού αιώνα, ιδρύθηκαν πάρα πολλά ελληνικά ιδιωτικά σχολεία, τόσο θηλέων, όσο και αρρένων.
  18. Ελληνικές Κοινότητες Βελγίου
    Η ελληνική παρουσία στο Βέλγιο έγινε αισθητή μόνο κατά τη μεταπολεμική περίoδο. Ώς τα μέσα της δεκαετίας του 1950 οι χίλιοι περίπου Έλληνες της χώρας αυτής ήταν,στην πλειονότητά τους, εγγράμματοι έμποροι ή γενικότερα ελεύθεροι επαγγελματίες. Από το 1953 ώς και το 1964 η εικόνα αυτή αλλάζει ποσοτικά και ποιοτικά: στην περίοδο αυτή ο αριθμός των Ελλήνων που ζούσαν στο Βέλγιο πολλαπλασιάστηκε δραματικά, φτάνοντας τα 20.069 άτομα.
  19. Έλληνες δούλοι στη Βοστώνη - 1827
    Ο Χριστόφορος Πλάτων Καστάνης (1814-1866) καταγόταν από τη Λιβαδειά της Χίου. Έχασε την οικογένειά του στη σφαγή του νησιού και αιχμαλωτίστηκε, πουλήθηκε ως δούλος και αναγκάστηκε να γίνει Μωαμεθανός. Η Γ. Μοχάλβη (μάλλον Γαρυφαλιά Μοχάλβη στην Ελληνική 1817-1830) γεννήθηκε στα Ψαρά και οι γονείς της σκοτώθηκαν στην σφαγή της Χίου. Πουλήθηκε στους Τούρκους ως δούλη και ο Αμερικανός Πρόξενος Joseph Langston την βρήκε στη Σμύρνη και την απελευθέρωσε το 1827.
  20. Η ελληνική παροικία της Οδησσού στα τέλη του 19ου αιώνα
    Τα απογραφικά δελτία είναι συγκεντρωμένα στο Κρατικό Αρχείο Οδησσού (G.A.O.O.). Βάση της απογραφής είναι το νοικοκυριό που διαρθρώνεται γύρω από τον αρχηγό της οικογένειας. Κάθε απογραφικό δελτίο καταγράφει τα μέλη μιας εστίας, συμπεριλαμβάνοντας το υπηρετικό προσωπικό και άλλα άτομα μη συγγενικά προς την οικογένεια που κατοικούν κάτω από την ίδια στέγη. Τα δελτία έχουν συμπεριλάβει 5086 Έλληνες, με βάση τη μητρική γλώσσα.
  21. Ελληνικη Κοινοτητα Αδελαϊδας - Σχολεια
    Δικαίωμα αναλλοίωτο κάθε Έλληνα της διασποράς ή Ελληνο-Αυστραλού απολετεί ο εμπλουτισμός της διάνοιάς του διαμέσου της μετάδοσης και διδασκαλίας τόσο της Ελληνικής γλώσσας όσο και των στοιχείων πολιτισμού, ιστορίας και φιλοσοφίας που σε αφθονία υφίστανται στην πολιτισμική μας κληρονομιά. Τόσο το αρχαίο ελληνικό πνεύμα όσο και η πιο σύγχρονη λαϊκή σοφία αποτελούν δυναμικά εφόδια για την διάπλαση του ήθους των νέων μας αλλά και την ενδυνάμωσή τους για την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της ζωής και του μέλλοντος.
  22. Ελληνική Κοινότητα Αδελαΐδας
    Αν προσπαθήσουμε να εξετάσουμε πώς η έννοια της κοινότητας εφαρμόζεται στην Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα Νότιας Αυστραλίας, θα πρέπει στις διαστάσεις της εθνικής ταυτότητας και του διοικητικού χαρακτήρα του οργανισμού να προσθέσουμε την ψυχή και την καρδιά των Ελλήνων της διασποράς. Αλλά ας εξετάσουμε πιο διεξοδικά τη γέννηση, το ξεκίνημα, το δυνάμωμα και την ανάπτυξη του ζωντανού αυτού δημοκρατικού οργανισμού που αποκαλούμε Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα Ν.Α.
  23. Ελληνική Κοινότητα Πιατιγκόρσκ
    Οι πρώτες αναφορές για την ύπαρξη στο Πιατιγκόρσκ μιας οργάνωσης που να ενώνει όλους τους έλληνες της πόλης μας, αναφέρονται στην αρχή του περασμένου αιώνα. Όμως ένα από τα φύλλα της δημοτικής εφημερίδας «Γκόλος» (μπορείτε να το δείτε εδώ) που διασώθηκε τυχαία στο δημοτικό εθνογραφικό μουσείο διηγείται μια βραδιά που έκανε η ελληνική κοινότητα της πόλης Πιατιγκόρσκ στις 26 Δεκεμβρίου το 1917. - Η Πόλη Πιατιγκόρσκ είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του νομού Σταυρούπολης.
  24. Ελληνική Κοινότητα Νέας Ζηλανδίας
    To 2006 υπολογίζεται ότι υπήρχαν γύρω στους 3000 Ελληνικής καταγωγής πολίτες στη Νέα Ζηλανδία πρώτης, δεύτερης, τρίτης και τέταρτης γενιάς. Οι περισσότεροι ζούσαν στο Wellington, την πρωτεύουσα της χώρας, με διάσπαρτες άλλες ομάδες στα υπόλοιπα διαμερίσματά της όπως στο Auckland, Christchurch, Napier, Wanganui, Palmerston North και αλλού. Ο Πανελλήνιος Σύλλογος (Pan-Hellenic Association) ήταν ο πρώτος εγγεγραμμένος οργανισμός των Ελλήνων της Νέας Ζηλανδίας και δημιουργήθηκε στο Wellington το 1929.
  25. Ελληνική Κοινότητα Λονδίνου
    Η ελληνική παρουσία στο Λονδίνο μπορεί να φτάσει μέχρι τις αρχές του δέκατου πέμπτου αιώνα. Οι δύο αδελφοί, Aνδρόνικος και Aλέξιος Εφφομάτος, που περιγράφηκαν στα εναπομείναντα έγγραφα ως “Γρεκοί”, καταγράφηκαν ώς κάτοικοι στην πόλη το έτος 1440. Ήταν από την Κωνσταντινούπολη, τώρα Ινσταμπούλ, η οποία έγινε έπειτα η πρωτεύουσα της ελληνόφωνης Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Από τo 1440, η Κωνσταντινούπολη ήταν κάτω από πολιορκία και μόνο δέκα τρία έτη αργότερα, τον Μάιο του 1453
  26. Ελληνική Κοινότητα Μελβούρνης
    Η μετανάστευση Ελλήνων στην Πολιτεία της Βικτώριας άρχισε με την ανακάλυψη του χρυσού (Αύγουστος 1851) στην τότε νεοϊδρυθείσα βρετανική αποικία. Σύμφωνα με μια από τις πρώτες απογραφές που διεξήχθησαν στη Βικτώρια το 1854, υπήρχαν 65 άντρες από την «Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία» που κατοικούσαν στην τότε αποικία. Το πρώτο κύμα των Ελλήνων μεταναστών υιοθέτησε τη νοοτροπία του «Ελντοράντο» αναζητώντας τον εύκολο πλουτισμό. Η πλειοψηφία αυτών των Ελλήνων, αναζητώντας εργασία, υπέγραφαν συμφωνίες με ναυτιλιακές εταιρείες σε διάφορα λιμάνια της Αγγλίας.
  27. Ελληνική Κοινότητα Αλεξάνδρειας
    Ιστορικό υλικό που λάβαμε από την Ελληνική Κοινότητα Αλεξανδρείας και τον κύριο Γιώργο Δήμα για την ιστορία της Κοινότητας από το 1843 μέχρι τις μέρες μας. Με τι όνομα ξεκίνησε, ποιοι ήταν οι πρώτοι ηγέτες της, ποιοι στήριξαν την Κοινότητα και ποιοι την έφεραν στο ζηλευτό αυτό σημείο της ακμής της, όλη αυτή την περίοδο. 1843-1854 Ακόμα και πριν απ' την επίσημη ίδρυση της Ε.Κ.Α., το 1843, η μικρή παροικία της Αλεξάνδρειας συντηρούσε σχολείο και νοσοκομείο.
  28. Η Ελληνική Παροικία στην Αίγυπτο
    Πρόκειται για μια πολύ συνοπτική, πολύ περιληπτική περιγραφή της παροικίας μας στην Αίγυπτο. Δεν είναι δυνατό να αποδοθεί ικανοποιητικά και σε λίγα λεπτά μια ιστορία σχεδόν τριών χιλιάδων χρόνων, ένα πέρασμα που δημιούργησε σημαντικότατα ορόσημα στην ιστορία όλου του κόσμου. Βέβαια πολλές από τις λεπτομέρειες της ομιλίας είναι – ή τουλάχιστον πρέπει να είναι – γνωστές στους Αιγυπτιώτες, καλό όμως είναι κάθε τόσο να τις ξαναζωντανεύουμε στη μνήμη μας για να μη ξεχνούμε την υποχρέωση που έχουμε να διατηρήσουμε τις παραδόσεις που μας κληροδότησαν όλες οι γενιές, που παλαιότερα πάσχισαν να δημιουργήσουν όσα άφησαν ανεξίτηλη τη σφραγίδα τους στη γη των πυραμίδων.