Οι Έλληνες στους απελευθερωτικούς αγώνες Αργεντινής

24grammata.com

xrtsardikos-150x150γράφει η Δρ. Xριστίνα Τσαρδίκος

Καθώς αναφέρει στα χρονικά του ο ιστοριογράφος των ταξιδιών του Κολόμβου, Βαρτολομέ δε Λας Κάσας, οι καραβέλες των εξερευνήσεων είχαν επανδρωθεί από δοκιμασμένους και έμπειρους θαλασσοπόρους όλων των προελεύσεων και κατά συνέπεια και από Έλληνες.

Πιθανολογείται ότι εξ’ αιτίας των δεινών του τουρκικού ζυγού, πολλοί Έλληνες ναυτικοί από την Κύπρο, την Κρήτη και τα Εφτάνησα και αλλά νησιά του Αιγαίου, που τότε τελούσαν υπό την ηγεμονία της Βενετίας και της Γένουας, αναγκάστηκαν να ζητήσουν προστασία και συγχρόνως απασχόληση από την Ιταλία, την Ισπανία και την Πορτογαλία, δυνάμεις που είχαν μεγάλους στόλους και προετοίμαζαν θαλάσσιες αποστολές για την ανακάληψη νέων θαλασσινών δρόμων για τις Ινδίες. Και που για το σκοπό αυτό είχαν ανάγκη να επανδρώσουν τις αποστολές αυτές από έμπειρους, φιλόδοξους και ριψοκίνδυνους ναυτικούς. Έτσι, στην τολμηρή περιπέτεια της ανακάλυψης και κατάκτησης του τότε Νέου Κόσμου, ενεπλάκησαν οι πρώτοι Έλληνες.

Στις αποστολές που ακολούθησαν τα ταξίδια του Κολόμβου (1492) για την εξερεύνηση του εσωτερικού των νέων χωρών και την αποίκηση τους – νομιμοποιώντας έτσι την ισπανική κυριαρχία – επανδρώνουν τα πληρώματα πολλοί Έλληνες, αρκετοί από τους οποίους έμελλαν στη συνέχεια να παραμείνουν μόνιμα στις νέες αποικίες και μάλιστα συχνά σε νευραλγικές θέσεις.
Continue reading “Οι Έλληνες στους απελευθερωτικούς αγώνες Αργεντινής”

Μελβούρνη – Οι Διακρίσεις Χελλένικ

Εισαγωγή

Από το 1982 που καθιερώθηκαν έως το τέλος του εικοστού αιώνα στη Μελβούρνη οι Διακρίσεις Χελλένικ αποτέλεσαν το ετήσιο και ανεπανάληπτο πολιτιστικό γεγονός της παροικίας που κρατούσε το έντονο ενδιαφέρον ακόμη και της ευρύτερης Αυστραλιανής κοινωνίας. Με αξιόλογους συντελεστές στη μουσική και στις τέχνες, με αντιπρόσωπους της κυβέρνησης και της Ελληνικής πολιτείας στην απονομή των βραβείων και με την αναμφίβολα

Ο Τάκης Ευστρατιάδης σε εκδήλωση των Διακρίσεων Χελλένικ το 2001
εντυπωσιακή οργάνωσή τους έδιναν την εντύπωση μιας καλά οργανωμένης συνεστίασης όπου οι εξαίρετες επιδόσεις της προηγούμενης χρονιάς έφταναν στο κατακόρυφο της αναγνώρισής τους.

Στη σελίδα αυτή στις Μνήμες της Διασπορικής και στην αναφορά που κάνουμε παρουσιάζεται μια πολύ σύντομη ιστορική αναδρομή στις δραστηριότητες του Συνδέσμου Χελλένικ και ειδικότερα στις Διακρίσεις Χελλένικ που κακώς δεν συνεχίστηκαν ως το όραμα και το σχέδιο ενός ξεχωριστού προσώπου και Έλληνα ομογενή από την Αίγυπτο του κ. Δημήτρη (Τάκη) Ευστρατιάδη.


Οι Διακρίσεις του  ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΧΕΛΛΕΝΙΚ

Διακοσμητική απεικόνιση της Διάκρισης Χελλένικ – διακρίνεται ο Χάρης Χαλκίτης το σε φωτογραφία του 2001

Παρά την εντυπωσιακά μεγάλη και πολυσχιδή δράση του, ο Σύνδεσμος Χελλένικ έμεινε περισσότερο γνωστός για τη διοργάνωσή του των απονομών διακρίσεων εξαίρετης απόδοσης στους ομογενείς μας της Μελβούρνης. Οι βραβεύσεις αυτές, με τη γενική ονομασία “Διακρίσεις Χελλένικ – Hellenic Distinctions“, απονέμονταν επί είκοσι συναπτά χρόνια σε άτομα που είχαν ξεχωρίσει με τις επιτεύξεις τους στους τομείς της δραστηριότητας τους και βασίζονταν στις κρίσεις επιτροπών, που επιλέγονταν ανεξάρτητα από τον ίδιο το Σύνδεσμο.

Τα μέλη των κριτικών αυτών επιτροπών άλλαζαν κάθε χρόνο για να μη φθείρονται. Για να εξασφαλίζονταν η αντικειμενικότητά τους, υπέγραφαν  ένα πρωτόκολλο τιμής που τους δέσμευε να κρίνουν ανεξάρτητα από κάθε προσωπικό κι επαγγελματικό συμφέρον κι ότι θα τηρούσαν μυστικά τα πορίσματα τους έως ότου αυτά ανακοινώνονταν στην τελετή της απονομής τους.

Η κρίση γίνονταν με βάση την επίδραση στην ομογένεια των επιτεύξεων των υποψηφίων κι όχι την ποιότητα κάθε επιτυχίας ή κάθε δημιουργίας. Δεν ήταν δυνατόν, τουλάχιστον για τα δεδομένα της Παροικίας, να κρίνονταν η απόδοση ενός ζωγράφου ως καλλιτέχνη ή ενός ερευνητή ως επιστήμονα.

Οι Διακρίσεις Χελλένικ, ως θεσμός, ήταν ουσιαστικά οι πρώτες τέτοιες βραβεύσεις όχι μόνο στην ελληνική μας Παροικία αλλά σε όλες τις εθνοτικές μειονότητες στην Αυστραλία. Όταν και η τεράστια εταιρία ΒΗΡ διοργάνωσε τις παναυστραλιανές βραβεύσεις εξαίρετης απόδοσης με τη γενική ονομασία “In Pursuit of Excellence” και προέβηκε σε μια ατέλειωτη σειρά πανάκριβων διαφημίσεων στα μέσα ενημέρωσης, ζήτησε από το Σύνδεσμο Χελλένικ υποδείξεις για τον πρακτικό έλεγχο των κριτικών της επιτροπών κι ακολούθησε όσα ο Σύνδεσμος εφάρμοζε.

Η Μαντολινάτα “Κονκόρντια” σε εκδήλωση Χελλένικ το 1986

Οι απονομές του Χελλένικ κάλυπταν οκτώ τομείς: Επιστήμονες, Επιχειρήσεις, Κοινωνική Πρόνοια, Γράμματα, Αθλητισμό, Τέχνες, Εκπαίδευση και Δραστηριότητα σε παροικιακούς οργανισμούς. Μια άλλη Διάκριση απονέμονταν σε άτομο μη ελληνικής καταγωγής για τις υπηρεσίες του προς την ελληνική Παροικία. Το κύρος αυτής της τιμής διαφαίνονταν κι από το ότι, τιμηθέντες με αυτή τη Διάκριση, διοργάνωναν ξέχωρες εκδηλώσεις στο δικό του κοινό για να γνωστοποιήσουν το γεγονός.

Πάμπολλες οι περιπτώσεις που μη ελληνόγλωσσα μέσα ενημέρωσης ασχολήθηκαν με τις Διακρίσεις Χελλένικ, με τον τρόπο που διοργανώνονταν και με την ποιότητα της εκδήλωσης της απονομής τους. Όταν η μεγάλη εταιρία πετρελαίων Caltex ήταν μεταξύ των χορηγών του Συνδέσμου, ασχολήθηκε με τις Διακρίσεις στο περιοδικό που εξέδιδαν τα κεντρικά της γραφεία στις Ηνωμένες Πολιτείες, με ύλη που περιορίζονταν σε θέματα παγκόσμιας ακτινοβολίας της εταιρίας.

Οι επιλογές στις Διακρίσεις γίνονταν με ετήσια ανανεωμένη επιτροπή στον κάθε τομέα. Πρώτη επαφή μεταξύ των μελών της κάθε επιτροπής γινόταν στην πρώτη τους συνάντηση, οπότε και υπογράφονταν πρωτόκολλο τιμής με το οποίο δεσμεύονταν με τους εξής όρους:

  1. Να κρίνουν ανεξάρτητα από κάθε επαγγελματικό και προσωπικό τους συμφέρον.
  2. Να τηρήσουν απόλυτα εμπιστευτικές της εργασίες και τα πορίσματα της Επιτροπής τους έως ότου γίνουν οι επίσημες ανακοινώσεις και
  3. Να μην προβούν σε ενέργειες με τρόπο που να έχει αρνητικές επιπτώσεις στο θεσμό.

Σε όλα τα χρόνια των απονομών δεν σημειώθηκε ούτε μία παράβαση των ανωτέρω δεσμευτικών όρων. Επίσης δεν υπήρξε ούτε μία περίπτωση άρνησης συμμετοχής στην κριτική επιτροπή από αντίθεση στο θεσμό ή στο Σύνδεσμο Χελλένικ.

Τα μετάλλια της διάκρισης αποτελούνταν από ένα στρογγυλό επίχρυσο με τον μαίανδρο (έμβλημα του Συνδέσμου) και το ομηρικό ρητό «Αιέν αριστεύειν και υπείροχον έμμεναι άλλων», τοποθετημένο σε μια μαρμάρινη πλάκα εντός βελούδινου κιβώτιου. Η Διάκριση συνοδεύονταν επίσης από τιμητικό δίπλωμα που αναγραφόταν το σκεπτικό της απονομής.

Σαλπιγκτές της Αεροπορίας Αυστραλίας χαιρετίζουν τους τιμηθέντες στις Διακρίσεις Χελλένικ το 1982

Από τις πιο δύσκολες πλευρές της διοργάνωσης των βραβείων κάθε χρόνο ήταν η προσπάθεια να προσεγγιστούν οι βραβευμένοι να παραβρεθούν στην εκδήλωση χωρίς να γνωρίζουν ότι θα διακριθούν. Ακόμη και οι παρουσιαστές της εκδήλωσης διάβαζαν τα ονόματα την τελευταία στιγμή, ανοίγοντας τον κλειστό φάκελο για κάθε διάκριση.

Στους τιμώμενους η απονομή γίνονταν από άτομα με τα πιο σημαντικά ονόματα στην ευρύτερη κοινωνία της Μελβούρνης. Ο Κυβερνήτης της Πολιτείας, ο Αρχιδικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου, Δήμαρχοι της πόλης, ο Πρωθυπουργός και Υπουργοί, Διευθυντές της Εθνικής Πινακοθήκης και της Κρατικής Βιβλιοθήκης, Αντιπρυτάνεις Πανεπιστμίων, Πρόεδροι οργανισμών του κύρους της Ένωσης Καλλιτεχνών Βικτωρίας, του Ινστιτούτου Τυφλών, του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου, της Ομοσπονδίας Εργατών και της Ένωσης Εργοδοτών Αυστραλίας, του Ιατρικού Συλλόγου και της Ένωσης Νομικών, Συγγραφέων Αυστραλίας, Αυστραλών Δημοσιογράφων, YMCA, ο Πρόεδρος της Ολυμπιακής Επιτροπής Αυστραλίας, Χρυσοί Ολυμπιονίκες, Γενικοί Διευθυντές των πιο μεγάλων επιχειρήσεων στην Αυστραλία και πολλοί, πολλοί άλλοι.

Ο Γενικός Γραμματέας της Ακαδημίας Αθηνών, Περικλής Θεοχάρης, διαβάζει τον έπαινο της Συγκλήτου στις Διακρίσης Χελλένικ που παρουσιάστηκαν 24 Νοεμβρίου 1991

Από ελληνικής πλευράς απονομές έκαναν ο Πρέσβυς της Ελλάδας στην Καμπέρρα κι ο Γενικός Πρόξενος στη Μελβούρνη. Το 1991 ήλθε στη Μελβούρνη ο Γενικός Γραμματέας της Ακαδημίας Αθηνών, καθηγητής Περικλής Θεοχάρης, ειδικά για να προβεί στην επίδοση των Διακρίσεων και επέδωσε στον Πρόεδρο του Συνδέσμου Χελλένικ, Τάκη Ευστρατιάδη, ψήφισμα της Συγκλήτου της Ακαδημίας, με το οποίο το ανώτατο αυτό πνευματικό ίδρυμα της Ελλάδας, αναγνώριζε τους αγώνες της ομογένειας στην Ωκεανία για τη διατήρηση της εθνικής μας ταυτότητας. Επιδίδοντας το ψήφισμα στον Ευστρατιάδη, ο Γενικός Γραμματέας τον όρισε “Εντολοδόχο της Ακαδημίας στην Ωκεανία” και τον επιφόρτισε να κοινοποιήσει την απόφαση της σε όλο τον Ελληνισμό των Αντιπόδων.

Η τελετή της απονομής των Διακρίσεων ήταν αναμφισβήτατα από τις πιο σημαντικές ετήσιες εκδηλώσεις της μεγάλης ελληνικής Παροικίας της Μελβούρνης και γίνονταν πότε στο Χίλτον, πότε στο επιβλητικό Μέγαρο Μουσικής (Concert Hall) και πότε στις πιο επιβλητικές αίθουσες της πόλης, που ντύνονταν με διακοσμητικές ελληνοαυστραλιανές παραστάσεις και με τα ελληνικά μας χρώματα. Ήταν και οι πρώτες εκδηλώσεις της ομογένειας που παρουσίαζαν τα τεκτενώμενα σε ταυτόχρονη τηλεοπτική προβολή ή με συμπλήρωμα φωτογραφικών διαφανειών.

Από το 1982 έως το 1998 τιμήθηκαν από τις Διακρίσεις Χελλένικ134 συμπάροικοι. Όλες οι διακρίσεις ελάμβαναν χώρα σε μια πολυτελή αίθουσα της πόλης της Μελβούρνης όπως το Ωδείο, το ξενοδοχείο Χίλτον κ.ά.

Ο Κυβερνήτης Βικτωρίας με τη σύζυγό του στην εκδήλωση απονομής των Διακρίσεων το 1992

Αλλά και το καλλιτεχνικό μέρος των Διακρίσεων Χελλένικ άφησε εποχή με τη συμμετοχή 80μελών  συμφωνικών ορχηστρών, κουαρτέτων μουσικής δωματίου, του αυστραλιανού κρατικού μπαλέτου, στρατιωτικών, φιλαρμονικών, των χορωδιών Victorian Boys Choir και Australian Girls Choir, της μικτής κεντρικής χορωδίας του Salvation Army, καλλιτεχνών διεθνούς φήμης και πολλών άλλων. Για την εμφάνιση της μπάντας του Ναυτικού είχε χρησιμοποιηθεί μουσική γραμμένη, ειδικά για την εκδήλωση των απονομών, από το μαέστρο της φιλαρμονικής του Δήμου Αθηναίων. Σε μία εκδήλωση, ενώ οι καλεσμένοι του Συνδέσμου εισέρχονταν στην αίθουσα, η φιλαρμονική της Αεροπορίας παιάνιζε γνωστά ελληνικά στρατιωτικά εμβατήρια. Όλες οι παρουσιάσεις είχαν οπωσδήποτε ελληνικό χρώμα είτε με Έλληνες συμμετέχοντες ή σε ελληνικές εκτελέσεις. Σε κάποιες εκδηλώσεις ένα στρατιωτικό άγημα σαλπιγκτών χαιρετούσε τους τιμηθέντες. Μια καταπληκτική εκτέλεση του “Ζορμπά” ήταν σε χορογραφία από μια τότε παρουσίαση του στη Ρώμη από κρατικό ιταλικό χορευτικό συγκρότημα.

Από τη χορογραφία του “Ζορμπά” – 1996

Οι απονομές των Διακρίσεων, αν και εντυπωσιακές, δεν ήταν παρά ξέχωρες εκδηλώσεις μέσα στις πολλές δράσεις του Συνδέσμου. Οι χοροσπερίδες κι οι άλλες κοινωνικές του εκδηλώσεις, συμπληρώνονταν από άλλες διοργανώσεις, που σημάδεψαν πολύ ζωηρά την ύπαρξη του.

 


Ο Σύνδεσμος Χελλένικ

Το 1981 ο Σύνδεσμος Χελλένικ ίδρυσε την πρώτη ελληνική συνεργατική στην Αυστραλία, με σύμπραξη πολλών εμπορικών καταστημάτων, που παρείχαν διάφορες ευκολίες στα μέλη του. Το 1996 επιχείρησε την ίδρυση ενός πρακτικού και λειτουργικού εκδοτικού οργανισμού, για μεγαλύτερη διάδοση των έργων των συμπάροικων συγγραφέων, ποιητών κ.α. Όταν το “Ελληνικό Κύπελλο”, το ποδοσφαιρικό τουρνουά των 26 ελληνικών ομάδων στη Μελβούρνη, αντιμετώπιζε κάποια προβλήματα, ο Σύνδεσμος πρόσφερε το έπαθλο που χρειάζονταν.

Μια ποιητική βραδιά, αφιερωμένη στον ποιητή Στάθη Ραυτόπουλο, διοργανωμένη από το Χελλένικ, παρακολούθησαν 700 άτομα, αριθμό που δεν ξεπέρασε ποτέ άλλη τέτοια εκδήλωση σε όλη την ελληνική Παροικία στην Αυστραλία.

Επέβαλε στις πολύ τότε συντηρητικές  δημαρχίες Μποξ Χιλ και Ντονκάστερ τη δημιουργία ελληνικών τμημάτων στις βιβλιοθήκες τους και τα διοργάνωσε ο ίδιος ο Σύνδεσμος, παρουσίαζε δε και μαθήματα ελληνικής κουλτούρας στις νοσοκόμες του νοσοκομείου Μποξ Χιλ, στο οποίο είχε οργανώσει και ομάδα εθελοντών συμπατριωτών μας διερμηνέων.

Μεγάλη ορχήστρα σε εκδήλωση του Συνδέσμου Χελλένικ το 1999

Το 1994 άνοιξε δική του λέσχη, γινόμενος ο πρώτος και μοναδικός ελληνικός οργανισμός στη Μελβούρνη που είχε και 70 μηχανές, poker machines, για τα περισσότερα από τα 3000 μέλη του, που προέρχονταν από τις γύρω περιοχές. Με πρωτοβουλία του Συνδέσμου είχαν τότε υπογραφεί πρωτόκολλα συνεργασίας, ως αδελφά σωματεία, μεταξύ του Συνδέσμου Χελλένικ Μελβούρνης και του δυναμικότατου Χελλένικ Κλάπ της Καμπέρρας. Μέσα σ’ εκείνη τη συνεργασία ήταν και η κλήρωση ενός μεγάλου σπιτιού αξίας τότε 150 χιλιάδων δολαρίων, μεταξύ των μελών των δύο σωματείων.

Ίσως το πιο χαρακτηριστικό δείγμα της πρωτοποριακής δράσης αυτού του Συνδέσμου ήταν και το ότι, αμέσως με την αρχική του ίδρυση το 1979, άνοιξε δικό του γραφείο με έμμισθο υπάλληλο για διεκπεραίωση μέρους της προγραμματισμένης του δραστηριότητας.

Η μεγάλη δράση του αξιοπρόσεχτου αυτού ελληνικού οργανισμού της Μελβούρνης διακόπηκε το 2001, αφού προηγούμενα η διοίκηση του είχε προβεί σε πολύ εντατικές αλλά μάταιες προσπάθειες για ανάληψη και συνέχιση του έργου του και του θεσμού των Διακρίσεων από άλλους παροικιακούς φορείς.

Από αριστερά: Χάρης Κοτσιναδέλης, Κώστας Ματζάρης, Πέτρος Θωμάς, Κώστας Φλούδας, Θεοδόσης Νομικός, Νίκος Χαμπίμπ, Τάκης Ευστρατιάδης, Μιχάλης Συριάνος, Λάκης Καντζίνας

Το 1999 οι εθελοντές του Δ.Σ. του Συνδέσμου Χελλένικ αποτελούνταν από τους εξής παροίκους-

  • Τάκη Ευστρατιάδη
  • Μιχάλη Συριάνο
  • Πέτρο Θωμά
  • Θεοδόση Νομικό
  • Νίκο Χαμπίμπ
  • Κώστα Ματζάρη
  • Χάρη Κοτσιναδέλη
  • Κώστα Φλούδα
  • Ιάκωβο Γαριβάλδη (λείπει από τη φωτογραφία)
  • Λάκη Καντζίπα

Υπήρχαν επίσης και μισθωτοί υπάλληλοι του Συνδέσμου που επάνδρωναν τις διαχειριστικές λειτουργίες και τις διαδικασίες συντήρησης της Λέσχης.

Ιάκωβος Γαριβάλδης
Μελβούρνη, Σεπτέμβριος 2012

 


Α Ρ Θ Ρ Α - Τ Η Σ - Ι Δ Ι Α Σ - Κ Α Τ Η Γ Ο Ρ Ι Α Σ :
  1. Η Έξοδος των Ελλήνων από την Αίγυπτο
    1955-1965 Κάιρο, 17-21 Αυγούστου 1957. Από την επίσημη επίσκεψη του Κων. Καραμανλή στην Αίγυπτο, έπειτα από πρόσκληση του προέδρου Νάσερ. Στη φωτογραφία, ο Αιγύπτιος πρόεδρος απονέμει στον Ελληνα πρωθυπουργό κορυφαία τιμητική διάκριση (Φωτογραφικό Αρχείο Ιδρύματος Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής). Ο Νάσερ, το κύμα φυγής και η επίσκεψη Κωνσταντίνου Καραμανλή Η ελληνική παρουσία στην Αίγυπτο πηγαίνει βαθιά πίσω στους αιώνες, στην εποχή των επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ωστόσο τις πρώτες αμιγώς ελληνικές κοινότητες με εθνική συνείδηση συνέπηξαν οι Έλληνες μετανάστες που αναζήτησαν στη φιλόξενη γη της Αιγύπτου καλύτερες συνθήκες διαβίωσης όσο η Ελλάδα παρέμενε υπόδουλη υπό οθωμανικό ζυγό. Την περίθαλψη και φροντίδα τους ως την ίδρυση του πρώτη ελληνικού προξενείου στην Αλεξάνδρεια, το 1833, είχε το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, αργότερα και πάσης Αφρικής, ένας μακραίων θεσμός και φάρος της Ορθοδοξίας από την εποχή της ιδρύσεώς του, τον πρώτο αιώνα μ.Χ.
  2. Οι Έλληνες της Προαζοφικής
    Οι Έλληνες αποτελούν ένα από τα αρχαιότερα έθνη που διέμεναν στα εδάφη της σημερινής Ουκρανικής Επικράτειας. Από τον 8ο έως τον 6ο π. Χ. αιώνα οι Έλληνες εμφανίσθηκαν στα βόρεια παράλια του Ευξείνου Πόντου, ασχολήθηκαν με το εμπόριο και ίδρυσαν πόλεις-αποικίες. Η πρώτη από αυτές ιδρύθηκε από Έλληνες καταγόμενους από τη Μίλητο (Μικρά Ασία) στη νήσο Μπερεζάν το δεύτερο ήμισυ του 7ου π. Χ. αιώνα.
  3. Ο παροικιακός Ελληνισμός της Βιέννης
    Η παρουσία του Ελληνισμού στην Βιέννη έχει τις ρίζες της στις αρχές του 18ου αιώνα και συγκεκριμένα στις συνθήκες του Κάρλοβιτς (1699) και του Πασάροβιτς (1718) που υπογράφτηκαν μεταξύ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και των Αψβούργων. Οι συνθήκες αυτές προέβλεπαν μια σειρά από αμοιβαία προνόμια για τους υπηκόους των 2 Αυτοκρατοριών που είχαν ως στόχο την τόνωση του εμπορίου. Γενικότερα η μακροπρόθεσμη πολιτική των Αψβούργων στην περιοχή είχε ως τελικό στάδιο την εμπορική (και πιθανά εδαφική) έξοδο της Αυτοκρατορίας στην Ανατολική Μεσόγειο μέσω της Θεσσαλονίκης. Οι συνθήκες που διαμορφώθηκαν από το γεωπολιτικό αυτό πλαίσιο ευνόησαν τους Έλληνες της Ηπείρου και της Μακεδονίας που γνώριζαν αρκετά καλά τους χερσαίους δρόμους μέσω Βοσνίας και Βουλγαρίας προς την Βιέννη και ως υπήκοοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας είχαν την ευκαιρία να εγκατασταθούν στην Βιέννη και να αναπτύξουν μια ζωηρή εμπορική αλλά και πολιτισμική δραστηριότητα.
  4. Ελληνικη Κοινοτητα Βενετιας
    Δυο βήματα από τη φημισμένη πλατεία του Αγίου Μάρκου στο κέντρο της Βενετίας, υπάρχει το κανάλι των Ελλήνων (Rio dei Greci), το οποίο οριοθετεί μία ομώνυμη νησίδα (Campo dei Greci). Σ’ αυτή έζησαν, πρόκοψαν και παρήγαγαν επί αιώνες ανεκτίμητο πνευματικό έργο χιλιάδες Έλληνες μέτοικοι από την Ελλάδα και φυγάδες από την αλωμένη Κωνσταντινούπολη.
  5. Ελληνική Κοινότητα Μπρνο
    Η Ελληνική Κοινότητα Μπρνο είναι μία οργάνωση μη κερδοσκοπική. Ο σκοπός της είναι να φέρνει ποιο κοντά μεταξύ τους, τους Έλληνες και τις οικογένειές τους που ζουν στο Μπρνο και τα περίχωρα του, αλλά και να ενισχύσει τους δεσμούς φιλίας με αλλοεθνής φίλους της Ελλάδας, της ελληνικής γλώσσας και του ελληνικού πολιτισμού.
  6. Ελληνική Κοινότητα Στουτγάρδης
    Οι πρώτοι Έλληνες εργάτες έφτασαν στην Στουτγάρδη το 1941/1942. Οι περισσότεροι ήρθαν με συμβόλαια ως „Fremdarbeiter“, αφού είχαν περάσει τις ιατρικές εξετάσεις που διεξήγαγαν τα γερμανικά κλιμάκια. Ορισμένα ονόματα από εκείνη την εποχή: Χατζηανδρέου, Γιώργος και Παναγιώτης Παπαηλιού, Γιάννης Κοφτερός, Σταύρος Καραγκούνης, Τάκης Βελισσάριος, Σταμάτης Νισύριος
  7. Ελληνικη Κοινοτητα Συδνεϋ
    Η Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα Νέας Νότιας Ουαλίας (Ε.Ο.Κ. NNO) δημιουργήθηκε αρχικά για να στηρίξει την κατασκευή μιας εκκλησίας, της Αγίας Τριάδας. Η Ορθόδοξη Αγία Τριάδα ήταν η πρώτη εκκλησία του νοτίου ημισφαιρίου εφόσον κτίστηκε το 1898 από Έλληνες και Σύριους επιχειρηματίες.
  8. Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού Βερολίνου
    Το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού Βερολίνου υποστηρίζει και προωθεί τον ελληνικό πολιτισμό σε ολόκληρη τη γερμανόφωνη Ευρώπη. Από το 1995, χρονιά ίδρυσης του Παραρτήματος, στεγάζεται στο κέντρο του Βερολίνου και διαθέτει βιβλιοθήκη και χώρο πολλαπλών εκδηλώσεων. Η εργασία του επικεντρώνεται κυρίως στην παρουσίαση εικαστικών εκθέσεων, λογοτεχνικών αναγνώσεων, θεατρικών και κινηματογραφικών έργων από την Ελλάδα, στη διοργάνωση διαλέξεων και σεμιναρίων, καθώς και στην λειτουργία της βιβλιοθήκης, την παροχή γενικών πληροφοριών για πολιτιστικά θέματα καθώς και την προσφορά μαθημάτων ελληνικής γλώσσας.
  9. Ελληνικη Κοινοτητα Βερολινου
    Η Ελληνική Κοινότητα Βερολίνου ιδρύθηκε το 1975 ως διάδοχος της Ελληνικής Κοινότητας της δεκαετίας του ’60. Την 1η Ιουνίου 1990 η έδρα της μεταφέρθηκε υπό την αιγίδα του Ελληνικού Πολιτιστικού Κέντρου (Ε.Π.Κ.) στο κτίριο της οδού Mittelstr. 33, Berlin-Steglitz bezogen.
  10. Ελληνικη Κοινοτητα Στοκχολμης
    Το 1642 βασίλισσα της Σουηδίας ήταν η Χριστίνα. Ένας μεγάλος αριθμός των Ελλήνων βρισκόταν ήδη στη Σουηδία και περιφέρονταν σε πόλεις και χωριά της Σουηδίας κάνοντας εράνους για να πληρώσουν λύτρα για την απελευθέρωση Ελλήνων που ήταν φυλακισμένοι σε Οθωμανικές φυλακές.
  11. Ελληνικη Κοινοτητα Ζυριχης
    Η Ελληνική Κοινότητα Ζυρίχης (ΕΚΖ) στην σημερινή της μορφή σαν θρησκευτικά και κομματικά ανεξάρτητη οργάνωση των Ελλήνων μεταναστών στη Ζυρίχη και στην ευρύτερη περιφέρειά της υπάρχει από τον Οκτώβριο του 1979. Λειτουργεί σαν Νομικό Πρόσωπο σύμφονα με το άρθρο 60 του Ελβετικού Αστικού Κώδικα και αποτελείται σήμερα από 310 μέλη.
  12. Μελβούρνη - Οι Διακρίσεις Χελλένικ
    Παρά την εντυπωσιακά μεγάλη και πολυσχιδή δράση του, ο Σύνδεσμος Χελλένικ έμεινε περισσότερο γνωστός για τη διοργάνωσή του των απονομών διακρίσεων εξαίρετης απόδοσης στους ομογενείς μας της Μελβούρνης. Οι βραβεύσεις αυτές, με τη γενική ονομασία "Διακρίσεις Χελλένικ - Hellenic Distinctions", απονέμονταν επί είκοσι συναπτά χρόνια σε άτομα που είχαν ξεχωρίσει με τις επιτεύξεις τους στους τομείς της δραστηριότητας τους και βασίζονταν στις κρίσεις επιτροπών, που επιλέγονταν ανεξάρτητα από τον ίδιο το Σύνδεσμο.
  13. Πανηπειρωτική Ομοσπονδία Αμερικής
    Με πρωτοβουλία των Ηπειρωτικών οργανώσεων της Νέας Υόρκης,Φιλαδελφείας και Γούστερ και κατόπιν πολλών συσκέψεων, αποφασίστηκε η πρώτη σύγκληση Πανηπειρωτικού Συνεδρίου σε μιά έπαυλη στο Northboro, μιά μικρή πόληκοντά στο Γούστερ. Το Συνέδριο ορίστικε γιά την 19-21 Ιουλίου 1942. Ιστορική θα μείνη στα χρονικά του Ηπειρωτισμού της Αμερικής αυτή η Πανηπειρωτική συγκέντρωση. Η αθρόα προσέλευση των Ηπειρωτών από κάθε γωνιά τηςΑμερικής, ο ενθουσιασμός, η αγάπη, η ευθυμία και οι παντός είδους εκδηλώσεις εκείνωντων τριών ημερών θα μείνουν αξέχαστες
  14. ΟΕΚ Γερμανίας
    Η ΟΕΚ επιδιώκει τη δημιουργία στενών φιλικών σχέσεων μεταξύ του Ελληνισμού στην ΟΔΓ και του γερμανικού λαού καθώς και των άλλων εθνικοτήτων στη χώρα που ζούμε και εργαζόμαστε. Η ΟΕΚ είναι ανεξάρτητη από κρατικές ή άλλες αρχές, οργανισμούς και πολιτικά κόμματα. Η ύπαρξή της και δραστηριότητά της βασίζεται στις αρχές της δημοκρατίας, της φιλίας ανάμεσα στους λαούς και της ειρήνης. Σε ζητήματα εθνικής σημασίας ή που αφορούν τις βασικές αρχές του ανθρωπισμού και της δημοκρατίας, μπορεί να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις της.
  15. Σύνδεσμος Ιθακησίων Μελβούρνης
    Ο Ρόλος του Συνδέσμου Ιθακησίων Οδυσσεύς στα παροικιακά και στις σχέσεις Αυστραλών και Ελλήνων. Σε μικρό χρονικό διάστημα μετά αυτό τον ερχομό μου στη Μελβούρνη 6-12-37, παρευρέθηκα σε Συνέλευση του Συνδέσμου που είχε σκοπό να μαζέψει χρήματα δια την Ελληνική Αεροπορία. Με εντυπωσίασε ο θερμός πατριωτισμός των ομιλητών και επίσης έμαθα δια τη δράση του Συνδέσμου, δια την οποίαν διαβεβαιώθηκα στα μεθεπόμενα 11 χρόνια ως Γραμματέας του Συνδέσμου.
  16. Διεθνές Κέντρο Ελληνικών Ερευνών
    «Όσα φέρνει μια στιγμή δεν τα φέρνει ο χρόνος». Αυτό είναι το ρητό που διάλεξα εδώ παρουσιάζοντας την τόσο σημαντική έρευνα, δραστηριότητα και πάνω από όλα δημιουργία του Διεθνούς Κέντρου Ελληνικών Ερευνών που εδρεύει στη Γαλλία. Στην όμορφη ιστοσελίδα του Κέντρου μπορεί ο αναγνώστης να βρει αρκετό υλικό για τις δραστηριότητες του. Το Δ.Κ.Ε.Ε. αποτελεί ένα σημαντικότατο πνευματικό Κέντρο προώθησης του Ελληνικού Πολιτισμού της Διασποράς.
  17. Ελληνική Κοινότητα Βραΐλας
    Στα τέλη της δεκαετίας του 1860 ιδρύθηκαν, χάρη στην πρωτοβουλία ελληνικών συλλόγων, κατώτερο αρρεναγωγείο και παρθεναγωγείο, που φρόντιζε για τους άπορους "ελληνόπαιδες". Τα σχολεία αυτά, που μετατράπηκαν σε κοινοτικά στις επόμενες δεκαετίες, δεν ήταν τα μόνα ελληνικά σχολεία, καθώς στη Βραΐλα, μέχρι και τις αρχές του 20ού αιώνα, ιδρύθηκαν πάρα πολλά ελληνικά ιδιωτικά σχολεία, τόσο θηλέων, όσο και αρρένων.
  18. Ελληνικές Κοινότητες Βελγίου
    Η ελληνική παρουσία στο Βέλγιο έγινε αισθητή μόνο κατά τη μεταπολεμική περίoδο. Ώς τα μέσα της δεκαετίας του 1950 οι χίλιοι περίπου Έλληνες της χώρας αυτής ήταν,στην πλειονότητά τους, εγγράμματοι έμποροι ή γενικότερα ελεύθεροι επαγγελματίες. Από το 1953 ώς και το 1964 η εικόνα αυτή αλλάζει ποσοτικά και ποιοτικά: στην περίοδο αυτή ο αριθμός των Ελλήνων που ζούσαν στο Βέλγιο πολλαπλασιάστηκε δραματικά, φτάνοντας τα 20.069 άτομα.
  19. Έλληνες δούλοι στη Βοστώνη - 1827
    Ο Χριστόφορος Πλάτων Καστάνης (1814-1866) καταγόταν από τη Λιβαδειά της Χίου. Έχασε την οικογένειά του στη σφαγή του νησιού και αιχμαλωτίστηκε, πουλήθηκε ως δούλος και αναγκάστηκε να γίνει Μωαμεθανός. Η Γ. Μοχάλβη (μάλλον Γαρυφαλιά Μοχάλβη στην Ελληνική 1817-1830) γεννήθηκε στα Ψαρά και οι γονείς της σκοτώθηκαν στην σφαγή της Χίου. Πουλήθηκε στους Τούρκους ως δούλη και ο Αμερικανός Πρόξενος Joseph Langston την βρήκε στη Σμύρνη και την απελευθέρωσε το 1827.
  20. Η ελληνική παροικία της Οδησσού στα τέλη του 19ου αιώνα
    Τα απογραφικά δελτία είναι συγκεντρωμένα στο Κρατικό Αρχείο Οδησσού (G.A.O.O.). Βάση της απογραφής είναι το νοικοκυριό που διαρθρώνεται γύρω από τον αρχηγό της οικογένειας. Κάθε απογραφικό δελτίο καταγράφει τα μέλη μιας εστίας, συμπεριλαμβάνοντας το υπηρετικό προσωπικό και άλλα άτομα μη συγγενικά προς την οικογένεια που κατοικούν κάτω από την ίδια στέγη. Τα δελτία έχουν συμπεριλάβει 5086 Έλληνες, με βάση τη μητρική γλώσσα.
  21. Ελληνικη Κοινοτητα Αδελαϊδας - Σχολεια
    Δικαίωμα αναλλοίωτο κάθε Έλληνα της διασποράς ή Ελληνο-Αυστραλού απολετεί ο εμπλουτισμός της διάνοιάς του διαμέσου της μετάδοσης και διδασκαλίας τόσο της Ελληνικής γλώσσας όσο και των στοιχείων πολιτισμού, ιστορίας και φιλοσοφίας που σε αφθονία υφίστανται στην πολιτισμική μας κληρονομιά. Τόσο το αρχαίο ελληνικό πνεύμα όσο και η πιο σύγχρονη λαϊκή σοφία αποτελούν δυναμικά εφόδια για την διάπλαση του ήθους των νέων μας αλλά και την ενδυνάμωσή τους για την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της ζωής και του μέλλοντος.
  22. Ελληνική Κοινότητα Αδελαΐδας
    Αν προσπαθήσουμε να εξετάσουμε πώς η έννοια της κοινότητας εφαρμόζεται στην Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα Νότιας Αυστραλίας, θα πρέπει στις διαστάσεις της εθνικής ταυτότητας και του διοικητικού χαρακτήρα του οργανισμού να προσθέσουμε την ψυχή και την καρδιά των Ελλήνων της διασποράς. Αλλά ας εξετάσουμε πιο διεξοδικά τη γέννηση, το ξεκίνημα, το δυνάμωμα και την ανάπτυξη του ζωντανού αυτού δημοκρατικού οργανισμού που αποκαλούμε Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα Ν.Α.
  23. Ελληνική Κοινότητα Πιατιγκόρσκ
    Οι πρώτες αναφορές για την ύπαρξη στο Πιατιγκόρσκ μιας οργάνωσης που να ενώνει όλους τους έλληνες της πόλης μας, αναφέρονται στην αρχή του περασμένου αιώνα. Όμως ένα από τα φύλλα της δημοτικής εφημερίδας «Γκόλος» (μπορείτε να το δείτε εδώ) που διασώθηκε τυχαία στο δημοτικό εθνογραφικό μουσείο διηγείται μια βραδιά που έκανε η ελληνική κοινότητα της πόλης Πιατιγκόρσκ στις 26 Δεκεμβρίου το 1917. - Η Πόλη Πιατιγκόρσκ είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του νομού Σταυρούπολης.
  24. Ελληνική Κοινότητα Νέας Ζηλανδίας
    To 2006 υπολογίζεται ότι υπήρχαν γύρω στους 3000 Ελληνικής καταγωγής πολίτες στη Νέα Ζηλανδία πρώτης, δεύτερης, τρίτης και τέταρτης γενιάς. Οι περισσότεροι ζούσαν στο Wellington, την πρωτεύουσα της χώρας, με διάσπαρτες άλλες ομάδες στα υπόλοιπα διαμερίσματά της όπως στο Auckland, Christchurch, Napier, Wanganui, Palmerston North και αλλού. Ο Πανελλήνιος Σύλλογος (Pan-Hellenic Association) ήταν ο πρώτος εγγεγραμμένος οργανισμός των Ελλήνων της Νέας Ζηλανδίας και δημιουργήθηκε στο Wellington το 1929.
  25. Ελληνική Κοινότητα Λονδίνου
    Η ελληνική παρουσία στο Λονδίνο μπορεί να φτάσει μέχρι τις αρχές του δέκατου πέμπτου αιώνα. Οι δύο αδελφοί, Aνδρόνικος και Aλέξιος Εφφομάτος, που περιγράφηκαν στα εναπομείναντα έγγραφα ως “Γρεκοί”, καταγράφηκαν ώς κάτοικοι στην πόλη το έτος 1440. Ήταν από την Κωνσταντινούπολη, τώρα Ινσταμπούλ, η οποία έγινε έπειτα η πρωτεύουσα της ελληνόφωνης Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Από τo 1440, η Κωνσταντινούπολη ήταν κάτω από πολιορκία και μόνο δέκα τρία έτη αργότερα, τον Μάιο του 1453
  26. Ελληνική Κοινότητα Μελβούρνης
    Η μετανάστευση Ελλήνων στην Πολιτεία της Βικτώριας άρχισε με την ανακάλυψη του χρυσού (Αύγουστος 1851) στην τότε νεοϊδρυθείσα βρετανική αποικία. Σύμφωνα με μια από τις πρώτες απογραφές που διεξήχθησαν στη Βικτώρια το 1854, υπήρχαν 65 άντρες από την «Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία» που κατοικούσαν στην τότε αποικία. Το πρώτο κύμα των Ελλήνων μεταναστών υιοθέτησε τη νοοτροπία του «Ελντοράντο» αναζητώντας τον εύκολο πλουτισμό. Η πλειοψηφία αυτών των Ελλήνων, αναζητώντας εργασία, υπέγραφαν συμφωνίες με ναυτιλιακές εταιρείες σε διάφορα λιμάνια της Αγγλίας.
  27. Ελληνική Κοινότητα Αλεξάνδρειας
    Ιστορικό υλικό που λάβαμε από την Ελληνική Κοινότητα Αλεξανδρείας και τον κύριο Γιώργο Δήμα για την ιστορία της Κοινότητας από το 1843 μέχρι τις μέρες μας. Με τι όνομα ξεκίνησε, ποιοι ήταν οι πρώτοι ηγέτες της, ποιοι στήριξαν την Κοινότητα και ποιοι την έφεραν στο ζηλευτό αυτό σημείο της ακμής της, όλη αυτή την περίοδο. 1843-1854 Ακόμα και πριν απ' την επίσημη ίδρυση της Ε.Κ.Α., το 1843, η μικρή παροικία της Αλεξάνδρειας συντηρούσε σχολείο και νοσοκομείο.
  28. Η Ελληνική Παροικία στην Αίγυπτο
    Πρόκειται για μια πολύ συνοπτική, πολύ περιληπτική περιγραφή της παροικίας μας στην Αίγυπτο. Δεν είναι δυνατό να αποδοθεί ικανοποιητικά και σε λίγα λεπτά μια ιστορία σχεδόν τριών χιλιάδων χρόνων, ένα πέρασμα που δημιούργησε σημαντικότατα ορόσημα στην ιστορία όλου του κόσμου. Βέβαια πολλές από τις λεπτομέρειες της ομιλίας είναι – ή τουλάχιστον πρέπει να είναι – γνωστές στους Αιγυπτιώτες, καλό όμως είναι κάθε τόσο να τις ξαναζωντανεύουμε στη μνήμη μας για να μη ξεχνούμε την υποχρέωση που έχουμε να διατηρήσουμε τις παραδόσεις που μας κληροδότησαν όλες οι γενιές, που παλαιότερα πάσχισαν να δημιουργήσουν όσα άφησαν ανεξίτηλη τη σφραγίδα τους στη γη των πυραμίδων.