Το νησί Κάντια

Κάντια των Ενετών. Φωτογραφία από τη Βικιπεδία
Κάντια των Ενετών. Φωτογραφία από τη Βικιπεδία (διασύνδεση με τη σελίδα παρακάτω)

Εισαγωγικό σημείωμα

Το βιβλίο αυτό είναι γραμμένο από Αμερικάνο δημοσιογράφο στο Παρίσι επ’ ονόματι Thomas W. White και εκδόθηκε το 1839 στο Richmond των Ηνωμ. Πολιτειών ενώ συλλέχθηκε από το υλικό του συγγραφέα που έστειλε στην έκδοση “Southern Literary Messenger” (λογοτεχνικό περιοδικό) το Νοέμβριο του ίδιου έτους. Oι πληροφορίες, όπως ομολογεί ο συγγραφέας, συντάχθηκαν με την βοήθεια του προξένου των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής με έδρα τα Χανιά, κυρίου Μποννάλ ο οποίος έζησε πολλά χρόνια στο νησί.

Continue reading “Το νησί Κάντια”

Προύσα ή Προύσσα-Bursa

 

Προύσα ή Προύσσα

Bursa

Πρωτεύουσα της ομώνυμης Περιφέρειας Προύσης στη Βορειοδυτική Τουρκία, η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη της χώρας με πληθυσμό περίπου 2.500.000 κατοίκων.

Παλαιά πόλη, κτισμένη αρχικά στην Κίο, δόθηκε από τον Φίλιππο τον Ε΄ της Μακεδονίας στον Βασιλέα Προύσιο της Βιθυνίας ως δώρο για την προσφερθείσα βοήθειά του εναντίον της Περγάμου και της Ηρακλείας, ο οποίος με τη σειρά του τη μετονόμασε σε Προύσα.

Προύσα ή Προύσσα
Προύσα ή Προύσσα

Στο διάβα του χρόνου εξελίχθηκε σε μεγάλη και σημαντική πόλη τόσο στα χρόνια του βυζαντίου όσο και κατά τη διάρκεια της οθωμανικής περιόδου και μάλιστα αναδείχθηκε, μετά το 1326, σε πρωτεύουσα της οθωμανικής αυτοκρατορίας…

Σήμερα η πόλη είναι γνωστή για τα χιονοδρομικά κέντρα του όρους Όλυμπος-Uludag, τα μαυσωλεία των Οθωμανών Σουλτάνων, την εύφορη πεδιάδα που την περιβάλλει, αλλά και την ιδιαίτερη θέση της στη γαστρονομία της γείτονας χώρας.

Φυσικά είναι γνωστή για το Iskender kebap – (πήρε το όνομα από τον δημιουργό του φαγητού Ισκεντέρ Ισκεντέρογλου), τα  kestane sekeri-ζαχαρωμένα κάστανα κλπ…

Από τα πλέον σημαντικά αξιοθέατα μνημεία είναι:

Το μεγάλο τζαμί

Είναι το μεγαλύτερο τζαμί στην Προύσα και αποτελεί ορόσημο της πρώιμης οθωμανικής αρχιτεκτονικής, με αρκετά στοιχεία από την αρχιτεκτονική των Σελτζούκων. Χτίστηκε με εντολή του Σουλτάνου Βαγιαζίτ Α μεταξύ 1396 και 1400 από τον αρχιτέκτονα Ali Neccar. Πρόκειται για ένα μεγάλο και ορθογώνιο κτίσμα, που περιλαμβάνει 20 τρούλου… έχει δυο μιναρέδες και 192 μνημειακές επιγραφές από Οθωμανούς καλλιγράφους που κοσμούν το εσωτερικό του.

Πράσινο Τζαμί

Το Πράσινο Τέμενος, γνωστό και ως Τέμενος του Μωάμεθ Α’, βρίσκεται στην ανατολική πλευρά της πόλης, καταλαμβάνοντας το μεγαλύτερο μέρος του κτιριακού συγκροτήματος Külliye. Χτίστηκε μεταξύ 1419 και 1421 από τον αρχιτέκτονα Vezir Haci Ivaz Πασά και αποτελεί ένα χαρακτηριστικό δείγμα οθωμανικής αρχιτεκτονικής. Εντός του κτιριακού συγκροτήματος υπάρχει και το μαυσωλείο του Μωάμεθ Α’ Τσελεμπή, του επονομαζόμενου Yesil Türbe. (Πράσινος Τάφος)

 

 

 

Επεξεργασία Λευκώματος Μνήμες Αλησμόνητες Πατρίδες

Α Ρ Θ Ρ Α - Τ Η Σ - Ι Δ Ι Α Σ - Κ Α Τ Η Γ Ο Ρ Ι Α Σ :
  1. Περιοχή Προύσας
    Καταγραφή αυθεντικών μαρτυριών από περιοχές Προύσας (Bursa στα Τουρκικά) Ο κατάλογος εμφανίζεται αλφαβητικά ανάλογα με το όνομα της περιοχής της Προύσας καθώς και το όνομα του ατόμου που έκανε την καταχώρηση εκ μέρους της οικογένειας. Παρακαλούμε τους αναγνώστες να παροτρύνουν κι άλλους συμπολίτες τους πρόσφυγες να καταγράφουν εδώ εμπειρίες και άτομα που γνωρίζουν ή είναι συγγενείς μαζί τους. Κάλλιστα μπορείτε να καταχωρήσετε και φίλες οικογένειες τις οποίες γνωρίζετε, όμως σε τέτοια περίπτωση παρακαλούμε να διασταυρώνετε τις πληροφορίες για να σιγουρευτούμε πως δεν είναι λανθασμένες.
  2. Προύσα ή Προύσσα-Bursa
    Πρωτεύουσα της ομώνυμης Περιφέρειας Προύσης στη Βορειοδυτική Τουρκία, η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη της χώρας με πληθυσμό περίπου 2.500.000 κατοίκων. Παλαιά πόλη, κτισμένη αρχικά στην Κίο, δόθηκε από τον Φίλιππο τον Ε΄ της Μακεδονίας στον Βασιλέα Προύσιο της Βιθυνίας ως δώρο για την προσφερθείσα βοήθειά του εναντίον της Περγάμου και της Ηρακλείας, ο οποίος με τη σειρά του τη μετονόμασε σε Προύσα.
  3. Βελετλέρ, Τρίγλια - μέρος 8
    Το χωριό αυτό βρίσκεται σε απόσταση είκοσι λεπτών περίπου από την Τρίγλια, στο δρόμο που οδηγεί από το Γιαλί-Τσιφλίκ στο Αναφόρι και Ντερίκιοι. Απέχει μια ώρα με τα πόδια από τη θάλασσα, μιάμιση ώρα από τη Ν. Τρίγλια, και δύο ώρες από τα Μουδανιά επίσης με τα πόδια. Το χωριό βρίσκεται πάνω σε ύψωμα. Στα πόδια του υψώματος εκτείνεται εύφορος κάμπος...
  4. Διακεκριμένοι Τριγλιανοί - Τρίγλια, μέρος 5
    Πολλοί Τριγλιανοί µε διαφορετικό τρόπο ο καθένας τους βoήθησαν τους συγχωριανούς τους, άλλοι στην παλιά Τρίγλια και άλλοι στη Νεα Τρίγλια. Εξέχουσες προσωπικότητες ήταν: ο Διόδωρος, μητροπολίτης Σισανίου, Ιωαννίκιος επίσκοπος Δεσκάτης, Μιλτιάδης Παπαλεξανδρής, δάσκαλος, Τρύφων Ευαγγελίδης, φιλόλογος, οι γιατροί Ιωάννης Τσιβάνης, Βασίλειος Βασιλειάδης, Ανέστης Τσίτερ και Ιωάννης Κρυσταλλίδης, ο Ιωάννης Σάπαρης, μεγαλέμπορος, Χρυσόστομος Ευστράτιος, Χρυσόστομος και Νικόλαος Καβουνίδης, οικογένεια εφοπλιστών.
  5. Τρίγλια (Τρίγλεια) - μέρος 2
    Η Τρίγλια της Μ. Ασίας βρίσκεται βορειοανατολικά και στα δεξιά αυτού που εισέρχεται στον κόλπο της Κίου. Είναι κτισµένη πάνω σε δυο αντικριστούς λόφους. Ο ένας λόφος ονοµαζόταν λόφος Σταυροπηγής και ο άλλος, άγριος και απότοµος, ύψους 500 µ. περίπου, επειδή ήταν γεµάτος φωλιές κοράκων και γλάρων, ονοµαζόταν Κορακοφωλιά. Το 1915 είχε 3000 περίπου κατοίκους.
  6. Τρίγλια (Τρίγλεια) - μέρος 1
    Στις ανασκαφές που έγιναν το 1853 στην Ακρόπολη των Αθηνών βρέθηκε μια πλάκα. Εκεί αναφέρεται και κάποια πόλη με το όνομα Βρύλειο. Από το εύρημα αυτό πληροφορούμαστε ότι το Βρύλειο ήταν ελληνικό, χτίστηκε περίπου το 500 ή το 487 π.Χ. και έγινε σύμμαχος των Αθηναίων για να προφυλαχθεί από τις επιθέσεις των Περσών. Οι περιγραφές των αρχαίων για την τοποθεσία του Βρυλείου –αναφέρονται ως κοντινές πόλεις η Σιγή (Σιγείς), η Κίος (Κιανοί), με τις οποίες γειτονεύει και η Τρίγλια της Μ. Ασίας- οδηγούν τον Τριγλιανό φιλόλογο Τρύφωνα Ευαγγελίδη στο συμπέρασμα ότι η Τρίγλια βρισκόταν στην περιοχή του αρχαίου Βρύλειου.
  7. Οι Ένοχοι - κεφάλαιο 1
    Στις 3 Φεβρουαρίου 1451, τα ανάκτορα του Μουράτ του δεύτερου στην Αδριανούπολη ήταν καταστόλιστα και άστραφταν απ’ την πολυτέλεια και τη μεγαλοπρέπεια. Έλαμπαν απ’ τις χρυσοκέντητες φορεσιές των αυλικών και χίλια χρώματα αντανακλούσαν απ’ τα διαμάντια και τα ακριβά πετράδια, που στόλιζαν τις αστραφτερές στολές του σουλτάνου και των μεγιστάνων της αυλής του. Ήχοι ανατολίτικης μουσικής, κύμβαλα και ζουρνάδες αντηχούσαν στους χρυσοστόλιστους οντάδες του σεραγιού.
  8. Αρτάκη
    Η συλλογή του ιστορικού και λαογραφικού υλικού που παρουσιάζεται στην παρούσα εργασία ξεκίνησε γύρω στο 1995 και συνεχίζεται μέχρι και σήμερα. Περιλαμβάνει αποσπάσματα από συνεντεύξεις προσφύγων πρώτης και δεύτερης γενιάς που παρουσιάζονται κάθε φορά στο σχετικό κεφάλαιο ή παράγραφο, όπως η ζωή στις αλησμόνητες πατρίδες και τα πρώτα χρόνια της προσφυγιάς, παραμύθια, τραγούδια κ.λ.π.

Κρυόνερο…Το χωριό που άφηναν πίσω τους

Ήταν φθινόπωρο του 1922. Τα πρώτα κίτρινα φύλλα είχαν πέσει κιόλας απ’ τα δένδρα. Είχαν πέσει επίσης οι πρώτες φθινοπωρινές βροχές που πότισαν τη διψασμένη γη και το αεράκι που ’ρχονταν απ’ τα γύρω βουνά ήταν υγρό και παγωμένο. Παγωμένες όμως και βαριές ήταν και οι καρδιές των ανθρώπων που ήταν έτοιμοι για το μεγάλο ξεκίνημα.

Έμπαιναν και ξαναέμπαιναν στα σπίτια τους να πάρουν κάτι ακόμα απ’ αυτά που θ’ άφηναν πίσω τους: κάποιο αγαπημένο αντικείμενο, κάποιο παλιό κειμήλιο, το εικόνισμα του Χριστού, της Παναγίας ή κάποιου Αγίου που λάτρευσαν τόσα χρόνια οι ίδιοι, οι γονείς και οι παππούδες τους.

Τα μικρά παιδιά που δεν καταλάβαιναν από τέτοια βρίσκονταν ήδη πάνω στα βοϊδάμαξα, κουκουλωμένα με μπατανίες ή κιλίμια. Oι γονείς γύρισαν όλο το σπίτι, κλείδωσαν καλά πόρτες και παράθυρα, μη μπει κανένας κλέφτης, μη φυσήξει αέρας δυνατός και τους τ’ ανοίξει, μη μπούνε τα νερά της βροχής και τους λερώσουν τους τοίχους και τα πράγματα που άφηναν πίσω τους. Θα ξαναγύριζαν τάχα κάποια μέρα κι έπρεπε να μείνουν όλα εκεί, όρθια να τους περιμένουν.

  • Α ξανανέρτουμ’ να τα νέβρουμ’, έλεγαν. Οι γεροντότεροι έσκυψαν και φίλησαν την ευλογημένη γη που τόσα χρόνια τους χάριζε τους καρπούς της.
  • Άντε, πάμι, κι ο Θεγιός βοηθός, ακούστηκε η φωνή του αρχηγού.

Ανέβηκαν στα κάρα οι νοικοκυραίοι, τράβηξαν τα σχοινιά των βοδιών τους, τα χτύπησαν απαλά να μην πονέσουν, έτριξαν οι ρόδες των αμαξιών και το καραβάνι ξεκίνησε για το άγνωστο. Όλοι τους έκαναν το σταυρό τους, όταν περνούσαν από την πλατεία μπροστά απ’ την εκκλησιά του Αη Θανάση. Προσευχήθηκαν σιωπηλοί και παγωμένοι. Αποχαιρετούσαν τα ιερά τους και συγχρόνως ζητούσαν τη βοήθειά τους. Είχαν μεγάλη ανάγκη. Ένοιωθαν ανίσχυροι…

Φούλα  Στράντζαλη Πριάκου

Παλιά κατοικία στο Κρυόνερο Αν.Θράκης
Παλιά κατοικία στο Κρυόνερο Αν.Θράκης

                   κείμενο: Φούλα  Στράντζαλη Πριάκου
Επιμέλεια κειμένων: Κυράνθη Χρ. Στράντζαλη
Αρχείο φωτογραφιών: Κωνσταντίνου Τσομπανίδη

 

Διακεκριμένοι Τριγλιανοί – Τρίγλια, μέρος 5

VI) Διακεκριµένοι Τριγλιανοί

Πολλοί Τριγλιανοί µε διαφορετικό τρόπο ο καθένας τους βoήθησαν τους συγχωριανούς τους, άλλοι στην παλιά Τρίγλια και άλλοι στη Νεα Τρίγλια. Εξέχουσες προσωπικότητες ήταν: ο Διόδωρος, μητροπολίτης Σισανίου, Ιωαννίκιος επίσκοπος Δεσκάτης, Μιλτιάδης Παπαλεξανδρής, δάσκαλος, Τρύφων Ευαγγελίδης, φιλόλογος, οι γιατροί Ιωάννης Τσιβάνης, Βασίλειος Βασιλειάδης, Ανέστης Τσίτερ και Ιωάννης Κρυσταλλίδης, ο Ιωάννης Σάπαρης, μεγαλέμπορος, Χρυσόστομος Ευστράτιος, Χρυσόστομος και Νικόλαος Καβουνίδης, οικογένεια εφοπλιστών.

Εστιάζουμε την προσοχή µας σε τρεις προσωπικότητες χωρίς να υποτιμούμε την προσωπικότητα και το έργο των άλλων. Στο Μητροπολίτη Error! Post not found for word:σµύρνης Χρυσόστοµο, στο Φ. Καβουνίδη , των οποίων οι προτοµές βρίσκονται στην πλατεία της Ν. Τρίγλιας και στην Αγγελική Τσάκωνα.

Μητροπολίτης Σμύρνης Χρυσόστομος

Η προτομή του Χρυσοστόμου Σμύρνης στην πλατεία της Ν. Τρίγλιας

Γεννήθηκε το 1867 στην Τρίγλια. Γονείς του ήταν ο Νικόλαος Καλαφάτης και η Καλλιόπη Λεμονίδου. Συγγενείς του μητροπολίτη είναι η οικογένεια Γκίκογλου, που κατοικεί στη Ν. Τρίγλια Χαλκιδικής.

Έμαθε τα πρώτα του γράμματα στο σχολείο της Τρίγλιας και 17 χρόνων  υπήρξε

σπουδαστής στη Θεολογική σχολή της Χάλκης. Το 1891 χειροτονήθηκε διάκονος, το 1897 πρεσβύτερος και πήρε τη θέση του πρωτοσύγκελου στο Πατριαρχείο. Το 1902 χειροτονήθηκε επίσκοπος και ανέλαβε την μητρόπολη Δράμας.

Στη θέση αυτή επέδειξε μεγάλο ζήλο καθώς και μεγάλη γενναιότητα απέναντι στους Βουλγάρους κομιταζτήδες. Για τη δράση του αυτή εναντίον των Βουλγάρων διώχθηκε και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την έδρα του στις 30 Αυγούστου 1907.

Από το 1907 μέχρι και τη 10η Μαΐου του 1910 βρίσκεται στην Τρίγλια όπου αναπτύσσει αξιόλογη δράση. Με ενέργειές του χτίζεται το σχολείο της Τρίγλιας. Έχτισε επίσης γυμναστήριο, νεκροταφείο, μεταξουργείο. Ίδρυσε φιλόπτωχο αδελφότητα. Στις 10 Μαρτίου 1910 αναλαμβάνει τον μητροπολιτικό θρόνο της Σμύρνης. Μετά από μια παρόμοια δράση που είχε επιδείξει στη Δράμα και στην Τρίγλια, το 1922 όταν κατέρρευσε το ελληνικό Μέτωπο και πυρπολήθηκε η Σμύρνη, σφράγισε το έργο του με το μαρτυρικό του θάνατο.

Η εφημερίδα της Αμερικής “The Washington Τimes”, στις 29 Οκτωβρίου 1922 σε ολοσέλιδο άρθρο της στη σελίδα 9 έγραφε τα ακόλουθα:

Download (PDF, 1.03MB)

Φίλιππος Καβουνίδης

Η προτομή του Φ. Καβουνίδη

Γεννήθηκε το 1875 στην Τρίγλια. Παντρεύτηκε την Αικατερίνη Καλαφάτη, τη µικρότερη αδερφή του Μητροπολίτη Error! Post not found for word:σµύρνης. Απέκτησε µαζί της επτά παιδιά.

Απέκτησε πλοία και ασχολήθηκε µε το εµπόριο. Πλοία του ήταν η «Κιχόνα» και «Γνωσιθέα». Το 1914 οι Νεότουρκοι επειδή αντιλήφθηκαν τη βοήθεια που παρείχε στην Ελλάδα στέλνοντας κρυφά επίστρατους για ν’ αποφύγουν την τουρκική θητεία, τον καταδίκασαν σε θάνατο. Κρυφά, τον lούλιο του 1914, πήρε τη γυναίκα του και τα παιδιά του και µε το πρόσχηµα ότι θα πάει να δει το νεοαγορασµένο πλοίο του «Γνωσιθέα», µετέβη στην Κωνσταντινούπολη. Από την Πόλη έφυγε στην Ελλάδα όπου και έµεινε.

Η προσφορά του προς τους συγχωριανούς του υπήρξε µεγάλη.

Το σπίτι του Φ. Καβουνίδη στην παλιά Τρίγλια

Όταν οι Τριγλιανοί γύρισαν από την εξορία τους στην Προύσα και βρήκαν την κωµόπολη κατεστραµµένη, δέχθηκαν την υλική βοήθεια του Καβουνίδη και του Σάπαρη. Το 1922, όπως προαναφέραµε, προσέφερε τα πλοία του για να µεταφέρει τους καταδιωκόµενους Έλληνες της Μ. Ασίας στην Ελλάδα. Εγκαταστάθηκε στον Πειραιά, όπου και πέθανε το 1940. Η κοινότητα της Ραφήνας σε ένδειξη ευγνωµοσύνης έδωσε το όνοµά του σε δρόµο της. Η κοινότητα Ν. Τρίγλιας Χαλκιδικής έστησε την προτοµή του δίπλα στην προτοµή του Χρυσοστόµου Error! Post not found for word:σµύρνης, στην πλατεία που φέρει το όνοµα του πρώτου.

 

 

Δέσποινα Παρασκευά-Κράνη
“Ν. Τρίγλια Χαλκιδικής, Ένα ταξίδι μέσα στο Χρόνο και την Ιστορία”
χορηγός – Δήμος Ν. Τρίγλιας

Οπισθόφυλλο του βιβλίου “Νέα Τρίγλια Χαλκιδικής, ένα ταξίδι μέσα στο χρόνο και την ιστορία”

Α Ρ Θ Ρ Α - Τ Η Σ - Ι Δ Ι Α Σ - Κ Α Τ Η Γ Ο Ρ Ι Α Σ :
  1. Περιοχή Προύσας
    Καταγραφή αυθεντικών μαρτυριών από περιοχές Προύσας (Bursa στα Τουρκικά) Ο κατάλογος εμφανίζεται αλφαβητικά ανάλογα με το όνομα της περιοχής της Προύσας καθώς και το όνομα του ατόμου που έκανε την καταχώρηση εκ μέρους της οικογένειας. Παρακαλούμε τους αναγνώστες να παροτρύνουν κι άλλους συμπολίτες τους πρόσφυγες να καταγράφουν εδώ εμπειρίες και άτομα που γνωρίζουν ή είναι συγγενείς μαζί τους. Κάλλιστα μπορείτε να καταχωρήσετε και φίλες οικογένειες τις οποίες γνωρίζετε, όμως σε τέτοια περίπτωση παρακαλούμε να διασταυρώνετε τις πληροφορίες για να σιγουρευτούμε πως δεν είναι λανθασμένες.
  2. Προύσα ή Προύσσα-Bursa
    Πρωτεύουσα της ομώνυμης Περιφέρειας Προύσης στη Βορειοδυτική Τουρκία, η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη της χώρας με πληθυσμό περίπου 2.500.000 κατοίκων. Παλαιά πόλη, κτισμένη αρχικά στην Κίο, δόθηκε από τον Φίλιππο τον Ε΄ της Μακεδονίας στον Βασιλέα Προύσιο της Βιθυνίας ως δώρο για την προσφερθείσα βοήθειά του εναντίον της Περγάμου και της Ηρακλείας, ο οποίος με τη σειρά του τη μετονόμασε σε Προύσα.
  3. Βελετλέρ, Τρίγλια - μέρος 8
    Το χωριό αυτό βρίσκεται σε απόσταση είκοσι λεπτών περίπου από την Τρίγλια, στο δρόμο που οδηγεί από το Γιαλί-Τσιφλίκ στο Αναφόρι και Ντερίκιοι. Απέχει μια ώρα με τα πόδια από τη θάλασσα, μιάμιση ώρα από τη Ν. Τρίγλια, και δύο ώρες από τα Μουδανιά επίσης με τα πόδια. Το χωριό βρίσκεται πάνω σε ύψωμα. Στα πόδια του υψώματος εκτείνεται εύφορος κάμπος...
  4. Διακεκριμένοι Τριγλιανοί - Τρίγλια, μέρος 5
    Πολλοί Τριγλιανοί µε διαφορετικό τρόπο ο καθένας τους βoήθησαν τους συγχωριανούς τους, άλλοι στην παλιά Τρίγλια και άλλοι στη Νεα Τρίγλια. Εξέχουσες προσωπικότητες ήταν: ο Διόδωρος, μητροπολίτης Σισανίου, Ιωαννίκιος επίσκοπος Δεσκάτης, Μιλτιάδης Παπαλεξανδρής, δάσκαλος, Τρύφων Ευαγγελίδης, φιλόλογος, οι γιατροί Ιωάννης Τσιβάνης, Βασίλειος Βασιλειάδης, Ανέστης Τσίτερ και Ιωάννης Κρυσταλλίδης, ο Ιωάννης Σάπαρης, μεγαλέμπορος, Χρυσόστομος Ευστράτιος, Χρυσόστομος και Νικόλαος Καβουνίδης, οικογένεια εφοπλιστών.
  5. Τρίγλια (Τρίγλεια) - μέρος 2
    Η Τρίγλια της Μ. Ασίας βρίσκεται βορειοανατολικά και στα δεξιά αυτού που εισέρχεται στον κόλπο της Κίου. Είναι κτισµένη πάνω σε δυο αντικριστούς λόφους. Ο ένας λόφος ονοµαζόταν λόφος Σταυροπηγής και ο άλλος, άγριος και απότοµος, ύψους 500 µ. περίπου, επειδή ήταν γεµάτος φωλιές κοράκων και γλάρων, ονοµαζόταν Κορακοφωλιά. Το 1915 είχε 3000 περίπου κατοίκους.
  6. Τρίγλια (Τρίγλεια) - μέρος 1
    Στις ανασκαφές που έγιναν το 1853 στην Ακρόπολη των Αθηνών βρέθηκε μια πλάκα. Εκεί αναφέρεται και κάποια πόλη με το όνομα Βρύλειο. Από το εύρημα αυτό πληροφορούμαστε ότι το Βρύλειο ήταν ελληνικό, χτίστηκε περίπου το 500 ή το 487 π.Χ. και έγινε σύμμαχος των Αθηναίων για να προφυλαχθεί από τις επιθέσεις των Περσών. Οι περιγραφές των αρχαίων για την τοποθεσία του Βρυλείου –αναφέρονται ως κοντινές πόλεις η Σιγή (Σιγείς), η Κίος (Κιανοί), με τις οποίες γειτονεύει και η Τρίγλια της Μ. Ασίας- οδηγούν τον Τριγλιανό φιλόλογο Τρύφωνα Ευαγγελίδη στο συμπέρασμα ότι η Τρίγλια βρισκόταν στην περιοχή του αρχαίου Βρύλειου.
  7. Οι Ένοχοι - κεφάλαιο 1
    Στις 3 Φεβρουαρίου 1451, τα ανάκτορα του Μουράτ του δεύτερου στην Αδριανούπολη ήταν καταστόλιστα και άστραφταν απ’ την πολυτέλεια και τη μεγαλοπρέπεια. Έλαμπαν απ’ τις χρυσοκέντητες φορεσιές των αυλικών και χίλια χρώματα αντανακλούσαν απ’ τα διαμάντια και τα ακριβά πετράδια, που στόλιζαν τις αστραφτερές στολές του σουλτάνου και των μεγιστάνων της αυλής του. Ήχοι ανατολίτικης μουσικής, κύμβαλα και ζουρνάδες αντηχούσαν στους χρυσοστόλιστους οντάδες του σεραγιού.
  8. Αρτάκη
    Η συλλογή του ιστορικού και λαογραφικού υλικού που παρουσιάζεται στην παρούσα εργασία ξεκίνησε γύρω στο 1995 και συνεχίζεται μέχρι και σήμερα. Περιλαμβάνει αποσπάσματα από συνεντεύξεις προσφύγων πρώτης και δεύτερης γενιάς που παρουσιάζονται κάθε φορά στο σχετικό κεφάλαιο ή παράγραφο, όπως η ζωή στις αλησμόνητες πατρίδες και τα πρώτα χρόνια της προσφυγιάς, παραμύθια, τραγούδια κ.λ.π.

Καραμανλήδικα ή Καραμανίτζα

Πάτερ ημών

ή ρούμτζα-turkce (ελληνοτουρκικά)

Τη υπερμάχω
Τη υπερμάχω

Πρόκειται για μια ιδιαίτερη γλωσσική συμπεριφορά τμήματος  του χριστιανικού πληθυσμού της  Ανατολίας  και κυρίως  του χώρου της Καππαδοκίας,  η οποία άρχισε μετά την εμφάνιση των Τουρκικών μαζών και την κατάκτηση της περιοχής.

Οι λόγοι πολλοί μα και συνάμα σημαντικοί. Στη μικρή μας αναφορά επισημαίνουμε τους δυο, κατά την άποψή μας, σπουδαιότερους.

  • Η βία: την οποία εφάρμοσε ο κατακτητής για την αλλοίωση της εθνικής συνειδήσεως  σε συνδυασμό με την αναγκαστική αλλαγή του θρησκευτικού φρονήματος, στο διάβα χρόνου.
  • Η καθημερινότητα:  που απλά μεταφράζεται ως την αδήριτο ανάγκη των μαζών να επικοινωνήσουν με τη διοίκηση και την κυρίαρχη γλώσσα που ήταν η τουρκική.

Έτσι σιγά-σιγά μα σταθερά επεκράτησε η  ιδιαιτερότητα μιας παράξενης γλωσσικής ιδιομορφίας που στην ομιλία της μεν ήταν η τουρκική μπολιασμένη έντονα με τοπικούς ιδιωματισμούς…αλλά στην καταγραφή της με ελληνικούς χαρακτήρες. Δηλαδή «ρουμί ουλ χουρούφ τουρκί ουλ ιπαρέ = με ελληνικούς χαρακτήρες εις την τουρκική».

Επίσης πληροφοριακά:

  • Πρόκειται για γλωσσικό εύρημα που αφενός μεν «τακτοποιεί»  τις όποιες ανάγκες – υποχρεώσεις προέκυψαν  ρητά και  κατηγορηματικά… αλλά ταυτόχρονα  πανέξυπνα διευκολύνει τη γνώση της ελληνικής αλφαβήτου, γεγονός εξαιρετικά χρήσιμο μετά τον επιχειρηθέντα εξευρωπαϊσμό της Οθωμανικής αυτοκρατορίας με το Χάτι  Χουμαγιούμ και το Χάτι Σερίφ…
  • Έχει εκδοθεί μια πληθώρα βιβλίων… θρησκευτικού, ιστορικού, φιλολογικού,  περιεχομένου…
  • Η πρώτη αναφορά για τους τουρκόφωνους  Έλληνες της Καππαδοκίας  περιέχεται σε λατινική έκθεση  που κατατέθηκε στη Σύνοδο της Βασιλείας το 1437…
  • Η πρώτη καραμανλίδικη «έκδοση» έγινε λίγο μετά την άλωση της Πόλης από τον Γεννάδιο Σχολάριο με τη σύνταξη  Ομολογία Πίστεως που μεταφράστηκε στην τουρκική και καταγράφηκε με ελληνικούς  χαρακτήρες.
  • Οι Τούρκοι ανεπιτυχώς προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν τη γλωσσική ιδιαιτερότητα  κατά τη διάρκεια του πολέμου    του 1920 με τη δημιουργία Τουρκορθόδοξου Πατριαρχείου με τον Ευθύμιο Καραχισαρίδη…

καραμανλίδικη γραφή

Καραμανλήδικα ή Καραμανίτζα
Καραμανλήδικα ή Καραμανίτζα

Απο το αρχείο του Κωνσταντίνου Νίγδελη

Χάρτες Μικράς Ασίας

Η Μικρά Ασία με τα μεσαιωνικά και αρχαία ονόματα της
Anatolia_map
Anatolia_map

Βιλαέτια-Σαντζάκια

Χάρτης Μ.Ασιάς
Χάρτης Μ.Ασιάς

 

Χάρτης Μ.Ασιάς
Χάρτης Μ.Ασιάς
Πόντος
Πόντος

 

XARTES MA

Η Καππαδοκία αναμεσα στα Βιλαέτια Ικονίου-Αδανών-Σεβάστειας-Άγκυρας
Η Καππαδοκία αναμεσα στα Βιλαέτια Ικονίου-Αδανών-Σεβάστειας-Άγκυρας
Καππαδοκία
Καππαδοκία
Σαντζάκια:Σμύρνης,Αιδινίου,Μεντεσέ,Ντενίζ,Μαγνησίας
Σαντζάκια:Σμύρνης,Αιδινίου,Μεντεσέ,Ντενίζ,Μαγνησίας
Σαντζάκια:Προύσας,Μπαλικεσέρ,Κιουτάχειας,Καραχισάρ,Ερτογρούλ.
Σαντζάκια:Προύσας,Μπαλικεσέρ,Κιουτάχειας,Καραχισάρ,Ερτογρούλ.
Σαντζάκια:Ικονίου,Μπουρντούρ,Χαμίντ Αμπάντ,Αττάλειας,Νίγδης.
Σαντζάκια:Ικονίου,Μπουρντούρ,Χαμίντ Αμπάντ,Αττάλειας,Νίγδης.
Σαντζάκια:Αδάνων,Ιτσχίλ,Χοζάν,Τζεμπέλ,Μπερεκέτ.
Σαντζάκια:Αδάνων,Ιτσχίλ,Χοζάν,Τζεμπέλ,Μπερεκέτ.
Σαντζάκια:Κασταμονής,Μπολού,Κανκιρί,Σινώπης.
Σαντζάκια:Κασταμονής,Μπολού,Κανκιρί,Σινώπης.
Σαντζάκια:Σεβάστειας,Αμάσειας,Τοκάτ,Καρά Χισάρ-Σαρκί
Σαντζάκια:Σεβάστειας,Αμάσειας,Τοκάτ,Καρά Χισάρ-Σαρκί
Σαντζάκια:Άγκυρας,Κόρισειρ,Γιουζκάτ,Καισαρείας.
Σαντζάκια:Άγκυρας,Κόρισειρ,Γιουζκάτ,Καισαρείας.
Σαντζάκια:Αλέπ,Μαράς,Ορφά.
Σαντζάκια:Αλέπ,Μαράς,Ορφά.
Σαντζάκι (μουτεσαριφλίκι) Νικομήδειας
Σαντζάκι (μουτεσαριφλίκι) Νικομήδειας
Σαντζάκι Βίγας ή Πηγών
Σαντζάκι Βίγας ή Πηγών

Άλλοι χάρτες σε φιλικές ιστοσελίδες

έρευνα

Διασπορική Λογοτεχνική Στοά


Α Ρ Θ Ρ Α - Τ Η Σ - Ι Δ Ι Α Σ - Κ Α Τ Η Γ Ο Ρ Ι Α Σ :
  1. Ένας χάρτης μύριες λέξεις
    Συμπεριλαμβάνουν χάρτες, κατά ένα μεγάλο αριθμό, του Πόντου στην Αρχαιότητα, τη διασπορά των Ποντίων μετά το διωγμό και τη γενοκτονία, το Ρωμαϊκό κράτος, της Βυζαντινό Αυτοκρατορίας και τις εποχές του Θεοδοσίου, Ιουστινιανού, των Κομνηνών, των Οθωμανών στις περιοχές γύρω από τη Μεσόγειο, το Αιγαίο, τη Μαύρη Θάλασσα, τον Καύκασο.
  2. Χάρτες Μικράς Ασίας
    Βιλαέτια-Σαντζάκια, έρευνα της Διασπορικής Λογοτεχνικής Στοάς - Σταύρος Ανθόπουλος
  3. Ραιδεστός, Τεκίρ Νταγκ
    Πόλη της ανατολικής Θράκης κτισμένη στις ακτές της Προποντίδος από αποίκους Σαμίους τον 6ο αιώνα. Κατά τη διάρκεια του Α' Βαλκανικού πολέμου κυριεύθηκε από τους Βουλγάρους ........
  4. Εσκί Σεχίρ
    Καζάς ευρισκόμενος στη δεξιά πλευρά του ποταμού Θρύμβριου με κατοίκους οι περισσότεροι εκ των οποίων ήταν μουσουλμάνοι…
  5. Τραπεζούντα (μέρος 1)
    Έδρα ομωνύμου βιλαετίου η οποία στις αρχές του 20ου αιώνα είχε περί τις 50.000 κατοίκους από τους οποίους οι 15.000 Έλληνες. Η πόλη είναι κτισμένη στους πρόποδες του όρους Μπεζτεπέ- Μιθρίου και η ονομασία της, κατά πάσα πιθανότητα, οφείλεται στο τραπεζοειδές σχήμα της ακροπόλεως.