Οι τρεις παίδες εν Καμίνω

Η σκηνή είναι μια από τις ελάχιστες κατά τις οποίες η θεματολογία τους αντλείται από την Παλαιά Διαθήκη. Πρόκειται, ίσως, για την πλέον καλά διατηρούμενη τοιχογραφία και ίσως μια από τα καλύτερες του αγνώστου καλλιτέχνη.

Continue Reading →

Οι προφήτες

Από τις πλέον σημαντικές παραστάσεις του ναού είναι αυτή των προφητών που βρίσκονται στη κορυφή της αψίδας μπροστά από το Ιερό. Πρόκειται για μια σύνθεση που απεικονίζει μέσα σε φόντο από ομόκεντρους κύκλους επτά προφήτες.

Continue Reading →

Η Δευτέρα Παρουσία

Δυστυχώς πρόκειται για μια τοιχογραφία, της οποίας το μεγαλύτερο μέρος είναι κατεστραμμένο…αλλά παρόλα αυτά ικανή για να μας δώσει αρκετές και σημαντικές πληροφορίες.

Continue Reading →

Η αποκαθήλωσις

Δυστυχώς τούτη η τοιχογραφία έχει υποστεί μεγάλες φθορές οι οποίες δεν έχουν αποκατασταθεί ακόμα και μετά τις σωστικές – συντηρητικές εργασίες που έχουν γίνει κατά την δεκαετία του 1990. Παρόλα αυτά, έστω και σε αυτήν την κατάσταση εμφανώς πρόκειται για μια μεγάλη δημιουργία τμήματα της οποίας παρουσιάζονται καθαρότατα.

Continue Reading →

Άγιος Γεώργιος

Βόρειο τοίχωμα Από τούτη την σύνθεση δυστυχώς σώζονται ελάχιστα. Προφανώς ο άγιος εικονίζεται έφιππος επάνω σε λευκό άλογο και αρματωμένος,…

Continue Reading →

Ειρήνη…

Περίτεχνη τοιχογραφία – Δεξιά εικονίζεται μια γυναίκα σε μεγάλη ηλικία, με πλούσια ενδύματα, κατ’ ενώπιον, σε στάση ικεσίας, δηλαδή με το δεξί να κρατά σταυρό και το αριστερό με ανοιγμένη την παλάμη… Δυστυχώς και από αυτήν την παράσταση λείπει σχεδόν το σύνολο των χαρακτηριστικών του προσώπου…

Continue Reading →

Οι άγιοι Γεώργιος και Θεόδωρος

Πάνω ακριβώς από τις τοιχογραφίες «των τριών παίδων εν Καμίνω», «της κρίσεως» αλλά και του μοναδικού παραθύρου, βρίσκεται η μεγαλύτερη και η καλύτερα διατηρούμενη σύνθεση του Ναού…Πρόκειται για τις έφιππες μορφές των αγίων Γεωργίου και Θεόδωρου, αγίων τα μάλα αγαπητών στους κατοίκους της Καππαδοκίας. Η απεικόνιση είναι γνωστή μα και προσφιλής.

Continue Reading →

Ισαπόστολοι Κωνσταντίνος και Ελένη

Ο Κωνσταντίνος παρίσταται σε ανδρική ηλικία με κοντά μαλλιά και μικρή γενειάδα…η Ελένη χωρίς πρόσωπο, αλλά και οι δυο σε στάση δεήσεως. Είναι ενδεδυμένοι με τα βαρύτιμα βασιλικά τους ενδύματα έχοντας στη μέση ένα αρκετά ευμεγέθη ξύλινο και απέριττο σταυρό, αντικείμενο το οποίο μάλλον ήθελε περισσότερο ο καλλιτέχνης να τονίσει στο γενικό πλάνο του.

Continue Reading →

Η εις Άδου κάθοδος

Τοποθετημένη ασφυκτικά στον χώρο τούτη η παράσταση παρουσιάζει ευμεγέθη τον Κύριο, συγκριτικά με τα λοιπά πρόσωπα, να ανασύρει από τον Άδη τον Αδάμ, που παριστάνεται «ως γέρων βαθύγερος με μαλλιά οπού κλώθουν εις τους ώμους» και την Εύα σε στάση παρακλητική

Continue Reading →