Διακεκριμένοι Τριγλιανοί – Τρίγλια, μέρος 5

VI) Διακεκριµένοι Τριγλιανοί

Πολλοί Τριγλιανοί µε διαφορετικό τρόπο ο καθένας τους βoήθησαν τους συγχωριανούς τους, άλλοι στην παλιά Τρίγλια και άλλοι στη Νεα Τρίγλια. Εξέχουσες προσωπικότητες ήταν: ο Διόδωρος, μητροπολίτης Σισανίου, Ιωαννίκιος επίσκοπος Δεσκάτης, Μιλτιάδης Παπαλεξανδρής, δάσκαλος, Τρύφων Ευαγγελίδης, φιλόλογος, οι γιατροί Ιωάννης Τσιβάνης, Βασίλειος Βασιλειάδης, Ανέστης Τσίτερ και Ιωάννης Κρυσταλλίδης, ο Ιωάννης Σάπαρης, μεγαλέμπορος, Χρυσόστομος Ευστράτιος, Χρυσόστομος και Νικόλαος Καβουνίδης, οικογένεια εφοπλιστών.

Εστιάζουμε την προσοχή µας σε τρεις προσωπικότητες χωρίς να υποτιμούμε την προσωπικότητα και το έργο των άλλων. Στο Μητροπολίτη Error! Post not found for word:σµύρνης Χρυσόστοµο, στο Φ. Καβουνίδη , των οποίων οι προτοµές βρίσκονται στην πλατεία της Ν. Τρίγλιας και στην Αγγελική Τσάκωνα.

Μητροπολίτης Σμύρνης Χρυσόστομος

Η προτομή του Χρυσοστόμου Σμύρνης στην πλατεία της Ν. Τρίγλιας

Γεννήθηκε το 1867 στην Τρίγλια. Γονείς του ήταν ο Νικόλαος Καλαφάτης και η Καλλιόπη Λεμονίδου. Συγγενείς του μητροπολίτη είναι η οικογένεια Γκίκογλου, που κατοικεί στη Ν. Τρίγλια Χαλκιδικής.

Έμαθε τα πρώτα του γράμματα στο σχολείο της Τρίγλιας και 17 χρόνων  υπήρξε

σπουδαστής στη Θεολογική σχολή της Χάλκης. Το 1891 χειροτονήθηκε διάκονος, το 1897 πρεσβύτερος και πήρε τη θέση του πρωτοσύγκελου στο Πατριαρχείο. Το 1902 χειροτονήθηκε επίσκοπος και ανέλαβε την μητρόπολη Δράμας.

Στη θέση αυτή επέδειξε μεγάλο ζήλο καθώς και μεγάλη γενναιότητα απέναντι στους Βουλγάρους κομιταζτήδες. Για τη δράση του αυτή εναντίον των Βουλγάρων διώχθηκε και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την έδρα του στις 30 Αυγούστου 1907.

Από το 1907 μέχρι και τη 10η Μαΐου του 1910 βρίσκεται στην Τρίγλια όπου αναπτύσσει αξιόλογη δράση. Με ενέργειές του χτίζεται το σχολείο της Τρίγλιας. Έχτισε επίσης γυμναστήριο, νεκροταφείο, μεταξουργείο. Ίδρυσε φιλόπτωχο αδελφότητα. Στις 10 Μαρτίου 1910 αναλαμβάνει τον μητροπολιτικό θρόνο της Σμύρνης. Μετά από μια παρόμοια δράση που είχε επιδείξει στη Δράμα και στην Τρίγλια, το 1922 όταν κατέρρευσε το ελληνικό Μέτωπο και πυρπολήθηκε η Σμύρνη, σφράγισε το έργο του με το μαρτυρικό του θάνατο.

Η εφημερίδα της Αμερικής “The Washington Τimes”, στις 29 Οκτωβρίου 1922 σε ολοσέλιδο άρθρο της στη σελίδα 9 έγραφε τα ακόλουθα:

Download (PDF, 1.03MB)

Φίλιππος Καβουνίδης

Η προτομή του Φ. Καβουνίδη

Γεννήθηκε το 1875 στην Τρίγλια. Παντρεύτηκε την Αικατερίνη Καλαφάτη, τη µικρότερη αδερφή του Μητροπολίτη Error! Post not found for word:σµύρνης. Απέκτησε µαζί της επτά παιδιά.

Απέκτησε πλοία και ασχολήθηκε µε το εµπόριο. Πλοία του ήταν η «Κιχόνα» και «Γνωσιθέα». Το 1914 οι Νεότουρκοι επειδή αντιλήφθηκαν τη βοήθεια που παρείχε στην Ελλάδα στέλνοντας κρυφά επίστρατους για ν’ αποφύγουν την τουρκική θητεία, τον καταδίκασαν σε θάνατο. Κρυφά, τον lούλιο του 1914, πήρε τη γυναίκα του και τα παιδιά του και µε το πρόσχηµα ότι θα πάει να δει το νεοαγορασµένο πλοίο του «Γνωσιθέα», µετέβη στην Κωνσταντινούπολη. Από την Πόλη έφυγε στην Ελλάδα όπου και έµεινε.

Η προσφορά του προς τους συγχωριανούς του υπήρξε µεγάλη.

Το σπίτι του Φ. Καβουνίδη στην παλιά Τρίγλια

Όταν οι Τριγλιανοί γύρισαν από την εξορία τους στην Προύσα και βρήκαν την κωµόπολη κατεστραµµένη, δέχθηκαν την υλική βοήθεια του Καβουνίδη και του Σάπαρη. Το 1922, όπως προαναφέραµε, προσέφερε τα πλοία του για να µεταφέρει τους καταδιωκόµενους Έλληνες της Μ. Ασίας στην Ελλάδα. Εγκαταστάθηκε στον Πειραιά, όπου και πέθανε το 1940. Η κοινότητα της Ραφήνας σε ένδειξη ευγνωµοσύνης έδωσε το όνοµά του σε δρόµο της. Η κοινότητα Ν. Τρίγλιας Χαλκιδικής έστησε την προτοµή του δίπλα στην προτοµή του Χρυσοστόµου Error! Post not found for word:σµύρνης, στην πλατεία που φέρει το όνοµα του πρώτου.

 

 

Δέσποινα Παρασκευά-Κράνη
“Ν. Τρίγλια Χαλκιδικής, Ένα ταξίδι μέσα στο Χρόνο και την Ιστορία”
χορηγός – Δήμος Ν. Τρίγλιας

Οπισθόφυλλο του βιβλίου “Νέα Τρίγλια Χαλκιδικής, ένα ταξίδι μέσα στο χρόνο και την ιστορία”

Α Ρ Θ Ρ Α - Τ Η Σ - Ι Δ Ι Α Σ - Κ Α Τ Η Γ Ο Ρ Ι Α Σ :
  1. Περιοχή Προύσας
    Καταγραφή αυθεντικών μαρτυριών από περιοχές Προύσας (Bursa στα Τουρκικά) Ο κατάλογος εμφανίζεται αλφαβητικά ανάλογα με το όνομα της περιοχής της
  2. Προύσα ή Προύσσα-Bursa
    Πρωτεύουσα της ομώνυμης Περιφέρειας Προύσης στη Βορειοδυτική Τουρκία, η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη της χώρας με πληθυσμό περίπου 2.500.000 κατοίκων. Παλαιά πόλη, κτισμένη αρχικά στην Κίο, δόθηκε από τον Φίλιππο τον Ε΄ της Μακεδονίας στον Βασιλέα Προύσιο της Βιθυνίας ως δώρο για την προσφερθείσα βοήθειά του εναντίον της Περγάμου και της Ηρακλείας, ο οποίος με τη σειρά του τη μετονόμασε σε Προύσα.
  3. Βελετλέρ, Τρίγλια - μέρος 8
    Το χωριό αυτό βρίσκεται σε απόσταση είκοσι λεπτών περίπου από την Τρίγλια, στο δρόμο που οδηγεί από το Γιαλί-Τσιφλίκ στο Αναφόρι και Ντερίκιοι. Απέχει μια ώρα με τα πόδια από τη θάλασσα, μιάμιση ώρα από τη Ν. Τρίγλια, και δύο ώρες από τα Μουδανιά επίσης με τα πόδια. Το χωριό βρίσκεται πάνω σε ύψωμα. Στα πόδια του υψώματος εκτείνεται εύφορος κάμπος...
  4. Διακεκριμένοι Τριγλιανοί - Τρίγλια, μέρος 5
    Πολλοί Τριγλιανοί µε διαφορετικό τρόπο ο καθένας τους βoήθησαν τους συγχωριανούς τους, άλλοι στην παλιά Τρίγλια και άλλοι στη Νεα Τρίγλια. Εξέχουσες προσωπικότητες ήταν: ο Διόδωρος, μητροπολίτης Σισανίου, Ιωαννίκιος επίσκοπος Δεσκάτης, Μιλτιάδης Παπαλεξανδρής, δάσκαλος, Τρύφων Ευαγγελίδης, φιλόλογος, οι γιατροί Ιωάννης Τσιβάνης, Βασίλειος Βασιλειάδης, Ανέστης Τσίτερ και Ιωάννης Κρυσταλλίδης, ο Ιωάννης Σάπαρης, μεγαλέμπορος, Χρυσόστομος Ευστράτιος, Χρυσόστομος και Νικόλαος Καβουνίδης, οικογένεια εφοπλιστών.
  5. Τρίγλια (Τρίγλεια) - μέρος 2
    Η Τρίγλια της Μ. Ασίας βρίσκεται βορειοανατολικά και στα δεξιά αυτού που εισέρχεται στον κόλπο της Κίου. Είναι κτισµένη πάνω σε δυο αντικριστούς λόφους. Ο ένας λόφος ονοµαζόταν λόφος Σταυροπηγής και ο άλλος, άγριος και απότοµος, ύψους 500 µ. περίπου, επειδή ήταν γεµάτος φωλιές κοράκων και γλάρων, ονοµαζόταν Κορακοφωλιά. Το 1915 είχε 3000 περίπου κατοίκους.
  6. Τρίγλια (Τρίγλεια) - μέρος 1
    Στις ανασκαφές που έγιναν το 1853 στην Ακρόπολη των Αθηνών βρέθηκε μια πλάκα. Εκεί αναφέρεται και κάποια πόλη με το όνομα Βρύλειο. Από το εύρημα αυτό πληροφορούμαστε ότι το Βρύλειο ήταν ελληνικό, χτίστηκε περίπου το 500 ή το 487 π.Χ. και έγινε σύμμαχος των Αθηναίων για να προφυλαχθεί από τις επιθέσεις των Περσών. Οι περιγραφές των αρχαίων για την τοποθεσία του Βρυλείου –αναφέρονται ως κοντινές πόλεις η Σιγή (Σιγείς), η Κίος (Κιανοί), με τις οποίες γειτονεύει και η Τρίγλια της Μ. Ασίας- οδηγούν τον Τριγλιανό φιλόλογο Τρύφωνα Ευαγγελίδη στο συμπέρασμα ότι η Τρίγλια βρισκόταν στην περιοχή του αρχαίου Βρύλειου.
  7. Οι Ένοχοι - κεφάλαιο 1
    Στις 3 Φεβρουαρίου 1451, τα ανάκτορα του Μουράτ του δεύτερου στην Αδριανούπολη ήταν καταστόλιστα και άστραφταν απ’ την πολυτέλεια και τη μεγαλοπρέπεια. Έλαμπαν απ’ τις χρυσοκέντητες φορεσιές των αυλικών και χίλια χρώματα αντανακλούσαν απ’ τα διαμάντια και τα ακριβά πετράδια, που στόλιζαν τις αστραφτερές στολές του σουλτάνου και των μεγιστάνων της αυλής του. Ήχοι ανατολίτικης μουσικής, κύμβαλα και ζουρνάδες αντηχούσαν στους χρυσοστόλιστους οντάδες του σεραγιού.
  8. Αρτάκη
    Η συλλογή του ιστορικού και λαογραφικού υλικού που παρουσιάζεται στην παρούσα εργασία ξεκίνησε γύρω στο 1995 και συνεχίζεται μέχρι και σήμερα. Περιλαμβάνει αποσπάσματα από συνεντεύξεις προσφύγων πρώτης και δεύτερης γενιάς που παρουσιάζονται κάθε φορά στο σχετικό κεφάλαιο ή παράγραφο, όπως η ζωή στις αλησμόνητες πατρίδες και τα πρώτα χρόνια της προσφυγιάς, παραμύθια, τραγούδια κ.λ.π.