Στράντζα

Εκκλησιαστικά υπάγονταν στην Μητρόπολη Τυρολόης και Σιρέντζιου και διοικητικά στο Σαντζάκι Τσατάλτζας της Νομαρχίας Κωνσταντινουπόλεως. Οι Έλληνες κάτοικοι της Στράντζας υπολογίζονταν πριν από τους διωγμούς του 1914 σε 7.000 (περίπου 1500 οικογένειες) και 15 οικογένειες Τούρκων. Οι κάτοικοι ασχολούνταν κυρίως με την υλοτομία, την κτηνοτροφία, και την γεωργία. Γύρω στις 500 οικογένειες είχαν στην κατοχή τους 1000 περίπου στρέμματα κατάλληλα για την γεωργία και την κτηνοτροφία. Στη Στράντζα κτίστηκε το 1824 η εκκλησία του Αγ. Γεωργίου. Επίσης υπήρχαν τα αγιάσματα του Αγίου Γεωργίου και της Παναγίας της Θεοτόκου. Στα τέλη του 19ου υπήρχε μια εξατάξια Αστική Σχολή με 4 δασκάλους και 150 μαθητές, ένα Παρθεναγωγείο με μια δασκάλα και 80 μαθήτριες και ένα Νηπιαγωγείο με μια δασκάλα και 150 μαθητές. Στις 14 Απριλίου του 1914 οι κάτοικοι εκδιώχθηκαν και υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν κινητή και ακίνητη περιουσία και με ατμόπλοια να μεταφερθούν στη Θεσσαλονίκη και στην Καβάλα, απ’ όπου διασκορπίσθηκαν στην Κεντρική και την Ανατολική Μακεδονία. Στη Νάουσα σχημάτισαν την Νέα Στράντζα.

Πηγή: Εθνολογικό Μουσείο Θράκης

« Back to Glossary Index

Author: Μνήμες

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *