Πατρίδες

Σε μια εποχή γενικής απαξίωσης των πάντων, αλίμονο, σε μια περίοδο όπου όλα δοκιμάζονται, ο συνεκτικός δεσμός της  κοινωνίας βάλλεται, η γνωστή παραδοσιακή κλίμακα αξιών καταρρέει παταγωδώς, τα νέα πρότυπα προβάλουν, προσβάλλουν και υποδουλώνουν…εμείς, εδώ και σε τούτη τη γωνιά, το αποτολμούμε…Συνεχίζουμε, τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι, να ασχολούμαστε με τα ακανθώδη… αυτά που ο πανδαμάτωρ χρόνος απωθεί βίαια και καταλυτικά…

Τις μνήμες…

Όλα εκείνα τα περασμένα, μα ποτέ λησμονημένα, μικρό αντίδωρο στο πέρασμα  της ζωής… αλλά και  ως ένα πολύτιμο και σοβαρό εργαλείο δουλειάς, που σκοπό έχει τη γνώση και τη μεταφορά της στους νέους μας, παρακαταθήκη  αιώνων, ιερή μυσταγωγία, που ως εκπαιδευτικός νιώθω τη συγκίνηση ιδιαίτερη να εμφιλοχωρεί στις καρδιάς τα φυλλοκάρδια…

Το γιατί είναι γνωστό μα και εξηγήσιμο.

Η ανάδειξη αυτών των μοναδικών, των πολύτιμων, τα «ακριβά» ενός ολάκερου λαού, κινητήριος μοχλός προόδου και πολιτισμού, ανεκτίμητος θησαυρός.

Αναζητούμε τα χνάρια της ιστορικής μας μνήμης, με μια καινούργια δυναμική προσπάθεια στην αργοπορημένη αφύπνιση της αυτογνωσίας μας γιατί…

Μα γιατί «ο χρόνος της μνήμης μας είναι και ο χρόνος της ύπαρξης μας»

Κωνσταντίνος Νίγδελης
Εκπαιδευτικός- συγγραφέας


Άρδασσα ή Άρτασα του Πόντου

Η Άρδασσα έλεγχε μια από τις έξι οχυρές θέσεις του “θέματος” Χαλδείας στον εμπορικό δρόμο που συνέδεε την Τραπεζούντα με το Ερζερούμ. Στη γύρω περιοχή έδρασαν, ανακόπτοντας τους Τουρκομάνους και Πέρσες, σπουδαίοι Βυζαντινοί στρατηγοί, τα κατορθώματα των οποίων θρυλούνται από τον ποντιακό λαό ως και σήμερα στα Ακριτικά Έπη.

Posted in Μικρά Ασία, Πόντος | Tagged , | Leave a comment

Το κουρμπάνι των Θρακιωτών

Άρρηκτα δεμένο με τη θρακιώτικη παράδοση και εν μέρει με τη ζωή είναι το έθιμο του κουρμπανιού, της θυσίας δηλαδή, στη μνήμη του προστάτη των αμπελιών Άγιου Τρύφωνα, ενός μάρτυρα της Εκκλησίας από τη Θράκη, που αποτελεί τη χριστιανική εκδοχή του θεού Διόνυσου, ο οποίος έμαθε στους Θράκες και σε άλλους Έλληνες την καλλιέργεια της αμπέλου και την Παρασκευή του εύγευστου κρασιού όλων των ποικιλιών και όλων των γεύσεων.

Posted in Έντυπο, Θράκη, Πόντος | Tagged , | Leave a comment

Ηλίας Ντεγιάννης

Έλληνας αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού. Κατά τη διάρκεια της κατοχής ήταν αρχηγός της αντιστασιακής ομάδας ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ. Συνελήφθη από τους Γερμανούς, βασανίστηκε και εκτελέστηκε στις 18 Ιουνίου 1943 με την κατηγορία των φθορών…

Posted in Epifaneis, Αττική, Ελλάδα, Επιφανείς Έλληνες | Leave a comment

Χαμιντιές (Μουραδιές)

Το χωριό είναι πεδινό κτισμένο κοντά στις όχθες του ποταμού Έρμου (Γκεντίζ) που το κάνει να είναι πολύ εύφορο. Ο Έρμος ποταμός, όπως μας έλεγαν οι κάτοικοι του Χαμιντιέ, ήταν βαθύς και πλατύς που είχε και άφθονα ψάρια.

Posted in Βιβλία Σμύρνης, Βίοι Ομογενών, Ιστορία, Μικρά Ασία, Προσφυγιά, Σμύρνη | Leave a comment

Κώστας Περρίκος

Kεντρώος αντιβασιλικός αξιωματικός της αεροπορίας ο Κώστας Περρίκος. Ίδρυσε τον Οκτώβριο του 1941 την «ΠΕΑΝ», την τέταρτη σε δύναμη και σπουδαιότητα αντιστασιακή οργάνωση μετά το ΕΑΜ, ΕΔΕΣ και ΕΚΚΑ.

Posted in Epifaneis, Ελλάδα, Επιφανείς Έλληνες | Leave a comment

Αλέξανδρος Καΐρης

Συνελήφθη από τους Γερμανούς αξιωματικούς της GFP στις 27 Απριλίου 1943. Οδηγήθηκε στις φυλακές Αβέρωφ και μετά στον Πειραιά για ανάκριση. Βασανίστηκε σκληρά από τους Γερμανούς για τέσσερα ημερόνυχτα. Όμως δεν λύγισε και δεν αποκάλυψε τίποτα για την αντιστασιακή οργάνωση που υπηρετούσε. Εκτελέστηκε στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής 2/11/1943.

Posted in Epifaneis, Ελλάδα, Επιφανείς Έλληνες | Leave a comment

Παρεκκλήσια Τρίγλιας

Στην Τρίγλια υπήρχαν παρεκκλήσια τόσο εντός του οικισμού, όσο και εκτός αυτού. Μαρτυρίες για τα παρεκκλήσια αντλούμε από τις προφορικές μαρτυρίες που περιλαμβάνονται στο Αρχείο Προφορικής Παράδοσης του Κέντρου Μικρασιατικών Σπουδών (ΚΜΣ).

Posted in Βιβλία, Μικρά Ασία, Τρίγλια | Tagged | Leave a comment

Η εκκλησία Αγίου Γεωργίου

Η εκκλησία Αγίου Γεωργίου Κάτω ανεγέρθηκε τον 17ο αιώνα και περιγράφεται στο αρχείο ΜΚΣ ως: “Την εκκλησία αυτή τη λέγαμε ο Κάτω Άϊ Γιώργης για να την ξεχωρίζουμε από τον Απάνω Άϊ Γιώργη στον Επάνω μαχαλά. Ήταν πέτρινη, μεγάλη εκκλησία, μεγαλύτερη από τον Απάνω Άϊ Γιώργη. Δυό φορές το χρόνο γινόταν μονεκκλησιά, εκεί χωρούσε όλο το εκκλησίασμα.

Posted in Ασία, Μικρά Ασία, Τρίγλια | Tagged | Leave a comment

Leave a Reply

  Subscribe  
Notify of