Κύπρος

Κατεχόμενοι Δήμοι της Κύπρου

Μνήμη που ποτέ δεν κοιμάσαι, που ξαγρυπνάς σαν δάδα επάνω απ΄ τις προσμονές μας, έλα και πάλι να φωτίσεις χώματα ιερά, μέρη κρυμμένα στην ομορφιά μιας συλημένης άνοιξης .

Αμμόχωστος, Κερύνεια, Μόρφου, Λάπηθος, Λύση, Ακανθού, Κυθρέα, Λευκόνοικο !

Αλησμόνητες πατρίδες του Βορρά, που σεργιανάτε σαν τραγούδι μοναχικό, τραγούδι μυροβόλο μες στη σκέψη μας.  Μνήμες γεμάτες από χαρές που μας κλέψανε, καημούς που μας στοιχειώσανε.

Τι να πρωτοθυμηθεί η Αγάπη;  Το γλυκό ψίθυρο της θάλασσας επάνω στις χρυσωμένες  αμμουδιές;  Το παιχνίδισμα του ήλιου επάνω στα δέντρα, τους ανθούς και τα περβόλια της καρδιάς μας;  Ή μήπως το πλατύ χαμόγελο της ευτυχίας,  βγαλμένο ίσια απ΄ την ψυχή των ανθρώπων, τα ονείρατα των παιδιών, τις προσδοκίες των μεγάλων;

icon-car.pngKML-LogoFullscreen-LogoQR-code-logoGeoJSON-LogoGeoRSS-LogoWikitude-Logo
Λευκωσία

loading map - please wait...

Λευκωσία 35.040016, 33.123905 Η Λευκωσία είναι η μόνη πόλη στον κόσμο που είναι διαιρημένη ανάμεσα σε δυο χώρες. Γεγονός που αποτελεί μαύρο σημάδι στ\' ανθρώπινα δικαιώματα του εικοστού-πρώτου αιώνα.

Μέρες που κυλούσαν σαν βαρκούλα ταξιδιάρα επάνω στις μικρές μας, ανθρώπινες ευτυχίες. Και νύχτες που κλείνανε στη σιωπή τους τις ανάσες του μόχθου και του έρωτα της γης μας.

Περνά το Σήμερα στο Χτες επάνω, όπως περνά το χάδι μιας μητέρας στα σγουρόμαλλα τα όνειρα παιδιού. Γλυκά, μα και με έγνοια  για το Αύριο. Χρόνος δεμένος με τους κρίκους μιας αέναης πατρίδας, π’ αναστενάζει  μες  στο μαχαίρι του εχθρού, στην κόψη του πόνου, στη ρημαγμένη πίστη μας, στην ακοίμητη  ελπίδα μας.

Και στα γκρεμίσματα μέσα, χρόνια πολλά, χρόνια σκληρά,  αφήνει τους ψιθύρους της η απαντοχή μας. Σμίγει του βουνού μας η ψηλή περηφάνια με τη γαλάζια προσδοκία του γιαλού .

Κάποτε τα σπίτια κλείνανε τον τίμιο σκοπό μας. Και στα σχολειά η μέρα κυνηγούσε τις βαθιές μας πεθυμιές. Τα κάστρα προστατεύανε την ειρηνική προέκταση του ΄Ηλιου μας. Και το ταξίδι αρχίναγε και τέλειωνε στην ευδαιμονία  που κυκλώνει τις μικρές ζωές των μεγάλων μας στιγμών.

Τώρα σηκώθη άνεμος πικρός και σκόνη της ερήμου τόσων χρόνων έχει σκεπάσει όσα ατέλευτα μας χάριζε ετούτη η ευλογημένη ζήση στις  πατρίδες του μυρωμένου κάμπου, του λεμονανθού και της πρασινογάλανης θάλασσάς μας.

Μα το ταξίδι μας σταματημό δεν έχει. Κι η μνήμη δεν αφήνει το σκοπό μας να κοπάσει. Ακίνητος, με βλέμμα στραμμένο στον παράδεισο που κλέψαν τα φουσάτα του χαλασμού και της παράνοιας, προσμένει τις καμπάνες  χαρμόσυνα να σημάνουν   της λευτεριάς τη μεγάλη ώρα.

 

Ελένη Αρτεμίου Φωτιάδου
Κύπρος

____________________________________

Με αφετηρία το εισαγωγικό αυτό άρθρο της Ελένης Αρτεμίου Φωτιάδου οι ΜΝΗΜΕΣ ξεκινούν σήμερα μια προσπάθεια κάλυψης των κατεχόμενων χωριών και κωμοπόλεων της Κύπρου. Ευχαριστούμε την Ένωση Κατεχόμενων Δήμων που παραχώρησε το θαυμάσιο υλικό που θ’ απολαύσουμε τις επόμενες εβδομάδες. Πιο πολύ όμως ευχαριστούμε την εκπαιδευτικό, συγγραφέα και Διευθύντρια δημοτικού σχολείου της Κύπρου κυρία Ελένη Αρτεμίου Φωτιάδου η οποία με χαρά άκουσε το κάλεσμα από τις ΜΝΗΜΕΣ και ανταποκρίθηκε. Θα την αφήσουμε να μας ξεναγήσει στα μέρη που μόνον Κύπριοι γνωρίζουν, για τα οποία μόνον Κύπριοι δακρύζουν και πονούν.

«Στα παιδικά μου χρόνια άκουγα αεροπλάνο και έβαζα τα κλάματα»

Τα τραύματα που άφησαν στο υποσυνείδητο της τα όσα οι αισθήσεις της κατέγραψαν την 14η Αυγούστου του 1974 όταν οι Τούρκοι μπήκαν στο χωριό της αλλά και τα τραύματα των γονιών της, τραύματα που ξεπηδούσαν μέσα από ιστορίες, εικόνες και κενά βλέμματα, μέσα στα οποία μεγάλωσε έστω και αν ένα χρόνο μετά την εισβολή όλη η οικογένεια μετανάστευσε στην Αδελαΐδα, καθόρισαν τη ζωή της.

Posted in Ιστορία, Ιστορική μελέτη, Κύπρος, Ντοκουμέντο, Προσφυγιά | Leave a comment

Κακώς κείμενα: Το τέλος της Ομορφιάς

Χωρίς αυτά, με λίγα λόγια χωρίς την απτή (και όχι την ακαδημαϊκή) παράδοση, την συλλογική παρακαταθήκη που με την σημερινή κατάσταση δεν μπορεί να επιβιώσει γιατί χάνεται όχι από τα βιβλία αλλά από το οξυγόνο της γειτονιάς μας, άρα από μέσα μας, η όποια «καλλιτεχνική» παραγωγή δεν μπορεί να υπάρξει τίποτα άλλο παρά ανερμάτιστη, αποπροσανατολισμένη, κακοχυμένη και ευτελής, όπως είναι και ο κατακερματισμένος αισθητικά και ιδεολογικά κόσμος που την περιβάλλει.

Posted in Αθήνα, Αττική, Ελλάδα, Κύπρος | Tagged , , | Comments Off on Κακώς κείμενα: Το τέλος της Ομορφιάς

Γρηγόρης Αυξεντίου

Ο Γρηγόρης Αυξεντίου γεννήθηκε στο χωριό Λύση της επαρχίας Αμμοχώστου. Μετά το δημοτικό σχολείο φοίτησε στο Ελληνικό Γυμνάσιο Αμμοχώστου και είχε μεγάλη αδυναμία στη Ιστορία. Ως μαθητής υποδύθηκε το ρόλο του Αρχιεπισκόπου Κυπριανού σε δράμα με βάση το γνωστό ποίημα του Βασίλη Μιχαηλίδη «Η 9η Ιουλίου 1821».

Posted in Ιστορία, Ιστορική μελέτη, Κύπρος | Tagged , , | Comments Off on Γρηγόρης Αυξεντίου

Κυπρος 1945

Περιλαμβάνονται εδώ μερικές μαυρόασπρες φωτογραφίες από την Κύπρο και τον Αύγουστο του 1945. Οι φωτογραφίες αυτές ανήκουν στο αρχείο Library of Congress της Αμερικής, στον κατάλογο εκτυπωμένου υλικού και φωτογραφιών (Prints & Photographs Catalog).

Posted in Κερύνεια, Κύπρος, Φωτογραφίες | Comments Off on Κυπρος 1945

Τα αρχαία ευρήματα της Κύπρου

Ο μεγάλος αρχαιολόγος της Κύπρου Βάσος Καραγιώργης σε βιβλίο του με τίτλο “Ancient Art from Cyprus: The Cesnola Collection” (βλ. εικόνα 7), έκδοση 2000, μιλάει για μια συλλογή αρχαίων της Κύπρου κατά τον 19ο αιώνα που βρίσκεται στην Αμερική. Η συλλογή χιλιάδων αρχαιοτήτων είναι λεία του «κυρίου» Palma di Cesnola (Πάλμα Τσεσνόλα, βλ. εικ. 2), «συναδέλφου» του Άγγλου Λόρδου Έλγιν.

Posted in Αρχαιοκαπηλία, Βόρεια Κύπρος, Κύπρος | Comments Off on Τα αρχαία ευρήματα της Κύπρου

ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΚΥΠΡΙΩΝ;

Με την κατάκτησή της από τους Τούρκους το 1571 μ.Χ. και μετά από μια τυραννική, καταπιεστική διακυβέρνηση των κατακτητών στα επόμενα 300 χρόνια οι κάτοικοί της μειώθηκαν από 1.2 εκατομμύρια στους 150 χιλιάδες (εφημ “The Ottawa Free Trader”, 1859).

Posted in Αρχαιοκαπηλία, Βόρεια Κύπρος, Κατοχή, Κύπρος, Ντοκουμέντο | Comments Off on ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΚΥΠΡΙΩΝ;