Αλησμόνητες Πατρίδες

Category Archives: Κωνσταντινούπολη

Κωνσταντινούπολη σε καρποστάλ

Η μεγαλύτερη πόλη της Τουρκίας, με πληθυσμό πέραν των 11 000 000 κατοίκων. Υπήρξε πρωτεύουσά της μέχρι το 1923 και είναι το σημαντικότερο οικονομικό και πολιτισμικό κέντρο της. Διαιρείται σε τέσσερα διαμερίσματα (η κυρίως πόλη, η περιοχή ανατολικά του Κεράτιου κόλπου, τα προάστια, τα Πριγκηπονήσια).

Οι ταφόπλακες… μιλούν

Στο σύντομο σημείωμά μας δεν πρόκειται να ασχοληθούμε με τον πραγματικά καταπληκτικό ναό μα ούτε με τους θρύλους και τις παραδόσεις οι οποίες τον καλύπτουν αλλά… τον προαύλιο χώρο του. Που μας άφησε άφωνους, ίσως άναυδους, ενδεχόμενα θυμωμένους, από την αμετροέπεια με την οποία εμείς οι ρωμιοί αντιμετωπίζουμε την όποια ιστορία μας, τις προγονικές ρίζες, με μια ιδιαίτερη επισήμανση: ο γράφων δεν πάσχει από προγονολατρεία μα ούτε από φονταμενταλισμό… αλλά απλά θέλει να πιστεύει από ρομαντισμό και ίσως-ίσως ένα βαθύ σεβασμό προς τους νεκρούς.

Σωτήριον έτος 2012…

Συνθήκες: Σκοτεινός ουρανός, βροχή και χιόνι μαζί, θερμοκρασίες χαμηλές με την παγωνιά να διαπερνά στο μεδούλι, άνεμοι να «θερίζουν», να κόβουν την ανάσα…
Πόλη : Κωνσταντινούπολη… η Βασιλεύουσα του Κωνσταντίνου.
Περιοχή:Ταξίμ
Ιδιαίτερος χώρος: Ιερός Ναός Αγίας Τριάδος…έργο του 1880

Βασιλική Κιστέρνα

Πρόκειται για τη μεγάλη υπόγεια δεξαμενή η οποία βρίσκεται δίπλα στην Αγία Σοφία. Κατασκευάστηκε από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό, μετά τη στάση του Νίκα (532), για την αποθήκευση και προμήθεια νερού κυρίως του Μεγάλου Παλατιού.

Διεθνές Κέντρο Ελληνικών Ερευνών

«Όσα φέρνει μια στιγμή δεν τα φέρνει ο χρόνος». Αυτό είναι το ρητό που διάλεξα εδώ παρουσιάζοντας την τόσο σημαντική έρευνα, δραστηριότητα και πάνω από όλα δημιουργία του Διεθνούς Κέντρου Ελληνικών Ερευνών που εδρεύει στη Γαλλία. Στην όμορφη ιστοσελίδα του Κέντρου μπορεί ο αναγνώστης να βρει αρκετό υλικό για τις δραστηριότητες του. Το Δ.Κ.Ε.Ε. αποτελεί ένα σημαντικότατο πνευματικό Κέντρο προώθησης του Ελληνικού Πολιτισμού της Διασποράς.

Εγκώμια και θρήνοι…

Ο αριθμός των Ελλήνων συγγραφέων για τις αλησμόνητες πατρίδες δεν έχει τέλος και αρχή. Χιλιάδες σελίδες πλημμυρίζουν την Ελληνική Γραμματεία γιατί στην ψυχή των προσφύγων θα υπάρχει πάντα ο μυστικός λυγμός για τις μαγικές πολιτείες που χάθηκαν…

Η Μεγάλη του Γένους Σχολή

Το ότι η Κωνσταντινούπολη μετά την άλωσή της και μέχρι τα χρόνια της ανεξαρτησίας της Ελλάδος ήταν και παρέμεινε το κέντρο και η κατ’ εξοχήν πρωτεύουσα του γένους σίγουρα δεν αμφισβητείται. Με το πέρασμα όμως των χρόνων το κέντρο βάρους αρχίζει να μετατοπίζεται προς τα Επτάνησα, στο ΔυτικόΑιγαίο και σε όλες τις άλλες ακμάζουσες Ελληνικές παροικίες της Διασποράς και στη Μητροπολιτική Ελλάδα χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η Κωνσταντινούπολη έχασε μονομιάς την υπόστασή της.

Η ελληνική παιδεία στην Ίμβρο

Το 1923 η Ίμβρος και η Τένεδος, αφού κατέθεσαν στο βωμό των αγώνων του Έθνους το μερίδιό τους σε θυσίες (το 1920 πολεμούσαν στη Μικρασία 350 περίπου Ίμβριοι και 150 Τενέδιοι [1]) βρίσκονται, άμοιρες και εγκατελειμμένες, υπό τουρκική κυριαρχία, απογυμνωμένες απότ τις πιο εύρωστες δυνάμεις τους. Αυτοί που έμειναν στην πατρώα γη “κατ’ επίμονον αξίωσιν και επιταγήν της Ελληνικής Κυβερνήσεως”[2] αποκόπτονται τελικά οικτρά όχι μόνο από την Ελλάδα, αλλά και από τον Ελληνισμό της Κωνσταντινουπόλεως

“Οι Ένοχοι”

Ένα βιβλίο του Αλέκου Αγγελίδη που καλύπτει ιστορικά γεγονότα της πτώσης της Πόλης το 1453. Τα αναφερόμενα ιστορικά γεγονότα αντλήθηκαν από ιστορικές μελέτες και συγγράμματα διακεκριμένων Ελλήνων και ξένων επιστημόνων, ιστορικών και βυζαντινολόγων ή συμπεριλήφθηκαν σαν θετικά συμπεράσματα από διασταυρωμένες ιστορικές πληροφορίες.

Οι Ένοχοι – κεφάλαιο 1

Στις 3 Φεβρουαρίου 1451, τα ανάκτορα του Μουράτ του δεύτερου στην Αδριανούπολη ήταν καταστόλιστα και άστραφταν απ’ την πολυτέλεια και τη μεγαλοπρέπεια. Έλαμπαν απ’ τις χρυσοκέντητες φορεσιές των αυλικών και χίλια χρώματα αντανακλούσαν απ’ τα διαμάντια και τα ακριβά πετράδια, που στόλιζαν τις αστραφτερές στολές του σουλτάνου και των μεγιστάνων της αυλής του. Ήχοι ανατολίτικης μουσικής, κύμβαλα και ζουρνάδες αντηχούσαν στους χρυσοστόλιστους οντάδες του σεραγιού.

Οι Ένοχοι – κεφάλαιο 2

Η Μαύρη θάλασσα ήταν τρικυμισμένη και φουρτουνιασμένη όλον εκείνο τον Οκτώβρη του 1449. Κι όσο ο μήνας έφευγε, τόσο περισσότερο αγρίευαν τα νερά της. Ένα καράβι βολόδερνε όλη την ημέρα ανάμεσα στα μανιασμένα κύματα στ’ ανοιχτά της θάλασσας, μπροστά στην Αμισό, στην αρχαία πόλη του Μιθριδάτη. Τα αφρισμένα κύματα μια τό ‘φερναν κοντά στην ξηρά και μια το ξεμάκραιναν πέρα στ’ ανοιχτά, ώσπου χάνονταν μακριά στο βάθος, πίσω απ’ τις άγριες κορυφές των υδάτινων βουνών που προσπαθούσαν να το κατασπαράξουν.