Αλησμόνητες Πατρίδες

Category Archives: Έγγραφα

Διαμάχη Πολυλά-Ζαμπέλιου

Η διαμάχη του Πολυλά-Ζαμπέλιου για το έργο του Σολωμού στο ρομαντικό πλαίσιο (αισθητικό, ιστορικό πλαίσιο). Δρ. Πιπίνα Δ. Έλλη (Σεπτέμβριος, 1997, Σύδνεϋ) Εισαγωγή Η σοβαρή μελέτη του έργου του Διονύσιου Σολωμού…

Η διαχρονική συμβολή της Ελληνικής

Κυκλοφόρησε στην Αθήνα από τις Εκδόσεις Παπαζήση ένας τόμος με τίτλο Η διαχρονική συμβολή της Ελληνικής σε άλλες γλώσσες σε επιστημονική επιμέλεια του γνωστού γλωσσολόγου και ελληνιστή Δρα Γιώργου Καναράκη, Καθηγητή στη Σχολή Ανθρωπιστικών Σπουδών και Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Charles Sturt.

“Έλληνες Οθωμανοί” 1877

Αυτό που χαρακτηρίζει τον Έλληνα είναι το ταλέντο του για μηχανορραφίες και μια έλλειψη ικανότητας να τοποθετεί το προσωπικό του συμφέρον μετά από το συμφέρον της χώρας του. Αλλά δεν μπορεί να αρνηθεί κανείς ότι σημαντική πρόοδος έχει γίνει εκ μέρους της Ελλάδος αφού αποτίναξε τον Οθωμανικό ζυγό, πολύ περισσότερο από ότι θα ήταν αν είχε παραμείνει υπόδουλη.

Γράμμα στην Κατερίνη

Αν υποτεθεί ότι θέλουμε να εκσυγχρονίσουμε την Κατερίνη και να εφαρμόσουμε σύγχρονους πολεοδομικούς κλπ. κανονισμούς, θα έπρεπε να διαθέτουμε πάρκιγκ για 4 αυτοκίνητα για κάθε κατάστημα. Η προτεινόμενη αγορά δεν διαθέτει ούτε ένα. Τους 170 χώρους του υπόγειου πάρκιγκ, που προβλέπει η πρώτη φάση των έργων, θα καλύψουν μόνο τα αυτοκίνητα του προσωπικού των καταστημάτων και των υπαλλήλων του Δημαρχείου.

Πανω απο εκατο χρονια μετα…

Εμείς οι πιο παλιοί αναφερόμενοι στο παρελθόν με νοσταλγία μιλάμε για τους «παλιούς καλούς καιρούς». Στο ίδιο μοτίβο ο πατέρας μου πάντα έλεγε: «Κάθε πέρυσι και καλύτερα». Νομίζω πολλοί συμπατριώτες μας σήμερα ταυτίζονται με τέτοιες φράσεις πολύ εύκολα, αντιλαμβανόμενοι τις δυσκολίες διαβίωσης μιας κοινωνίας που την έχει διαφθείρει η απληστία εκείνων που μπορούν γιατί βρέθηκαν σε θέση ισχύος, κι εκείνων που η καθημερινή και άνιση πάλη επιβίωσης με τα φαινόμενα είναι δεδομένη.

Περι των γενοκτονιων…

Στο πλαίσιο των ερευνών για τις γενοκτονίες, καλούμαστε συχνά ν’ απαντήσουμε στην ακόλουθη σύγκριση: το Shoah είναι συγκρίσιμο με τις άλλες γενοκτονίες από την άποψη των αποζημιώσεων; Αυτό το είδος ερωτήσεων που θέτει το πρόβλημα της σύγκρισης ποτέ δεν στερείται υπονοουμένου. Είναι, επομένως, απαραίτητο να καταδείξουμε τον παραλογισμό μιας τέτοιας σύγκρισης.

Καραμανλήδεια Γραφή

Η καραμανλήδεια γραφή είναι μια συμβατική γραφή της τουρκικής γλώσσας με ελληνικούς χαρακτήρες αντί των αραβικών που χρησιμοποιούσαν οι τουρκόφωνοι Έλληνες των ανατολικών επαρχιών της Μικράς Ασίας, οι οποίοι αποκαλούντανκαραμανλήδες, εξ ου και η ονομασία αυτής της γραφής. Πρώτη επίσημη εμφάνιση της γραφής αυτής σημειώνεται το 1713 και είχε τόση απήχηση που διατηρήθηκε επί δύο αιώνες.

Απογραφή Μακεδονίας 1882

Στα πλαίσια του φορολογικού προγραμματισμού του το Οθωμανικό κράτος κυρίως στα τελευταία χρόνια της αυτοκρατορίας προέβη στην απογραφή του πληθυσμού προκειμένου να διαπιστώσει τις οικονομικές του δυνατότητες. Η πρώτη οργανωμένη απογραφή πληθυσμού έγινε από τον σουλτάνο Mahmud II μεταξύ των ετών 1830-1838 και περιέλαβε δέκα εγιαλέτια.

Το Καπούτι

Στις 11 Ιανουαρίου ’12, παρουσιάστηκε στα Εξάρχεια ένα πρωτότυπο ημερολόγιο του 2012 της ποιήτριας και κόρης προσφύγων από την περιοχή Καπουτίου της Μόρφου στην Κύπρο, Άντρεας Δημητρίου. Το ημερολόγιο περιλαμβάνει ποίηση και φωτογραφίες της συγγραφέα και διατίθεται στο βιβλιοπωλείο των εκδόσεων Αρμός στην Αθήνα. Την έκδοση που απεικονίζει την ομορφιά των κατεχόμενων περιοχών σε συνδυασμό με την ερήμωση, τη νοσταλγία και τον ρεαλισμό προλογίζει ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών, Θεοδόσης Πελεγρίνης ενώ επίσης συμμετείχαν οι Νάνος Βαλαωρίτης, Βάσια Καρκαγιάννη-Καραμπελιά κ.ά.

Εμπόριο Τραπεζούντα-Σαμψούντα 1855

Στατιστικές εποχής καταγεγραμμένες στο βιβλίο “REPORT OF SMYRNA” 1856 ΛΟΝΔΙΝΟ.
Πίνακας της Αμισού (Σαμψούντος)
Δημοσιεύομε ενταύθα πίνακαν του εμπορίου της Αμισού (Σαμψούντος) κατά το έτος 1855. Ο πίνακας ούτος είναι ακριβής διότι συνετάχθη επί τη βάσει βεβαίων πληροφοριών…

Η ελληνική παιδεία στην Ίμβρο

Το 1923 η Ίμβρος και η Τένεδος, αφού κατέθεσαν στο βωμό των αγώνων του Έθνους το μερίδιό τους σε θυσίες (το 1920 πολεμούσαν στη Μικρασία 350 περίπου Ίμβριοι και 150 Τενέδιοι [1]) βρίσκονται, άμοιρες και εγκατελειμμένες, υπό τουρκική κυριαρχία, απογυμνωμένες απότ τις πιο εύρωστες δυνάμεις τους. Αυτοί που έμειναν στην πατρώα γη “κατ’ επίμονον αξίωσιν και επιταγήν της Ελληνικής Κυβερνήσεως”[2] αποκόπτονται τελικά οικτρά όχι μόνο από την Ελλάδα, αλλά και από τον Ελληνισμό της Κωνσταντινουπόλεως

Μουσείο Αιγινίου και Πιερίας

Ο Τάσος Τερζής είναι ένας τρανός Έλληνας. Δεν έχει σπαταλήσει τις μέρες και τις νύχτες του σε άσκοπες εξόδους. Δεν έχει χάσει χρόνο σε ανούσιες ασχολίες που δεν προσφέρουν ηθική ικανοποίηση που δεν έχουν ως αποτέλεσμα τη δημιουργία. Και δεν είναι μόνο τούτο, παρά έχει ξοδέψει ένα βιος για να συλλέξει τα νομίσματα, τις φωτογραφίες, τις ζωγραφιές, τις εφημερίδες, τα περιοδικά, τα στυλό, τα ωρολόγια, τους αναπτήρες, τα σκαλιστά, τις αγιογραφίες κλπ κλπ που έχει μέσα σ’ εκείνο το σπίτι που ο ίδιος μεγάλωσε και διαμόρφωσε και συνεχίζει να διαμορφώνει συνεχώς για να χωρέσει όλη αυτή του την αγάπη.