Το ολοκαυτωμα της Μασαντα

Καθώς το 73 μ.Χ. η φοβερή δέκατη ρωμαϊκή λεγεώνα προετοιμάζονταν για την τελική σαρωτική επίθεση κατά του ισχυρού φυσικού φρουρίου της Μασάντα στην Ιουδαία, που το περιέβαλαν ογκώδεις γρανίτινοι βράχοι, οι αρχηγοί των Εβραίων Ζηλωτών που αμύνονταν σ’ αυτό κατέληξαν σε μια τρομερή απόφαση.

Continue Reading →

Οι Ένοχοι – κεφάλαιο 3

Στις 28 Μαΐου 1451, ένα καράβι έφτασε στην Κωνσταντινούπολη απ’ την Τραπεζούντα. Δυο-τρεις άνθρωποι βγήκαν βιαστικά στη στεριά, μόλις το καράβι πλεύρισε κι έριξε την άγκυρά του στο λιμάνι. Κάλεσαν τον πρώτο αμαξά και του έδωσαν εντολή να τους πάει στα ανάκτορα των Βλαχερνών. Ο αυτοκράτορας τη μέρα εκείνη ήταν στο κυνήγι. Κυνηγούσε αγριογούρουνα έξω απ’ την Κωνσταντινούπολη μαζί με μια μεγάλη ομάδα αρχόντων. Ένας καβαλάρης έφυγε βιαστικός απ’ τα ανάκτορα και με καλπασμό έφτασε στον τόπο του κυνηγιού.

Continue Reading →

Οι Ένοχοι – κεφάλαιο 14

Στην αριστερή όχθη του χειμάρου του Λύκου πολυάριθμοι Τούρκοι στρατιώτες δούλευαν ασταμάτητα. Έσκαβαν τάφρους, σήκωναν αναχώματα κι έχτιζαν διάφορα οχυρώματα με πέτρες, χώματα και κορμούς δέντρων. Σαν ετοιμάστηκε το μέρος που είχε διαλέξει ο ίδιος ο Μωάμεθ για την εγκατάσταση του στρατηγείου του πάνω στο ύψωμα του Μάλτεπε, στήθηκε η πολυτελής και επιβλητική σκηνή του. Ακριβώς στο ίδιο μέρος και περίπου δυο χιλιάδες διακόσια μέτρα μακριά απ’ τα τείχη της Πόλης κι απέναντι απ’ την πύλη του Ρωμανού, είχε στήσει κι ο πατέρας του, Μουράτ ο ΙΙ, τη σκηνή του, όταν, πριν από τριάντα χρόνια, το 1422

Continue Reading →

Οι Ένοχοι – κεφάλαιο 15

Ο αυτοκράτορας, που γνώριζε το βαΐλο, τον άφησε να αναφέρεται σε παλιότερα γνωστά γεγονότα, γιατί κατάλαβε ότι ο Βενετός άρχοντας ήθελε με την πολυλογία του αυτή να εκθέσει τη μεγάλη του δυσαρέσκεια προς το Μωάμεθ, ύστερ’ απ’ τη θανάτωση του Ρίτζου και να βεβαιώσει κι αυτόν τον ίδιο για την τέλεια αφοσίωση των Βενετών της Κωνσταντινούπολης προς τη βυζαντινή αυλή. Ήθελε επίσης, να τονίσει στον αυτοκράτορα την αντιπάθειά του προς τους εμπορικούς αντιζήλους των Βενετών, τους Γενουάτες του Πέραν και να του συστήσει, να μην δίνει και μεγάλη εμπιστοσύνη στα λόγια και στις υποσχέσεις τους.

Continue Reading →

Οι Ένοχοι – κεφάλαιο 16

Πριν επιχειρήσει την εκστρατεία αυτή ο Μωάμεθ, έστειλε παντού ανθρώπους του να ειδοποιήσουν τους διοικητές των επαρχιών του και τους ηγεμόνες που ήταν υποτελείς του, να συγκεντρώσουν και να του στείλουν στην Αδριανούπολη όσο πιο πολύ στρατό μπορούσε ο καθένας. Σ’ άλλους έλεγε την αλήθεια για ποιο σκοπό ήθελε το στρατό αυτό και σ’ άλλους όχι. – Ένας καβαλάρης διέσχιζε τις πεδιάδες κι ανεβοκατέβαινε τα βουνά της Θράκης και της Βουλγαρίας καλπάζοντας προς τη Σερβία.

Continue Reading →

Οι Ένοχοι – κεφάλαιο 17

Καταπονεμένοι και κουρασμένοι οι Έλληνες και οι άλλοι μαχητές του αυτοκράτορα από τη μεγάλη χθεσική επίθεση των Τούρκων στην κοιλάδα του Λύκου, αναστατώθηκαν με τις κωδωνοκρουσίες των εκκλησιών και τις φωνές των πολιτών, το πρωί εκείνο της 20ης Απριλίου. Όσοι απ’ τους μαχητές δεν ήταν την ώρα εκείνη στις επάλξεις, άρπαξαν τα όπλα τους κι έτρεξαν στις προκαθορισμένες θέσεις τους. Όλοι βγήκαν έντρομοι και αναστατωμένοι στα τείχη. Ο λαός ανέβηκε στα ψηλώματα και στα καμπαναριά ή στις στέγες των σπιτιών και στους τρούλους των εκκλησιών.

Continue Reading →

Οι Ένοχοι – κεφάλαιο 18

Το βράδυ της 23ης Απριλίου 1453, ο Βενετός βαΐλος Ιερώνυμος Μηνώτος κάλεσε το συμβούλιο των ‘’Δώδεκα’’ στην εκκλησία της Παναγίας της Οδηγήτριας που βρισκόταν στην ανατολική πλευρά της Κωνσταντινούπολης, στο χώρο μεταξύ της Αγίας Σοφίας και της παραλίας της Προποντίδας. Ανάμεσα στους δώδεκα άρχοντες διακρίνονταν ο μεγαλόσωμος Γενουάτης Ιωάννης Ιουστινιάνης, ο ναύαρχος Διέδος, ο κυβερνήτης της γαλέρας που είχε έρθει απ’ την Τραπεζούντα Ιάκωβος Κόκκος, οι πλοίαρχοι Τρεβηζάνος, Μοροζίνης, Γριόνης και άλλοι.

Continue Reading →

Οι Ένοχοι – κεφάλαιο 19

-Μεγαλειότατε, είπε ο ναύαρχος στον αυτοκράτορα. Τοποθετήσαμε τρία απ’ τα μεγάλα πυροβόλα μας πάνω σε δυο πύργους των τειχών, ακριβώς απέναντι απ’ το αγκυροβολείο των Τούρκων. Στην αρχή είχαμε καλά αποτελέσματα, γιατί οι Τούρκοι δεν περίμεναν μια τέτοια κίνησή μας. Τους βρήκαμε απροετοίμαστους και βουλιάξαμε μερικά πλοία τους χωρίς καμιά δική μας απώλεια. Γρήγορα, όμως, άλλαξαν τη διάταξη του στόλου τους κι επιπλέον τοποθέτησαν κι αυτοί πάνω στα μεγαλύτερα πλοία τους μεγάλα πυροβόλα, τα οποία μετακινούν ανάλογα με την περίπτωση

Continue Reading →

Οι Ένοχοι – κεφάλαιο 20

Μεσάνυχτα, στις 3 Μαΐου, ένα μικρό πλεούμενο, με υψωμένη στο κατάρτι του την τουρκική σημαία, γλιστρούσε μέσα στο σκοτάδι ανάμεσα απ’ τ’ άλλα πλοία κι έβγαινε, όσο πιο αθόρυβα μπορούσε απ’ το στόμιο του Κερατίου Κόλπου. Μόλις το πλοιάριο ξανοίχτηκε στα νερά του Μαρμαρά και οι δώδεκα κωπηλάτες του, όλο κι όλο το πλήρωμά του, όλοι ντυμένοι με τούρκικα ρούχα, έσφιξαν στα γερά τους χέρια τα κουπιά κι άρχισαν μ’ όση δύναμη είχαν στα μπράτσα τους να τραβούν ασταμάτητα με τέχνη κι επιδεξιότητα κουπί, απομακρύνοντας έτσι το καράβι τους όσο πιο γρήγορα κι όσο πιο αθόρυβα μπορούσαν απ’ τα τούρκικα καράβια.

Continue Reading →