«Στα παιδικά μου χρόνια άκουγα αεροπλάνο και έβαζα τα κλάματα»

Τα τραύματα που άφησαν στο υποσυνείδητο της τα όσα οι αισθήσεις της κατέγραψαν την 14η Αυγούστου του 1974 όταν οι Τούρκοι μπήκαν στο χωριό της αλλά και τα τραύματα των γονιών της, τραύματα που ξεπηδούσαν μέσα από ιστορίες, εικόνες και κενά βλέμματα, μέσα στα οποία μεγάλωσε έστω και αν ένα χρόνο μετά την εισβολή όλη η οικογένεια μετανάστευσε στην Αδελαΐδα, καθόρισαν τη ζωή της.

Continue Reading →

Ευθύμιος Κουζινός

Με τον ίδιο τρόπο που οι Εβραίοι κρυβόταν από τους Ναζί σε ντουλάπες και κελάρια την εποχή της κατοχής, ένας νέος με το όνομα Ευθύμιος Κουζινός πέρασε 17 μήνες κρυμμένος από τους Κεμμαλιστές σε μια μικρή τρύπα κάτω από το πάτωμα του σχολείου του, κατά την περίοδο της Ελληνικής γενοκτονίας. Ο Κουζινός έβγαινε μόνο τη νύχτα για να ξεμουδιάσει.

Continue Reading →

Πρόσφυγες Σμύρνης στη Νάπολη

…Μιας [Ευρωπαϊκής] κοινής γνώμης την οποίαν συγκινεί περισσότερον μία ήττα του πυγμάχου Carpentier παρά η ήττα και καταστροφή του Έθνους εκείνου, το οποίον δεν έπαυσεν από τριών χιλιάδων ετών να χύνη το αίμα του, όπως υπερασπίση την Ευρώπην από τας ατελεύτητους επιδρομάς των αγρίων ορδών ας εκπέμπει κατ’ αυτής η βάρβαρος Ασία.

Continue Reading →

1922 – Προσφυγιά Ι

To 1922 είναι μια χρονολογία που θα παραμείνει στη μνήμη των Ελλήνων ανεξίτηλη, απροσπέραστη, αγιάτρευτη για πάντα. Γιατί τα λάθη δεν βαραίνουν τους ασυνείδητους, τη γενεά εκείνη και τις επόμενες βαραίνουν, όπως και τη μνήμη αυτών που θ’ αναζητούν στους αιώνες του μέλλοντος το γιατί.

Continue Reading →